Bosrankje's Laar 7

[krakje]

een goede avond, niet veel tijd,
zit met een gezin in huis,
deze week zal ik niet veel opkomen,
wel eens af en toe komen loeren,
groetjes van krakje

afbeelding van norman,

[Bosrankje]

Lieve vrienden en vriendinnen van Poëzie en Proza,

Ik (wij) wil jullie allemaal van harte bedanken voor
de talrijke bezoeken die jullie aan ons Laar (en andere
topics) hebben gebracht !

Dus, Monika (2x) Krakje (3x), Gustilpe, Elisa, Assa,
Norman, bo'ke en Rapke ...nogmaals bedankt

Lieve zomergroetjes van Alter en Rankje

[Alterego1]

Nu de verlofperiode aanbreekt,
een beetje promotie voor de stad Antwerpen.

[Monika **]

.


Pril vogel geluk

Zittend op een bankje naast het meer
Hoor ik het geluid van vogeltjes
**
Starend naar het meer zo voor mij uit
Hoor ik plotseling zacht tjilpend geluid
**
Het is een vogel die tjilpt in mijn oor
Hij tjilpt: ja, ik kom voor jou hier hoor
**
Kom ga je even mee met mij
Ik vind je zit er zo verdrietig bij
**
Dan laat ik jou eventjes wat zien
Waardoor jij weer blij wordt misschien
**
De vogel nam mij even met hem mee
Ik zag hij was gelukkig blij en tevree
**
Aangekomen bij een boom mooi groen
Tjilpte hij dat ik voorzicht moest doen
**
Deed takken opzij met zijn snaveltje fijn
En ik zag een nestje met vogeltjes klein
**
Bij dat pril vogel geluk wat ik toen zag
Nam mijn verdriet plots een stuk af
**
Voelde mij niet meer verdrietig maar blij
Toen die vogel zijn geluk liet zien aan mij
**
Misschien wilde die vogel mij laten weten
Dat ik mijn eigen geluk niet moet vergeten.
**
Geschreven door Irdana.2004.


aan alle die langs komen een fijne dag
liefs Monika

[Alterego1]

[Bosrankje]

Mooi en ô zo waar, je dagmijmering

xx je Rankje


En, lieve Monika, bedankt voor het mooi verhaaltje
van Irdana, dat je zo mooi gepresenteerd hebt in
een gelukte ppt !

Liefs van ons beiden

Alter en Rankje

[Alterego1]

Nu de verlofperiode aanbreekt,
een beetje promotie voor de stad Antwerpen.

[zee]

bedankt voor jullie bezoekje


Nacht is niet boos. Als hij komt de nacht
Maakt hij de hemel open,
En veel sterren en sterretjes komen zacht
Op gouden voetjes gelopen.
Ze zijn nieuwsgierig, en naar benêe
Zouden ze heel graag komen;
Maar ze zijn bang, voor de grote zee
En voor de hoge bomen.

’t Is boven ook donker… maar zij hebben licht.
De zon gaf ze allemaal lichtjes,
Voordat hij naar bed ging; die houden ze dicht
Bij hun gouden sterregezichtjes.
Ze kijken, en lachen, en knikken goênacht,
En zeggen: ’ je moet gauw gaan slapen.’
Zij worden eerst naar bed gebracht,
Als de zon heeft uitgeslapen.

Ze wand’len boven de ganse nacht
Op hun kleine blote voetjes.
Dat doet geen pijn… de wolken zijn zacht,
En ze gaan ook maar zoetjes, zoetjes,
Ze mogen nooit leven maken; dat zou
De goede mensen hinderen…
‘k Geloof niet, dat ik ze horen zou;
Maar er zijn ook zieke kinderen.

‘k Zou heel graag eens boven gaan,
Als ‘k wist hoe daar te komen…
Vogels hebben vleugels aan,
Die vliegen boven de bomen.
Bouwen ze boven ook hun nest?
Of zou hun dat niet bevallen?
En lopen ze altijd alleen? Je zou best
Uit je open huis kunnen vallen!

Hebben je boven ook een tuin,
En bloemen… en kersen… en bijen,
Die brommen zo! - en een hoog duin,
Waar je op en af kunt rijen?
En je moeders handen, zijn ze ook zo zacht
Als ze je ’s morgens komt wassen,
En de zeep zo schuimt en een watervracht
Over je rug komt plassen?

In mijn bos woont een nachtegaal
Hebben je kleine musjes,
Die je voeren kunt? - zijn je allemaal
Broertjes… Broertjes en zusjes?
Ik krijg er haast ook een, het bedje staat klaar.
Hebben jullie allemaal bedjes?
Maar waar staan ze dan, ik zie er geen… Waar?
‘k Hou ’t mijne nu altijd netjes.

Twee, tien, twintig… altijd meer
Komen ze aangelopen…
In mijn ogen strooien ze prikkeltjes neer…
Ik hou ze niet meer open!
Tien, zes, honderd… Ik ben te moe
Om je allemaal te tellen…
Als ik wakker word is de hemel toe…
En ‘k heb nog… zoveel… te… vertellen…

grtjes

zee

[krakje]

prettige avond, beter weer opkomst,
kwam eens loeren en bijgelezen en gezien
groetjes van krakje,

[Bosrankje]

Beste Zee, bedankt voor je bezoek in ons Laar !

Een mooi verhaal over de sterretjes... graag gelezen !

Tot schrijfs en zomergroetjes van Alter en Rankje


En, lief Krakje, altijd blij je hier te zien hoor !

Het mooi weer is op komst, dus... geniet ervan:D

Liefs van Alter en Rankje

[Bosrankje]

Weer een mooie tekening van Marjolein Bastin...

[Bosrankje]

Lieve groetjes aan iedereen die hier langskomt

Alter en Rankje

[Bosrankje]

Een verhaaltje met de titels van de gedichten van Juni 2013


'Alles betalen, alles betalen !' riep de bewaker van het land waar ik
onverwachts was aangekomen toen ik van de paardenkastanje viel.
Eerst werd alles donker en ik hoorde niets meer ! En als het licht
eindelijk terugkwam, trager dan ooit, ontwaarde ik de allermooiste
bloem die ik ooit had gezien ! Waar was ik toch terechtgekomen ?

Opeens hoorde ik een onbekende zachte stem fluisteren : -'Onthou
goed wat ik je zeg, je kunt mij nooit missen, vanaf nu zal ik altijd bij
je zijn ! 'Het maakte me wel nieuwsgierig, - 'Oh Muze, antwoorde ik,
ik dacht dat je een hersenschim was maar je bestaat echt !'
-' Inderdaad, Clematis, hier kun je mij eindelijk zien maar niet voor
lang' zei ze met een brede glimlach, en ze omarmde mij met veel
tederheid. -'Waar zijn we dan ?' vroeg ik haar. Jaren geleden dacht ik
jou te hebben gezien bij tante Norah die in Achterbroek woonde.
Toen was ze nog niet doof en had veel te vertellen over poëzie en proza.
Het was een natte zomer en ik had mijn laarzen aangetrokken om door
het gras te lopen op zoek naar het geluk ! Toen ik op een bankje onder
de oude kerselaar ging zitten, zag ik ineens een schaduw tussen de bloesems
en ik dacht... eindelijk is ze daar, mijn Muze ! Ik ben je lang blijven zoeken
maar vond je niet !

En nu, wanneer ik alle hoop had opgegeven, ben je eindelijk hier, bij mij.
Al die jaren voelde ik mij in 't gevang want ik kon niet verwoorden wat er
allemaal in mijn hoofd aan 't spoken was...-'Stop met die herinneringen
en volg mij', want hier is alles mogelijk, zelfs een ochtendkoffieklets in de
avond ! Wij gaan Sara halen om samen over waarheid spreken. Ik wou haar
volgen maar ik had weer een droom of was het misschien de realiteit ?
Ik hoorde mij nog zeggen : Ik wou dat ik ...het naaistertje was, zonder te
begrijpen waarom want 'naald en draad' was nooit iets voor mij geweest !

Ik bleef twijfelen tot ik de stem van mijn Muze weer hoorde : 'Clematis,
kijk daar naar het meer ! Op de oever, zat er een mooie vogel te broeden.
Dit idyllisch tafereeltje in een prachtige natuur, ontroerde mij zo diep dat
er plos iets onverwachts gebeurde... iets waarnaar ik al zolang verlangde :
uit een wilde sarabande die in mijn hoofd aan 't dansen was, ontsnapten
tientallen woorden die zich schikten, één per één, in een melodieus geheel
tot ze, zonder enige moeite, een gedicht vormden. 'De ode aan de meerkoet'
had ik geschreven dankzij mijn lieve Muze !

Ik draaide mij om maar ze was al verdwenen ... toen hoorde ik haar stem
in de verte... -Vergeet het niet, ik zal je nooit meer verlaten...heb vertrouwen !
Ik weet nu, na al die jaren,dat ze de waarheid sprak.
En als ik soms geen inspiratie heb, weet ik dat ze voor een tijdje in Poëzieland
is gaan verpozen...een droomland waar ik ooit ben geraakt door mijn val
van de oude paardenkastanje ! Ik ben die altijd dankbaar gebleven.
Maar zoiets gebeurt maar één keer en ik moet het nu hier doen, met de verre
hulp van mijn Muze...

Gisteren voelde ik mij een beetje nostalgiek toen ik aan een liedje dacht, dat
mijn grootvader zong, over de zomer van juni 1914 .. Het heette ' stilte voor
de storm' en ging over een soldaat die schrijft naar zijn lief : -'ik wil niet sterven
in een oude jas maar naar jou terugkeren ! Dan zullen wij trouwen en tot aan
mijn allerlaatste zucht, zal ik aan je denken... vooral aan jouw glimlach ! Want
oorlog is zinloos en ik zal je nooit geloven als je zegt dat wij misschien beter
dikke vriendjes blijven in plaats van geliefden te worden !' Van de laatste strofe
kan ik mij niets meer herinneren en dat vind ik spijtig !
Het zijn zomaar gedachten die komen en gaan, en aan het verleden mag men
zich niet te veel vastklampen want dan wordt het soms moeilijk in het heden te
leven zonder de mensen die we missen en de onvergetelijke momenten die toch
nooit meer zullen terugkomen...
Een beetje nostalgie is goed maar we mogen niet vergeten om van de kleine
gelukjes die ons huidig leven mooi maken, te genieten...

Bosrankje

[krakje]

een fijne avond met groetjes van krakje

[Norman12]

.
Beste Rankje
Bedankt voor het moois van Toon

http://bbs.9degree.com/UploadFile/2008- ... 950581.swf
http://www.xcwhw.cn/fla/cs/429.swf
http://www.xcwhw.cn/fla/cs/391.swf
.