Gewoon, gedichten - 4

[Robol]

[sunset]

.
.
.
Robol,
Dank je wel voor je mooi verpakte nieuwjaarswens hier. En natuurlijk voor jou en de jouwen een heel gelukkig en voor alles gezond 2014.
Vriendschappelijk genegen groet, sunset

[sunset]

het lijkt wel lente nu

reeds zingt een vogel mij
over het groene land
waaruit de ochtendnevels
verdwenen zijn en waar

een lach over de daken ligt
vogelgezang de ochtend wekt
met blik in ’t hemelsblauw
wintergedachten snel verdringt

en merels zingen van het leven
dat in de groene weiden springt
laten het bloed al sneller stromen
alsof het werkelijk lente is
**********
sunset 02-01-2014
**********

[sunset]

ook in dit nieuwe jaar

nog altijd draagt de tijd het kruis
en buigt zich onder zware last
vloeit in het slijk de modderstroom
van bloed uit vele wonden

van hen die straffeloos vermoord
gegijzeld worden met een onbeschaamd
wreed grijnzen en een geschreeuw
om dood en willekeur en macht

vieren zij offerfeesten met de lijken
vanop de kaal gebrande velden stijgt de rook
en joelt een menigte van dolle mensen

't is enkel hopen dat zich deze keer
het graf ook weer zal legen, ons eens te meer
uit deze waanzin weet te redden
**********
sunset 03-01-2014
**********

[sunset]

tijd pendelt steeds tussen
niet winter en nog onweer
tussen toekomst en dood

tevergeefs het zich fixeren
op zeldzame ogenblikken
wanneer donkere schaduwen
droef in het deurgat staan
**********
sunset 04-01-2014
**********

[sunset]

heerlijke winterzon

in stralend goud ontvouwt
heel langzaam zich
de ochtend uit zijn sluiers
heerlijke winterzon
ontplooit zijn kracht

velden warmen onder stralen
en ook mijn ogen glanzen
aan jouw twijgen;
een vroege vogel zingt een lied
de liefde vult ons zwijgen
**********
sunset 05-01-2014
**********

[sunset]

wij raken het gewend (alternatief Driekoningengedicht)

bezwaard ’t vermoeide hart
in ogenblikken van de ochtend
die nachtwereld verscheurt
geest langzaam laat ontwaken
nevels van dromen traag verlaat

de dag ontvouwt zich in zijn zijn
en ’t alledaagse neemt zijn loop
in een secondesnelle tijd
worden er kinderen geboren
maar nog veel sneller
veel te veel gedood

ik zou gebeden willen schreeuwen
al sterft op voorhand reeds
de aanhef in mijn mond
vóór dat ‘k het uit kan spreken
vallen mijn tranen op de grond
als waren het druppels bloed
van elke dode

door ons zo snel vergeten
**********
sunset 06-01-2014
**********

[sunset]

zo was en zal het altijd zijn

‘k toost op de dood
die ik niet kan begrijpen
hij pelt de dunne huid
oud en gerimpeld vallen
versleten lijven in de aarde

- zo zou het moeten zijn -

later is ’t helder en nadert
een doorschijnend blauw
benijdenswaardig slank
nog vaag een zilveren schijf
in vroege ochtenduren

onmachtig zijn de handen
zonder verbinding met het blad
schrijven zich daar geen woorden
in een zwart ben ik gekleed
draag lijken naar hun graf

het leven speelt met ons
en werpt de stenen
legt liefde naast geluk en pijn
- zo was en zal het altijd zijn -
meer heeft het niet te geven
**********
sunset 07-01-2013
**********

[sunset]

wij zullen jou gedenken

de huid is opgebruikt
en in haar hand
vergaat nu snel de tijd
de lippen zwijgen reeds de noten

heel langzaam komt de dag
die nog niets weet van het gebeuren
de uren wenen in ons hoofd
en het herinneren wandelt al
als stilte in de nacht

het hoofd met zweet bedekt
schildert haar dromen over
in kleuren blauw en rood en groen
hoog wenkt in 't wit een poort

de zonneklok staat stil
trekt 't zwart in deze ruimte
danst de dood
het aardse moet zich buigen
en hemel geeft zich bloot
**********
sunset 08-01-2014
**********

** Naar aanleiding van de begrafenis vandaag van een
57- jarige moeder van een oud-danseresje van ons

[sunset]

in diep donker blauw
licht winterhemel op
vage slapende bomen
wenken in de schaduw
van de nacht speelt,
met heldere tonen,
een windharp zijn lied
van het eeuwige leven
**********
sunset 09-01-2014
**********

[Bosrankje]

Beste vriend,

Alles wat je geschreven hebt sinds ons laatste bezoek
heeft mij nog meer ontroerd en bekoord dan anders !
Je schrijft met hart en ziel over verschillende thema's
die ieder van ons raken.

Je gevoelvolle gedichten kunnen niemand onverschillig
laten en daarom zijn wij zo blij dat je hier dagelijks jouw
poëtische teksten plaatst !

We wensen jou en je dierbaren het allerbeste voor 2014

Liefs van Alter en Rankje

[sunset]

.
.
.
Bosrankje,
Ik vind jullie regelmatige bezoekjes hier en ook het weten dat jullie mijn gedichten lezen en hen kunnen waarderen, heel fijn. Dank je wel daarvoor en ook voor jullie altijd gemeende warme woorden.
Ook voor jullie en allen die je lief zijn een heel gelukkig maar voor alles gezond 2014 nog.
Liefs, knuf en warme groetende genegenheid, sunset

[sunset]

de woorden in mij

[in mijn slaap wonen woordjes
in ‘t net nog niet zijn
als echo van ja en van neen]

zij rijden op toppen van golven
en dwingen de letters tot zinnen
vormen strofes van liederen
met teksten die botsen en klinken
in ’t diepe van hunkerende harten

kleuren winter in zomerse tinten
en drogen tranen met zoenen
als zon in het leven en dagelijks
het weten van sterren en maan
een liefde door ’t aldoor weer geven

nimmer ooit nog alleen
**********
sunset 10-01-2014
**********

[sunset]

't verlangen naar

nog is de tijd gevuld
met in een hand wat licht
en warme woorden, steeds oprecht
geven de winter weer;
het leven past nog net er tussen

de stilte breidt zich uit
en tussen maanden liggen
uitgeleefde dagen
zij blijven zwijgend staan
op oevers van vergeten stranden

ik loop het zuiden tegemoet
**********
sunset 11-01-2014
**********

[sunset]

de zee en nog veel meer

n open armen vlei ik sterren
weef dromen uit het schuim van golven
laat tijden wandelen tussen 't hier
en morgen anker ik ons vast in liefde

het hart gevonden ook al dragen
de grijze wolken vol van sneeuw
waaien de winden toch naar 't zuiden
schenk ik jou zee en nog veel meer
**********
sunset 12-01-2014
**********