Gewoon, gedichten - 4

[sunset]

winter is bijna uit ‘t land

nog zijn de februaridagen droef
grijs sluiert nevel over steden, dorpen
de bomen kaal nog en wat stroef
wiegen hun twijgen in de morgen

toch dansen vogels reeds in 't rond
de bouw van nesten kan beginnen
en in de vroege ochtendstond
sluipt geur van lente langzaam binnen

mijn hart verblijdt zich in 't verlangen
naar rozengeur en zon en strand
nu de natuur niet hoeft te bangen
en winter bijna is uit ’t land
**********
sunset 19-02-2014
**********

[sunset]

de lente, een nieuw lied

weer wandel ik de nieuwe lijnen vloed
luister naar stemmen van de zee
en hoor op 't strand
de aan de duinen opgehangen fluister-
gezangen van schuimgekroonde golven

de wind draagt hen daarheen
in 't huilen van een storm
klinken de melodieën van sirenen
ruik ik de geuren van wat droomverloren
parels van een glinsterend geluk

waar ik het lichtspel volg
van avond als belofte van de ochtend
raak ik sinds lang het einde en 't begin
in d' aanvang van een heel nieuw lied
**********
sunset 20-02-2014
**********

[sunset]

eenzaam

een bijna ontwaakte dag
verscheurt langzaam het duister
de schemer breidt zich uit

toppen van bomen
reikhalzen naar hemel
en wind jaagt grijze wolken

hier op dit moment
in 't stervend donker
vernietig me

enkel het woord
heeft kracht te warmen
in koude nacht
**********
sunset 21-02-2014
**********

[sunset]

spiegelen wil ik mij

ontraadselen wil ik
spellen tussen zinnen
ademlang verwijlen

mij spiegelen in ogen
net als in ‘t glanzen van
vochtig warme lippen
die zich de mijne vrijelijk
zacht strelend bieden

enkel stil zwijgen
niets missen van
het rood van mond
of van het hemelblauw
en zeker niet de storm
die hunkerend in ons woedt

tot liefde hem bedaart
**********
sunset 22-02-2014
**********

[sunset]

parole parole parole

mensen
sterven op
straten
kinderogen
vol van
tranende
angst


weer toppen
gewiekste
slimme hoofden
achter geluid-
dichte deuren
en borrelen
verdragen

zonder enig
succes
**********
sunset 23-02-2014
**********

[sunset]

zo maar een vroege ochtend

een streepje nevel lokt
mij uit mijn warm huis
zwaar ingeduffeld nog
zwerf ik langs ’t veld
en langs het rand van bos

reeds glinstert vaag
een zon, hij leidt mijn blik
terug en 't stille water
lijkt wel een zilverstrik
om stenen en wat mos

ik ben nu ochtendwandelaar
loop over 't zweven van
gesluierd wit en ’t voelt
onaards dit drijven in
gedachteloze wolken

door koele lucht verfrist
keer ik mij om, vind mij
weer in mezelf terug
en stralen van de lentezon
rollen de dag traag voor mij uit
**********
sunset 24-02-2014
**********

[sunset]

't herinnert mij

‘t gebeurt mij in dees dagen
dat bladwijzers uit boeken vallen
en op het opgeslagen blad
vergelen de verhalen
die in het gisteren lagen

ik trek mijn stoute schoenen aan
dwaal door de oude paden
en ruik het varkensvet, de walm
van zijn aangestoken buik
probeer reeds lang vergeten namen
en al het ooit vertelde
dat eenmaal losgebroken
mij overrompelt zoals stuwend water

en aan de oprijlaan daar blijf ik staan
waar ooit de stenen, door mij als mozaïek gelegd
nu in het asfalt ingesloten
mij steeds herinneren waarvan ik kom
en aan het einde van mijn jeugd
**********
sunset 25-02-2014
**********

[sunset]

stil geurt de tijd en bont in ’t vloeien
bindt hij het jonge blad aan twijg
het water hult zich in een stromend zwijgen

langs stenen vlijt zich zacht het nat
en murmelt alle kanten rond
vormt met geduld en zekerheid
zelfs rotsen weer tot zand
**********
sunset 26-02-2014
**********

[sunset]

de Lage Landen aan de Noordzee

waar ik herken
de vlakte, 't landschap
weiden, bossen
de weidse zee

laat mij daar wereld veroveren
met liefdeswoorden uit dit hart
en koorts van 't leven
in mijn aderen

tijd slijpt mij af en ook mijn werk
toch wandel ik door dromen, wolkenzacht
sluit werkelijkheid nog buiten
al sluipen schaduwen reeds langs grenzen

wat blijft is 't huis
mijn zee en ook een oord
van liefde – ook voor Haar -
naast 't landschap, vlakte
aarde, hemel, zand en zee
**********
sunset 27-02-2014
**********

[Janina]

Sunset, ik hoef al de titels van jouw gedichten die ik net las niet op te noemen en er commentaar bij te geven.
Ik heb maar één woord: "Bewondering!"

Heel graag bij jou gelezen!
Janina

[Bosrankje]

Beste vriend,

Wij kunnen alleen beamen wat Janina schreef !

We zijn dagelijks komen lezen, maar door pijnlijke
omstandigheden en later nog een griepaanval, hebben
wij niets achtergelaten ! Maar je weet wat we denken
over je bijzondere gedichten die wij echt appreciëren !

Tot weldra en blijf ons aub bekoren door je schrijfsels !

Liefs van Alter en Rankje

[sunset]

.
.
.
Janina ,
Dank je wel voor je bezoekje hier, het lezen en je mooie woorden.
Nog een heel fijne vrijdag (wanneer hier het carnaval losbarst waar ik mij in onderdompelen ga tot aanstaande woensdag) en lieve groetende genegenheid, sunset


Bosrankje,
Ook jou, jullie wil ik bedanken voor jullie aanwezig zijn hier en het steeds maar lezen van mijn verwoordingen. Ik hoop dat het pijnlijk gebeuren ondertussen een plaatsje heeft gekregen en voel met jou, jullie mee.
Nog een vredige vrijdag verder en warme genegen groet, sunset

[sunset]

lente is al aan ‘t ontbotten

daar 't woud, de beuken
't bos van smarten van
te vroeg gestorven hekverval;
‘k vergeet de woorden niet

noch 't afgevallen lover
uit de voorbije herfst
wat ligt op ‘t pad
dat ‘k blootsvoets loop

in smalle stroompjes
vloeien kleuren
onder de zolen
sporen van wat wild

en 'k voel nog vaag
de koude van de nacht
als twijgen strelen
over mijn gezicht

de lente is al
aan 't ontbotten
**********
sunset 28-02-2014
**********

[Bosrankje]

[sunset]

.
.
.
Bosrankje,
Een mooie weekendwens van jou, jullie; dank je wel en een heel fijne zondag verder. Zelf zit ik midden in het carnavalsleven (sinds vrijdagavond én met 'mijn' dames van onze dansgroep) tot en met dinsdag. Dus 't is me plezierig druk.
Liefs en knuf, groetjes
sunset