Mijn gedachten en gevoelens.
-
Bomi - Lid geworden op: 09 aug 2002, 20:54
- Locatie: Hasselt
-
-
Zolder.
Door de isolatiewerken op onze zolder, kwam ik lang verdwenen gewaande dingen tegen.
Op de vraag aan mijn zoon of er nog veel oude spullen op de zolder waren, kreeg ik het antwoord ‘neen, die is zo goed als leeg’
Opluchting was mijn reactie, een paar weken gingen er voorbij tot ik toch besloot eens een kijkje te nemen. De trapladder naar omlaag getrokken, ik kon naar boven.
Enkele sporten hoger kwam ik al met mijn hoofd uit het trapgat, ter hoogte van de zoldervloer, kon ik al een stukje bekijken.
Ik stond perplex, links tegen de buitenmuur stond ons allereerste dressoir, blank essen met een zwart onderstel. Roerloos ben ik op de trap blijven staan, mijn blik en gedachten gefocust op die kast. Zoon had er niets over verteld, voor hem niet belangrijk, voor mij een bron van herinneringen.
In gedachten zag ik ons in de winkel staan, de zoveelste van een lange rij. Tot ik die kast zag, toen wist ik dat moet het worden. Er hoorde ook nog een barkast bij en een tafel met een blank blad en zwart onderstel. 6 Stoelen zwarthout met witte namaak leren kussens. Mensenlief wat was ik gelukkig, van niets wat later vervangen of bijgekocht is kan ik me herinneren ooit zo blij te zijn geweest.
Er stond een salon bij geëtaleerd, kuipzeteltjes, wit met een lichtgrijs spikkeltje en donkergrijze kussens die we dan ook maar kochten. Mijn moeder maakte nog de opmerking ‘maar kind toch al dat wit, hoe ga je dat proper houden als er ooit kleintjes arriveren: ‘ Voor ons toen geen probleem, wij samen konden alles aan, we zouden er wel iets op vinden.
Wat heb ik later, in stilte, gezucht telkens ik de vuile vingertjes van kinderhandjes zat weg te vegen. De lijst is te lang om op te noemen wat er ooit allemaal in omgekieperd is. Nu zalige ogenblikken om over te mijmeren.
Verder op zolder stond er nog een rieten korf, met als deksel een donkerbruin leren kussen bovenop. Mijn vader gebruikte het ding om te gaan vissen. Bij het openen zag ik een hele hoop rolletjes visdraad en molentjes, klaar om beginnen draaien en de vis binnen te halen. Een stapel vislijnen lag netjes samen gebonden met een witgroen lint. Typisch voor mijn vader de kleuren van de stad.
Hoeveel keer waren mijn man en ik samen gaan kijken hoe vader zat te vissen aan ’t kanaal.
Dat vissen aan ’t kanaal bracht me bij de gedachte, dat het zinnetje gebruikt werd, gezongen in één van de Hasseltse revues
Spektakels die opgevoerd worden in ’t dialect.
Dan ging hij vissen in ’t kanaal
Vissen in ’t kanaal
Dan zat hij uren te turen
Tot zijn pluimpje onderging . . .
Een stukje tekst, de laatste optredens hebben voorbije november plaatsgehad.
Uitvoering: Het Koninklijk Hasselts Operette Gezelschap.
Een hoge halkast, ooit naar de zolder verhuisd wegens plaatsgebrek herbergt een belangrijk stuk, namelijk de trouwjurk van mijn dochter. Volledig in een donkerblauwe hoes ingepakt hangt het daar wachtend tot ze het op een keer zal meenemen.
Geen plaats mama, het hangt daar toch goed. Ondertussen zijn ze al 25 jaar gelukkig getrouwd. Och, wat maakt het ook uit denk ik maar, als ik ooit voorgoed verdwijn
zal er toch weer opruiming volgen. Tja dat zal ik niet meemaken!
Een houten kist met koperen sluiting was een erfstuk van mijn moeder, zij had er haar uitzet in bewaard. Ze heeft er zo dikwijls over verteld, haar blijdschap als er weer een stuk borduurwerk in de koffer gelegd kon worden. Het koper was méér groen dan goudkleurig,
het hout bekrast, de tand des tijd. Dan te bedenken dat ze er zo zuinig op was in haar jonge jaren. Ik heb ze gebruikt als dekenkist.
Ze is naar de zolder verhuisd toen alle bedden voorzien waren van dekbedden.
De dekens, ondertussen verdwenen, hebben de kleinkinderen uren pret bezorgd om tenten te maken binnen of buiten. Een mandje met wasspelden, een paar keukenstoelen, de wasspin, alles was goed om er een kamp van te maken.
Je ziet wat een bezoek aan de zolder met een mens kan doen.
Als je eens in herinneringen begint te graven komt er geen einde aan.
Je wordt er een beetje weemoedig van.
Plots besef je wat een intens gelukkig en mooi leven je tot nu toe hebt gekregen.
Waar bleef de tijd?
Bomi.
( 2010 )
-
Zolder.
Door de isolatiewerken op onze zolder, kwam ik lang verdwenen gewaande dingen tegen.
Op de vraag aan mijn zoon of er nog veel oude spullen op de zolder waren, kreeg ik het antwoord ‘neen, die is zo goed als leeg’
Opluchting was mijn reactie, een paar weken gingen er voorbij tot ik toch besloot eens een kijkje te nemen. De trapladder naar omlaag getrokken, ik kon naar boven.
Enkele sporten hoger kwam ik al met mijn hoofd uit het trapgat, ter hoogte van de zoldervloer, kon ik al een stukje bekijken.
Ik stond perplex, links tegen de buitenmuur stond ons allereerste dressoir, blank essen met een zwart onderstel. Roerloos ben ik op de trap blijven staan, mijn blik en gedachten gefocust op die kast. Zoon had er niets over verteld, voor hem niet belangrijk, voor mij een bron van herinneringen.
In gedachten zag ik ons in de winkel staan, de zoveelste van een lange rij. Tot ik die kast zag, toen wist ik dat moet het worden. Er hoorde ook nog een barkast bij en een tafel met een blank blad en zwart onderstel. 6 Stoelen zwarthout met witte namaak leren kussens. Mensenlief wat was ik gelukkig, van niets wat later vervangen of bijgekocht is kan ik me herinneren ooit zo blij te zijn geweest.
Er stond een salon bij geëtaleerd, kuipzeteltjes, wit met een lichtgrijs spikkeltje en donkergrijze kussens die we dan ook maar kochten. Mijn moeder maakte nog de opmerking ‘maar kind toch al dat wit, hoe ga je dat proper houden als er ooit kleintjes arriveren: ‘ Voor ons toen geen probleem, wij samen konden alles aan, we zouden er wel iets op vinden.
Wat heb ik later, in stilte, gezucht telkens ik de vuile vingertjes van kinderhandjes zat weg te vegen. De lijst is te lang om op te noemen wat er ooit allemaal in omgekieperd is. Nu zalige ogenblikken om over te mijmeren.
Verder op zolder stond er nog een rieten korf, met als deksel een donkerbruin leren kussen bovenop. Mijn vader gebruikte het ding om te gaan vissen. Bij het openen zag ik een hele hoop rolletjes visdraad en molentjes, klaar om beginnen draaien en de vis binnen te halen. Een stapel vislijnen lag netjes samen gebonden met een witgroen lint. Typisch voor mijn vader de kleuren van de stad.
Hoeveel keer waren mijn man en ik samen gaan kijken hoe vader zat te vissen aan ’t kanaal.
Dat vissen aan ’t kanaal bracht me bij de gedachte, dat het zinnetje gebruikt werd, gezongen in één van de Hasseltse revues
Spektakels die opgevoerd worden in ’t dialect.
Dan ging hij vissen in ’t kanaal
Vissen in ’t kanaal
Dan zat hij uren te turen
Tot zijn pluimpje onderging . . .
Een stukje tekst, de laatste optredens hebben voorbije november plaatsgehad.
Uitvoering: Het Koninklijk Hasselts Operette Gezelschap.
Een hoge halkast, ooit naar de zolder verhuisd wegens plaatsgebrek herbergt een belangrijk stuk, namelijk de trouwjurk van mijn dochter. Volledig in een donkerblauwe hoes ingepakt hangt het daar wachtend tot ze het op een keer zal meenemen.
Geen plaats mama, het hangt daar toch goed. Ondertussen zijn ze al 25 jaar gelukkig getrouwd. Och, wat maakt het ook uit denk ik maar, als ik ooit voorgoed verdwijn
zal er toch weer opruiming volgen. Tja dat zal ik niet meemaken!
Een houten kist met koperen sluiting was een erfstuk van mijn moeder, zij had er haar uitzet in bewaard. Ze heeft er zo dikwijls over verteld, haar blijdschap als er weer een stuk borduurwerk in de koffer gelegd kon worden. Het koper was méér groen dan goudkleurig,
het hout bekrast, de tand des tijd. Dan te bedenken dat ze er zo zuinig op was in haar jonge jaren. Ik heb ze gebruikt als dekenkist.
Ze is naar de zolder verhuisd toen alle bedden voorzien waren van dekbedden.
De dekens, ondertussen verdwenen, hebben de kleinkinderen uren pret bezorgd om tenten te maken binnen of buiten. Een mandje met wasspelden, een paar keukenstoelen, de wasspin, alles was goed om er een kamp van te maken.
Je ziet wat een bezoek aan de zolder met een mens kan doen.
Als je eens in herinneringen begint te graven komt er geen einde aan.
Je wordt er een beetje weemoedig van.
Plots besef je wat een intens gelukkig en mooi leven je tot nu toe hebt gekregen.
Waar bleef de tijd?
Bomi.
( 2010 )
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!
-
gustilpe - Lid geworden op: 04 okt 2007, 20:52
- Locatie: vlaams brabant
Bomike,
de zolder,
schatten en herinneringen die oproepen naar vervlogen tijden!
Fijn om lezen!
Als kind ging ik ook heel graag naar de zolder bij ons thuis,
al stond er niet zoveel, een oud bed en een oude kast van grootmoeder, ik had daar toch zo graag huisje gespeeld maar dat mocht niet.
Er stond een ijzeren kist, groen, daar staken liefdesbrieven in van ons moeder naar ons vader en omgekeerd van toen mijn vader gemobiliseerd was. Ik herinner mij nog altijd dat mijn moeder zwanger was van haar eerste kind, mijn oudste broer, ze schreef naar mijn vader dat ze hoopte dat het een meisje zou zijn met zwarte krulletjes zoals hij.
Daar is niets van gekomen, het was een jongen zonder krulletjes, toen ik geboren was, een meisje met blonde krulletjes. er kwamen er nog twee daarna maar nooit kreeg mijn moeder dat kind met zwarte krulletjes dat op mijn vader leek
.
Vaak ben ik daar gaan lezen zonder dat mijn moeder dat wist, was dat stout? of louter nieuwsgierigheid, ik weet het niet!
een goeie slaap wens ik jou,
lieve groetjes,
gustilpe
de zolder,
schatten en herinneringen die oproepen naar vervlogen tijden!
Fijn om lezen!
Als kind ging ik ook heel graag naar de zolder bij ons thuis,
al stond er niet zoveel, een oud bed en een oude kast van grootmoeder, ik had daar toch zo graag huisje gespeeld maar dat mocht niet.
Er stond een ijzeren kist, groen, daar staken liefdesbrieven in van ons moeder naar ons vader en omgekeerd van toen mijn vader gemobiliseerd was. Ik herinner mij nog altijd dat mijn moeder zwanger was van haar eerste kind, mijn oudste broer, ze schreef naar mijn vader dat ze hoopte dat het een meisje zou zijn met zwarte krulletjes zoals hij.
Daar is niets van gekomen, het was een jongen zonder krulletjes, toen ik geboren was, een meisje met blonde krulletjes. er kwamen er nog twee daarna maar nooit kreeg mijn moeder dat kind met zwarte krulletjes dat op mijn vader leek
.Vaak ben ik daar gaan lezen zonder dat mijn moeder dat wist, was dat stout? of louter nieuwsgierigheid, ik weet het niet!
een goeie slaap wens ik jou,
lieve groetjes,
gustilpe
Laatst gewijzigd door gustilpe op 04 feb 2010, 15:05, 1 keer totaal gewijzigd.
vriendschap is het kostbaarste geschenk!
-
bo'ke - Lid geworden op: 28 apr 2007, 19:47
Bomi,
Haïti
Wat moet ik ermee
Zolder
niettegenstaande de drukte bij jou thuis vind je toch
de tijd en inspiratie om knap te schrijven
een rustige avond wens ik jou
een lieve groet
bo'ke
Haïti
Wat moet ik ermee
Zolder
niettegenstaande de drukte bij jou thuis vind je toch
de tijd en inspiratie om knap te schrijven
een rustige avond wens ik jou
een lieve groet
bo'ke
'zalig druk' heb ik het en ik geniet ervan
dus minder vrije tijd om te dichten en toch : ik geniet ervan
'zalig genieten'
.
dus minder vrije tijd om te dichten en toch : ik geniet ervan
'zalig genieten'
.
-
sunset - Lid geworden op: 26 mar 2007, 11:42
- Locatie: Eindhoven, Nederland
'k Had deze vroege morgen tijd, vandaar *glimlacht* Een heel goede morgen en een prettige woensdag.
Warme groetjes,
sunset
enkel liefde - leven
ik loop in de arena hartstocht
met alle geliefden om ‘t hardst
wandel zegevierend terug
kleren die zij aan- of uittrekken
zijn die, die ik reeds eeuwen draag
wat zij aan ’t bittere zoete
uit liefdeskelk proeven
is enkel droesem
van wat ik drink.
**********
sunset 03-02-2010
**********
Warme groetjes,
sunset
enkel liefde - leven
ik loop in de arena hartstocht
met alle geliefden om ‘t hardst
wandel zegevierend terug
kleren die zij aan- of uittrekken
zijn die, die ik reeds eeuwen draag
wat zij aan ’t bittere zoete
uit liefdeskelk proeven
is enkel droesem
van wat ik drink.
**********
sunset 03-02-2010
**********
Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
-
Bomi - Lid geworden op: 09 aug 2002, 20:54
- Locatie: Hasselt
-
-
Verlangen.
Haar hoofd ijl,
licht en leeg
ademt ze ritmisch,
diep in, diep uit
er groeit een cadans,
ze beweegt mee,
haar hoofd
wiegt, onbewust
achter- en vooruit.
Het kloppen van haar hart
mengt zich met
het ruisen van haar adem,
haar lichaam leeft,
haar zinnen geprikkeld,
bloed stuwt door haar aders
verlangen groeit, ze beeft
hunkert naar zijn armen
om haar heen gevouwen,
haar ijle hoofd
zacht tegen zijn schouder.
Bomi
(2010)
-
Verlangen.
Haar hoofd ijl,
licht en leeg
ademt ze ritmisch,
diep in, diep uit
er groeit een cadans,
ze beweegt mee,
haar hoofd
wiegt, onbewust
achter- en vooruit.
Het kloppen van haar hart
mengt zich met
het ruisen van haar adem,
haar lichaam leeft,
haar zinnen geprikkeld,
bloed stuwt door haar aders
verlangen groeit, ze beeft
hunkert naar zijn armen
om haar heen gevouwen,
haar ijle hoofd
zacht tegen zijn schouder.
Bomi
(2010)
Laatst gewijzigd door Bomi op 04 feb 2010, 16:53, 1 keer totaal gewijzigd.
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!
-
Assa - Lid geworden op: 30 okt 2007, 15:29
- Locatie: Vlaams brabant
Bomike, k'om je nog een gezellige avond wensen
Verlangen,knap geschreven!
Ik heb de vraag aan mijn zoon gesteld,
Gert en Luc twee Brandweermannen van hasselt,waren bij het eerste
team dat naar Haïti geweest zijn.
Groetjes~~Assa
Verlangen,knap geschreven!
Ik heb de vraag aan mijn zoon gesteld,
Gert en Luc twee Brandweermannen van hasselt,waren bij het eerste
team dat naar Haïti geweest zijn.
Groetjes~~Assa
Groetjes van assa
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen
Beste Bomi
Wat "hanenschree" betreft...uitleg op mijn topic...
Je gedicht "verlangen" is weer een meester(innen)werkje
wel "het geluid" even aanpassen !
Een viburnicum Davidii kom je waarschijnlijk niet tegen tussen de vijvers van Bokrijk, daarom plant ik hem hier...
mvg
Robbe
Wat "hanenschree" betreft...uitleg op mijn topic...
Je gedicht "verlangen" is weer een meester(innen)werkje
wel "het geluid" even aanpassen !
Een viburnicum Davidii kom je waarschijnlijk niet tegen tussen de vijvers van Bokrijk, daarom plant ik hem hier...
mvg
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
gustilpe - Lid geworden op: 04 okt 2007, 20:52
- Locatie: vlaams brabant
Bomike,
Verlangen en hunkering
horen bij gemis,
gelukkig zijn er de blije herinneringen
om van te leven,
en de kinderen en kleinkinderen
waarin eenige troost kan gevonden worden.
De zon is er, misschien even buiten?
lieve groetjes,
gustilpe
Is de zolder klaar?
Verlangen en hunkering
horen bij gemis,
gelukkig zijn er de blije herinneringen
om van te leven,
en de kinderen en kleinkinderen
waarin eenige troost kan gevonden worden.
De zon is er, misschien even buiten?
lieve groetjes,
gustilpe
Is de zolder klaar?
vriendschap is het kostbaarste geschenk!
-
Bomi - Lid geworden op: 09 aug 2002, 20:54
- Locatie: Hasselt
-
-
Bedankt, Robbe en Gustilpe, jullie vinden me terug in je topic.
Kennismaking.
Aan de zijkant van de tuin
staat een ronde waterbak
kleine en grotere vogels
nemen er af en toe een slokje,
roodborstje, vrank,
nam gewoon een bad.
Klapperend met zijn vleugeltjes
vliegen druppen in de rondte,
een troep mussen schrok zich rot
zochten snel een droge tak.
Onder het dorre struikgewas
keek een klein vinnig ventje star,
beduusd heel verwonderd op.
De vogel schudt zijn natte pluimpjes,
het water uit zijn verenpak,
zag het ventje, dacht, holala
is dat nu echt ‘Klein Duimpje?’
Het ventje van zijn kant,
zag op de borst de rode vlek,
keek naar zijn eigen rode jak
dacht, rood is precies in trek.
Heel beleefd zei het vogeltje; dag,
en ontstond er een gesprek.
Rare kleren heb jij, zei duimpje,
hoe dom, dacht de vogel, maar zei;
kleren ken ik niet, ik draag pluimpjes.
Duimpje sloeg nu helemaal tilt,
zei; kijk eens naar mijn jakje
gekregen van mijn vriendin,
ze woont in ’t bos, ze heet ’Roodkapje’.
De vogel dacht, wat een betoog,
zei; vriendinnen heb ik niet, alleen
familie, was ondertussen droog,
schudde zijn pluimen fier weg en weer
ééntje viel verloren op de grond,
duimpje snel, stak die op zijn hoed
roodborstje vloog alweer dapper in het rond,
riep vanboven; dahag, het ga je goed!
Duimpje met zijn pluimpje, fier als wat,
ging op stap, weer naar ’t struikgewas.
Bomi
( 2010 )
-
Bedankt, Robbe en Gustilpe, jullie vinden me terug in je topic.
Kennismaking.
Aan de zijkant van de tuin
staat een ronde waterbak
kleine en grotere vogels
nemen er af en toe een slokje,
roodborstje, vrank,
nam gewoon een bad.
Klapperend met zijn vleugeltjes
vliegen druppen in de rondte,
een troep mussen schrok zich rot
zochten snel een droge tak.
Onder het dorre struikgewas
keek een klein vinnig ventje star,
beduusd heel verwonderd op.
De vogel schudt zijn natte pluimpjes,
het water uit zijn verenpak,
zag het ventje, dacht, holala
is dat nu echt ‘Klein Duimpje?’
Het ventje van zijn kant,
zag op de borst de rode vlek,
keek naar zijn eigen rode jak
dacht, rood is precies in trek.
Heel beleefd zei het vogeltje; dag,
en ontstond er een gesprek.
Rare kleren heb jij, zei duimpje,
hoe dom, dacht de vogel, maar zei;
kleren ken ik niet, ik draag pluimpjes.
Duimpje sloeg nu helemaal tilt,
zei; kijk eens naar mijn jakje
gekregen van mijn vriendin,
ze woont in ’t bos, ze heet ’Roodkapje’.
De vogel dacht, wat een betoog,
zei; vriendinnen heb ik niet, alleen
familie, was ondertussen droog,
schudde zijn pluimen fier weg en weer
ééntje viel verloren op de grond,
duimpje snel, stak die op zijn hoed
roodborstje vloog alweer dapper in het rond,
riep vanboven; dahag, het ga je goed!
Duimpje met zijn pluimpje, fier als wat,
ging op stap, weer naar ’t struikgewas.
Bomi
( 2010 )
Laatst gewijzigd door Bomi op 06 feb 2010, 17:56, 4 keer totaal gewijzigd.
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!
-
Bosrankje - Lid geworden op: 20 dec 2005, 20:42
- Locatie: Antwerpen
Bomi lieve,
Eerst en vooral, bedankt voor je bezoekjes,
je lieve wijze woorden en je prachtige illustraties
Graag zijn we bij jou komen lezen met altijd evenveel
interesse,plezier en emotie !
"Wat moet ik ermee ?" Hoe mooi, origineel, speels en
zelfs sprookjesachtig !
Je ppt, echt om ... ervan te dromen
Je bent een geboren verhaalster want je nodigt ons uit
op je "zolder" om van elk moment te genieten...
Stukjes van je leven ontbloot je voor ons in verschillende
tafereeltjes.. Met plezier maar ook veel nostalgie gelezen,
het was alsof ik op mijn vroegere zolder vol herinneringen,
beland was !
En dan..."Verlangen"... een passionnele bezieling zoals alleen
een verliefde vrouw zo intens, zo echt kan beschrijven !
Met emotie gelezen...
En last but not least... "Een kennismaking"...
Hoe leuk en mooi die ontmoeting van een roodborstje en
Klein Duimpje ! Hier heb je met veel geestdrift over realiteit
in Sprookjesland verteld ! Echt mijn meug !
Bedankt voor die mooie leesmomenten en
lieve warme februarigroetjes van Alter en Rankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
-
ria - Lid geworden op: 09 sep 2004, 13:19
- Locatie: waar het goed is om wonen...
Lieve Bomi,
Met vreugde, maar ook ontroering wandelde ik door je mooie poëzie.
Je bent werkelijk een kunstenaar in woord en beeld.
"Verlangen" zo warm en intens,
zo echt en oprecht geschreven.
Ik kreeg er kippevel van.
"Zolder"
wat een heerlijk verhaal.
Zo zie je maar hoe vrouwen anders
naar de dingen kijken.
En hoe de herinneringen opgeslagen zijn
in onze grijze celletjes,
maar vooral in ons hart.
Ik heb er echt van genoten. Dank je wel.
Ik wens je een fijn weekend,
en laat de lente nu maar komen,
de bloemetjes heb ik al meegebracht,
lieve groet,
ria
p.s. dank voor je mooie illustraties en teksten op mijn topic.
Met vreugde, maar ook ontroering wandelde ik door je mooie poëzie.
Je bent werkelijk een kunstenaar in woord en beeld.
"Verlangen" zo warm en intens,
zo echt en oprecht geschreven.
Ik kreeg er kippevel van.
"Zolder"
wat een heerlijk verhaal.
Zo zie je maar hoe vrouwen anders
naar de dingen kijken.
En hoe de herinneringen opgeslagen zijn
in onze grijze celletjes,
maar vooral in ons hart.
Ik heb er echt van genoten. Dank je wel.
Ik wens je een fijn weekend,
en laat de lente nu maar komen,
de bloemetjes heb ik al meegebracht,
lieve groet,
ria
p.s. dank voor je mooie illustraties en teksten op mijn topic.
Onder uw bescherming, o Moeder van God en ook onze moeder.
-
Assa - Lid geworden op: 30 okt 2007, 15:29
- Locatie: Vlaams brabant
Lieve Bomi
Prachtig verhaaltje
Van een Roodborstje en kleinduimpje!
Bedankt voor je bezoekje,
en ja het zijn stoere mannen,maar met een klein hartje!
nu maandag om 12.30u is het voltallig b-fast team uitgenodigd op het Koninklijk paleis,
het is een eer maar ze hebben het verdiend.
Groetjes~~Assa
Prachtig verhaaltje
Van een Roodborstje en kleinduimpje!
Bedankt voor je bezoekje,
en ja het zijn stoere mannen,maar met een klein hartje!
nu maandag om 12.30u is het voltallig b-fast team uitgenodigd op het Koninklijk paleis,
het is een eer maar ze hebben het verdiend.
Groetjes~~Assa
Laatst gewijzigd door Assa op 06 feb 2010, 22:40, 1 keer totaal gewijzigd.
Groetjes van assa