Bosrankje's Laar 7

[krakje]

deze voormiddag koud maar wat droog,
heb toch juist mijn commisties kunnen doen,
terug thuis en onder eten begon het weer te veranderen,
na de noen, regen, sneeuw en snipsneeuw,
nog altijd bezeg, dus is het maar wat amuseren,
donker weer maar ja we zitten
in de donkerste periode van 't jaar,
houd het warm en tot morgen van krakje

kom later lezen

[Assa]

Rankje en Alter


Groetjes.. assa

[Bosrankje]

Lieve vriendinnen,

Monika, prachtig verwoord jouw 'laten we even stilstaan' op vorige
bladzijde, velen zullen hetzelfde denken ! Het brandend kaarsje is
een lieve attentie, bedankt

Krakje, twee leuke vriendjes heb je meegebracht, bedankt en tot morgen...

Assa, wat een heel mooi foto van je 'Tijgertje' die aan 't genieten is !
Een geluk dat hij terug gezond is, nietwaar ?!

Omdat het Sinterklaas is, wil ik toch de onvergetelijke sketch van Toon
Hermans terug plaatsen !

http://youtu.be/qw_6SftqQpM

http://youtu.be/tiD1uG106C8



Veel plezier en lieve warme decembergroetjes aan iedereen die hier nog
langskomt

Alter en Rankje

[Bosrankje]

Een heel bijzonder Sinterklaasavond...


Waar zijn mama en papa ? Nooit laten ze mij zolang alleen...
En zeker niet met mensen die ik niet ken !
Ik heb nog zoveel te doen...want morgen is het Sinterklaas.

Ik moet nog mijn blauwe laarsjes of misschien de rode, aan
de schouw plaatsen naast het mandje voor het paard van de Sint...

Wortelen liggen in de ijskast en ik moet nog suikerklontjes en een
appel meenemen om in het korfje te leggen.

Waarom zijn ze niet daar ? Nooit blijven ze zolang weg...

Mijn tekening ligt opgerold in een schuifje...
Ik heb die aan oma laten zien en ze vond het prachtig !...alles wat
ik maak is mooi voor haar want ze houdt van mij en daarom ziet ze
dan de kleuren buiten de lijnen niet en ook niet de chocoladevlekjes
die de baard van Sinterklaas ontsieren !

Maar waar blijven mijn ouders toch ...?
Straks kwam een jonge vrouw binnen en vroeg mij of ik honger of
dorst had.
Natuurlijk zou ik iets willen eten of drinken maar ik wil naar huis, naar
papa en mama...
Waarom antwoorden ze niet als ik vraag waar ze zijn ?
Sandra is weg ondertussen. Zij moest naar huis want het begon donker
te worden. Als ze zo laat terug komen, gaat papa ze altijd terugbrengen
met de auto...

Mama zal zeker pepernoten meebrengen want zij gingen naar Zeeland
om een zieke tante te gaan bezoeken en dan koopt ze altijd die
lekkere "Sinterklaaskoekjes" want papa en ik lusten die zo ! Ze zijn
hard, krokant en smaken naar peperkoek en nog naar iets anders...
dat doet me denken aan de tuin in de zomer, als bijen en vlinders
rond die mooie bloemen, waarvan ik de naam altijd vergeet, vliegen
en fladderen.......

En papa zal straks binnenkomen, met een "verrassing" achter zijn
rug verstopt en een brede lieve glimlach op zijn gezicht...en ik zal
doen alsof ik niets vermoed als hij zal vragen : "weet je wat ik voor jou
heb meegebracht ?" en ik zal antwoorden : "neen, papa, wat is het ?"
Hij zal mij dan lachend op zijn schoot nemen en mij de boeken laten
zien ! Zullen er sprookjes of legendes zijn of een natuurencyclopedie
met prachtige foto's over dieren en bloemen...?

Ik kan bijna niet meer wachten... Waar blijven ze toch ? Ik wil niet
meer wachten, ik wil ze zien... nu !

Ik ga tot aan de deur en op de tip van mijn voeten, kijk ik in de gang...
veel mensen maar van mijn ouders, geen spoor ! Wat betekent dat ?

Als ze straks terugkomen, zullen wij samen vlug nog iets eten en dan
nog even babbelen over morgen, in 't groot bed' ...
Maar ook niet vergeten mijn laarsjes voor de schouw te plaatsen
en het mandje voor het paard van de Sint te vullen...

In feite is mijn verlanglijstje nogal kort ! Buiten een hondje, wil ik niets !
Ik hoop dat Sinterklaas er nog eentje voor mij heeft want mijn moeder
zei dat veel kindjes een dier vroegen dus... Maar waar blijven ze toch ?...

Wij hadden het er gisteren nog over ! Ik heb graag grote honden en duitse
schepers vind ik de mooiste...ze lijken op wolven...en ik ben niet
bang hoor, 'k ben Roodkapje niet !
Misschien zijn ze Sinterklaas tegengekomen en daarom duurt het
zo lang tot ze terugkomen ...en wie weet... ze brengen mijn puppie mee !

De vriendelijke jonge vrouw komt nog eens binnen en ze heeft warme
chocolademelk bij en zachte wafels en zelfs... een biggetje in marsepein !
Ze geeft mij ook kleurpotloden en een tekenblokje en zegt me dat ik
nog even geduld moet hebben...
Waarom kijkt ze zo raar naar mij ?... waarom spreekt ze zo zacht...

Hmmmm... de wafels smelten in mijn mond en ik moet nog even
wachten om te drinken, want de beker is zo heet dat ik mijn handen
bijna verbrand...ik had werkelijk honger en dorst maar besefte het
niet... ik wou op mijn ouders wachten...
Waar blijven ze toch in Godsnaam ?

Ik probeer een jonge schepershond te tekenen maar dat kan ik
nog niet zo goed... het lijkt meer op een schaapje en ik krijg
een slappe lach die in tranen eindigt want mijn angst is plots
zo intens...mijn ouders komen niet meer terug !
Waarom denk ik ineens zoiets ? Natuurlijk komen mijn ouders
terug... ze laten mij niet alleen ! Wij zijn toch "het trio" 't kan
gewoon niet !

Ik hoor een bekende stem...de deur gaat open en mijn oma
is daar ! Wat ben ik blij ! We rennen naar elkaar en ik voel mij
direct zo goed in haar armen die mij zo lief omringen...
Ik voel als een lichte regen op mijn gezicht en heel verbaasd
kijk ik naar omhoog, naar haar ogen en wat ik erin lees laat mij
ineens heel koud worden...
"Ma petite chérie" fluistert ze zacht tegen mijn oor en drukt mij
tegen haar met zoveel kracht dat ik bijna geen adem meer krijg !

"Wanneer komen ze terug ?" vraag ik in een bange zucht ! Maar ik
wil haar antwoord al niet meer horen... ik weet hoe het zal luiden!
Ineens is alles duidelijk...

Ik zou willen roepen, wegrennen, op alles slaan... dingen vernie-
tigen... maar ik blijf verlamd in mijn angst, mijn verdriet...mijn
twijfels.

Mijn oma zwijgt maar pakt mij in haar armen en zo gaan wij
naar buiten... alles lijkt me nu een droom te zijn of beter een
soort nachtmerrie...Ik zie de meevoelende blikken maar het
doet me niets... ik heb koud, ben misselijk, bibber zonder het
te kunnen stoppen en zou liever terstond verdwijnen, gewoon
niet meer bestaan om dat verdriet en die pijn niet meer voelen !

De auto van mijn grootmoeder staat voor de deur en ze legt me
op de achterbank met een geplooide regenjas als hoofdkussen...
Ik besef niet hoelang wij rijden... maar als wij bij haar huis
aankomen wordt ik ineens bewust en wakker !

Ze draagt mij naar binnen tot in de living en gaat even met mij zitten,
precies of ze mij niet kan loslaten... ze heeft mij even nodig als ik
haar nu...en ik zie hoe ze zich beheerst om niet te huilen.
Wij proberen elkaar te troosten, vol verdriet en wanhoop en ik weet
niet hoe ik nu ga leven...

Ineens hoor ik een onbekend geluid en probeer het te situeren...
Voor dat ik iets kan doen, word ik omvergeduwd door een levende
peluche die mijn tranen weglikt...

Wat ik het meest verlangde, krijg ik onverwachts de nacht voor
Sinterklaas... een Sinterklaas die ik nooit zal vergeten want de
twee mensen waarvan ik het meest hield zal ik nooit meer terug
zien... Nu weet ik het zeker !


Waarom heb ik dit geschreven, heel onverwachts, midden in de
nacht, een beetje vóór Sinterklaas ?... Het is helemaal fictief
en toch beleef ik het alsof het mij gebeurd is...

Bosrankje (enkele jaren geleden geschreven...)

[Monika **]

[krakje]

hier is het koud en denk bij jullie ook,
gezellig warm met een tasje koffie en koekje,
hou jullie warm en morgen nog slechter weer,
zaterdag nog wat kouder, tja het is winter,
groetjes van krakje

o ja de sint heeft hier geweest,
maar heeft eerst in zijn boek gekeken,
en aan piet de opdracht gegeven,
om een grote zak met pakjes te leveren,
dus kies maar uit wat je wilt, voor ieder een pakje,



echt levensecht beschreven van een mooi sinterklaasavond,
kreeg er warenpel tranen van in de ogen, echt driestig dat stukje

[Bosrankje]

De Sint gaat terug naar Spanje... tot volgend jaar ?

Hartelijk dank voor jullie bezoek, lieve

Monika, met een mooi plaatje van Sinterklaas en

Krakje, met veel geschenken... waarvoor dank !
Blij dat je mijn verhaaltje graag gelezen hebt...


Lieve groetjes van Alter en Rankje

[Alterego1]

[Alterego1]

[Bosrankje]

Heel mooi, bedankt mijn schat x

[Bosrankje]

[Assa]

Dag Rankje en Alter

Een heel bijzonder Sinterklaasavond!

buitengewoon mooi verhaal,maar zo triestig nog goed dat oma er was,en haar mooi sinterklaasgeschenk,de levende knuffel


nog een gezellige dag wens ik jullie,

mijn lief tijgertje,een tof katje,ze heeft terug enkele dagen niet willen eten was al bang dat ze ziek was,heel waarschijnlijk een overbelaste maag,nog goed dat ze dan alle voedsel weigert,nu is alles terug oké

Groetjes.. assa

[Monika **]

.

Het sneeuwt en sneeuwt.
Nu heeft de winter serieus zijn intreden gedaan.
Laten we even denken aan de dakloze
Het zijn er velen erbij die hebben dat leven niet gekozen.
Dat is nu in deze tijd wel erg voor groot en klein
Het wordt voor die mensen erg koud
Er zullen ook wel bij zijn die gaan in de fout
Hopen dat ze worden geholpen door de overheid
Altijd in deze tijd wordt er wel iets gedaan
Maar dat is een druppel op een hete steen
Maar wat ze doen is nog niet genoeg
Alleen tegen kerst doen ze iets extra%u2019s
Waarom niet het hele jaar
Als men rond kijkt er staan zo,
veel gebouwen leeg en vervallen
Waarom niet een beetje opknappen,
Voor zulke arme mensen
Dat zullen velen welkom zijn
Al is de ruimte nog zo klein
Dat ze ten minst nachts kunnen slapen,
En niet op straat.
Dit is mijn gedachten.

.Monika.
.

[krakje]

hier niet veel sneeuw gevallen, al goed ook,
moet niet buiten zijn, zoon haalt wat we nodig hebben,
is thuis want er was geen werk,
een plaatje als voorbode van de aankomende feesten,
al is dit misschien wel een zomers uitzicht, toch geniet ervan;
vele warme en knusse groetjes van krakje,

[YNA]

Rankje en Alter,
Ondanks het slechte en koude weder wens ik je nog een fijne avond en een warm weekend lekker warm binnen.
groetjes van Yna

Met veel plezier uw zo mooi verhaal gelezen.