Vleugels van papier
-
Bosrankje - Lid geworden op: 20 dec 2005, 20:42
- Locatie: Antwerpen
Beste vriend,
Jouw gedicht 'Waar een wil is...' is te lezen bij Pvdd
en de ppt ervan (met jouw eigen bijpassende foto)
is in het Prentenkabinet te zien.
Tot schrijfs en warme Maartse groetjes van
Alter en Rankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen
Hartelijk dank voor jullie bezoekje
en aanmoedigingen (voor de gedichten én de lente).
Neske, Yna, Ria, Monica en Rankje.
We laten Willeke even zingen over de lange winter:
De winter was lang
en aanmoedigingen (voor de gedichten én de lente).
Neske, Yna, Ria, Monica en Rankje.
We laten Willeke even zingen over de lange winter:
De winter was lang
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen

Tranen zijn een manier van spreken
Tranen zijn
een manier van spreken
als je mond zwijgend blijft
voor groot verdriet
Tranen zijn
een manier van troosten
als je ze delen kan
met iemand die je heel graag ziet
Als je een troostend plekje zoekt
om eventjes te schuilen
Kom dan in stilte dicht bij mij
en ik zal samen met je huilen
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen
Bedankt Rankje,
gezien de Lentefee nog even vertraging heeft, ze besloot om dit jaar met de trein te komen, de Fyra, dacht ik bij mezelf, het wordt nog eens tijd voor een sprookje...
Hoe komt de Zwarte Beek aan haar naam?
Straks licht ik een tipje van de sluier op.
mvg
Robbe
gezien de Lentefee nog even vertraging heeft, ze besloot om dit jaar met de trein te komen, de Fyra, dacht ik bij mezelf, het wordt nog eens tijd voor een sprookje...
Hoe komt de Zwarte Beek aan haar naam?
Straks licht ik een tipje van de sluier op.
mvg
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen

Vroeger, heel heel lang geleden, heette de Zwarte Beek “De Witte Beek”.
Al staat dit op geen enkele kaart en is er geen geschreven bron van. Zelfs geen mondelinge overlevering. Als ik de oude atlassen raadpleeg stuit ik op namen als “Swarte Beek” en “Swertwaeterbeeck.” Hoe kom ik dan aan de Witte Beek?
Wel, het werd me ingefluisterd door…een elfje. Tijdens een warme zomerwandeling, helemaal op mijn eentje, had ik me even te ruste gezet op een oude boomstronk, genietend van de stilte in de natuur slechts af en toe gebroken door enkele vogelgeluiden.
Tot plots…
vervolgt…
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen
Bedankt Yna en Neske voor de aanmoedigingen. Om het sprookje goed te kunnen volgen is er wel wat voorkennis vereist...De Hollebolleboom, weet je nog. Even een linkje als je het terug wil lezen, het begon in deze topic op pagina 71...terugbladeren is nogal vermoeiend !
Ik hoop dat het lukt !
mvg
Robbe
Wat ruist er...
Ik hoop dat het lukt !
mvg
Robbe
Wat ruist er...
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen

Hoe de Zwarte Beek aan haar naam kwam... (2)
Ik keek dromerig naar de glinstering van de zon in het water, de bomen die zich weerspiegelden in de eeuwig kabbelende Zwarte Beek. Het spel van licht en schaduw.
Tot plots…ik schrok, er landde iets op mijn schouder. Ik dacht dat het een vlinder was. Maar ik hoorde een fijn stemmetje in mijn oor.
“Ebbor…Robbe…”
Ondanks haar hoge fréle stemmetje verstond ik duidelijk mijn naam. In het Elfs en in het Mens (Vloms).
Ik viel bijna van mijn stronk van het schrikken !
“Sterrenlichtje !” fluisterde ik.
“We kunnen best wat bijpraten, “ snerpte ze amper verstaanbaar, ik moest echt mijn oren spitsen.
“Je kan je best weer verkleinen, zoals toen bij de Hollebolleboom. Wacht hier maar, ik zal alle ingrediënten samenzoeken."
Naarstig fladderde ze in het rond en alras lagen er 3 eikels, paardenbloemen en madeliefjes op de boomstronk. En ook de muizenoor (het plantje) had ze niet vergeten, kwestie van het fatsoen in mijn sprookjes te bewaren.
“Rinkeltinkelzonnedauw…”
Ja, het lukte alweer !
Robbe
vervolgt...
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen

Hoe de Zwarte beek aan haar naam komt (3)
Wij maakten het ons gezellig op een elfenbankje met een kussentje van mos in de schaduw van een lage struik. Tussen de takjes kwam het zonnetje af en toe even piepen.
“Je was wel diep in dromen verzonken !” begon ze
“O ja, ik was me eigenlijk aan het afvragen hoe zou het toch komen dat het water van de beek zo zwart is. Enkele kilometers hiervandaan stroomt de Helderbeek met, zoals de naam het al aangeeft, helder, doorschijnend water.”
“Weten de mensen dat dan niet?” vroeg ze “Het is een oude geschiedenis die we in de lessen van kabouter Kwart-voor-acht geleerd hebben. Vroeger, vele eeuwen geleden, heette deze beek de Witte Beek, ook wel eens de Zilverbeek genoemd.”
“Echt waar? Neen geen mens die dat weet…Vertel je het me?”
“Het is wel een droevig verhaal, maar ik zal je het graag vertellen.” glimlachte ze.
En ze stak van wal. Met een stemmetje als een kristallen belletje.
Ik geef nu het woord aan elfje Sterrenlicht.
Robbe
vervolgt
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
Bosrankje - Lid geworden op: 20 dec 2005, 20:42
- Locatie: Antwerpen
Dag Robbe en Troontje,
Sprookjes trekken mij altijd aan... Stoort het niet als ik er ook
even bij kom zitten ?
Lieve groetjes van ons beiden en sweet dreams...
Rankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....



