Gewoon, gedichten - 4

[sunset]

jouw adem streelt mijn ziel

elke avond ballen zich
onweders in de hoogte samen
licht de witte was op uit de tuin

elke avond zitten wij buiten
onze gezichten klein
in rondingen van glazen

wiegend op de oude schommel
strelen mijn hielen de dag
mijn tenen de nacht

jouw adem streelt mijn ziel

________________________

dein Atem streichelt meine Seele

jeden Abend ballen sich
Gewitter in die Höhe zusammen
leuchtet weise Wäsche auf in die Gärten

jeden Abend sitzen wir draußen
unsere Gesichte klein
in die Rundungen der Gläser

hin und her schwankend auf der alte Schaukel
streicheln meine Fersen den Tag
meine Zehe die Nacht

dein Atem streichelt meine Seele
**********
sunset 31-07-2016
**********

[*Joy*]

Na een prachtige én zonnige dag te hebben genoten met mijn kleinkinderen, nog even komen uitblazen hier bij jou sunset.
Terug wat rustig worden ......
En hier kan dat.

Lieve groet én slaap lekker,

*Joy*

[sunset]

*Joy*,
Fijn toch dat ik je hier eventjes uitblazen laten kan. En het verheugt me dat je een heerlijke dag heb geleefd met je kleinkinderen.
Warme omarmende genegen knuf en een heel vredige maandag (het is alweer 01 augustus),
sunset

[sunset]

jij legt je behoedzaam op mij

jij draagt de ochtenddauw
onder je voetzolen en in je haar
vele uitgestelde regens

kijkt mij met grote ogen open aan
aarzelt slechts één kleine seconde
waarin zweetdruppels traag terug vallen
traag als het zand in een zandlopen
zo kleed jij je uit:

je lonkende ogen, je borsten
je roomwitte dijen en strelende handen
leg je behoedzaam liefdevol op mij

en baart onze liefde

________________________________


du legst dich behutsam auf mich

du trägst den Morgen- Tau
unter deine Fuß-Sohlen und im Haar
viele vertagte Regen

schaust mich mit großen Augen offen an
zögert nur den Bruchteil einer Sekunde
in dem die Schweißtropfen träge zurück fallen
träge wie das Sand in eine Sanduhr
so ziehst du dich aus

dein Liebäugeln, deine Brüste
deine sanft weiße Schenkel und streichelende Hände
legst du behutsam liebevoll auf mich

und gebärt unsere Liebe
**********
sunset 01-08-2016
**********

[*Joy*]

Je blijft doorgaan én keer op keer blijf je me verbazen, met die mooie zelfs erotische poëzie van jou.
Proficiat én niet blozen.

Slaap lekker sunset,

*Joy*

[sunset]

*Joy*
kan er een groter compliment zijn dan iemand in positieve zin blijvend te verbazen? Dus dank je wel voor je lezen en je warm-mooi reageren en geniet verder van een - weliswaar grijze druilerige - liefdevolle dinsdag.
Warme omarmende genegenheid,
sunset

[sunset]

hoe smart het eenzaam mens te zijn

als eerste verlies ik het woord
in een spiegel van nevelgeschreeuw
- jouw naam op mijn lippen
luiden de klokken tot rust

ik zoek je in ‘t merg van beenderen
en het diepste van mijn zijn
brengt aan het daglicht de mens
die ik wanhopig nodig heb

en ik ga naar de steen
die ligt in de borst van mijn moeder
zonder enige omarming telt zij
haar kinderen zoals anderen zaadkorrels

[ik verlaat deze herinnering
deze liefdeloosheid
want ik ben niet uit steen
noch uit platgeslagen blik]

ik kijk naar mij zoals God het wil
als een vage schaduw in beweging
- hoe smart het eenzaam mens te zijn -
wat enkel telt is de tijd van liefde
**********
sunset 02-08-2016
**********

[*Joy*]

Zoals je schrijft ingo....
wat enkel telt is de tijd van liefde

Ondanks de ganse dag regen gehad te hebben, hebben wij samen genoten de kindjes en ik.
Knutselen en zoveel meer....

Graag komen lezen,
Welterusten,

Liefs,
*Joy*

[sunset]

*Joy*,
Ook hier gisteren een helde dag regen; meestal van die fijne, miezerige motregen die, door zijn onophoudelijk vallen gecombineerd met het grijze van de dag, heel snel gaat vervelen. Trouwens, ik ben al een tijdje op, vandaag belooft niet veel beterschap.
Wens je een heel goede morgen en ondanks het weer een heel zonnige woensdag nog,
sunset

PS: En natuurlijk bedankt voor het lezen en reageren.

[sunset]

in liefde, meer en meer

en hoe ik aan jouw lippen hang
jouw hart mij een paleis is, woning
mijn zijn voor jou nooit een ballast
leef jij jouw tijd in melk en honing
verdringt zelfs nog mijn donkerte
al is het licht mij soms tot last
en ik veraf van al mijn dromen;
toch is jouw beeld
steeds langer dan mijn schaduw

zie ik ons soms op klippen staan
en samen toch zwaluwen tellen
de nachtegalen met hun liefdesliederen
dan overwinnen slechts de heldere tonen
al stijgen brekend golven neer
mag ik toch in jouw hart steeds wonen

in liefde, altijd meer en meer
**********
sunset 03-08-2016
**********

[sunset]

ere zij God

hoor het zingen van vogels
dat zich uitbreidt over
duizenden soorten bloemen
ontelbare kleuren

ons blijft helder licht
dat dagen en weken
met gouden gespen
voeten van wandelaars siert

in kamers ligt stof
omdat wij liefde
enkel opengevouwen
in onze harten dragen

en nu, waar jouw aanraking
ons vrijmaakt
houdt wereld zich eerbiedig stil
in zingend gebed

die wereld die wij ons
reeds altijd zwijgend droomden
**********
sunset 04-08-2016
**********


de tijd verslindt de dagen (zomerdroom)

de tijd verslindt de lange hete dagen
boomtoppen wiegen traag een langzaam ja
zonnestralen willen innig ons omarmen
en schaduwen spelen koel charade

golven klotsen moe eentonig vlak
en het nevelt melkig wit en toch ook helder
zelfs zwaluwen zie je nu nog zelden
de wolken houden geen parade

in ’t bos hangt zachte een zwoele geur
ik lig er goed en sluimer door mijn uren
mijn ene hand omvat heel teder warm jouw borsten
de andere in jouw haren opgelost

en altijd vlijt mijn lijf zich hunkerend tegen het jouwe
het ademen vloeit steels warm over huid
bedrieglijk is de rust wanneer de lenden branden
’t genot de hele wereld buiten sluit

__________________________________________

die Zeit verspeist die Tage (Sommertraum)

die Zeit verspeist die langen Heise Tagen
Baumkronen wiegen träge langsam ja
Sonnenstrahlen wollen liebevoll umarmen
und Schatten spielen kühl Scharade

Wellen rollen müde, flach und fade.
es nebelt milchig weis und doch auch klar
selbst Schwalben sieht man jetzt noch selten
und Wolken schwänzen heute die Parade

im Wald hängt weiche schwule Luft
da lieg ich gut en döse durch die Stunden
die eine Hand umfasst ganz zärtlich deine Brust
de andre in deine Haar jetzt aufgelöst

und immer schmiegt mein Leib sich sehend an dein Körper
das Atmen fliest klamm heimlich warm übers Fell
trügerisch die Stille wenn die Lenden brennen
die Lust die ganze Welt jetzt nicht mehr spürt
**********
sunset 05-08-2016
**********

[*Joy*]

sunset,

Blij dat ik hier nog even kan verpozen.
Zenuwen spelen mij parten.
Weet je...jij bent een groot talent.
Ik hou enorm van je schrijven én dat meen ik oprecht.
Had graag wat meer tijd gehad, om nog even naar je website te komen, maar de oogjes vallen dicht.
Maar ik kom zeker terug.

Welterusten sunset,

Liefs,

*Joy*

[sunset]

*Joy*
Ik twijfelde nog nimmer aan je oprechtheid hoor *glimlacht*. En wees jij jouw eigen baas en laat je zenuwen het niet van je overnemen (al is dat soms gemakkelijker gezegd dan gedaan)>
Fijn dat je toch even tijd had en misschien voor een moment weer tot rust kon komen. Dat is voor elke schrijver, en zeker voor mij, een heel groot compliment. Dank je wel daarvoor.
Nog een heel liefdevolle zaterdagnamiddag en warme groetende genegenheid,
sunset

[sunset]

blinde muren

de maan lijkt een cijferblad van een kerktorenklok
langs de straten aan geelzucht lijdende lantarens
en in de hoeken druk rokende youngsterkoppen;
deemoedig klinken gezangen van lallende
vermoeide urinoirs en sterrenstilte over ’t asfalt

hoezo sluipt droefheid rond als een straathond
en waarom interesseren zij zich voor die ballen
die als hun echo tegen blinde muren knallen

het zijn nachten waarin zij zich in de schaduw
van hoge bomen verbergen uit angst dat hen
een bed wacht zeilend naar een beter land
**********
sunset 06-08-2016
**********

[Janina]

Hoop en loze hoop.