Gewoon, gedichten - 4

[sunset]

*Joy*
Eerder melancholisch. Al behelst dat meestal ook een vorm van droefheid.

Dank je voor je lezen en reageren en geniet verder van een heel fijne nazomerse vrij-dag en warme genegen groet.
sunset

[sunset]

ik heb je lief

’t is nacht
- jouw adem leeft

en zacht ligt
schemer over velden
in bomen ruist
heel traag een wind

nog rust de dag
in warmte van
de zomer die
door kieren gluurt
van ‘t duister
dat ons stil omvat

mijn arm zoekt rust
en legt zich over jou
- ik voel ’t gekriebel
van jouw haar
in mijn gezicht
en ‘t licht ontwaakt

als plotse dans
van gouden strepen
op de muren
- alsof zij schrijven
wat in mijn hart
geschreven staat
**********
sunset 31-08-2016
**********


gevuld met liefde

het diepe in- en ook het felle
uitgraven in versteende lijven
- al zijn het plots warme lichamen
wanneer ik aai met verzen
hen in een lade leg:

is dat een vat voor gevoel
dat jij nog opbrengt voor wat ik
op papier naar jou toe breng
[alsof ik iets breekbar draag
bang het te laten vallen)

schrijf ik mijn woorden in je buik]
ben gevuld met liefde
en pel lagen één voor één af
woel in de anderen harten
**********
sunset 01-09-2016
**********


ik neig naar herfst

in het park is het gras gemaaid
leunen lege banken tegen bomen
al is het kloppen van spechten,
op de grens van de nacht, nog te horen
missen zij reeds het herinneren

kraaien vliegen elke avond dezelfde
ronden over het huis, storten zich
op pas geoogste korenvelden -
het is stil in de avond behalve
het tjirpen van krekels en het suizelen

van een wind die door twijgen zingt
en je de deur opent naar een tijd
waarin ooievaars nesten de hemel
schenken, laatste muggen best lastig
zijn; ik tot mijn enkels in ’t water sta

door mijn handen zinkt traag wat licht

_______________________________

ich neige zu Herbst

im Park ist das Gras gemäht
lehnen leere Banken an Bäume
noch hört man das klopfen der Spechten
an der Grenze zur Nacht
es fehlt ihnen schon das Erinnern

Krähen fliegen jeden Abend den gleichen
Bogen über das Haus, stürzen sich
auf die frisch geerntete Kornfelder -
es ist still in den Abend
außer die Geräusche der Grillen und säuseln

vom Wind der durch die Zweigen singt
und dir die Tür öffnet zu einer Zeit
wo die Storche ihre Nester den Himmel
überlassen, letzte Mücken noch lästig
sind, ich bis zum Knöchel im Wasser stehe

durch meine Hände gleitet langsam Licht
**********
sunset 02-09-2016
**********

[*Joy*]

Sunset,

Was al komen lezen weet je.
En ja ..wat dacht je ?
Natuurlijk vind ik het mooi !!!!

Eveneens een knus weekend, wens ik je van harte.

Een lieve groet van mij.

*Joy*

[sunset]

*Joy*
Heb het de laatste dagen druk gehad in voorbereiding ook van mijn vakantie van 08 september t/m 23 september 2016 (en tussendoor ook nog opgetreden tijdens de poëzienamiddag PepperPlus afgelopen zondag in de Gouden Bal in Eindhoven). Vandaar mijn zwijgen.
Warme omarmende genegenheid en heel fijne dinsdag,
sunset

[sunset]

luisteren naar ‘t leven

nacht geurt nog naar het pas gemaaide
en ‘k ruik verbaasd een veelheid bloemen
sereen lichten hun kronen op
in zachte glans van maanlicht, sterren
rusten in schaduw hekken, heggen

hoe helder stil liggen geordend perken
bloemkelken dicht laten zij kleuren schemeren
als warme wolken van een liefde
die mij de hand reiken in vrede
in ‘t hart wordt alles plots veel lichter

en ik verhef behoedzaam mij naar dag
als in de verte traag het eerste licht
de overhand neemt op het duister
aan horizon de zon verschijnt
haar schoonheid mij verstomd laat staan

mij stil maakt en ik luister
**********
sunset 04-09-2016
**********



PepperPlus 04-09-2016

‘s avond, nog niet donker
liggen tonen in de lucht
lossen beelden op;
aan de einder bloeien
weelderig afscheiden

klanken krijgen een huid
waar ik snel en steels in glip
als ik naar de nacht sluip;
zevenenhalf octaven lang
vertreuzel ik het slapen
**********
sunset 05-09-2016
**********



in doosjes uit karton

wij praten
vlierbesbloesemwit
en hoe het is
als het anders zou zijn
kijken naar buiten
de regen fluistert
tegen ruiten
als applaus
in vreemde taal

weldra trekken
de wolken verder
en schijnt opnieuw
stralend de zon
bewaar ik ons
vlierbesbloesemtijd
naast al jouw liefde
zeven keer zeven
zonnestralen
simpel in doosjes
van karton

__________________


in Schachteln aus Karton

wir reden
holunderblütenweiß
wie es wohl ist
sollte es anders sein
schauen hinaus
wo regen flüstert
an die Fenster
wie Applaus
in fremde Sprache

bald ziehen
die Wolken weiter
und scheint die Sonne
wieder strahlend neu
bewahre ich uns
Holunderblütenzeit
nebst deine Liebe
sieben mal sieben
Sonnenstrahlen
einfach in Schachteln
aus Karton
**********
sunset 06-09-2016
**********

[*Joy*]

Beste Ingo,

Al is het op deze topic stil, dan nog kan ik altijd je ander stekje bezoeken.
Ik wens je van harte een hele fijne vakantie toe !!!
Wees voorzichtig, en kom behouden én veilig terug.

Lieve groetjes,

*Joy*

[sunset]

*Joy*
Ben pas morgenvroeg (om 6u) weg *glimlacht*; dus vandaag nog iets nieuws.
Dank je voor je wens en ook jij nog heel fijne dagen (ik heb, zoals je ziet, voor ons, en dus ook voor jullie, voorlopig de zon besteld).
Warme groetende genegenheid,
sunset

[sunset]

net zoals ik (een stilleven liefde)

beslist zie jij ook
de maan tussen
bomen, nacht en ons

net zoals ik jou ook zie
in spiegeling van het raam
onder de maan, bomen en mij

zo nabij als de nacht
en de vroege ochtend

_________________________


genau wie ich (ein Stilleleben Liebe)

bestimmt siehst du auch
dem Mond zwischen
Bäume, Nacht und uns

genau wie ich dich auch sehe
im Spiegelung des Fensters
unter dem Mond, die Bäume und mich

so nahe wie die Nacht
und den frühen Morgen
**********
sunset 07-09-2016
**********

[*Joy*]

.
Mooi ...mooi Ingo

It's only a goodbye, not a farewell.
Bon Voyage.
Geniet ervan.

Lieve groet én tot ziens.

*Joy*

[sunset]

*Joy*,
Mensen die om elkaar geven zeggen nooit vaarwel maar altijd slechts maar tot ziens.
Dank je voor je bezoekje en je lief berichtje. Ik ben even thuis (tot donderdag) tussen mijn vakantiedagen door.
Warme groetende genegenheid en heel fijne dinsdag,
sunset

[sunset]

telkens weer

en dat uren
als spelende kinderen zijn
[zeg ik tegen jou]

leven zo zeldzaam is
dat ik de jaren verkoop
op rommelmarkten

daarna rimpels streel
met lavendelkleuren
en regengeuren

wanneer de nacht valt
plak ik alle ramen
vol heldere sterren

zoen tegen liefdeshonger
telkens weer
onze lippen rood
**********
sunset 13-09-2015
**********

[*Joy*]

Hoe mooi ....telkens weer, die mooie poëzie van jou te mogen lezen.
Hier is het momenteel ook nog heel warm.
Maar het is genieten aan én in het water.
Geniet verder van je vakantie Ingo.

Tot ziens,
Lieve groet.

*Joy*

[sunset]

*Joy*
Dank je voor je bezoekje en je heel mooie warme woordjes en geniet van een heel vredevolle zomerse woensdagavond. Nog één dagje hier in Eindhoven en dan vakantie ik verder in Friesland *glimlacht*.
Warme groetende genegenheid,
sunset

[sunset]

laat ons (ochtendgebed)

laat ons handen kruisen
bloedlichaampjes wisselen
ons broederlijk zusterlijk
zoentongen geven en

laat ons vrij zijn gevangen
genomen benomen komen
tot zonnestralen maan
uit haar baan slaan en

laat ons omarmend zingen
zoals ooit eens de ouden
tot klanken wegsterven
sneden scherpen en

laat ons kruislings buiken
zwetend te warm baden
en laat ons niet vergeten
te dromen over vrede en

laat ons neuzen wrijven
wonden onomwonden
helen korsten pellen en laat
ons aarde lieven zoals onszelf
**********
sunset 14-09-2016
**********

[sunset]

uitgedreven uit het alledaagse

lichtmantel trekt over mijn leden
maakt mij goud-zwaar moe
open vensters storten met spannaalden
op het achtergelaten aardse

mijn mond, als trechter, vouwt de bloemenkelk
en slikt gefronste voorhoofdrimpels
liefdeslakens verzadigen mij niet
noch vertrouw ik mijn spiegels

ziekte adem ik als harige partikels
waarin zich bloedbessen verliezen
stof bedekt mij en zelfs honing aan mijn vingers
is niet die van mijn uitzwermende bijen

zij roepen mij, nachtenlang
drenk ik hun echo in mijn lied
in het zoete bezitten
van al mijn jaren – voorbij en vergeten

zweer ik mijn knevels af
die mij gevangen houden in hun vorm
en pas mijn losse gewrichten aan
zó dat mijn lijf vliegt, rond wervelt

mij uitdrijft uit het alledaagse

______________________________________


ausgetrieben aus das alltägliche

Lichtmantel zieht sich über meine Glieder
macht mich Gold-schwer müde
offene Fenster stürzen mit Spannadeln
auf das zurückgelassenes irdische

mein Mund, als Trichter, faltet Blumenkelche
und schluckt gerunzelte Stirnfalten
Liebeslaken sättigen mich nicht
weder traue ich meine Spiegel

Krankheit atme ich wie haarige Partikeln
in denen sich Blutbeeren verlieren
Staub mich bedeckt uns sogar der Honig am Finger
ist nicht der meiner ausschwärmenden Bienen

sie rufen mich, nächtelang
tränke ich ihr Echo in mein Lied
in den süßen Besitz
all meiner Jahre – vorüber und vergessen

schwöre ich meine Knebel ab
die mich gefangen halten in ihre Form
und passe meine Gelenken an
so das mein Körper fliegt und umherwirbelt

mich austreibt aus das Alltägliche
**********
sunset 15-09-2016
**********