Spinsels van Alterego (2)
-
ria - Lid geworden op: 09 sep 2004, 13:19
- Locatie: waar het goed is om wonen...
Beste vriend, Alter en lieve Rankje,
Kwamen wij daarstraks op ons fietstochtje langs de kinderboerderij,
en zagen daar twee van de elf (ocharme mama Simonneke),
je weet wel wie:

Ze keken mij aan met hun vriendelijke, maar vuile snoet (van het wroeten in de modder -
van wat anders?) en ze vroegen lief: " ken jij die meneer met zijn baard en die mevrouw met haar krulletjes?" "Natuurlijk ken ik die, ze zijn onze vrienden," zei ik beleefd.
"Doe ze dan eens de groeten van ons en zeg dat we aardig op weg zijn om
uit te groeien tot nobele varkentjes. Maar niet geschikt als spek, voor zijne lekkerbek.
Dieren van de kinderboerderij die worden niet opgegeten," zei de vinnigste van hen beiden.
Ik moest eens slikken, want ik eet ook zo graag een lekker stukje spek.
Maar het is waar: dieren van de kinderboerderij die dienen om de kindjes te behagen
en hen te leren hoe ze er uit zien en wat ze zoal allemaal doen.
Zoals bijvoorbeeld, jongen krijgen, die later op hun beurt dan weer jongen krijgen,
en dat gaat zo verder tot ze heel oud mogen worden.
Ze zijn dan heel hun leven ook heel gelukkig geweest.
(Behalve dan misschien Simonneke, de zeug, want hier mag ik dat wel schrijven, hé Alter,
jij zal dat wel begrijpen: "Wie is het ongelukkigste dier?"
"Hoe ge weet het niet, denk eens heel goed na."
"Ge durft het niet zeggen, allé man, iedereen weet dat toch".
"Juist ja: een zeug, want ze heeft een beer van ne vent en varkens van joeng".
"Oei-oei, nu heb ik mijn naam van braaf en deftig meiske in het gedrang gebracht"
En toen:

kwam er een varkentje met een krulstaartje en een zwarte snuit...
en het vertelselke is uit.
ria
Kwamen wij daarstraks op ons fietstochtje langs de kinderboerderij,
en zagen daar twee van de elf (ocharme mama Simonneke),
je weet wel wie:
Ze keken mij aan met hun vriendelijke, maar vuile snoet (van het wroeten in de modder -
van wat anders?) en ze vroegen lief: " ken jij die meneer met zijn baard en die mevrouw met haar krulletjes?" "Natuurlijk ken ik die, ze zijn onze vrienden," zei ik beleefd.
"Doe ze dan eens de groeten van ons en zeg dat we aardig op weg zijn om
uit te groeien tot nobele varkentjes. Maar niet geschikt als spek, voor zijne lekkerbek.
Dieren van de kinderboerderij die worden niet opgegeten," zei de vinnigste van hen beiden.
Ik moest eens slikken, want ik eet ook zo graag een lekker stukje spek.
Maar het is waar: dieren van de kinderboerderij die dienen om de kindjes te behagen
en hen te leren hoe ze er uit zien en wat ze zoal allemaal doen.
Zoals bijvoorbeeld, jongen krijgen, die later op hun beurt dan weer jongen krijgen,
en dat gaat zo verder tot ze heel oud mogen worden.
Ze zijn dan heel hun leven ook heel gelukkig geweest.
(Behalve dan misschien Simonneke, de zeug, want hier mag ik dat wel schrijven, hé Alter,
jij zal dat wel begrijpen: "Wie is het ongelukkigste dier?"
"Hoe ge weet het niet, denk eens heel goed na."
"Ge durft het niet zeggen, allé man, iedereen weet dat toch".
"Juist ja: een zeug, want ze heeft een beer van ne vent en varkens van joeng".
"Oei-oei, nu heb ik mijn naam van braaf en deftig meiske in het gedrang gebracht"
En toen:
kwam er een varkentje met een krulstaartje en een zwarte snuit...
en het vertelselke is uit.
ria
Onder uw bescherming, o Moeder van God en ook onze moeder.
-
Bosrankje - Lid geworden op: 20 dec 2005, 20:42
- Locatie: Antwerpen
Herfstwandeling in het park...
In 't begin van de namiddag
is het park zo rustig...
niemand te bespeuren,
wij mogen even alleen zijn met de natuur...
Grandioos moment !
Hand in hand, in stilte,
stappen wij langzaam
in de lange dreef
omzoomd door hoge oude bomen...
Sacrale sfeer !
Bewust van de omringende schoonheid
genieten wij ten volle
van najaarsgeluiden, -kleuren en -geuren,
wat onze zintuigen prikkelt...
Bevoorrechte belevenis !
't Ruisen van de wind, ritselende bladeren...
't kraken van beukennootjes onder onze voeten,
't zingen, fluiten en gekir van onzichtbare vogels
en in de verte, 't gelach van stoeiende kinderen...
Eeuwige symfonie !
Tussen gewrongen eiken- en beukenwortels,
knus bij elkaar genesteld in fris groen mos,
pronken oranje, gele en witte paddestoelen,
soms half verborgen onder goudbruine bladeren ...
Prachtig kleurenpalet !
Een herfstgeur, hangt overal in de lucht...
ondefinieerbaar maar ô zo herkenbaar,
van afsterving, ontbinding, verrotting,
wrang en nootachtig tot walgelijk zoet...
Onherroepelijke cirkel van leven en dood !
Bosrankje
P.S Beste vrienden en vriendinnen,
Vanaf morgen kan ik terug op mijn eigen pc (spijtig genoeg,
heeft mijn oude vriend het begeven en moet ik vanop een
nieuwe starten.)
Mijn bezoekers wil ik nu toch al vlug even bedanken...
morgen uitgebreider.
Lieve herfstgroetjes van ons beiden
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
-
Alterego1 - Lid geworden op: 20 jan 2006, 14:05
- Locatie: Antwerpen
Elisa,Morgenstern en Herman,
Ria,Norman en Gustilpe,
Een klein stemmingsbeeld van de herfst,met dank
en veel waardering voor het bezoek (met prachtige foto's)
wat ons altijd zeer aangenaam is.
Vooral het verhaaltje(en foto's)van Ria hebben
mij en Rankje prettig gestemd.
Knap gedaan Ria !
Voor allen,genegen herfstgroetjes met dank van
Alter en Rankje
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht
Niemands meester,niemands knecht
-
Alterego1 - Lid geworden op: 20 jan 2006, 14:05
- Locatie: Antwerpen
Zit ik daar rustig op een bank in het park even te verpozen,
komt er daar plots vanachter het nog groene gebladerte toch
wel een bosnimf tevoorschijn zeker !
Of was het maar een illusie?
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht
Niemands meester,niemands knecht
-
Alterego1 - Lid geworden op: 20 jan 2006, 14:05
- Locatie: Antwerpen
Terwijl ik met mijn bosnimf zo verder door het park wandelde
zag ze daar plots hoe een paar kabouterkes zich vlug onder
enkele mooie paddenstoelen gingen verschuilen.
Ze ging dan maar vlakbij op een oude boomstam zitten om
hen eens wat nader te leren kennen,en tussen bosnimf en
kabouters ontspon er zich al vlug een geanimeerd gesprek.
Of was dat laatste alweer maar een illusie?

To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht
Niemands meester,niemands knecht
-
Bosrankje - Lid geworden op: 20 dec 2005, 20:42
- Locatie: Antwerpen
Onze herfstwandeling in 't park was wel reëel,
De zoektocht naar paddenstoelen ook...
En wat de rest betreft...?
Leuk was het sowieso en dromen mag (af en toe)
Bedankt voor de mooie foto's en... als souvenir,
een ppt van mijn sprookjesachtige ontmoeting
met het herfstelfje (eerste ppt op mijn nieuwe pc)
Liefs van je Rankje x
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....



