lutim's spiegelkrassen
-
lutim - Lid geworden op: 08 mar 2006, 13:54
Liefde was gewoon
geworden tedere dagelijksheid
waarin aanraking
niet lichamelijk meer was,
mijn hand op je schouder,
een gefluisterd woord,
het zingen opgehouden
maar aanwezig, en alleen
door ons gehoord,
hoe gebroken ben ik nu,
alleen maar resonerend maar
van jouw verdriet en
in het niet-meer-willen-kennen
onmachtig achtergebleven.
geworden tedere dagelijksheid
waarin aanraking
niet lichamelijk meer was,
mijn hand op je schouder,
een gefluisterd woord,
het zingen opgehouden
maar aanwezig, en alleen
door ons gehoord,
hoe gebroken ben ik nu,
alleen maar resonerend maar
van jouw verdriet en
in het niet-meer-willen-kennen
onmachtig achtergebleven.
-
lutim - Lid geworden op: 08 mar 2006, 13:54
Gekrompen is mijn horizon
er is geen land buiten het bereik
van mijn lege handen
de zon is een ster
een ster is helium
lichtend gas,
maar zo verdomme ver
niet in bewustzijn te betrekken,
er is een boom en schaduw
en vogel in de boom,
mijn zoeteke die niet komt
een dikke bij die bromt,
er is niets méér,
geen zuidelijke zee,
geen schepen op de zee,
geen uitweg uit het huis,
er is alleen het huis
en de bloeiende tuin
en de oude man waarin
veel verdriet begraven ligt.
er is geen land buiten het bereik
van mijn lege handen
de zon is een ster
een ster is helium
lichtend gas,
maar zo verdomme ver
niet in bewustzijn te betrekken,
er is een boom en schaduw
en vogel in de boom,
mijn zoeteke die niet komt
een dikke bij die bromt,
er is niets méér,
geen zuidelijke zee,
geen schepen op de zee,
geen uitweg uit het huis,
er is alleen het huis
en de bloeiende tuin
en de oude man waarin
veel verdriet begraven ligt.
-
sunset - Lid geworden op: 26 mar 2007, 11:42
- Locatie: Eindhoven, Nederland
Ik was, door omstandigheden, te lang weg hier. Heerlijk jou te lezen.
Die eerste dagen
De avond waait verlangen uit de bloemenkelken
en op de bergen brandt als zilverdiamant de rijp
de engelen kijken dromerig uit wat hemelstrepen
wij zitten in ons liefdesparadijs te kijk
En ons behoort het hele bontgekleurde leven
het grote nachtelijk prentenboek vol sterren
en wolkendieren die zich jagen in de verten
wat kringelwolkjes die ons draaien, heffen
De Schepper droomde net Zijn kinderdroom
van Eden en twee mensen die zich lieven
en mooie bloemen geuren vanaf dorenstelen
de aarde hing nog ongeschonden groen aan boom.
**********
sunset 31-05-2007
**********
Liefs en nog een fijne donderdag, sunset
Die eerste dagen
De avond waait verlangen uit de bloemenkelken
en op de bergen brandt als zilverdiamant de rijp
de engelen kijken dromerig uit wat hemelstrepen
wij zitten in ons liefdesparadijs te kijk
En ons behoort het hele bontgekleurde leven
het grote nachtelijk prentenboek vol sterren
en wolkendieren die zich jagen in de verten
wat kringelwolkjes die ons draaien, heffen
De Schepper droomde net Zijn kinderdroom
van Eden en twee mensen die zich lieven
en mooie bloemen geuren vanaf dorenstelen
de aarde hing nog ongeschonden groen aan boom.
**********
sunset 31-05-2007
**********
Liefs en nog een fijne donderdag, sunset
-
lutim - Lid geworden op: 08 mar 2006, 13:54
Hoe kleur ik de vlinders
om op je heengaan te leggen
op een stok geprikt
om niet weg te vliegen,
en een roos vorm ik uit verzamelde lippen
om in de avond te geuren
als je wellicht wandelen gaat,
hoe loop ik door je afwezigheid
heen om je te achterhalen,
hoe haat ik mezelf dat ik
nooit heb kunnen begrijpen,
daarom moet ik hier nu staan
vol tranen en gedichten
en tot jou herhalen
wil ik me verplichten.
om op je heengaan te leggen
op een stok geprikt
om niet weg te vliegen,
en een roos vorm ik uit verzamelde lippen
om in de avond te geuren
als je wellicht wandelen gaat,
hoe loop ik door je afwezigheid
heen om je te achterhalen,
hoe haat ik mezelf dat ik
nooit heb kunnen begrijpen,
daarom moet ik hier nu staan
vol tranen en gedichten
en tot jou herhalen
wil ik me verplichten.
-
lutim - Lid geworden op: 08 mar 2006, 13:54
Door het venster zien en de bomen begroeten
die nog bloeien moeten en in nederigheid
het water gieten over hun voeten,
plant zijn en in de aarde staan zonder vragen
over het bestaan en als de tijd gekomen is
zonder dit te weten doodgaan,
of toekijkend mens die zonder te vechten
zich willoos laat berechten en gebukt blijft
zonder ooit de rug de rechten.
die nog bloeien moeten en in nederigheid
het water gieten over hun voeten,
plant zijn en in de aarde staan zonder vragen
over het bestaan en als de tijd gekomen is
zonder dit te weten doodgaan,
of toekijkend mens die zonder te vechten
zich willoos laat berechten en gebukt blijft
zonder ooit de rug de rechten.
-
sunset - Lid geworden op: 26 mar 2007, 11:42
- Locatie: Eindhoven, Nederland
Ik kom je snel een heerlijk lenteweekend wensen.
welk een gevoel
mooi groen zacht gras
waarin ik lig
temidden gele boterbloemen
over mij
warm
de hemel
een wijd bevend blauw
dat mij de ogen tergend langzaam
sluit
waaiende lucht … een heel stil zoemen
nu ben ik ver
van deze aarde
een heel fel rood vervult me
helemaal en ‘k voel
hoe zon door d’ aderen stroomt
urenlang
verzonken in het al ben ik
alleen nog ik
zalig.
**********
sunset 02-06-2007
**********
Liefs, sunset
welk een gevoel
mooi groen zacht gras
waarin ik lig
temidden gele boterbloemen
over mij
warm
de hemel
een wijd bevend blauw
dat mij de ogen tergend langzaam
sluit
waaiende lucht … een heel stil zoemen
nu ben ik ver
van deze aarde
een heel fel rood vervult me
helemaal en ‘k voel
hoe zon door d’ aderen stroomt
urenlang
verzonken in het al ben ik
alleen nog ik
zalig.
**********
sunset 02-06-2007
**********
Liefs, sunset
-
lutim - Lid geworden op: 08 mar 2006, 13:54
Ik zou willen duidelijk zijn
als een foto in een kader
mee te dragen in iemands ogen
uit te delen
aan de tramhalte
een vrijkaartje voor
de zomeravond in het bos
of aan de kinderen te geven
die pas leren lezen
en met de bal spelen
op de speelplaats
ook de vogel die voorbijvliegt
zou me kunnen kennen
als hij tijd had
om even neer te zitten.
als een foto in een kader
mee te dragen in iemands ogen
uit te delen
aan de tramhalte
een vrijkaartje voor
de zomeravond in het bos
of aan de kinderen te geven
die pas leren lezen
en met de bal spelen
op de speelplaats
ook de vogel die voorbijvliegt
zou me kunnen kennen
als hij tijd had
om even neer te zitten.
Laatst gewijzigd door lutim op 02 mar 2008, 13:54, 1 keer totaal gewijzigd.
-
lutim - Lid geworden op: 08 mar 2006, 13:54
Ik zink armen omhoog als een loodverzwaarde dobber
rechtlijnig in het water, o lief, de vis heeft het aas
geslikt en sleept de felle rode dood achter zich aan,
in wolken slijk zink ik onbeschermd mijn mond en de
vliezen van de zwemhanden gescheurd, tot de aanslag
me treft zink ik, en in het slijk zet ik me vast,
trek me niet in het bruisende licht, het steekt met
messen in het gemis, mijn kieuwen zijn doorboord en
weldra drijf ik boven onverschillig een witte dode vis.
rechtlijnig in het water, o lief, de vis heeft het aas
geslikt en sleept de felle rode dood achter zich aan,
in wolken slijk zink ik onbeschermd mijn mond en de
vliezen van de zwemhanden gescheurd, tot de aanslag
me treft zink ik, en in het slijk zet ik me vast,
trek me niet in het bruisende licht, het steekt met
messen in het gemis, mijn kieuwen zijn doorboord en
weldra drijf ik boven onverschillig een witte dode vis.
-
lutim - Lid geworden op: 08 mar 2006, 13:54
Jouw graf is waar ik met je ben geweest,
of waar ik ook ga alleen,
jouw graf is in mij,
wie je herdenken wil,
je verdriet delen wil en je vereert,
jouw graf is in mij, maar ook in je leven,
hoe scherp ook de pijn, je bent in mij gebleven,
omdat ik je omringt heb, je aanroep,
jouw naam voortdurend herhaal en met je praat,
wie mij negeert kan je niet weten,
ik wacht nog altijd op jou,
levend maar vergeten
of waar ik ook ga alleen,
jouw graf is in mij,
wie je herdenken wil,
je verdriet delen wil en je vereert,
jouw graf is in mij, maar ook in je leven,
hoe scherp ook de pijn, je bent in mij gebleven,
omdat ik je omringt heb, je aanroep,
jouw naam voortdurend herhaal en met je praat,
wie mij negeert kan je niet weten,
ik wacht nog altijd op jou,
levend maar vergeten
-
lutim - Lid geworden op: 08 mar 2006, 13:54
Er zweefden reigers breed uitgespreid
over de daken en de steden
vanuit de tuin
ze vliegen naar hun nest,
riepen de buizerds in de paartijd
vleugels die zich raakten
bekken gaven
de prooien door,
boven de wolken, uit de aarde gesloten
dreven we liefdevol, samen
bloesem in de zomer
bloei van het land
wij droomden, de circel gesloten.
over de daken en de steden
vanuit de tuin
ze vliegen naar hun nest,
riepen de buizerds in de paartijd
vleugels die zich raakten
bekken gaven
de prooien door,
boven de wolken, uit de aarde gesloten
dreven we liefdevol, samen
bloesem in de zomer
bloei van het land
wij droomden, de circel gesloten.
-
lutim - Lid geworden op: 08 mar 2006, 13:54
Ik bescherm je
tegen je vrienden
die je verscheuren
en je glanzend
witte kleed
besmeuren,
tegen de zogenaamde
geliefden die
je vergeten,
ik zal je smorgens
smiddags en savonds eten
en altijd zal je smaak
liefde zijn,
herinnerd zal
ik je weten
vrouw en tere vriendin
in mijn begeren,
steeds zul je
mijn énige zijn.
tegen je vrienden
die je verscheuren
en je glanzend
witte kleed
besmeuren,
tegen de zogenaamde
geliefden die
je vergeten,
ik zal je smorgens
smiddags en savonds eten
en altijd zal je smaak
liefde zijn,
herinnerd zal
ik je weten
vrouw en tere vriendin
in mijn begeren,
steeds zul je
mijn énige zijn.
-
lutim - Lid geworden op: 08 mar 2006, 13:54
16/06; LAATSTE SPIEGELKRAS !
Slaap je?
Heb je het koud?
Waar ben je?
Leef je?
Ken je de liefde nu?
Herken je de liefde nu?
Ik niet,
ik ga langzaam dood.
De rest van mijn leven
breng ik door met dood gaan,
iets anders rest me niet.
Ik hou mijn belofte
laat je met rust...
vaarwel.
Slaap je?
Heb je het koud?
Waar ben je?
Leef je?
Ken je de liefde nu?
Herken je de liefde nu?
Ik niet,
ik ga langzaam dood.
De rest van mijn leven
breng ik door met dood gaan,
iets anders rest me niet.
Ik hou mijn belofte
laat je met rust...
vaarwel.