Poëzie en proza

De trage minnaar

Gestart door Dtm op 09 apr 2011, 15:07 634 berichten 113.246 keer gelezen
Dtm Startte dit onderwerp 21 apr 2011, 07:57 377 berichten





De onverbiddelijke lezer


Hij neemt je. Of laat je liggen.
Slaat je open.
Of klapt je dicht.

Hij is de wind die ongehinderd
door je weemoed ritselt.
Alsof hij over dode bladeren trapt.

En de dichter
ligt uitgeteld of uitgelezen
in zijn onverbiddelijke handen.

Weerloos. Alsof hij van papier was.






Alterego1 21 apr 2011, 16:48 Antwerpen 6.649 berichten
De trage minnaar...*

Als een hongerig roofdier
traagzaam maar begerig
als beoefenaar van 't metier
proeft de minnaar gulzig

*...van de schoonheid der letteren
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht
Dtm Startte dit onderwerp 22 apr 2011, 07:49 377 berichten






Het tedere rendement


De ochtend twijfelt nog
tussen duister en dag.
Op tafel valt licht uit een luchter.

Buitenkant kleurrijk als een bloem
onderaan strooit hij helder zicht
over papieren woorden.

A la Tiffany.

Ik herhaal Dewulf.
Alsof ik 'm instudeer. De kleine filosofie.
Van het onopgemerkte heden.

Het leven.
Dat niet rendeert op beurzen.
Geen traders die speculeren.

Op vroege vogels
in een populier.
Of late mist in een stadstuin.

Ochtend is nog een onbelastbaar produkt.
Alleen winst. Deelbaar door woorden.
Voor rendabele ogen.




Dtm Startte dit onderwerp 23 apr 2011, 09:09 377 berichten






Schrijven is schrappen, leven ook

Hoe ouder ik word,
hoe meer 'ach' er in mijn leven groeit.
En ook 'tja'.

Ze lijken mij de essentie van het alfabet,
de taal der wijsheid. Wat er overschiet
van al je roekeloos vernuft.

Ook de tijd,
de schrijver van het leven, schrapt
tot hij het einde overhoudt.




Alterego1 23 apr 2011, 10:48 Antwerpen 6.649 berichten
"Ook de tijd,
de schrijver van het leven, schrapt
tot hij het einde overhoudt."

Kijk,dat vind ik nu zo knap en raak weergegeven,
volgens mij de enige ware definitie van tijd.

-------------------------------------------------

Tijd...

Tijd...vliegt,staat nooit stil,
loopt met je mee en ijlt je voorbij.


Tijd...als draad gesponnen
om er je levensverhaal mee te weven.

Alterego
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht
Dtm Startte dit onderwerp 24 apr 2011, 10:15 377 berichten






Dichters sterven zonder woorden


Ik moet me onderdompelen. In het wit.
Dat witte water. Van papier.
Die smetteloze stroom. Van zwijgen.

Ik laat ze zinken. Die blauwe bootjes.
Met hun geletterde matrozen.
Het anker diep in het alfabet.

Haven van ongeschreven woorden.





Bomi 24 apr 2011, 10:21 Hasselt 3.368 berichten
-
-
Een fijn paaswekend gewenst!
Bomi
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!
Dtm Startte dit onderwerp 25 apr 2011, 10:19 377 berichten



Domweg gelukkig, in de Dapperstraat


Het jongetje staat voor het venster.
Hij kijkt naar buiten want daar ligt het leven.
Binnen wacht hij. Op later.

Hij is niet dom, maar ook niet dapper.
Hij houdt van de ochtend en van de avond.
Maar van de dag, is hij bang.

Er moet dan van alles gebeuren.
Wat hij niet kan.

Het oude jongetje staat voor het venster.
Hij droomt over vroeger.
Dat toen nog later moest worden.

Hij wacht.
Niet meer.
Hij leeft zoals hij kan.




...


De wolken, nooit zo schoon dan als ze, omrand
Door zolderramen, langs de lucht bewegen.

Alles is veel voor wie niet veel verwacht.

Uit 'De dapperstraat' - J.C. Bloem



Bosrankje 25 apr 2011, 10:44 Antwerpen 9.308 berichten



Zo'n jongen ken ik ook

Geen woorden
zouden kunnen beschrijven
wat ik nu voel
na 't lezen van deze tekst

Daarom zal ik zwijgen

Alleen... merci



.
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Dtm Startte dit onderwerp 25 apr 2011, 12:00 377 berichten
Bosrankje schreef:


Zo'n jongen ken ik ook

Geen woorden
zouden kunnen beschrijven
wat ik nu voel
na 't lezen van deze tekst

Daarom zal ik zwijgen

Alleen... merci






Ik open 't raam en laat het najaar binnen,
Het onuitsprekelijke, het van weleer
En van altijd. Als ik één ding begeer
Is het: dit tot het laatste te beminnen.

Uit 'De gelatene' - J.C. Bloem





.
Dtm Startte dit onderwerp 26 apr 2011, 08:20 377 berichten





De signatuur van m'n leven


Een geschreven leven.
Om je verdriet te blussen, je onmacht te verbergen,
terwijl je dat alles op straat te vondeling legt.

Woorden om je verlangen naar liefde
mee onder te stoppen. Als onder een deken
bij een bijtende winteravond.

Je schaaft aan je alfabet. Je vertraagt de tijd
met punten en komma's.
Je herschikt het wit. Tot het bloeit als lente.

Schepper van woorden, vluchteling voor daden.




ria 26 apr 2011, 23:22 waar het goed is om wonen... 5.038 berichten
"Alles is veel voor wie niet veel verwacht."

zo kan mijn verwondering nooit op,
zo leer ik gelukkig zijn om het allerkleinste,
om een glimlach, om een woord, een gebaar,
om zoveel kleine dingen,
omdat
ik leven mag,
elke dag opnieuw.

liefs,
ria

Afbeelding
Onder uw bescherming, o Moeder van God en ook onze moeder.