2012 (vervolg van 2011) - Komt de vrede dichterbij?
-
ria - Lid geworden op: 09 sep 2004, 13:19
- Locatie: waar het goed is om wonen...
Assa, Ferry, Norman, Morgenstern en Herman dank voor uw bezoeken
en mooie prenten. Wederzijds de beste wensen, voor iedereen die hier
voorbij komt.
"te laat", zeg je, 'misschien, maar altijd lekker.
Smakelijk!'
liefs,
ria
en mooie prenten. Wederzijds de beste wensen, voor iedereen die hier
voorbij komt.
"te laat", zeg je, 'misschien, maar altijd lekker.
Smakelijk!'
liefs,
ria
Onder uw bescherming, o Moeder van God en ook onze moeder.
-
ria - Lid geworden op: 09 sep 2004, 13:19
- Locatie: waar het goed is om wonen...
een van mijn vriendjes, het roodborstje, heel mooi Assa, dank je wel.
na de sneeuw, nu de regendroppels,
alle noten uit de mand zijn verdwenen,
eigenlijk dienen ze om de eekhoorns te voeden,
maar het is lang geleden dat ik er nog één heb gezien.
wie eet ze dan wel, die ongepelde okkernoten,
wie kan ze kraken? ik heb er het raden naar,
weet u het misschien?
zondagse groetjes,
ria
na de sneeuw, nu de regendroppels,
alle noten uit de mand zijn verdwenen,
eigenlijk dienen ze om de eekhoorns te voeden,
maar het is lang geleden dat ik er nog één heb gezien.
wie eet ze dan wel, die ongepelde okkernoten,
wie kan ze kraken? ik heb er het raden naar,
weet u het misschien?
zondagse groetjes,
ria
Onder uw bescherming, o Moeder van God en ook onze moeder.
-
Bosrankje - Lid geworden op: 20 dec 2005, 20:42
- Locatie: Antwerpen
kauw met walnoothttp://youtu.be/BGPGknpq3e0
Wild crows inhabiting the city use it to their advantage -
David Attenborough - BBC wildlife
Lieve Ria,
Misschien heb je dit filmpje al gezien maar het is de moeite
om 't te herbekijken. Hoe slim zijn de dieren toch !
Prachtige foto van je lege mand, versierd met regendruppels
door Moeder Natuur !
Prettige zonnige namiddag nog...
Lieve groetjes van ons beiden
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
-
ria - Lid geworden op: 09 sep 2004, 13:19
- Locatie: waar het goed is om wonen...
Ik kende het filmke niet, Rankje, echt de moeite waard. bedankt!
-----------------------------------------------------------------------------------------
MOEDERS KAMER
Haar kamertje was een heuse kamer,
van vier bij vier en met twee grote ramen.
Een op het zuiden, de andere op het westen.
Als de zon van de partij was genoot zij er
van de vroege middag tot aan zonsondergang.
Bomen omkransten de kamer, en brachten
tijdens hete dagen de nodige lommer.
In de winter waren het trouwe wachters,
die berken, met hun kantwerk van takjes,
feeëriek verlicht in de maneschijn.
De buurvrouw had een raampje
in de zijkant van haar woning.
Voor mijn moeder was dat
een vertrouwd gevoel, vertelde ze mij.
Zolang het licht in die keuken scheen
voelde zij zich veilig en tevree.
Een beetje een rare gedachte, vooral
omdat haar kamer naast de onze lag
en wij voor haar welzijn en veiligheid
verantwoordelijk waren, wat zij wel wist.
Maar zij hield niet van donker,
en sliep met de gordijnen open.
Reeds meer dan tien jaren zijn voorbij gegaan.
De kamer kreeg een nieuwe bestemming,
maar iedere keer als ik er vertoef,
zie ik haar weer zitten voor het raam.
Of later, gekluisterd aan haar bed
en ik naast haar, luisterend of vertellend.
Als oudste van vijf, herinner ik mij zo goed,
hoe zij zorgde voor haar grote gezin,
bij ons waakte als we ziek waren, hoe
zij ons vertroetelde en bij het slapengaan,
met haar lieve, warme stem,
de mooiste avond-liedekes zong.
Een beetje hebben wij haar teruggeven,
die jaren dat zij bij ons verbleef;
herinneringen blijven verder leven...
Zo zorgde zij voor haar ouders,
en wij voor haar. Zal de geschiedenis
zich herhalen, ik hoop het maar?
ria - 12.2.2012
Mijn vader stierf gans onverwacht.
mijn moeder verbleef bij ons, die eerste nacht.
Onze jongste zoon, toen vijftien jaar,
heeft haar zijn kamer, zonder morren afgestaan.
-----------------------------------------------------------------------------------------
MOEDERS KAMER
Haar kamertje was een heuse kamer,
van vier bij vier en met twee grote ramen.
Een op het zuiden, de andere op het westen.
Als de zon van de partij was genoot zij er
van de vroege middag tot aan zonsondergang.
Bomen omkransten de kamer, en brachten
tijdens hete dagen de nodige lommer.
In de winter waren het trouwe wachters,
die berken, met hun kantwerk van takjes,
feeëriek verlicht in de maneschijn.
De buurvrouw had een raampje
in de zijkant van haar woning.
Voor mijn moeder was dat
een vertrouwd gevoel, vertelde ze mij.
Zolang het licht in die keuken scheen
voelde zij zich veilig en tevree.
Een beetje een rare gedachte, vooral
omdat haar kamer naast de onze lag
en wij voor haar welzijn en veiligheid
verantwoordelijk waren, wat zij wel wist.
Maar zij hield niet van donker,
en sliep met de gordijnen open.
Reeds meer dan tien jaren zijn voorbij gegaan.
De kamer kreeg een nieuwe bestemming,
maar iedere keer als ik er vertoef,
zie ik haar weer zitten voor het raam.
Of later, gekluisterd aan haar bed
en ik naast haar, luisterend of vertellend.
Als oudste van vijf, herinner ik mij zo goed,
hoe zij zorgde voor haar grote gezin,
bij ons waakte als we ziek waren, hoe
zij ons vertroetelde en bij het slapengaan,
met haar lieve, warme stem,
de mooiste avond-liedekes zong.
Een beetje hebben wij haar teruggeven,
die jaren dat zij bij ons verbleef;
herinneringen blijven verder leven...
Zo zorgde zij voor haar ouders,
en wij voor haar. Zal de geschiedenis
zich herhalen, ik hoop het maar?
ria - 12.2.2012
Mijn vader stierf gans onverwacht.
mijn moeder verbleef bij ons, die eerste nacht.
Onze jongste zoon, toen vijftien jaar,
heeft haar zijn kamer, zonder morren afgestaan.
Onder uw bescherming, o Moeder van God en ook onze moeder.
-
neske - Lid geworden op: 01 aug 2007, 19:48
- Locatie: Vlaams Brabant
Ria,
Hoe liefdevol geschreven over jouw moeder. Wij stonden ook steeds paraat voor ons moeder, ze bleef wel in haar huisje tot het niet meer ging.
Ze was bijna 91 jaar.
groetjes
Neske
Hoe liefdevol geschreven over jouw moeder. Wij stonden ook steeds paraat voor ons moeder, ze bleef wel in haar huisje tot het niet meer ging.
Ze was bijna 91 jaar.
groetjes
Neske
Zoek de zonnekant in het leven de schaduw volgt vanzelf
-
gustilpe - Lid geworden op: 04 okt 2007, 20:52
- Locatie: vlaams brabant
Ria,
bladerend door jouw topic zag ik weer het verliefde koppeltje ganzen met de prachtige foto's!
Moeders kamer
heel mooi en bewonderendswaardig, jouw moeder die een thuis vond en liefdevol omingd werd door een van haar kinderen!
Zal het zich herhalen? Ik hoop het voor jou maar...
weinig ouderen vinden nog een thuis bij hun kinderen wat begrijpelijk is, de kinderen werken langer of hebben mede de zorg voor hun kleinkinderen... hebben hun hobby's enz
Ikzelf koester zeker niet de droom of de hoop om later bij een van mijn kinderen in te trekken, ze hebben hun eigen leven wat ik hun gun.
We zien wel hoe het verder zal verlopen, liefst zolang mogelijk thuis, als ze af en toe eens binnenwippen ben ik al zeer tevreden en gaat ook dat niet meer.... ja dan plaatsen ze mij maar ergens.... maar kan ik de keuze maken sterf ik liever in mijn eigen huis.
ik werd niet voor die keuze gesteld mijn moeder overleed op 46-jarige leeftijd, ik was toen 15, mijn pa bleef thuis tot op 78-jarige leeftijd werd ziek en verbleef 3 weken in het ziekenhuis alwaar hij overleed.
Het wordt een mooie dag, geniet ervan!
zonnige lentegroetjes,
gustilpe
bladerend door jouw topic zag ik weer het verliefde koppeltje ganzen met de prachtige foto's!
Moeders kamer
heel mooi en bewonderendswaardig, jouw moeder die een thuis vond en liefdevol omingd werd door een van haar kinderen!
Zal het zich herhalen? Ik hoop het voor jou maar...
weinig ouderen vinden nog een thuis bij hun kinderen wat begrijpelijk is, de kinderen werken langer of hebben mede de zorg voor hun kleinkinderen... hebben hun hobby's enz
Ikzelf koester zeker niet de droom of de hoop om later bij een van mijn kinderen in te trekken, ze hebben hun eigen leven wat ik hun gun.
We zien wel hoe het verder zal verlopen, liefst zolang mogelijk thuis, als ze af en toe eens binnenwippen ben ik al zeer tevreden en gaat ook dat niet meer.... ja dan plaatsen ze mij maar ergens.... maar kan ik de keuze maken sterf ik liever in mijn eigen huis.
ik werd niet voor die keuze gesteld mijn moeder overleed op 46-jarige leeftijd, ik was toen 15, mijn pa bleef thuis tot op 78-jarige leeftijd werd ziek en verbleef 3 weken in het ziekenhuis alwaar hij overleed.
Het wordt een mooie dag, geniet ervan!
zonnige lentegroetjes,
gustilpe
vriendschap is het kostbaarste geschenk!
-
ria - Lid geworden op: 09 sep 2004, 13:19
- Locatie: waar het goed is om wonen...
Lieve Gustilpe,
Dank voor je uitgebreide reactie.
Zo vroeg reeds jouw moeder verloren, dat moet wel erg pijnlijk geweest zijn.
Gelukkig dat jouw vader toch een mooi leeftijd had.
Ik reken er ook niet op om bij onze kinderen te wonen.
Ik weet dat het niet altijd simpel is, niet alleen voor de kinderen,
maar ook voor de bejaarde zelf. Liefst zolang mogelijk zelfstandig.
Waar ik wel op hoop is dat ze regelmatig iets van zich laten horen
(niet gemakkelijk met 3 in het buitenland), en dat ze helpen de last
van de ouderdom en ziekte dragen.
Wij zijn van een andere generatie, onze ouders en grootouders
woonden veel meer samen.
Voor mij hoeft dat niet, maar wel de verbondenheid, dat die blijft.
Nog een mooie dag gewenst,
ria
Dank voor je uitgebreide reactie.
Zo vroeg reeds jouw moeder verloren, dat moet wel erg pijnlijk geweest zijn.
Gelukkig dat jouw vader toch een mooi leeftijd had.
Ik reken er ook niet op om bij onze kinderen te wonen.
Ik weet dat het niet altijd simpel is, niet alleen voor de kinderen,
maar ook voor de bejaarde zelf. Liefst zolang mogelijk zelfstandig.
Waar ik wel op hoop is dat ze regelmatig iets van zich laten horen
(niet gemakkelijk met 3 in het buitenland), en dat ze helpen de last
van de ouderdom en ziekte dragen.
Wij zijn van een andere generatie, onze ouders en grootouders
woonden veel meer samen.
Voor mij hoeft dat niet, maar wel de verbondenheid, dat die blijft.
Nog een mooie dag gewenst,
ria
Onder uw bescherming, o Moeder van God en ook onze moeder.
-
Norman12 - Lid geworden op: 22 sep 2008, 22:00
.
Over een bezorgde moeder gesproken
Mama poes
http://www.youtube.com/watch?v=PWXigjFm4TM
En deze foto vond ik zo mooi : vol van verwachting kloppen beide harten
Groetjes , Norman
Over een bezorgde moeder gesproken
Mama poes
http://www.youtube.com/watch?v=PWXigjFm4TM
En deze foto vond ik zo mooi : vol van verwachting kloppen beide harten
Groetjes , Norman
-
Bosrankje - Lid geworden op: 20 dec 2005, 20:42
- Locatie: Antwerpen
Lieve Ria,
Gisteren was je leuk gedicht 'Er zijn zo van die dingen'
(door jezelf geillustreerd in een ppt) te lezen in Pvdd en
ook in 't Prentenkabinet.
Zo goed verwoord en met passende foto's dat we er honger
van kregen. Smakelijk
Lieve groetjes van ons beiden
Alter en Rankje
Ps. 'Moeders kamer', een liefdevolle ode aan je mama !
Heel graag gelezen
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
-
ria - Lid geworden op: 09 sep 2004, 13:19
- Locatie: waar het goed is om wonen...
Dank lieve bezoekers!
Pas terug thuis uit het ziekenhuis, doe ik de volgende weken kalm aan.
Maar wie hier het topic wil open houden is van harte welkom.
liefs,
ria
Pas terug thuis uit het ziekenhuis, doe ik de volgende weken kalm aan.
Maar wie hier het topic wil open houden is van harte welkom.
liefs,
ria
Onder uw bescherming, o Moeder van God en ook onze moeder.