Gewoon, gedichten - 2

[sunset]

een laatste wasem

herinner je aan ’t water
achter het huis, de beek
de natte scherpe kiezel
herinner je het allemaal
en dan, herinner je ook mij

ik die me voor je weefde
het mos tot garen spon
en die, die jou ook tekende
was ik
die smeerde kliederde
penselen doopte
de vogels bloeien liet

herinner je jezelf
en aan de naam die ik je gaf
zo dat jij je kon vinden
ja zelfs verliezen mocht
leg mij dan in een wind
want ik vervluchtig.
**********
sunset 21-09-2008
**********

[_Nele_]

Lieve Sunset,

dank je voor je mooi gedicht
op mijn topic!
Wens je een mooie herfstzondag

Nele

[Bomi]

-
-

Sunset,


Je schrijven met veel belangstelling gelezen, voor mij blijft het een raadsel wat er met ons Belgenlandje gaat en moet gebeuren.

Politiek volg ik tot op de hoogte die kranten, radio en TV ons willen doen geloven. Mijn ' dossierkennis ' ( zo zeggen ze dat toch in de politiek ) is niet groot genoeg om hier een discussie te gaan starten over dingen waar ik te weinig vanaf weet.

Laat mij maar proberen een beetje te schrijven, mijn plaatjes bewerken en voor de rest op mijn leeftijd de wereld een beetje verwonderd bekijken.


Groetjes,

Bomi

[bo'ke]

hé Sunset,

Blij dat ik hier/en elders, mag
genieten van jouw gedichten.


een blije groet
bo

[ria]

Sunset, ik kom je bedanken met een mooie zonsondergang,



tot later,
ria

[sunset]

Nele,

Dank je voor je wensende woorden en je mooi herfstgedicht. Ik wens je een heel fijne en inspiratievolle nieuwe week.
Liefs en knuf, sunset



Bomi,

Ook jou wens ik een goede maandagmorgen en nog een fijne dag verder. Schrijf en knutsel jij maar, dat doe ik ook (tenminste, dát schrijven *glimlacht*).
Warme groetjes, sunset



bo,

Wanneer anderen kunnen en willen genieten van mijn geschrijf, verheugt me dat alleen maar; dank je wel.
Liefs en omarmende genegenheid, sunset (en nog een prettige dag)



ria,

Dank je wel voor je bedankje en nog een heel fijne maandag verder.
Liefs, sunset

[sunset]

21-09-2008 Wereld Alzheimerdag



wanneer ik het niet weet

in de vijver zijn
de wolken bevroren
waarop ik wandel
tot aan d’ andere oever
over de sneeuw gekruist
liggen boomstammen
ontworteld door vergeten stormen
en toch vind ik mijn weg
die voor me ligt en weet
het spoor van ’t heden
verzinkt in de tijd
de winters zijn milder
maar ontrouw aan de beelden
van de herinnering die volgt

nog ga ‘k rechtop
en neigen de jaren
en ik merk niet
hoe blikken zich vergissen
afgebroken takken op het pad
nog altijd vers ruiken
en ijsnevel over ’t water zweeft
de regen donkert
geeft het lover kleur
laat de hemel verdwijnen.
**********
sunset 21-09-2008
**********

[sunset]

ik ken mijn plaats

wolken bollen op in kleren
wie gaan wil vliegt naar ’t woud
daar verouderen de mensen
in kruinen van hoge bomen
mijn vader zag ik daar
een ster in half open mond
dacht hij zich mij

ik echter draag schoenen uit steen
omarm de rotsen, begraaf me in het zand
en sla mijn blik neer voor de hemel
buig dieper mijn hoofd
- mijn plaats werd mij geleerd

’s avonds vallen appelen in ’t gras
ik hoor het niet, weet zelfs niet of zij
niet enkel rode hemeltranen zijn
die langzaam in de aard verdwijnen
misschien droom ik wel dat ’t waar is:
de armen van wolken en middenin
mijn gezicht, als een kameleon.
**********
sunset 23-09-2008
**********

[sunset]

over moeders, vaders en zo

ik loop het zuidpad af
zoek zon en bloemen
om mij te helen
van honger van kind
dat te verzamelen
wat het niet heeft gekend

‘k herinner mij een lied
gefloten door rimpelbedrukte
mond van grootvader
het ligt daar, ergens onder scherven
van glazen stelten die breken
telkens mijn pad zich buigt

en ietwat verder
tussen het altijd groen van giftige taxus
een lachen van moeder
haar hand die voorzichtig
naar haar speldenkussen reikt
als zat er een slang

daar waar je bijna de horizon herkent
die zich op ’t einde van mijn weg
als donkere waas op ’t veld legt
vind ik de stem van vader
en de simpele gedachte
dat omarmen een beter einde van jeugd is

wanneer de morgen ontwaakt
valt alles onder mij weg
vind ‘k mij terug in de nieuwe dag
loop weer opnieuw
het zuidpad af
om mij te verzamelen.
**********
sunset 24-09-2008
**********

[Bomi]

-
-

Sunset,


Je laatste drie met bewondering gelezen, je speelt

met woorden als een kind met knikkers, je moet het maar

kunnen! Bedankt voor het goede gevoel.



Groetjes,

Bomi.

- - - - - - -

[Bosrankje]

Beste Sunset,

Ooit heb ik je al geschreven dat jouw gedichten heel moeilijk
te illustreren zijn, omdat het de weergave is van zo'n intens
diepe gevoelens die ieder van ons naar eigen besef zal beleven.

"Ik ken mijn plaats" en 'over moeders en...." zijn echt heel
beklijvend.

Bedankt dat je aan de Wereld Alzheimerdag hebt gedacht !
Voor mij is het natuurlijk een heel gevoelig onderwerp en
daarom heb ik ook een tekstje voor mijn moeder in mijn
Laar geplaatst.

We wensen je en jouw dierbaren een heel prettige dag (zelfs
zonder zon)

Lieve groetjes in vrede, vreugde en vriendschap van

Alter en Rankje

[_Nele_]

Lieve Sunset,

heb genoten,alweer van je mooie gedichten,
en breng je pompoenen!!

Nele

[bo'ke]

Hé Sunset,


Ik ben hier in alle rust komen lezen,
vandaag ben ik even triestig, en zo
kom ik tot rust. Bedankt.


bo

[sunset]

Bomi,

Jouw woorden zijn warm en complimenteus; dank je daar voor.
Groetjes en een prettige dag verder, sunset



Alter en Rankje,

Mag ik ook jou, jullie weer hartelijk danken voor je mooie wensende woorden (en is het niet onze menselijke taak zo veel mogelijk met alles mee te voelen wat onze naaste betreft?).
Liefs, groetjes, en een heel fijne dag verder
sunset



Nele<

Dank je wel en leuk te horen dat je weer genoten hebt (je bent een trouwe fan *glimlacht*) zoals ik van je meegebrachte pompoenen. Nog een heel fijne dag.
Liefs en knuf, sunset




bo,

Een ieder van ons kent, naast zonneschijndagen, ook trietse dagen; zo is het leven nu eenmaal. En het voelt dan heel goed dat, in die droevige onrustige momenten, mijn schrijverijen bijdragen tot rustige verstilling.
Ik wens je een heel mooie donderdag. En, naar ik hoor, belooft men ons drie mild-droge zonnige herfstdagen (tenminste, hier in Nederland).
Liefs en mijn omarmende genegenheid, sunset

[sunset]

ik ben je nooit vergeten

als geef je antwoord van beneden
- toen, ik weet het nog, zei je me:
breng me geen bloemen
men slaapt zo slecht onder hun geur

steen na steen; namen; jaren; jij
wat van ons blijft is hoogstens een herinneren
een waterkraan druppelt mijn laatste tijd
- chrysanten mijn vriend, ruiken niet.
**********
sunset 25-09-2008
**********