Op satijnen vleugels...
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen
Laat me maar
Laat me maar, ik zal mijn weg wel vinden
Laat me maar, ik zoek het zelf wel uit
Daar op het punt, waar wegen zich verbinden
Op het eind, als ik mijn leven sluit
Je hoeft voor mij geen toorts te branden
Ik zoek mijn weg wel in het labyrint
’t Mag donker zijn, ik tast wel met mijn handen
Geloof me als ik zeg dat ik mijn weg wel vind
Laat me maar, ik zal echt niet verdwalen
Zo heel alleen, het einde tegemoet
Als ik ginds aankom geef ik je klopsignalen
Zodat je weet, ik maak het ergens goed
Robbe

Laat me maar, ik zal mijn weg wel vinden
Laat me maar, ik zoek het zelf wel uit
Daar op het punt, waar wegen zich verbinden
Op het eind, als ik mijn leven sluit
Je hoeft voor mij geen toorts te branden
Ik zoek mijn weg wel in het labyrint
’t Mag donker zijn, ik tast wel met mijn handen
Geloof me als ik zeg dat ik mijn weg wel vind
Laat me maar, ik zal echt niet verdwalen
Zo heel alleen, het einde tegemoet
Als ik ginds aankom geef ik je klopsignalen
Zodat je weet, ik maak het ergens goed
Robbe

walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
tinneke 58 - Lid geworden op: 01 mar 2006, 08:34
- Locatie: antwerpen, ekeren
robbe,
waar en wanneer doet er niet toe,
echte vrienden weten elkaar altijd en overal te vinden
zelfs zonder klopsignalen

Tinneke x
waar en wanneer doet er niet toe,
echte vrienden weten elkaar altijd en overal te vinden
zelfs zonder klopsignalen

Tinneke x
Een dag niet geschreven is een dag zonder passie...
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen
Mijn woorden
In de ochtendstond ontwaken woorden
Ik kronkel ze op wit papier
Ze vlieden naar hun toevluchtsoorden
als’t water van een bergrivier
Ze vloeien naar je diepe ogen
om je wat leesgenot te schenken
Ze hunkeren naar je denkvermogen
Willen zich in je hartje drenken
Mijn woorden, die ik schreef voor jou
Dartel, speels en zo intiem
Ik heb ze voor je neergeschreven
Op m’n dromenweefgetouw geweven
Smoor ze liefst niet in de kiem
Laat ze schuilen in je hart
Ze zoeken er geborgenheid
Een klein lief plaatsje, wat apart
waar hun bedje is gespreid
Robbe

In de ochtendstond ontwaken woorden
Ik kronkel ze op wit papier
Ze vlieden naar hun toevluchtsoorden
als’t water van een bergrivier
Ze vloeien naar je diepe ogen
om je wat leesgenot te schenken
Ze hunkeren naar je denkvermogen
Willen zich in je hartje drenken
Mijn woorden, die ik schreef voor jou
Dartel, speels en zo intiem
Ik heb ze voor je neergeschreven
Op m’n dromenweefgetouw geweven
Smoor ze liefst niet in de kiem
Laat ze schuilen in je hart
Ze zoeken er geborgenheid
Een klein lief plaatsje, wat apart
waar hun bedje is gespreid
Robbe

walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
piepje - Lid geworden op: 05 feb 2005, 18:00
- Locatie: naast bos
80 rode rozen voor oma lief
ik denk dat dit fotoke al bijna 25 jaar op mijn kast staat
vond het echt bij dit gedicht passen
een beetje te groot ,maar dan kon je het gedicht niet lezen
liefs piepje
ik denk dat dit fotoke al bijna 25 jaar op mijn kast staat
vond het echt bij dit gedicht passen
een beetje te groot ,maar dan kon je het gedicht niet lezen
liefs piepje
Laatst gewijzigd door piepje op 28 mar 2007, 22:04, 1 keer totaal gewijzigd.
Hou van mensen,zoals ze zijn!
Er zijn geen anderen
Er zijn geen anderen
