Madame Krielemans, begrijpend glimlachend in de deur, tot de drie bedremmelde mannen:
“Ge hebt een lot van de Koloniale Loterij gekocht, é…”
De drie mannen: “Wat? Wie? Wij?” “Absoluut niet!”
M.Kr.: “Wie heeft er nu geen gekocht? Ge weet toch dat het vanavond trekking is in de zaal Eldorado, hier op de grote markt.”
Mathilde begint te aankopen van Mathias uit te stallen op tafel voor nauwkeurig onderzoek en zoekt vruchteloos naar het briefje.
De mannen: “Neen…’t Is het eerste dat wij er van horen…Daar weten we niets van…”
Mad. Kr.: “Ze hebben het zojuist nog gezegd op de radio.”
Hyppoliet: “De mensen kunnen niet meer zwijgen.”
Mad. Kr.: “Wist gij dat niet?”
Philidoor: “Neen, maar wij komen er seffens langs en als ’t waar is zullen we dat wel zien.”
Mad. Kr. : “Och, als ge er toch langs komt, gaat ge voorbij de post, zoudt ge dan eens voor mij iets willen doen? Ik heb confituur opstaan en ik kan niet lang weg…”
Phildoor: “Een lotje kopen, zeker?”
Mad.Kr.: “Een boekske. Zoudt ge dat willen doen? Hier is 100 frank.”
Mathias: “Madame Krielemans, ge doet natuurlijk wat ge wilt, maar zoudt ge daar uw geld aan geven, meiske, Denk eens hoeveel loten er zijn en hoe meer er gekocht worden, hoe minder kans op winnen…”
Mad. Kr.: “Ik kan zo goed winnen als gij, hé Mathias…
Mathias: “Wie spreekt er nu van mij.”
Hyppoliet: “ Ja,wie er nu van Mathias…”
Mad. Krielemans: “Het kan een miljoen zijn…het kan honderdduizend frank zijn, het kan niets zijn, maar wie niet waagt, niet wint.” Met lief gezicht: “Zoudt gij voor mij een boekske willen kopen, Philidoorke?”
Philidoor: “Als ge honderd frank wilt kwijt zijn, madam Krielemans, dan ben ik altijd uwe man.”
Hyppoliet: “En als ge een miljoen wint, madam, ben ik het…”
Philidoor: “Weet ge wat gij zijt? Nen tiptop terre à terren type!”
Mathias: “Hewel, daarmee zijt ge geprezen, nen tip op den top van de retteketetteketeren tiptop.”
Hij duwt zijn twee vrienden de deur uit en weg zijn ze, al schaterlachend op de vlucht.
Mathilde die zich juist klaargezet had, om de aankopen te berekenen, vermits er geen briefje bij is, springt even op omdat Mathias haar ontglipt is, maar vindt de controle toch belangrijker en zet zich resoluut aan haar taak met een grauw papier en potlood in de mond en schrijft dan op. Het is een werk vanernstige aangelegenheid en strenge geestesinspanning. Marianneke heeft zich achter haar weer aan het breien gezet. Madame Krielemans staat naast de tafel te mediteren.
Mad. Kr.: “Natuurlijk, ge kunt uw honderd frank kwijt zijn, hé Marianneke, dat is zeker, dat weet ik ook.Maar de trekking is nu vanavond. En zo dicht bij ons. Ik wil niet zeggen dat ge daarmee dichter bij de winnende nummers zijt, dat hoort ge mij niet zeggen, maar alle, ’t is toch anders als ze ergens diep in de Walen trekking houden. Hoe ver moeten ze u dan niet zoeken om u te laten winnen. Is dat niet waar, Marianneke?”
Marianne: “Ja, Madam Krielemans.”
Mad. Kr.:” ’t Is misschien maar een gedacht, dat geef ik toe, maar ’t is toch ook een miljoen, é…en weet ge wat een miljoen is?”
Marianneke: “Ja, madam.”
Mad. Kr.: “Een miljoen is toch eerst en vooral een villa, want een miljonair moet in een villa wonen en ik weet schoon, heel schoon villakes, splinternieuw, van een half miljoen, alle comfort, kouden warm water, ingebouwde ijskast en zo…zo heb ik nog een half miljoen over. Meubels, tafelgerief moet ik niet kopen, dat heb ik allemaal genoeg…en schoon genoeg om in een villa van een half miljoen te staan, dat durf ik goed zeggen. Ik zet dat half miljoen uit aan 5 procent. Dat kunt ge tegenwoordig voor uw geld krijgen. Hoeveel maakt dat dan? Een half miljoen aan 5 procent is vijftigduizend zeker…Marianneke…zie eens…of is het meer,”
Marianneke: “Minder denk ik, madam.”
Mad. Kr;: “Minder? Denkt ge dat ’t minder is? Honderd frank is 5 frank…Duizend dat is 50…Tienduizend, dat is 5.000 frank…”
Marianne: “Vijfhonderd!”
Mad. Kr.: “Nog maar vijfhonderd? Gaat dat zo slecht vooruit. Van hoeveel hebt ge dan vijfduizend frank?”
Mathilleke heeft al 2 maal met een radeloos gebaar te kennen gegeven, dat haar optelling mislukt was en barst los: “Louise! Hoe kan ik dat hier in Godsherennaam allemaal uitrekenen als gij hier hardop staat te tellen. Ik heb al een miljoen geteld, vijftigduizend…en nu heb ik nog vierduizend en zoveel voor wat peekens en patatten.”
Mad. Kr. “’t Is waar Mathil, ge hebt groot gelijk Mathil…Neem het me niet kwalijk. ’t Is die intrest ziet ge, als ge uwe kop er niet goed bij hebt. En daarbij, ik moet naar mijn confituur. Dag allebei…Mathil…Ik zal het nooit meer doen…”
Ze verlaat resoluut de woning.
Mathilde veegt met haar arm het grauw papier platter, keert het om en herbegint.Het gaat vlugger nu, terwijl de papegaai en Marianneke in een zoet gesprek verzeilen.
Pap.: “Zo…ot”
Mar.: “Zotteke.”
Pap.: “Koekoek!”
Mar.: “Koekoek”.
Pap; “Mathilllllll”
Mathilde: “Zwijg!”
Mar.: “Ge moet op Mathil niet roepen. Roep op Marianneke!”
Pap.: “Heks!”
Mar.: “Begint ge weer met uw lelijke woorden, ja?. Waar leert ge dat toch allemaal, cocoke?”
Pap.: “Cocoke…cocoke…cocoke…!”
Mar.: “Cocoke, ja cocoke moet braaf zijn…”
Pap.”Potverdekke!”
Mar.:”Neen, neen, cocoke moet braaf zijn!”
Pap.: “Amaiiiiii…”
Mathilleke weet er het hare van…ze mist op de kop honderd frank. Ze doet hoed en jas aan, stapt zonder één woord de deur uit, om de 100 frank te recuperen…
vervolgt
Papegaai: "Robbeeeee"
mvg
Robbe
“Ge hebt een lot van de Koloniale Loterij gekocht, é…”
De drie mannen: “Wat? Wie? Wij?” “Absoluut niet!”
M.Kr.: “Wie heeft er nu geen gekocht? Ge weet toch dat het vanavond trekking is in de zaal Eldorado, hier op de grote markt.”
Mathilde begint te aankopen van Mathias uit te stallen op tafel voor nauwkeurig onderzoek en zoekt vruchteloos naar het briefje.
De mannen: “Neen…’t Is het eerste dat wij er van horen…Daar weten we niets van…”
Mad. Kr.: “Ze hebben het zojuist nog gezegd op de radio.”
Hyppoliet: “De mensen kunnen niet meer zwijgen.”
Mad. Kr.: “Wist gij dat niet?”
Philidoor: “Neen, maar wij komen er seffens langs en als ’t waar is zullen we dat wel zien.”
Mad. Kr. : “Och, als ge er toch langs komt, gaat ge voorbij de post, zoudt ge dan eens voor mij iets willen doen? Ik heb confituur opstaan en ik kan niet lang weg…”
Phildoor: “Een lotje kopen, zeker?”
Mad.Kr.: “Een boekske. Zoudt ge dat willen doen? Hier is 100 frank.”
Mathias: “Madame Krielemans, ge doet natuurlijk wat ge wilt, maar zoudt ge daar uw geld aan geven, meiske, Denk eens hoeveel loten er zijn en hoe meer er gekocht worden, hoe minder kans op winnen…”
Mad. Kr.: “Ik kan zo goed winnen als gij, hé Mathias…
Mathias: “Wie spreekt er nu van mij.”
Hyppoliet: “ Ja,wie er nu van Mathias…”
Mad. Krielemans: “Het kan een miljoen zijn…het kan honderdduizend frank zijn, het kan niets zijn, maar wie niet waagt, niet wint.” Met lief gezicht: “Zoudt gij voor mij een boekske willen kopen, Philidoorke?”
Philidoor: “Als ge honderd frank wilt kwijt zijn, madam Krielemans, dan ben ik altijd uwe man.”
Hyppoliet: “En als ge een miljoen wint, madam, ben ik het…”
Philidoor: “Weet ge wat gij zijt? Nen tiptop terre à terren type!”
Mathias: “Hewel, daarmee zijt ge geprezen, nen tip op den top van de retteketetteketeren tiptop.”
Hij duwt zijn twee vrienden de deur uit en weg zijn ze, al schaterlachend op de vlucht.
Mathilde die zich juist klaargezet had, om de aankopen te berekenen, vermits er geen briefje bij is, springt even op omdat Mathias haar ontglipt is, maar vindt de controle toch belangrijker en zet zich resoluut aan haar taak met een grauw papier en potlood in de mond en schrijft dan op. Het is een werk vanernstige aangelegenheid en strenge geestesinspanning. Marianneke heeft zich achter haar weer aan het breien gezet. Madame Krielemans staat naast de tafel te mediteren.
Mad. Kr.: “Natuurlijk, ge kunt uw honderd frank kwijt zijn, hé Marianneke, dat is zeker, dat weet ik ook.Maar de trekking is nu vanavond. En zo dicht bij ons. Ik wil niet zeggen dat ge daarmee dichter bij de winnende nummers zijt, dat hoort ge mij niet zeggen, maar alle, ’t is toch anders als ze ergens diep in de Walen trekking houden. Hoe ver moeten ze u dan niet zoeken om u te laten winnen. Is dat niet waar, Marianneke?”
Marianne: “Ja, Madam Krielemans.”
Mad. Kr.:” ’t Is misschien maar een gedacht, dat geef ik toe, maar ’t is toch ook een miljoen, é…en weet ge wat een miljoen is?”
Marianneke: “Ja, madam.”
Mad. Kr.: “Een miljoen is toch eerst en vooral een villa, want een miljonair moet in een villa wonen en ik weet schoon, heel schoon villakes, splinternieuw, van een half miljoen, alle comfort, kouden warm water, ingebouwde ijskast en zo…zo heb ik nog een half miljoen over. Meubels, tafelgerief moet ik niet kopen, dat heb ik allemaal genoeg…en schoon genoeg om in een villa van een half miljoen te staan, dat durf ik goed zeggen. Ik zet dat half miljoen uit aan 5 procent. Dat kunt ge tegenwoordig voor uw geld krijgen. Hoeveel maakt dat dan? Een half miljoen aan 5 procent is vijftigduizend zeker…Marianneke…zie eens…of is het meer,”
Marianneke: “Minder denk ik, madam.”
Mad. Kr;: “Minder? Denkt ge dat ’t minder is? Honderd frank is 5 frank…Duizend dat is 50…Tienduizend, dat is 5.000 frank…”
Marianne: “Vijfhonderd!”
Mad. Kr.: “Nog maar vijfhonderd? Gaat dat zo slecht vooruit. Van hoeveel hebt ge dan vijfduizend frank?”
Mathilleke heeft al 2 maal met een radeloos gebaar te kennen gegeven, dat haar optelling mislukt was en barst los: “Louise! Hoe kan ik dat hier in Godsherennaam allemaal uitrekenen als gij hier hardop staat te tellen. Ik heb al een miljoen geteld, vijftigduizend…en nu heb ik nog vierduizend en zoveel voor wat peekens en patatten.”
Mad. Kr. “’t Is waar Mathil, ge hebt groot gelijk Mathil…Neem het me niet kwalijk. ’t Is die intrest ziet ge, als ge uwe kop er niet goed bij hebt. En daarbij, ik moet naar mijn confituur. Dag allebei…Mathil…Ik zal het nooit meer doen…”
Ze verlaat resoluut de woning.
Mathilde veegt met haar arm het grauw papier platter, keert het om en herbegint.Het gaat vlugger nu, terwijl de papegaai en Marianneke in een zoet gesprek verzeilen.
Pap.: “Zo…ot”
Mar.: “Zotteke.”
Pap.: “Koekoek!”
Mar.: “Koekoek”.
Pap; “Mathilllllll”
Mathilde: “Zwijg!”
Mar.: “Ge moet op Mathil niet roepen. Roep op Marianneke!”
Pap.: “Heks!”
Mar.: “Begint ge weer met uw lelijke woorden, ja?. Waar leert ge dat toch allemaal, cocoke?”
Pap.: “Cocoke…cocoke…cocoke…!”
Mar.: “Cocoke, ja cocoke moet braaf zijn…”
Pap.”Potverdekke!”
Mar.:”Neen, neen, cocoke moet braaf zijn!”
Pap.: “Amaiiiiii…”
Mathilleke weet er het hare van…ze mist op de kop honderd frank. Ze doet hoed en jas aan, stapt zonder één woord de deur uit, om de 100 frank te recuperen…
vervolgt
Papegaai: "Robbeeeee"
mvg
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...



