Op satijnen vleugels...2
-
bo'ke - Lid geworden op: 28 apr 2007, 19:47
robbe,
inspiratie
is niet te vinden
dat komt aangevlogen
bij jou schijnbaar met een strikje
want dat zijn gedichten die graag worden gelezen
grtj
bo
inspiratie
is niet te vinden
dat komt aangevlogen
bij jou schijnbaar met een strikje
want dat zijn gedichten die graag worden gelezen
grtj
bo
'zalig druk' heb ik het en ik geniet ervan
dus minder vrije tijd om te dichten en toch : ik geniet ervan
'zalig genieten'
.
dus minder vrije tijd om te dichten en toch : ik geniet ervan
'zalig genieten'
.
-
Bosrankje - Lid geworden op: 20 dec 2005, 20:42
- Locatie: Antwerpen
Beste Robbe,
Sedert het begin,heb ik alles wat je schreef over August Cuppens,
met heel veel aandacht en interesse gelezen.
Ik zie ook graag hoe Alter er mee bezig is,hoe hij met plezier de
connectie zoekt,en vindt,tussen Cuppens en Belpaire.
Graag hebben we samen de drie strofen vertaald uit het gedicht
"Een tuin zonder zon" van Louis Boumal.Het heeft er ons toe
aangezet om wat meer van zijn leven en oeuvre te weten.
Louis Boumal werd geboren te Luik op 11 Mei 1890 en overleed
tengevolge de Spaanse Griep op 29 Oktober 1918 te St.Michiels-Brugge
Hij studeerde filosofie en literatuur aan de universiteit van Luik.
Na zijn studies wordt hij Rethorica Professor aan het Atheneum
van Bouillon.
Bij het uitbreken van de eerste wereldoorlog maakt hij deel uit
van het Belgische leger,hij wordt in 1916 onderscheiden met het
Oorlogs-Kruis,en posthuum in 1919 met de medaille van de over-
winning en in 1921 benoemd tot Ridder in de Leopoldsorde met
Palm.
Jammer genoeg haalt hij het einde van de oorlog niet.
Veel van zijn gedichten schreef hij aan het front,te Calais,
te Alverdinghe of te De Panne,en hebben dan ook een
karakter van een zekere neerslachtigheid.
Zoals dit;
Lorsque tu recevras des lettres de l'absente
Et que tu souriras d'un air simplement triste,
On dira que ton cœur s'accoutume à l'attente
Et que ton désespoir est un regret d'artiste.
Et lorsqu'on te verra, selon ton habitude,
Assis dans l'herbe à lire au cœur d'un ancien livre,
On croira que tu tiens à la douceur de vivre
Et qu'un puissant orgueil peuple ta solitude.
Mais toi, ne réponds rien. Garde au fond de toi-même,
En ta fierté voulue et ta rancœur contrainte,
Avec l'arrachement de la dernière étreinte,
La cendre d'un amour que chante ton poème.
Dat hij schreef te Isenberghe op 24 Augustus 1917
En dat in vrije vertaling alzo klinkt;
Als je brieven van de afwezige zult ontvangen,
en je zal glimlachen op eenvoudig droeve manier,
men zal zeggen dat je hart went aan 't wachten,
en dat je wanhoop een artiestenberouw is
En wanneer men je ziet als gewoonlijk,
zittend in 't gras,lezend,in 't hart van 'n oud boek,
men zal zeggen dat je rustig geniet van 't leven,
en dat sterke trots je eenzaamheid vervult
Maar jij,antwoord niet,diep in jezelf gekeerd,
in je bewuste trots,en je gedwongen wrok,
met 't loslaten uit die laatste omarming,
is de as der liefde in jouw gedicht bewaard
Maar wat mij bij naslaan der gegevens,het meest verbaasde en boeide,
is de connectie tussen die Waalse dichter en een oom van mijn moeder
tijdens de oorlog van 14-18.
In 1917 heeft Louis Boumal achter het front,samen met de dichter Lucien
Christophe,de componist Georges Antoine en de Prof.Marcel Paquot,een
poëzietijdschrift opgericht,dat gesteund werd door Kolonel-Dokter Depage.
Daar komt dan nu de connectie met Florent Martin,arts en orthopedisch
chirurg,en oom van mijn moeder,die samen met Depage opereerde in
"l'Hopital des Dunes,l'Océan" in De Panne.
"l'Océan" werd gebouwd op verzoek van Koningin Elisabeth,onder toezicht
van dokter Depage.
Juffrouw Belpaire verbleef toen in haar villa "Swiss Cottage" te De Panne,
nauwelijks een honderdtal meter van de villa der Koninklijke familie(maar
daarover zal Alter nog wel schrijven).
Onze oom,"Doc" zoals we hem noemden,was ook heel artistiek aangelegd,
zowel in de literatuur als op muzikaal vlak.Hij was een uitstekend pianist.
Ik ben met mijn ouders veel op bezoek geweest bij hem te Lavacherie in
de Ardennen.
Daar in hun fermette kon hij urenlang vertellen over die heel bijzondere
periode in zijn leven,waar gruwel,angst en pijn zo dicht bij vriendschap en
menslievendheid aanleunt.
Hij had in De Panne ook Louis Boumal leren kennen,
in die literaire kring achter het front,waar o.a. ook Marie Belpaire aan
meewerkte.
En "Doc" was vol bewondering voor Koningin Elisabeth,die zoveel van haar
tijd in "l'Océan" besteedde,en vol medeleven en zachtheid gewonden en
stervenden mee kwam verzorgen en troosten.
Bedankt,beste Robbe,want door wat je schreef kon ik even in de tijd-
machine stappen.
Het was een Waals intermezzo.
De rest laat ik aan Alter over,want mijn kennis van de Vlaamse literatuur
is nogal beperkt,maar door hem,en ook door jou nu,heb ik al heel veel
bijgeleerd en ik vind het boeiend.
Lieve lentegroetjes van ons beiden,
Bosrankje en Alterego
Sedert het begin,heb ik alles wat je schreef over August Cuppens,
met heel veel aandacht en interesse gelezen.
Ik zie ook graag hoe Alter er mee bezig is,hoe hij met plezier de
connectie zoekt,en vindt,tussen Cuppens en Belpaire.
Graag hebben we samen de drie strofen vertaald uit het gedicht
"Een tuin zonder zon" van Louis Boumal.Het heeft er ons toe
aangezet om wat meer van zijn leven en oeuvre te weten.
Louis Boumal werd geboren te Luik op 11 Mei 1890 en overleed
tengevolge de Spaanse Griep op 29 Oktober 1918 te St.Michiels-Brugge
Hij studeerde filosofie en literatuur aan de universiteit van Luik.
Na zijn studies wordt hij Rethorica Professor aan het Atheneum
van Bouillon.
Bij het uitbreken van de eerste wereldoorlog maakt hij deel uit
van het Belgische leger,hij wordt in 1916 onderscheiden met het
Oorlogs-Kruis,en posthuum in 1919 met de medaille van de over-
winning en in 1921 benoemd tot Ridder in de Leopoldsorde met
Palm.
Jammer genoeg haalt hij het einde van de oorlog niet.
Veel van zijn gedichten schreef hij aan het front,te Calais,
te Alverdinghe of te De Panne,en hebben dan ook een
karakter van een zekere neerslachtigheid.
Zoals dit;
Lorsque tu recevras des lettres de l'absente
Et que tu souriras d'un air simplement triste,
On dira que ton cœur s'accoutume à l'attente
Et que ton désespoir est un regret d'artiste.
Et lorsqu'on te verra, selon ton habitude,
Assis dans l'herbe à lire au cœur d'un ancien livre,
On croira que tu tiens à la douceur de vivre
Et qu'un puissant orgueil peuple ta solitude.
Mais toi, ne réponds rien. Garde au fond de toi-même,
En ta fierté voulue et ta rancœur contrainte,
Avec l'arrachement de la dernière étreinte,
La cendre d'un amour que chante ton poème.
Dat hij schreef te Isenberghe op 24 Augustus 1917
En dat in vrije vertaling alzo klinkt;
Als je brieven van de afwezige zult ontvangen,
en je zal glimlachen op eenvoudig droeve manier,
men zal zeggen dat je hart went aan 't wachten,
en dat je wanhoop een artiestenberouw is
En wanneer men je ziet als gewoonlijk,
zittend in 't gras,lezend,in 't hart van 'n oud boek,
men zal zeggen dat je rustig geniet van 't leven,
en dat sterke trots je eenzaamheid vervult
Maar jij,antwoord niet,diep in jezelf gekeerd,
in je bewuste trots,en je gedwongen wrok,
met 't loslaten uit die laatste omarming,
is de as der liefde in jouw gedicht bewaard
Maar wat mij bij naslaan der gegevens,het meest verbaasde en boeide,
is de connectie tussen die Waalse dichter en een oom van mijn moeder
tijdens de oorlog van 14-18.
In 1917 heeft Louis Boumal achter het front,samen met de dichter Lucien
Christophe,de componist Georges Antoine en de Prof.Marcel Paquot,een
poëzietijdschrift opgericht,dat gesteund werd door Kolonel-Dokter Depage.
Daar komt dan nu de connectie met Florent Martin,arts en orthopedisch
chirurg,en oom van mijn moeder,die samen met Depage opereerde in
"l'Hopital des Dunes,l'Océan" in De Panne.
"l'Océan" werd gebouwd op verzoek van Koningin Elisabeth,onder toezicht
van dokter Depage.
Juffrouw Belpaire verbleef toen in haar villa "Swiss Cottage" te De Panne,
nauwelijks een honderdtal meter van de villa der Koninklijke familie(maar
daarover zal Alter nog wel schrijven).
Onze oom,"Doc" zoals we hem noemden,was ook heel artistiek aangelegd,
zowel in de literatuur als op muzikaal vlak.Hij was een uitstekend pianist.
Ik ben met mijn ouders veel op bezoek geweest bij hem te Lavacherie in
de Ardennen.
Daar in hun fermette kon hij urenlang vertellen over die heel bijzondere
periode in zijn leven,waar gruwel,angst en pijn zo dicht bij vriendschap en
menslievendheid aanleunt.
Hij had in De Panne ook Louis Boumal leren kennen,
in die literaire kring achter het front,waar o.a. ook Marie Belpaire aan
meewerkte.
En "Doc" was vol bewondering voor Koningin Elisabeth,die zoveel van haar
tijd in "l'Océan" besteedde,en vol medeleven en zachtheid gewonden en
stervenden mee kwam verzorgen en troosten.
Bedankt,beste Robbe,want door wat je schreef kon ik even in de tijd-
machine stappen.
Het was een Waals intermezzo.
De rest laat ik aan Alter over,want mijn kennis van de Vlaamse literatuur
is nogal beperkt,maar door hem,en ook door jou nu,heb ik al heel veel
bijgeleerd en ik vind het boeiend.
Lieve lentegroetjes van ons beiden,
Bosrankje en Alterego
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
-
Bosrankje - Lid geworden op: 20 dec 2005, 20:42
- Locatie: Antwerpen
Beste Robbe,
Een tijdje geleden had ik een ppt gemaakt met het vergeet me nietje
van CM Barker en een samenvatting van de legende die je
ondertussen zo mooi geschreven hebt....
Lieve groetjes in vrede, vreugde, hoop en vriendschap
Alter en Rankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen
Inderdaad, Rankje
nadat ik vergeetmenietjes had gefotografeerd in de vallei, ging ik op zoek naar meer informatie over deze mooie bloemekes...en ik las iets over deze legende.
Mooi toch...
mvg
Robbe
nadat ik vergeetmenietjes had gefotografeerd in de vallei, ging ik op zoek naar meer informatie over deze mooie bloemekes...en ik las iets over deze legende.
Mooi toch...
mvg
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen
Mexicaanse griep
Mijn hart danst de mambo
en de samba
symptomen van de Mexicaanse griep
besmet
in een bloemenbed
waar een gouden vlinder sliep
Ik kom nu bij jou
op consultatie
want ik voel me ongeneeslijk ziek
Hou me maar
'n dag of vier in observatie
Misschien is mijn toestand zelfs kritiek
Ik lees wel het voorschrift
van je lippen
Schud me telkens wakker voor gebruik
Laat me het nectar
van je mondje nippen
Voedsel voor de vlinders in mijn buik
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
gustilpe - Lid geworden op: 04 okt 2007, 20:52
- Locatie: vlaams brabant
Robbe,
Kameleon, Mexicaanse griep,
ik sluit mij hier aan bij Fernanda
mij ook de bedenking makend,
waar haalt Robbe dat toch allemaal!
Heel fijn hier te komen lezen!
zonnige groetjes,
gustilpe
Kameleon, Mexicaanse griep,
ik sluit mij hier aan bij Fernanda
mij ook de bedenking makend,
waar haalt Robbe dat toch allemaal!
Heel fijn hier te komen lezen!
zonnige groetjes,
gustilpe
vriendschap is het kostbaarste geschenk!
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen
xofie, Ferre en Gustilpe
fijn dat jullie hier kwamen lezen
poëzie is deelbaar
net zoals de schoonheid van de natuur
gelukkig maar
Vandaag zag ik weer mooie vlinders
Het boterbloempje, het hooibeestje, de distelvlinder, het bonte zandoogje
en de lieveling
Daar geniet ik van
mvg
Robbe
fijn dat jullie hier kwamen lezen
poëzie is deelbaar
net zoals de schoonheid van de natuur
gelukkig maar
Vandaag zag ik weer mooie vlinders
Het boterbloempje, het hooibeestje, de distelvlinder, het bonte zandoogje
en de lieveling
Daar geniet ik van
mvg
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
bo'ke - Lid geworden op: 28 apr 2007, 19:47
Robbe,
Kameleon
Mexicaanse griep
lieveling
behou nog lang dat speelse, de humor,
het brengt je veel inspiratie, fijn om lezen
bo
Kameleon
Mexicaanse griep
lieveling
behou nog lang dat speelse, de humor,
het brengt je veel inspiratie, fijn om lezen
bo
'zalig druk' heb ik het en ik geniet ervan
dus minder vrije tijd om te dichten en toch : ik geniet ervan
'zalig genieten'
.
dus minder vrije tijd om te dichten en toch : ik geniet ervan
'zalig genieten'
.
-
Alterego1 - Lid geworden op: 20 jan 2006, 14:05
- Locatie: Antwerpen
‘Kempisch Wijfke’:
Doodarm, versleten Kempisch Wijfke,
gij woont, ginds, op de rosse hei,
in uw armzalig leemen hutje
gedekt met halm, gevloerd met klei;
wie heeft er uw verrimpeld wezen
sinds vijftig jaren nog bedacht,
uw knokkelhand een druk gegeven,
uw eenzaamheid een groet gebracht?
Ach! kunt gij wel den Heere danken
terwijl gij door de bosschen trekt,
bedolven onder zwaren houtlast,
daarmee gij zuchtend heimwaarts nekt?
August Cuppens
Doodarm, versleten Kempisch Wijfke,
gij woont, ginds, op de rosse hei,
in uw armzalig leemen hutje
gedekt met halm, gevloerd met klei;
wie heeft er uw verrimpeld wezen
sinds vijftig jaren nog bedacht,
uw knokkelhand een druk gegeven,
uw eenzaamheid een groet gebracht?
Ach! kunt gij wel den Heere danken
terwijl gij door de bosschen trekt,
bedolven onder zwaren houtlast,
daarmee gij zuchtend heimwaarts nekt?
August Cuppens
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht
Niemands meester,niemands knecht