Op satijnen vleugels...2
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen

Ze schildert alle bloemen
Met aan elke voet een laars
gestreept in geel en groen
schildert ze bloemen pimpelpaars,
bloedrood of vermiljoen
Ik zag haar gisteren vliegen
doorheen mijn bloemenhof
(Een dichter mag nooit liegen,
zoiets vindt niemand tof)
Haar rokje was een kelkje
ik denk van een anemoon
Haar stem, een zilveren belletje
ze zong heel hoog van toon
Met haar satijnen vleugeltjes
is ze eventjes geland
-ik vertel echt waar geen leugentjes-
heel zachtjes op mijn hand
ze gaf me plots een zoen
en is vlug weggevlogen
Was 't nu een droom of visioen
of ...toch uit mijn duim gezogen?

walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
Bosrankje - Lid geworden op: 20 dec 2005, 20:42
- Locatie: Antwerpen
Beste Robbe,
Het was zeker een elfjesdag want ik had ook inspiratie
Mooi hoor, je jongste gedicht !
Lieve lentegroetjes van Alter en rankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen
Bedankt voor het bezoekje Rankje en Alter...
In 2004 heb ik eens, ter gelegenheid van een familiefeest, een bundeltje gemaakt met de titel "Moeder". Maar ook vader heb ik geëerd. We stevenen toch af op vaderdag...
Robbe
In 2004 heb ik eens, ter gelegenheid van een familiefeest, een bundeltje gemaakt met de titel "Moeder". Maar ook vader heb ik geëerd. We stevenen toch af op vaderdag...
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
bo'ke - Lid geworden op: 28 apr 2007, 19:47
ieder huisje,
't is mei
verstand komt niet voor de jaren
zij schildert alle bloemen
Vaders handen
Robbe,
Hier zal ik later nog ons moeten
komen herlezen om het geschrevene te herkauwen.
Jij kan schrijven hé man.
een blije groet
bo
't is mei
verstand komt niet voor de jaren
zij schildert alle bloemen
Vaders handen
Robbe,
Hier zal ik later nog ons moeten
komen herlezen om het geschrevene te herkauwen.
Jij kan schrijven hé man.
een blije groet
bo
'zalig druk' heb ik het en ik geniet ervan
dus minder vrije tijd om te dichten en toch : ik geniet ervan
'zalig genieten'
.
dus minder vrije tijd om te dichten en toch : ik geniet ervan
'zalig genieten'
.
-
ferry - Lid geworden op: 19 feb 2007, 14:59
- Locatie: brasschaat
en of de Robbe schrijven kan !!
"ieder huisje "
"'t is mei "
" verstand komt met de jaren
" zij schildert elke bloem "
" vaders handen "
van ieders huisje , tot vaders handen
ze kunnen stuk voor stuk , mijn hart verwarmen !!



kijk Robbe , een blonde en een grijze
die kleefde als een 2de huid op het beeld in de tuin
na een terribel onweer en bleef daar nog lang zitten
( gij zult ze misschien wel kennen )
ja Robbe , ik kan de foto's keren in picaso maar nog niet vastzetten blijk baar , stom hé , het zal maar ne weet zijn , maar gee moet het weten hé
ik kan er al een paar uitgooien met delite heb ik ondervonden !!
Liefs Fernanda
Een glimlach keert steeds naar u terug
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen
Rechtzetting

Ferry, zeker een meisje met vlindertjes in/op haar buik...
De vlinders behoren tot de familie van de spanners, maar dat is een hele grote familie, ik zoek me soms te pletter !
Boke en Ferry, bedankt voor de lovende woorden...ik kan al schrijven vanop het eerste studiejaar !

Dit (onscherp) spannertje fotografeerde ik bij mijn voormiddagwandeling en hoort dus bij mijn dag(boek)fragment...
mvg
Robbe

Ferry, zeker een meisje met vlindertjes in/op haar buik...
De vlinders behoren tot de familie van de spanners, maar dat is een hele grote familie, ik zoek me soms te pletter !
Boke en Ferry, bedankt voor de lovende woorden...ik kan al schrijven vanop het eerste studiejaar !

Dit (onscherp) spannertje fotografeerde ik bij mijn voormiddagwandeling en hoort dus bij mijn dag(boek)fragment...
mvg
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen


Eerste studiejaar
Een levensbladzij wordt gekeerd
Ik moet nu ernstig leren leven
Niet dromen nu! Er wordt geleerd
van "Roza gaat" en "driemaal zeven"
Mijn pen gedoopt, 'n eerste klad
verschijnt op 't maagdelijk blanke blad
Schots en scheef, mijn hand onvast
heb ik letters neergekrast...
Robbe
(een poos geleden)
Boven: mijn eerste leesboekje van het eerste studiejaar !
Eerst korte zinnetjes...enkele bladzijden werden de zinnen langer en leerden we waar Roza naar toeging...
Roza gaat naar de school
De zuster staat bij de poort
De meester kijkt door het raam
Piet leunt tegen de muur
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
gustilpe - Lid geworden op: 04 okt 2007, 20:52
- Locatie: vlaams brabant
Robbe,
'vaders handen' hoe ontroerend mooi!
ook genoten van je eerste studiejaar,
amai heb je nog dat boekje?
Robbe, ik zag vandaag een kleine
blauwe vlinder, nooit gezien,
spijtig had ik mijn fototoestel niet bij!
ik wens je een goede nacht!
gustilpe
'vaders handen' hoe ontroerend mooi!
ook genoten van je eerste studiejaar,
amai heb je nog dat boekje?
Robbe, ik zag vandaag een kleine
blauwe vlinder, nooit gezien,
spijtig had ik mijn fototoestel niet bij!
ik wens je een goede nacht!
gustilpe
vriendschap is het kostbaarste geschenk!
-
gustilpe - Lid geworden op: 04 okt 2007, 20:52
- Locatie: vlaams brabant

Robbe de nog groene moerbei, ze wordt groter en bijna zwart!
Korte uitleg over de moerbeiboom
Een oude Abdij uit Gent voerde de eerste zaden in.
Onder Napoleon werd het verplicht in tuinen van openbaar nut, in kloostertuinen en kasteeltuinen moerbeibomen te planten. De bladeren dienen immers als voedsel voor de zijderups. Men hoopte om weverijen voor zijde op te richten met als doel de vrouwen werk te verschaffen. Zo staan er in ons land nog een honderdtal oude moerbeibomen.
De Universiteit van Gent samen met enkele proefstations in het Gentse zochten in de zeventiger jaren naar methodes om de moerbeiboom te vermenigvuldigen en te herintroduceren. De zwarte bessen zijn zoet van smaak en heerlijk bij een ijsje, men gebruikt ze ook om kleur te geven bij het maken van wijn.
Bij het plukken van de bessen draag je best oude kledij of enkel een zwempak want je krijgt al gauw donkerrode vlekken op de kleren die moeilijk of niet te verwijderen zijn. Deze namiddag hoorde ik van een kenner dat de vlekken wel uit gaan door ze te bewerken met een nog groene bes.
De Morus Nigra heeft de beste vruchten maar niet geschikt voor de zijderups, daarentegen bij de Morus Alba zijn de bessen niet veel van tel voor consumptie maar wel voor de zijdeworm.
Hier vindt men vooral de Morus Nigra.
Hier in onze streek staan er een aantal moerbeibomen afkomstig uit een proefstation in de streek van Gent. De moerbeiboom in onze tuin op de foto is ongeveer een twintigtal jaren oud.
In het zuiden van Frankrijk, in de Cevennen wordt de moerbeiboom gekweekt voor de zijderupsen, men kan er de hele procedure volgen van boom en rups tot zijde.
bedankt om het icarusblauwtje op mijn topic te plaatsen, het was inderdaad dat vlindertje dat ik zag!
groetjes,
gustilpe
vriendschap is het kostbaarste geschenk!
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen
Dank je Ria voor de mooie woorden !
Dank je Gustilpe voor de boeiende uitleg en toevallig kon ik vandaag een icarusblauwtje fotograferen...een vrouwtje, een schoonheid!
Het mannetje had ik al eerder opgemerkt, maar niet kunnen fotograferen. Het boomblauwtje heb ik vorig jaar gefotografeerd in mijn tuin. Ze fladderen nog al graag en je moet geluk hebben als het neerstrijkt. Vaak zit het met gesloten vleugeltjs en dan merk je niets van het blauw.
De plaatjes horen bij de beschrijving in "ons dagboek".
mvg
Robbe

Dank je Gustilpe voor de boeiende uitleg en toevallig kon ik vandaag een icarusblauwtje fotograferen...een vrouwtje, een schoonheid!
Het mannetje had ik al eerder opgemerkt, maar niet kunnen fotograferen. Het boomblauwtje heb ik vorig jaar gefotografeerd in mijn tuin. Ze fladderen nog al graag en je moet geluk hebben als het neerstrijkt. Vaak zit het met gesloten vleugeltjs en dan merk je niets van het blauw.
De plaatjes horen bij de beschrijving in "ons dagboek".
mvg
Robbe

walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen

Uit "groeten uit mijn dorp"
Robbe 2005
Kakschool, zo werd eertijds de bewaarschool genoemd. Van "fröbelonderwijs" was er toen nog geen sprake.
Naar de koer gaan: als we een boodschap moesten gaan doen, klein of groot, dan moesten we onze vinger opsteken en vragen: "Zuster, mag ik naar de koer gaan?" Kwestie van geen vuile woorden te gebruiken. Van toilet of w.c. hadden we toen nog nooit gehoord, we kenden wel "het gemak" en "het höske", maar deze woorden mochten we enkel thuis gebruiken...
Tegenwoordig moet je natuurlijk niet meer naar buiten of naar de koer...
Matjes weven: papieren lintjes door een voorgesneden blad steken, kennen jullie dat?
Pitsen: nijpen, in die tijd bestond ook de pijnlijke gewoonte, dat er bij je verjaardag in je bil gepitst of genepen werd. Pijnlijke herinnering.
En van dat in de broek doen: dat heb ik er maar bij gedaan om het te laten rijmen...
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...


