Op satijnen vleugels...
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen
Huize "Avondrust"
Ik zit hier maar te zitten
door de dagen, door de tijd
Slapen, peinzen, vitten
soms het noorden kwijt
Eén kamertje, twee stoelen
de televisie altijd aan
Een schoteltje met pillen
het bezoek is weggegaan
Een verpleegster wast mijn voeten
mooi gebouwd, denk ik héél even
Een terugblik op het zoete
maar helaas vervlogen leven
Mijn lichaam is versleten
kreeg een onbestemde kleur
De toekomst werd verleden
en "De Dood" klopt aan de deur
Robbe
(2003)
Ik zit hier maar te zitten
door de dagen, door de tijd
Slapen, peinzen, vitten
soms het noorden kwijt
Eén kamertje, twee stoelen
de televisie altijd aan
Een schoteltje met pillen
het bezoek is weggegaan
Een verpleegster wast mijn voeten
mooi gebouwd, denk ik héél even
Een terugblik op het zoete
maar helaas vervlogen leven
Mijn lichaam is versleten
kreeg een onbestemde kleur
De toekomst werd verleden
en "De Dood" klopt aan de deur
Robbe
(2003)
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
Johana-Maria - Lid geworden op: 14 jun 2005, 17:38
- Locatie: LEUVEN
Ben het roerend eens met denook!
Zonder te wieroken Robol:
het is gewoon mooi!
Elk vers van jou is een schilderijtje voor mij!
Dankjewel!
Daarom: sla ik niet over hier te komen lezen.
Groetjes
johanamaria
Zonder te wieroken Robol:
het is gewoon mooi!
Elk vers van jou is een schilderijtje voor mij!
Dankjewel!
Daarom: sla ik niet over hier te komen lezen.
Groetjes
johanamaria
"DE WEG NAAR BINNEN, IS DE LANGSTE WEG."
-
ria - Lid geworden op: 09 sep 2004, 13:19
- Locatie: waar het goed is om wonen...
Huize "Avondrust" zo levensecht voor sommige bejaarden.
De infrastructuur van vele bejaardenhuizen is tegenwoordig prima, ook de verzorging, de vriendschap en de animatie.
Maar toch blijven een aantal bejaarden het erg moeilijk hebben,
omdat ze aftakelen, omdat niemand hen nog bezoekt, omdat ze ondanks alles eenzaam zijn.
Na het sterven van mijn vader in 1991, woonde mijn moeder ruim 10 jaar in ons gezin.
Helaas, omwille van de verzorging heeft ze haar bedje hier moeten ruilen voor een ander bed en kamertje in het rusthuis Sint-Jozef, slechts 5 minuutjes bij ons vandaan.
Omdat mijn moeder een heel moedige vrouw was, heeft ze zich nog goed aangepast. We gingen haar 2 maal per dag bezoeken.
Op korte tijd was zij de toeverlaat van vele andere bejaarden en zelfs personeelsleden, die aan haar als eerste hun geheim kwamen toevertrouwen, bv. dat ze zwanger waren, gingen trouwen of...
Het vrouwtje naast haar kamer, was helemaal het noorden kwijt.
Letterlijk en figuurlijk.
Regelmatig kroop ze bij mijn moeder in bed. Waarna ze opgewarmd naar lichaam en ziel, tevreden terug naar haar eigen kamertje werd gebracht.
Mijn moeder, zwaar ziek naar lichaam, maar innerlijk rijk en gezond, heeft zin gegeven aan haar verblijf daar.
Ook daar was ze voor velen een echte moeder.
Toen ze zo ziek werd, dat ze niets meer kon doen, zei ze: "kinneke, bid veel, (wat zij vroeger altijd deed) want als je zo erg ziek bent is het nog heel moeilijk om te bidden."
Ik had een gouden moeder, ieder plekje van ons huis en zeker haar kamertje is van haar leven doordrongen. Ik kom haar overal tegen!
Liefs, ria
De infrastructuur van vele bejaardenhuizen is tegenwoordig prima, ook de verzorging, de vriendschap en de animatie.
Maar toch blijven een aantal bejaarden het erg moeilijk hebben,
omdat ze aftakelen, omdat niemand hen nog bezoekt, omdat ze ondanks alles eenzaam zijn.
Na het sterven van mijn vader in 1991, woonde mijn moeder ruim 10 jaar in ons gezin.
Helaas, omwille van de verzorging heeft ze haar bedje hier moeten ruilen voor een ander bed en kamertje in het rusthuis Sint-Jozef, slechts 5 minuutjes bij ons vandaan.
Omdat mijn moeder een heel moedige vrouw was, heeft ze zich nog goed aangepast. We gingen haar 2 maal per dag bezoeken.
Op korte tijd was zij de toeverlaat van vele andere bejaarden en zelfs personeelsleden, die aan haar als eerste hun geheim kwamen toevertrouwen, bv. dat ze zwanger waren, gingen trouwen of...
Het vrouwtje naast haar kamer, was helemaal het noorden kwijt.
Letterlijk en figuurlijk.
Regelmatig kroop ze bij mijn moeder in bed. Waarna ze opgewarmd naar lichaam en ziel, tevreden terug naar haar eigen kamertje werd gebracht.
Mijn moeder, zwaar ziek naar lichaam, maar innerlijk rijk en gezond, heeft zin gegeven aan haar verblijf daar.
Ook daar was ze voor velen een echte moeder.
Toen ze zo ziek werd, dat ze niets meer kon doen, zei ze: "kinneke, bid veel, (wat zij vroeger altijd deed) want als je zo erg ziek bent is het nog heel moeilijk om te bidden."
Ik had een gouden moeder, ieder plekje van ons huis en zeker haar kamertje is van haar leven doordrongen. Ik kom haar overal tegen!
Liefs, ria
Onder uw bescherming, o Moeder van God en ook onze moeder.
-
denook - Lid geworden op: 20 aug 2006, 13:25
- Locatie: Vlaams-Brabant
Je moeder is zonder twijfel een fijne, vrome
vrouw geweest ria.
Ik schrijf dit hier bij robol, omdat ... je weet wel.
Terwijl je over je moeder schreef, was ze weer
heel dicht bij jou. Uit je geheugen schoten weer
al die beelden, woorden, gevoelens naar boven.
Die gevoelens zijn er altijd, latent aanwezig.
Het lezen van dit pareltje van robol hierboven
is dan de aanleiding om alles weer scherp omlijnd
op te roepen.
Zo'n forum kan soms een zalige wisselwerking
teweegbrengen. We vormen hier toch een grote,
fijne familie! Dat vind ik althans.
groeten in vriendschap - -denook- -
vrouw geweest ria.
Ik schrijf dit hier bij robol, omdat ... je weet wel.
Terwijl je over je moeder schreef, was ze weer
heel dicht bij jou. Uit je geheugen schoten weer
al die beelden, woorden, gevoelens naar boven.
Die gevoelens zijn er altijd, latent aanwezig.
Het lezen van dit pareltje van robol hierboven
is dan de aanleiding om alles weer scherp omlijnd
op te roepen.
Zo'n forum kan soms een zalige wisselwerking
teweegbrengen. We vormen hier toch een grote,
fijne familie! Dat vind ik althans.
groeten in vriendschap - -denook- -
-
gustilpe - Lid geworden op: 04 okt 2007, 20:52
- Locatie: vlaams brabant
beste Robol,
je gedicht "avondrust" is een pareltje, zo mooi, zo écht, zo herkenbaar. 15 jaar lang trok ik elke decembermaand met de kinderen van de catechese op bezoek in een bejaardentehuis in de buurt, 11 jaar werkte ik op een palliatieve afdeling in een ziekenhuis, jou gedicht roept herinneringen op, bepaalde mensen zie ik zo weer voor mij, juist zoals jij beschrijft.
lieve groeten
gustilpe
je gedicht "avondrust" is een pareltje, zo mooi, zo écht, zo herkenbaar. 15 jaar lang trok ik elke decembermaand met de kinderen van de catechese op bezoek in een bejaardentehuis in de buurt, 11 jaar werkte ik op een palliatieve afdeling in een ziekenhuis, jou gedicht roept herinneringen op, bepaalde mensen zie ik zo weer voor mij, juist zoals jij beschrijft.
lieve groeten
gustilpe
vriendschap is het kostbaarste geschenk!
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen
Je mag ’t me zeker wel vertellen!
Je mag ’t me zeker wel vertellen
ik ben géén Claus en géén Gezelle !
Geen Rodenbach, Van de Woestijne
een simp’le dichter slechts, een kleine !
Ik heb Nicolaas Beets gelezen
Ik heb De Coninck ook verslonden
Ik zal oprecht en eerlijk wezen
Ik voel me met hun woord verbonden
Ik las ook graag Louis Verbeeck
Hij is een dichter uit mijn streek
‘k Heb van zijn humor vaak genoten
Ja, iedere boom heeft eigen loten
Soms grijpt een vers me bij de keel
’n simpel vers, met simp’le zinnen
Ach, iedere schilder “zijn” penseel
en ware schoonheid zit van binnen
Robbe
Je mag ’t me zeker wel vertellen
ik ben géén Claus en géén Gezelle !
Geen Rodenbach, Van de Woestijne
een simp’le dichter slechts, een kleine !
Ik heb Nicolaas Beets gelezen
Ik heb De Coninck ook verslonden
Ik zal oprecht en eerlijk wezen
Ik voel me met hun woord verbonden
Ik las ook graag Louis Verbeeck
Hij is een dichter uit mijn streek
‘k Heb van zijn humor vaak genoten
Ja, iedere boom heeft eigen loten
Soms grijpt een vers me bij de keel
’n simpel vers, met simp’le zinnen
Ach, iedere schilder “zijn” penseel
en ware schoonheid zit van binnen
Robbe
Laatst gewijzigd door Robol op 24 nov 2007, 11:11, 1 keer totaal gewijzigd.
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen
We weten dat de dagen…
We weten dat de dagen korten
en dat de kille winter komt
We zien dat bloemen tranen storten
Het lied der merel is verstomd
We zien de woeste stormwind rukken
Het verkalen van de bomen
Maar toch, we blijven samen dromen
dat we straks weer bloemen plukken
Dat, als na een regenbui
er weer een gouden zon zal schijnen
Levenslust soms in de rui
de winterpijn zal ook verdwijnen
Robbe
We weten dat de dagen korten
en dat de kille winter komt
We zien dat bloemen tranen storten
Het lied der merel is verstomd
We zien de woeste stormwind rukken
Het verkalen van de bomen
Maar toch, we blijven samen dromen
dat we straks weer bloemen plukken
Dat, als na een regenbui
er weer een gouden zon zal schijnen
Levenslust soms in de rui
de winterpijn zal ook verdwijnen
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
carpe diem55 - Lid geworden op: 08 nov 2007, 16:53
Beste Robol:
't Is goed in eigen streek te blijven,
nog even voor het slapengaan,
Of ik van s'morgens vroeg, tot s'avonds laat,
géén enkel hart heb pijngedaan.
Of ik, de armoe en ellende,
het onrecht dat bestaat,
door een woord van liefde,
een beetje moed heb kunnen bieden
aan al diegenen waarover men hier praat!
CARPE DIEM55
't Is goed in eigen streek te blijven,
nog even voor het slapengaan,
Of ik van s'morgens vroeg, tot s'avonds laat,
géén enkel hart heb pijngedaan.
Of ik, de armoe en ellende,
het onrecht dat bestaat,
door een woord van liefde,
een beetje moed heb kunnen bieden
aan al diegenen waarover men hier praat!
CARPE DIEM55
carpe diem quam minimum credula postero", of "Pluk de dag, vertrouw zo weinig mogelijk op die van morgen". ...
-
carpe diem55 - Lid geworden op: 08 nov 2007, 16:53
Beste Robol:
't Is goed in eigen streek te blijven,
nog even voor het slapengaan,
Of ik van s'morgens vroeg, tot s'avonds laat,
géén enkel hart heb pijngedaan.
Of ik, de armoe en ellende,
het onrecht dat bestaat,
door een woord van liefde,
een beetje moed heb kunnen bieden
aan al diegenen waarover men hier praat!
CARPE DIEM55
't Is goed in eigen streek te blijven,
nog even voor het slapengaan,
Of ik van s'morgens vroeg, tot s'avonds laat,
géén enkel hart heb pijngedaan.
Of ik, de armoe en ellende,
het onrecht dat bestaat,
door een woord van liefde,
een beetje moed heb kunnen bieden
aan al diegenen waarover men hier praat!
CARPE DIEM55
carpe diem quam minimum credula postero", of "Pluk de dag, vertrouw zo weinig mogelijk op die van morgen". ...
-
gustilpe - Lid geworden op: 04 okt 2007, 20:52
- Locatie: vlaams brabant
beste Robol,
ik heb weer genoten van je twee laatste gedichten, hoe jij dat allemaal kunt beschrijven in dichtvorm, prachtig!
Bedankt dat je bij mij kwam lezen en voor je mooie reactie.
lieve groeten
gustilpe
ik heb weer genoten van je twee laatste gedichten, hoe jij dat allemaal kunt beschrijven in dichtvorm, prachtig!
Bedankt dat je bij mij kwam lezen en voor je mooie reactie.
lieve groeten
gustilpe
vriendschap is het kostbaarste geschenk!
-
carpe diem55 - Lid geworden op: 08 nov 2007, 16:53
sorry dubeel geboekt 
carpe diem quam minimum credula postero", of "Pluk de dag, vertrouw zo weinig mogelijk op die van morgen". ...