Samen dichten, samen schrijven...
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen
Ballade van de emancipatie
Ik sta hier in het kippenhok
maar wacht vergeefs op eieren
In de verte luidt een klok
’t Is Pasen, bim-bam-beieren !
’n Kip komt kakelend van haar stok
“We zijn allen uitgelegd
ga maar elders tok…tok…tok
wij staken…’k heb gezegd !”
De haan treurt eenzaam in ’n hoek
en zucht: “ ’t loopt al verkeerd
Moeder kip draagt nu de broek
Ze is geëmancipeerd !”
Dit is een korte levensschets
Misschien licht overdreven
Een vrouw vindt 't mogelijk geklets
Een man leert er mee leven
Beste vrienden, niet getreurd
Hier eindigt mijn ballade
Ik heb mezelf al opgebeurd
met eieren van chocolade
Robbe
Ik sta hier in het kippenhok
maar wacht vergeefs op eieren
In de verte luidt een klok
’t Is Pasen, bim-bam-beieren !
’n Kip komt kakelend van haar stok
“We zijn allen uitgelegd
ga maar elders tok…tok…tok
wij staken…’k heb gezegd !”
De haan treurt eenzaam in ’n hoek
en zucht: “ ’t loopt al verkeerd
Moeder kip draagt nu de broek
Ze is geëmancipeerd !”
Dit is een korte levensschets
Misschien licht overdreven
Een vrouw vindt 't mogelijk geklets
Een man leert er mee leven
Beste vrienden, niet getreurd
Hier eindigt mijn ballade
Ik heb mezelf al opgebeurd
met eieren van chocolade
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen
De klokken van Rome
De klokken van Rome
zijn weder gekomen
Ze zingen hun lied over ’t land
De lentewind wiegt
de takken der bomen
Ik loop met een korf aan mijn hand
De tuin van mijn jeugd
ik ben weer een kind
een jongen van zes, zeven jaar
Ik beleef weer de vreugd
en zoek verheugd
in de bloementuin en in de boomgaard
Mijn korfje gevuld
met dromen vol kleur
de lente streelt mijn blonde lokken
Over het land
het land van mijn jeugd
zingen feestelijk de klokken
Robbe
De klokken van Rome
zijn weder gekomen
Ze zingen hun lied over ’t land
De lentewind wiegt
de takken der bomen
Ik loop met een korf aan mijn hand
De tuin van mijn jeugd
ik ben weer een kind
een jongen van zes, zeven jaar
Ik beleef weer de vreugd
en zoek verheugd
in de bloementuin en in de boomgaard
Mijn korfje gevuld
met dromen vol kleur
de lente streelt mijn blonde lokken
Over het land
het land van mijn jeugd
zingen feestelijk de klokken
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
troontje - Lid geworden op: 14 dec 2004, 10:03
Palmzondag,
Vandaag is het Palmzondag dat is de zondag voor Pasen. Het is het begin van de Goede week. We vieren dan dat Jezus als een koning werd binnengehaald in Jeruzalem.In de kerken worden op Palmzondag ( buxus)palmtakjes gewijd en uitgedeeld. Thuis krijgt het palmtakje een ereplaats bij het kruisbeeld als beschermingskracht.
Vandaag is het Palmzondag dat is de zondag voor Pasen. Het is het begin van de Goede week. We vieren dan dat Jezus als een koning werd binnengehaald in Jeruzalem.In de kerken worden op Palmzondag ( buxus)palmtakjes gewijd en uitgedeeld. Thuis krijgt het palmtakje een ereplaats bij het kruisbeeld als beschermingskracht.
-
Alterego1 - Lid geworden op: 20 jan 2006, 14:05
- Locatie: Antwerpen
Op weg naar Pasen
Petrus = Rots
Petrus is een van de eerste discipelen
van Jezus, die aanvankelijk Simon heette.
Na zijn belijdenis dat Jezus
de Messias,zoon van God is,
geeft deze hem de naam Petrus,
in het Aramees Kefas,
wat ‘rots’ betekent,
want op deze rots zal hij zijn kerk
bouwen.
Daarna vaak Simon Petrus genoemd.
Petrus verloochent Jezus in de nacht
van diens gevangenneming driemaal.
Na de verrijzenis vraagt Jezus aan
Petrus driemaal of hij hem liefheeft.
Na drie bevestigende antwoorden
stelt hij hem aan als herder van zijn
kudde.
Als apostel predikt Petrus in Palestina
en doet er wonderen.
Hij wordt in Rome gekruisigd.
Op zijn graf bouwt keizer Constantijn de Grote
de eerste basiliek van Sint-Pieter.
·
Petrus = Rots
Petrus is een van de eerste discipelen
van Jezus, die aanvankelijk Simon heette.
Na zijn belijdenis dat Jezus
de Messias,zoon van God is,
geeft deze hem de naam Petrus,
in het Aramees Kefas,
wat ‘rots’ betekent,
want op deze rots zal hij zijn kerk
bouwen.
Daarna vaak Simon Petrus genoemd.
Petrus verloochent Jezus in de nacht
van diens gevangenneming driemaal.
Na de verrijzenis vraagt Jezus aan
Petrus driemaal of hij hem liefheeft.
Na drie bevestigende antwoorden
stelt hij hem aan als herder van zijn
kudde.
Als apostel predikt Petrus in Palestina
en doet er wonderen.
Hij wordt in Rome gekruisigd.
Op zijn graf bouwt keizer Constantijn de Grote
de eerste basiliek van Sint-Pieter.
·
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht
Niemands meester,niemands knecht
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen
Een ei voor Petrus
Naar M. Custers
Drie keren had de haan gekraaid. Toen was Petrus uit zijn droom ontwaakt en was hij weggelopen met zijn ogen vol tranen. Hij kon maar niet begrijpen hoe dat was gebeurd. Voortdurend schold hij zichzelf uit voor stommerik, ezel, en wat weet ik al.
Later hebben ze hem aan een kruis genageld met het hoofd omlaag. Zo was hij in de hemel gekomen.
Onze Lieve Heer had hem tot portier benoemd en minister van economische zaken. Dat was juist iets voor Petrus. Hij kon dan in het oog houden wie in en uit de hemel ging. Met waardigheid en getrouwheid vervulde hij dit voornaam ambt. Enkele dagen na zijn aankomst in de hemel had hij dit postje gekregen. Dat was al zolang geleden, dat er maar enkele heiligen waren die zich deze benoeming konden herinneren.
Sint Petrus werd er niet oud van. Hoe zou hij ook oud kunnen worden? In de hemel wordt niemand oud. Daar is geen begin en geen einde. Jong is er niemand en oud ook niet. Daar begrijpen wij geen snars van. Ge ziet daar niemand met een stokje lopen of dat er eentje grijze haren heeft.
Met al die drukte die Petrus aan de hemeldeur had –’t binnenkomen van de brave zieltjes en de boodschappen van de engeltjes aan deze of gene op aarde-, hield hij er een eigenaardige liefhebberij op na. Jaren en jaren had hij er met onze Lieve Heer om gevochten (met zijn mond natuurlijk en op een vriendelijke manier) en eindelijk was het hem gelukt. Petrus had een grote neiging om hennen te houden.
De andere apostelen en de grote heiligen hadden hem uitgelachen.
“Maak een visvijver,” hadden ze gezegd. “Dat past goed bij uw oude stiel! Wat doen die hennen in de hemel! Met hun gekakel zullen ze het eeuwig ‘Heilig! Heilig! Heilig!’ verstoren…”
Petrus liet ze lachen en babbelen. O.L.Heer had zijn plan goedgekeurd en daarmee amen en uit!
Toen was hij met Sint Jozef gaan timmeren en hameren, net zolang tot dat het hok klaar was. Iedereen kwam kijken, zoals de mensen toen Noë zijn ark bouwde. Het werd een kippenren, zoals er nooit een is gemaakt. Zeer speciaal moest Sint Jozef op de valnesten letten, want Petrus moest weten wat hij aan zijn beestjes had.
Toen het hok klaar was, waren er ook de hennen. Niemand wist hoe ze er waren gekomen. Doch sinds die dag liep er wel een raar individu in de hemel rond, zo’n beetje aan zichzelf overgelaten. Niemand durfde Sint Pieter interpelleren hoe en waarom hij dat sujet in de hemel had binnengelaten.
vervolgt
Naar M. Custers
Drie keren had de haan gekraaid. Toen was Petrus uit zijn droom ontwaakt en was hij weggelopen met zijn ogen vol tranen. Hij kon maar niet begrijpen hoe dat was gebeurd. Voortdurend schold hij zichzelf uit voor stommerik, ezel, en wat weet ik al.
Later hebben ze hem aan een kruis genageld met het hoofd omlaag. Zo was hij in de hemel gekomen.
Onze Lieve Heer had hem tot portier benoemd en minister van economische zaken. Dat was juist iets voor Petrus. Hij kon dan in het oog houden wie in en uit de hemel ging. Met waardigheid en getrouwheid vervulde hij dit voornaam ambt. Enkele dagen na zijn aankomst in de hemel had hij dit postje gekregen. Dat was al zolang geleden, dat er maar enkele heiligen waren die zich deze benoeming konden herinneren.
Sint Petrus werd er niet oud van. Hoe zou hij ook oud kunnen worden? In de hemel wordt niemand oud. Daar is geen begin en geen einde. Jong is er niemand en oud ook niet. Daar begrijpen wij geen snars van. Ge ziet daar niemand met een stokje lopen of dat er eentje grijze haren heeft.
Met al die drukte die Petrus aan de hemeldeur had –’t binnenkomen van de brave zieltjes en de boodschappen van de engeltjes aan deze of gene op aarde-, hield hij er een eigenaardige liefhebberij op na. Jaren en jaren had hij er met onze Lieve Heer om gevochten (met zijn mond natuurlijk en op een vriendelijke manier) en eindelijk was het hem gelukt. Petrus had een grote neiging om hennen te houden.
De andere apostelen en de grote heiligen hadden hem uitgelachen.
“Maak een visvijver,” hadden ze gezegd. “Dat past goed bij uw oude stiel! Wat doen die hennen in de hemel! Met hun gekakel zullen ze het eeuwig ‘Heilig! Heilig! Heilig!’ verstoren…”
Petrus liet ze lachen en babbelen. O.L.Heer had zijn plan goedgekeurd en daarmee amen en uit!
Toen was hij met Sint Jozef gaan timmeren en hameren, net zolang tot dat het hok klaar was. Iedereen kwam kijken, zoals de mensen toen Noë zijn ark bouwde. Het werd een kippenren, zoals er nooit een is gemaakt. Zeer speciaal moest Sint Jozef op de valnesten letten, want Petrus moest weten wat hij aan zijn beestjes had.
Toen het hok klaar was, waren er ook de hennen. Niemand wist hoe ze er waren gekomen. Doch sinds die dag liep er wel een raar individu in de hemel rond, zo’n beetje aan zichzelf overgelaten. Niemand durfde Sint Pieter interpelleren hoe en waarom hij dat sujet in de hemel had binnengelaten.
vervolgt
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen
Een ei voor Petrus
Tot nu toe was alles goed en wel gegaan. De laatste inspectie moest door Sint Isidoor gebeuren, die was minister van landbouw en veeteelt en als zodanig ressorteerde de kippenhouderij onder zijn ministerie.
“Goed! Zeer goed! Flink gebouwd en goed ras!” zei Isidorus, “Maar ik zie geen haan. En hennen zonder haan is een land zonder koning.”
Toen had ge Petrus eens moeten zien. Hij zei geen gebenedijd woord tot zijn collega. Zijn hoofd werd rood en paars als een papaver.
“Nou,” lachte Isidoor, “ik vroeg naar een haan en geen kalkoen.”
Iedereen wist dat Petrus, sinds die vervelende nacht in het huis van Kaïfas, geen haan meer kon verdragen. In de grote vergadering van de hemel- dat waren de andere apostelen en de heiligste en geleerdste heiligen-, werd er wel eens mee gelachen. Dat deden ze als Petrus de vergadering even moest verlaten om naar de voordeur te lopen als er werd gebeld.
Sint Pieter had plezier met zijn hennen. Ze legden eieren om er nog meer pret in te hebben. Alle eieren werden bewaard voor het aanstaande Paasfeest. Hij had daar een apart magazijn voor laten optrekken.
Iedere hemeling zou één eitje krijgen. Het was al Witte Donderdag geworden, toen Petrus bemerkte dat de voorraad niet voldoende zou zijn. Och Heer, wat nu gedaan? Hij kon zijn beestjes toch niet forceren om er 2 per dag te leggen? Dat ging niet. En toch moest er iets gebeuren.
Na de plechtigheid van Goede Vrijdag ontmoette Petrus de heilige Antonius, de oude kluizenaar. Die wist voor alles uitkomst. Petrus vertelde hem het geval.
“Het komt in orde!” had Sint Antonius gezegd.
Het was zo. Petrus begreep er niets van, maar na een paar uren waren er genoeg eieren. Juist genoeg, want hij had ze met de kleinste engeltjes van de eerste tot de laatste geteld. Het klopte met het bevolkingsregister van de hemel.
Pasen. Onze Lieve Heer, de heiligen en alle engelen zaten rond de tafeltjes en elk had zijn ei. Behalve Petrus zelf. In zijn goede bezorgdheid had hij zichzelf vergeten!
Daar zat hij nu….
De ministerraad had er schik in.
“Met al zijn hennen heeft hij zelf geen ei!” lachten ze.
De heiligen van het Oude Verbond en vooral de Aartsvaders keken een beetje streng naar de spotters. Gunden ze dan hun chef nog geen eike met Pasen! Dat was toch geen broederlijke liefde meer!
Maar opeens, zonder dat iemand het had bemerkt, vloog er een vreemd zwart ding tussen de palmbomen van de hemeldreef. Het was een grote, vurige haan. Regelrecht vloog hij naar de heilige Petrus, die er een beetje van verschrok.
In één, twee, drie zat het beest op zijn handen en liet toen het allermooiste ei vallen, dat Petrus ooit in zijn leven had gezien. Toen sprong de haan op, kraaide één maal, twee maal, drie maal. Hij keek nog eens naar het ei en vloog toen weg. Iedereen stond stom verbaasd.
Petrus bekeek dit wonderbaar ei. Heel de verrijzenis stond er op geschilderd…en de visnetten die te drogen hingen aan het meer van Galilea…en de tiara met de gekruiste sleutels.
Ze kwamen allemaal naar het ei kijken, eerst Onze Lieve Heer en dan al de heiligen. Petrus glimlachte en hield het warme ei met bei zijn handen vast.
Einde
mvg
Robbe
Tot nu toe was alles goed en wel gegaan. De laatste inspectie moest door Sint Isidoor gebeuren, die was minister van landbouw en veeteelt en als zodanig ressorteerde de kippenhouderij onder zijn ministerie.
“Goed! Zeer goed! Flink gebouwd en goed ras!” zei Isidorus, “Maar ik zie geen haan. En hennen zonder haan is een land zonder koning.”
Toen had ge Petrus eens moeten zien. Hij zei geen gebenedijd woord tot zijn collega. Zijn hoofd werd rood en paars als een papaver.
“Nou,” lachte Isidoor, “ik vroeg naar een haan en geen kalkoen.”
Iedereen wist dat Petrus, sinds die vervelende nacht in het huis van Kaïfas, geen haan meer kon verdragen. In de grote vergadering van de hemel- dat waren de andere apostelen en de heiligste en geleerdste heiligen-, werd er wel eens mee gelachen. Dat deden ze als Petrus de vergadering even moest verlaten om naar de voordeur te lopen als er werd gebeld.
Sint Pieter had plezier met zijn hennen. Ze legden eieren om er nog meer pret in te hebben. Alle eieren werden bewaard voor het aanstaande Paasfeest. Hij had daar een apart magazijn voor laten optrekken.
Iedere hemeling zou één eitje krijgen. Het was al Witte Donderdag geworden, toen Petrus bemerkte dat de voorraad niet voldoende zou zijn. Och Heer, wat nu gedaan? Hij kon zijn beestjes toch niet forceren om er 2 per dag te leggen? Dat ging niet. En toch moest er iets gebeuren.
Na de plechtigheid van Goede Vrijdag ontmoette Petrus de heilige Antonius, de oude kluizenaar. Die wist voor alles uitkomst. Petrus vertelde hem het geval.
“Het komt in orde!” had Sint Antonius gezegd.
Het was zo. Petrus begreep er niets van, maar na een paar uren waren er genoeg eieren. Juist genoeg, want hij had ze met de kleinste engeltjes van de eerste tot de laatste geteld. Het klopte met het bevolkingsregister van de hemel.
Pasen. Onze Lieve Heer, de heiligen en alle engelen zaten rond de tafeltjes en elk had zijn ei. Behalve Petrus zelf. In zijn goede bezorgdheid had hij zichzelf vergeten!
Daar zat hij nu….
De ministerraad had er schik in.
“Met al zijn hennen heeft hij zelf geen ei!” lachten ze.
De heiligen van het Oude Verbond en vooral de Aartsvaders keken een beetje streng naar de spotters. Gunden ze dan hun chef nog geen eike met Pasen! Dat was toch geen broederlijke liefde meer!
Maar opeens, zonder dat iemand het had bemerkt, vloog er een vreemd zwart ding tussen de palmbomen van de hemeldreef. Het was een grote, vurige haan. Regelrecht vloog hij naar de heilige Petrus, die er een beetje van verschrok.
In één, twee, drie zat het beest op zijn handen en liet toen het allermooiste ei vallen, dat Petrus ooit in zijn leven had gezien. Toen sprong de haan op, kraaide één maal, twee maal, drie maal. Hij keek nog eens naar het ei en vloog toen weg. Iedereen stond stom verbaasd.
Petrus bekeek dit wonderbaar ei. Heel de verrijzenis stond er op geschilderd…en de visnetten die te drogen hingen aan het meer van Galilea…en de tiara met de gekruiste sleutels.
Ze kwamen allemaal naar het ei kijken, eerst Onze Lieve Heer en dan al de heiligen. Petrus glimlachte en hield het warme ei met bei zijn handen vast.
Einde
mvg
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen
Ook mammoets kunnen ontdooien
En zichzelf verder ontplooien
Ik kreeg van een goede vriendin
Een hele mooie herinnering
Door kaarsen weer te laten branden
Kan het schip bijna niet meer stranden
Zij heeft mij het licht ook doen verschijnen
Nu weet ik zeker dat het niet meer zal verdwijnen
Put moed uit de echte vrienden die je wel kent
Het zijn vreemden maar voor jouw niet onbekend ...
Nienka
En zichzelf verder ontplooien
Ik kreeg van een goede vriendin
Een hele mooie herinnering
Door kaarsen weer te laten branden
Kan het schip bijna niet meer stranden
Zij heeft mij het licht ook doen verschijnen
Nu weet ik zeker dat het niet meer zal verdwijnen
Put moed uit de echte vrienden die je wel kent
Het zijn vreemden maar voor jouw niet onbekend ...
Nienka
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen
19 maart: Sint Jozef
Van de heilige Jozef weten we niet meer dan hetgeen het Nieuwe Testament van hem mededeelt, met name in het zogenaamde kindsheidsvangelie. Zo kennen wij hem alleen in de context van Jezus' geboorte en kinderjaren: gewetensvol ten opzichte van haar die hij tot echtgenote heeft gekozen, zich bewust van zijn vaderlijke plicht met betrekking tot Jezus. Daarom kenmerkt het Evangelie hem als rechtvaardig of rechtschapen, d.w.z. als trouw in zijn verplichtingen jegens God en de mensen.
Terecht wordt zijn gedachtenis in de liturgie eerst en vooral rond het Kerstfeest gevierd (zondag na Kerstmis: feest van de heilige Familie in de Romeinse liturgie; feest van de voorouders des Heren en van de heilige Jozef in vele oosterse liturgieën).
De datum 19 maart hangt mogelijk samen met een gedachtenis van de aartsvader Jozef. Tot de algemene verering van de heilige Jozef hebben heiligen als Birgitta van Zweden, Teresia van Avila en Bernardinus van Siena veel bijgedragen.
Paus Pius IX heeft de heilige Jozef uitgeroepen tot beschermer van de kerk (1870).
Paus Johannes XXIII heeft hem bijzonder aangeroepen als beschermheer van het Tweede Vaticaans Concilie.
Bron: Interkerk
Jozef (bijgenaamd de Timmerman) was volgens de Bijbel de voedstervader of pleegvader van Jezus Christus. Hij was ten tijde van Jezus' geboorte met Maria verloofd, maar had nog geen gemeenschap met haar gehad. Jozef wordt in Mattheus genoemd als zoon van ene Jakob.
Christenen met een vrijzinnig-christelijke opvatting zijn geneigd te menen dat Jozef de biologische vader van Jezus was.
De Bijbel vertelt ook dat Jozef een afstammeling was van koning David. Hij was timmerman van beroep. Later wordt hij niet meer genoemd, terwijl Maria dat wel wordt; mogelijk was hij al overleden toen Jezus optrad. De laatste keer dat hij wordt genoemd in de Bijbel is als Jezus 12 jaar oud is. Maria leefde nog toen Jezus werd gekruisigd. Dit was zo rond 30 na Christus.
In Matteüs 1 staat een stamlijn van Abraham en koning David naar Jozef, de pleegvader van Jezus.
Jozef wordt gevierd op 19 maart (Jozef als bruidegom van de Heilige Maagd Maria) en sinds 1955 op 1 mei (Jozef als arbeider). Zie ook : Heilige Familie
Patroon- en beschermheilige
De Heilige Jozef is de patroonheilige van de timmerlieden en arbeiders in het algemeen. Verder is hij patroonheilige van België en wordt hij aangeroepen als patroon van maagden, religieuze communiteiten, van het huisgezin en van stervenden.
Paus Pius IX heeft de Jozef in 1870 uitgeroepen tot beschermer van de kerk. Paus Johannes XXIII heeft hem beschermheer van het Tweede Vaticaans Concilie gemaakt.
In november 2004 stelde Stephen Lowe, de Anglicaanse bisschop van Hulme, dat het misschien een goed idee zou zijn dat de drukkingsgroep Fathers 4 Justice de Heilige Jozef als patroonheilige zouden adopteren. De bisschop ergerde zich aan het feit dat de meeste kerstkaarten in de handel in 2004 voornamelijk Maria met haar kind afbeelden. Dat deze kaarten Jozef niet afbeelden, aanzag hij als een commerciële en soms religieuze marginalisatie van Jozef.
Bron: wikipedia
mvg
Robbe
Van de heilige Jozef weten we niet meer dan hetgeen het Nieuwe Testament van hem mededeelt, met name in het zogenaamde kindsheidsvangelie. Zo kennen wij hem alleen in de context van Jezus' geboorte en kinderjaren: gewetensvol ten opzichte van haar die hij tot echtgenote heeft gekozen, zich bewust van zijn vaderlijke plicht met betrekking tot Jezus. Daarom kenmerkt het Evangelie hem als rechtvaardig of rechtschapen, d.w.z. als trouw in zijn verplichtingen jegens God en de mensen.
Terecht wordt zijn gedachtenis in de liturgie eerst en vooral rond het Kerstfeest gevierd (zondag na Kerstmis: feest van de heilige Familie in de Romeinse liturgie; feest van de voorouders des Heren en van de heilige Jozef in vele oosterse liturgieën).
De datum 19 maart hangt mogelijk samen met een gedachtenis van de aartsvader Jozef. Tot de algemene verering van de heilige Jozef hebben heiligen als Birgitta van Zweden, Teresia van Avila en Bernardinus van Siena veel bijgedragen.
Paus Pius IX heeft de heilige Jozef uitgeroepen tot beschermer van de kerk (1870).
Paus Johannes XXIII heeft hem bijzonder aangeroepen als beschermheer van het Tweede Vaticaans Concilie.
Bron: Interkerk
Jozef (bijgenaamd de Timmerman) was volgens de Bijbel de voedstervader of pleegvader van Jezus Christus. Hij was ten tijde van Jezus' geboorte met Maria verloofd, maar had nog geen gemeenschap met haar gehad. Jozef wordt in Mattheus genoemd als zoon van ene Jakob.
Christenen met een vrijzinnig-christelijke opvatting zijn geneigd te menen dat Jozef de biologische vader van Jezus was.
De Bijbel vertelt ook dat Jozef een afstammeling was van koning David. Hij was timmerman van beroep. Later wordt hij niet meer genoemd, terwijl Maria dat wel wordt; mogelijk was hij al overleden toen Jezus optrad. De laatste keer dat hij wordt genoemd in de Bijbel is als Jezus 12 jaar oud is. Maria leefde nog toen Jezus werd gekruisigd. Dit was zo rond 30 na Christus.
In Matteüs 1 staat een stamlijn van Abraham en koning David naar Jozef, de pleegvader van Jezus.
Jozef wordt gevierd op 19 maart (Jozef als bruidegom van de Heilige Maagd Maria) en sinds 1955 op 1 mei (Jozef als arbeider). Zie ook : Heilige Familie
Patroon- en beschermheilige
De Heilige Jozef is de patroonheilige van de timmerlieden en arbeiders in het algemeen. Verder is hij patroonheilige van België en wordt hij aangeroepen als patroon van maagden, religieuze communiteiten, van het huisgezin en van stervenden.
Paus Pius IX heeft de Jozef in 1870 uitgeroepen tot beschermer van de kerk. Paus Johannes XXIII heeft hem beschermheer van het Tweede Vaticaans Concilie gemaakt.
In november 2004 stelde Stephen Lowe, de Anglicaanse bisschop van Hulme, dat het misschien een goed idee zou zijn dat de drukkingsgroep Fathers 4 Justice de Heilige Jozef als patroonheilige zouden adopteren. De bisschop ergerde zich aan het feit dat de meeste kerstkaarten in de handel in 2004 voornamelijk Maria met haar kind afbeelden. Dat deze kaarten Jozef niet afbeelden, aanzag hij als een commerciële en soms religieuze marginalisatie van Jozef.
Bron: wikipedia
mvg
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
ria - Lid geworden op: 09 sep 2004, 13:19
- Locatie: waar het goed is om wonen...
Gustilpe, misschien ben ik te laat
om op uw vraag te antwoorden,
maar volgende tekst vond ik nog
als een lied voor Sint Jozef.
Er stonden echter geen noten bij:
Hymne
Sint Jozef zij vandaag de eer;
hij die ons allen zeer verblijdt,
werd door zijn Schepper rijk beloond
met vreugdevolle zaligheid.
De pijn van scheiden werd een vreugd
voor hem, een troost, een minzaam vuur,
want Christus en Maria saam
waren zijn steun in 't stervensuur.
Eenmaal bevrijd van aardse band,
in gouden licht, in sluimer zacht,
werd hij, de trouwe knecht verhoogd
met heerlijkheid die ons ook wacht.
Van bij de vader moge hij
ons allen nu tot voorspraak zijn,
dat God de Heer de schuld vergeeft
en vrede ook ons deel mag zijn.
Aan de drieëne God zij eer,
aan Hem die in de hemel troont,
die deze trouwe dienaar prijst
en hem met zegekransen kroont.
Gelukkig naamfeest,
gelukkige vaderdag
aan allen die Jozef(a) heten
en aan alle vaders
ria
http://www.josef.nl/pagina.php?n=141
om op uw vraag te antwoorden,
maar volgende tekst vond ik nog
als een lied voor Sint Jozef.
Er stonden echter geen noten bij:
Hymne
Sint Jozef zij vandaag de eer;
hij die ons allen zeer verblijdt,
werd door zijn Schepper rijk beloond
met vreugdevolle zaligheid.
De pijn van scheiden werd een vreugd
voor hem, een troost, een minzaam vuur,
want Christus en Maria saam
waren zijn steun in 't stervensuur.
Eenmaal bevrijd van aardse band,
in gouden licht, in sluimer zacht,
werd hij, de trouwe knecht verhoogd
met heerlijkheid die ons ook wacht.
Van bij de vader moge hij
ons allen nu tot voorspraak zijn,
dat God de Heer de schuld vergeeft
en vrede ook ons deel mag zijn.
Aan de drieëne God zij eer,
aan Hem die in de hemel troont,
die deze trouwe dienaar prijst
en hem met zegekransen kroont.
Gelukkig naamfeest,
gelukkige vaderdag
aan allen die Jozef(a) heten
en aan alle vaders
ria
http://www.josef.nl/pagina.php?n=141
Onder uw bescherming, o Moeder van God en ook onze moeder.