Bosrankje's Laar II
-
Bosrankje - Lid geworden op: 20 dec 2005, 20:42
- Locatie: Antwerpen
Lieve Gustilpe en Nele,
Altijd heel blij jullie te zien op mijn topic
Lieve groetjes in vrede en vriendschap
van Alter en Rankje
Altijd heel blij jullie te zien op mijn topic
Lieve groetjes in vrede en vriendschap
van Alter en Rankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
-
hilde m - Lid geworden op: 19 feb 2007, 07:49
- Locatie: puurs 2870
Goeiemorgen lief, mooi Rankje,
ben even langsgeweest op jullie mooi balkonnetje,
geur en kleur van viooltjes kwamen me tegemoet,
alsook een lieve poes,
vlindertjes dartelden door de lucht
een lief klein meisje met een fiere vader
herinneringen neergezet met een weemoedige zucht.
Maar bovenal op deze topic
veel liefde in de lucht.
Hilde m.
ben even langsgeweest op jullie mooi balkonnetje,
geur en kleur van viooltjes kwamen me tegemoet,
alsook een lieve poes,
vlindertjes dartelden door de lucht
een lief klein meisje met een fiere vader
herinneringen neergezet met een weemoedige zucht.
Maar bovenal op deze topic
veel liefde in de lucht.
Hilde m.
zeg niet het glas is halfleeg, zeg het is nog halfvol.
-
tinneke 58 - Lid geworden op: 01 mar 2006, 08:34
- Locatie: antwerpen, ekeren
en bij ons rankje valt ook altijd vanalles te beleven 
blij dat ik je weer even mocht lezen rankje
ik kan het alleen maar mooi vinden
liefs, tinneke xxx
blij dat ik je weer even mocht lezen rankje
ik kan het alleen maar mooi vinden
liefs, tinneke xxx
Een dag niet geschreven is een dag zonder passie...
-
ria - Lid geworden op: 09 sep 2004, 13:19
- Locatie: waar het goed is om wonen...
Rankje, ik las hier over Soetkin.
Wat spijtig en droevig voor haar familie.
Woorden schieten altijd tekort,
zeker als het om zo'n mooi, jong leven gaat.
Ik blijf aan haar en aan de ouders en familie denken.
Lieve groet,
ria
Een "Guirlande d'amour", voor dit lieve kind.
Wat spijtig en droevig voor haar familie.
Woorden schieten altijd tekort,
zeker als het om zo'n mooi, jong leven gaat.
Ik blijf aan haar en aan de ouders en familie denken.
Lieve groet,
ria
Een "Guirlande d'amour", voor dit lieve kind.
Onder uw bescherming, o Moeder van God en ook onze moeder.
-
Bosrankje - Lid geworden op: 20 dec 2005, 20:42
- Locatie: Antwerpen
Bedankt aan mijn lieve bezoeksters :
Hilde ( je bijzonder lieve groet doet me steeds plezier ! We zijn heel blij
dat je terug bent op Forum)
Tinneke ( gelukkig ook weer aanwezig met je mooie gedichten !)
Ria (druk bezig maar toch even vlug op bezoek ! Bedankt voor
Soetkin en haar familie !)
Altijd welkom bij ons en veel liefs van Alter en Rankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
-
Bosrankje - Lid geworden op: 20 dec 2005, 20:42
- Locatie: Antwerpen
Ik kan niet slapen.....
Ik wil, ik moet schrijven.... mijn angsten wegjagen.... maar mijn
corrector slaapt al en ik wil hem niet wakker maken ... misschien
schrijf ik fouten ? Ik hoop van niet !
De zware sfeer van het rusthuis kan ik vannacht niet vergeten !
Elke dag word ik er geconfronteerd met ziekte, zwakheid, aftakeling,
en langzame dood ......
Het ondermijnt mijn krachten en mijn levenslust en ik voel me gevangen
in een onvermijdelijke draaikolk die me naar beneden trekt......
Mijn vreugde, mijn geluk worden elke dag een beetje meer wankelbaar
want ik word ongeduldig, ongelukkig, prikkelbaar..... gewoon bang !
Elke dag, telkens opnieuw,
ga ik in de wachtkamer der dood binnen !
Of zou ik beter zeggen in 't vagevuur ?
Want hoe kan men zo 'n oord noemen ?
Levende lijken, zombies,
wandelen wanhopig door de gangen
met een wazige starrende blik....
Niet alleen hun identiteit hebben ze verloren,
maar ook hun waardigheid.... ze zijn niemand meer !
Koortsachtig, herhalen ze onophoudelijk,
dezelfde bewegingen, huilen, roepen, brullen, vloeken
hoesten en soms ook ... zingen !
Maar hun gezang is nooit vrolijk....bijna tragisch.
Ik heb er nog zoveel te vertellen maar ik ben eindelijk moe
en wil proberen te slapen...
Misschien morgen verder ?
Ik wil, ik moet schrijven.... mijn angsten wegjagen.... maar mijn
corrector slaapt al en ik wil hem niet wakker maken ... misschien
schrijf ik fouten ? Ik hoop van niet !
De zware sfeer van het rusthuis kan ik vannacht niet vergeten !
Elke dag word ik er geconfronteerd met ziekte, zwakheid, aftakeling,
en langzame dood ......
Het ondermijnt mijn krachten en mijn levenslust en ik voel me gevangen
in een onvermijdelijke draaikolk die me naar beneden trekt......
Mijn vreugde, mijn geluk worden elke dag een beetje meer wankelbaar
want ik word ongeduldig, ongelukkig, prikkelbaar..... gewoon bang !
Elke dag, telkens opnieuw,
ga ik in de wachtkamer der dood binnen !
Of zou ik beter zeggen in 't vagevuur ?
Want hoe kan men zo 'n oord noemen ?
Levende lijken, zombies,
wandelen wanhopig door de gangen
met een wazige starrende blik....
Niet alleen hun identiteit hebben ze verloren,
maar ook hun waardigheid.... ze zijn niemand meer !
Koortsachtig, herhalen ze onophoudelijk,
dezelfde bewegingen, huilen, roepen, brullen, vloeken
hoesten en soms ook ... zingen !
Maar hun gezang is nooit vrolijk....bijna tragisch.
Ik heb er nog zoveel te vertellen maar ik ben eindelijk moe
en wil proberen te slapen...
Misschien morgen verder ?
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
-
gustilpe - Lid geworden op: 04 okt 2007, 20:52
- Locatie: vlaams brabant
lief Rankje,
ik begrijp je, een rusthuis is zeker niet de plaats om opgepept buiten te komen.
Maar gelukkig dat ze er zijn, waar moeten anders al deze mensen naartoe?
Het is toch wel bemoedigend dat mensen in hun laatste levensjaren met de beste zorgen en hopelijk met liefde kunnen omringd worden.
Ik wil hier wel een ode brengen aan verzorgsters en vrijwilligers die zich tenvolle inzetten om het leven van deze mensen en hun familie zo dragelijk mogelijk te maken.
Al hebben sommigen hun identiteit verloren en zijn ze in jouw ogen niemand meer, misschien voelen ze zich toch niet ongelukkig?
Wel hard als je er dagelijks mee geconfronteerd wordt.
Omring je moeder maar met veel liefde en laat je niet ondermijnen door de sfeer die je daar meemaakt Rankje!
Ik wens je sterkte!
groetjes,
gustilpe
ik begrijp je, een rusthuis is zeker niet de plaats om opgepept buiten te komen.
Maar gelukkig dat ze er zijn, waar moeten anders al deze mensen naartoe?
Het is toch wel bemoedigend dat mensen in hun laatste levensjaren met de beste zorgen en hopelijk met liefde kunnen omringd worden.
Ik wil hier wel een ode brengen aan verzorgsters en vrijwilligers die zich tenvolle inzetten om het leven van deze mensen en hun familie zo dragelijk mogelijk te maken.
Al hebben sommigen hun identiteit verloren en zijn ze in jouw ogen niemand meer, misschien voelen ze zich toch niet ongelukkig?
Wel hard als je er dagelijks mee geconfronteerd wordt.
Omring je moeder maar met veel liefde en laat je niet ondermijnen door de sfeer die je daar meemaakt Rankje!
Ik wens je sterkte!
groetjes,
gustilpe
vriendschap is het kostbaarste geschenk!
-
ria - Lid geworden op: 09 sep 2004, 13:19
- Locatie: waar het goed is om wonen...
Lieve Rankje,
Ik kan begrijpen dat je verdriet hebt, omwille van leven dat langzaam ontglipt.
Soms heel pijnlijk voor wie het meemaakt en er zich nog bewust van is.
Zeker pijnlijk voor hen, die deze mensen liefhebben en niets aan
die aftakeling kunnen doen, tenzij er zijn, en hen beminnen zoals ze zijn.
Anderzijds is het zo dat deze mensen omringd worden,
door liefdevolle zorgen, van personeel en familie.
En hoever ze ook reeds in een andere werkelijkheid vertoeven,
zij ervaren toch die liefde en vriendschap.
Wat is de zin van dit alles, want dat is ook een beetje jouw vraag?
Helaas, daarop kennen wij het antwoord niet.
Lieve Rankje, weet dat er mensen naast jou staan,
die met je meeleven en hopen dat dit alles niet nutteloos is geweest.
Ik wens je veel sterkte en stuur je de kracht van onze vriendschap.
Moge ze gebundeld met alle liefde en vriendschap die jij ontvangt,
je ondersteunen en helpen bij deze zware opdracht.
Alle liefde, ooit aan iemand gegeven, gaat nooit verloren.
Dikke kus,
ria
Ik kan begrijpen dat je verdriet hebt, omwille van leven dat langzaam ontglipt.
Soms heel pijnlijk voor wie het meemaakt en er zich nog bewust van is.
Zeker pijnlijk voor hen, die deze mensen liefhebben en niets aan
die aftakeling kunnen doen, tenzij er zijn, en hen beminnen zoals ze zijn.
Anderzijds is het zo dat deze mensen omringd worden,
door liefdevolle zorgen, van personeel en familie.
En hoever ze ook reeds in een andere werkelijkheid vertoeven,
zij ervaren toch die liefde en vriendschap.
Wat is de zin van dit alles, want dat is ook een beetje jouw vraag?
Helaas, daarop kennen wij het antwoord niet.
Lieve Rankje, weet dat er mensen naast jou staan,
die met je meeleven en hopen dat dit alles niet nutteloos is geweest.
Ik wens je veel sterkte en stuur je de kracht van onze vriendschap.
Moge ze gebundeld met alle liefde en vriendschap die jij ontvangt,
je ondersteunen en helpen bij deze zware opdracht.
Alle liefde, ooit aan iemand gegeven, gaat nooit verloren.
Dikke kus,
ria
Onder uw bescherming, o Moeder van God en ook onze moeder.
groet-
Bosrankje - Lid geworden op: 20 dec 2005, 20:42
- Locatie: Antwerpen
Beste gustilpe, troontje, ria en bo,
Wat lief om mij te komen steunen !
Ik had al spijt dat ik dat alles geschreven had vannacht, en wou
het deze morgen weghalen, maar als ik mijn pc opende en jullie
meevoelende reacties zag, was ik zo blij dat ik niets veranderd
heb ! Hartelijk dank voor jullie aanmoedigingen
Sinds mijn moeder in de afdeling voor dementerende bejaarden
leeft, is het mij heel moeilijk geworden om elke dag door die twee
lange gangen te gaan tot aan haar kamer. De confrontatie is heel
hard want daar besef ik duidelijk dat de meeste mensen psychisch
lijden en, Gustilpe, ik kan je verzekeren dat ik weet hoe ongelukkig
ze zich voelen ! Sommigen hebben af en toe nog momenten van
luciditeit en dan zoeken ze contact als ik langskom, omarmen of
kussen mij, spelen met mijn haar of willen even hand in hand
meelopen ! Ze denken soms dat ik hun dochter ben ! Op zo 'n momenten
word ik erg bang om ooit ook zo te worden !!!
Mijn moeder is nog goed bewust van haar situatie en voelt zich niet
ongelukkig. Ze herkent iedereen van de familie, weet heel goed wie
ze is maar herinnert zich bijna niets meer(kort geheugen) en
leest meermaals hetzelfde boek of kijkt naar dezelfde film zonder
het te beseffen... Haar band met het verplegend personeel is heel
goed, en inderdaad ik ben hen dankbaar voor alles wat ze doen !
Ik was gisteren in een dipje maar met de steun van Alter en jullie lieve
reacties, zie ik al terug de zon achter de wolken
Dus, "meisjes" nog hartelijk dank, en lieve groetjes van Alter en rankje
Wat lief om mij te komen steunen !
Ik had al spijt dat ik dat alles geschreven had vannacht, en wou
het deze morgen weghalen, maar als ik mijn pc opende en jullie
meevoelende reacties zag, was ik zo blij dat ik niets veranderd
heb ! Hartelijk dank voor jullie aanmoedigingen
Sinds mijn moeder in de afdeling voor dementerende bejaarden
leeft, is het mij heel moeilijk geworden om elke dag door die twee
lange gangen te gaan tot aan haar kamer. De confrontatie is heel
hard want daar besef ik duidelijk dat de meeste mensen psychisch
lijden en, Gustilpe, ik kan je verzekeren dat ik weet hoe ongelukkig
ze zich voelen ! Sommigen hebben af en toe nog momenten van
luciditeit en dan zoeken ze contact als ik langskom, omarmen of
kussen mij, spelen met mijn haar of willen even hand in hand
meelopen ! Ze denken soms dat ik hun dochter ben ! Op zo 'n momenten
word ik erg bang om ooit ook zo te worden !!!
Mijn moeder is nog goed bewust van haar situatie en voelt zich niet
ongelukkig. Ze herkent iedereen van de familie, weet heel goed wie
ze is maar herinnert zich bijna niets meer(kort geheugen) en
leest meermaals hetzelfde boek of kijkt naar dezelfde film zonder
het te beseffen... Haar band met het verplegend personeel is heel
goed, en inderdaad ik ben hen dankbaar voor alles wat ze doen !
Ik was gisteren in een dipje maar met de steun van Alter en jullie lieve
reacties, zie ik al terug de zon achter de wolken
Dus, "meisjes" nog hartelijk dank, en lieve groetjes van Alter en rankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
-
tinneke 58 - Lid geworden op: 01 mar 2006, 08:34
- Locatie: antwerpen, ekeren
zonder woorden maar met veel liefs....
tinneke xxx
tinneke xxx
Een dag niet geschreven is een dag zonder passie...