Zelfdoding echtgenoot - Noodkreet

Gast · 23 apr 2009, 10:38

lieve schat,

het is zoals falcon zegd, ik ben ook al een paar maal komen kijken,
wij zijn erg bezorgd om jou, maar kan ook begrijpen dat je eens met rust wil gelaten worden, zeg het maar gewoon, dan moeten wij ons niet ongerust maken.

daaag lieve lia,

een knuffel,

liefs nine.

RIEKSKE · 23 apr 2009, 11:36

JA NINE EN FALCON
HELEMAAL MET JULLIE EENS
NIKS MOET
KNUF LIEVERD VAN RIEKSKE
DAG LIA
Afbeelding

falcon1 · 23 apr 2009, 19:17

Lieve Lia,

nu maak ik me wel echt zorgen, ik hoop dat er niets ernstigs mis gegaan is..
Trouwens ik zou ook niet weten hoe ik daar achter moet komen...
Misschien dat ik verkeerd ben, ik hoop het...
Laat vlug iets van je horen zodat we uit onze onwetendheid verlost worden..
Als het je hier te moeilijk wordt is dat niet erg... laat het dan gewoon weten, als we maar even iets van je horen zou dat een enorme opluchting zijn...

Ik hoop dat het je lukt Lia... wens je nog een rustige nacht zonder al te veel zorgen...

Liefs

Veertje en Falcon

Afbeelding

liapia · 23 apr 2009, 19:54

Duizendmaal sorry dat ik niet eerder op het net ben kunnen komen, maar mijn pc had het schijnbaar even begeven (dacht ik), maar er was iets loos met de verbinding via Telenet. Ze zijn hier in de omliggende straten allerlei werken aan het uitvoeren en ik weet nu niet of het daaraan ligt, maar blijkbaar had ik geen contact meer.

Ik ben echt aangedaan dat jullie je zo bezorgd maken om mij, dat voelt heel goed, maar dat was echt niet nodig hoor. Het gaat nauturlijk maar
stillekes aan, dan weer droef, dan weer kwaad, dan weer radeloos, kortom het gaat op en neer.

De "zogezegde" psycholoog waar ik gisteren naartoe moest, dat was ook maar lucht in een kartonnen doos. Het was iemand die er 16 uitzag en waarmee je eigenlijk geen zinnig gesprek kon doen. Ze heeft me nog enkele adressen meegegeven van hulpgroepen, maar die had ik al.
Volgende week donderdag heb ik dan afspraak met het CAW (daar zijn ook praatgroepen voor lotgenoten) en ik ben eens benieuwd wat dat gaat geven. Er wordt ook zoveel beloofd en zogezegde hulp geboden door verschillende overheids- en andere diensten, maar eigenlijk betekent dat allemaal niet veel, heb ik al moeten ondervinden.
Eerlijk gezegd heb ik veel meer aan jullie steun dan aan al de rest, echt waar ! Spijtig dat het enkel via mailtjes is, maar toch doet het deugd !

Thuiskomen in dat lege huis is allesbehalve aangenaam hoor, Als ik buiten ben gaat het wel, maar hier binnen komen de muren op mij af.
Al maar goed dat mijn zoon zo nu en dan ook in huis is, soms blijft hij hier ook slapen, dan voel ik met toch niet zo alleen.

Knuffels,
Lia

Gast · 23 apr 2009, 20:12

lieve lia,

wat ben ik blij iets van jou te horen,
Ik wens je nog een goede nacht, sterkte lieverd.

knuffel lieve lia, morgen nog lekker weer, naar buiten lieve meid.

liefs nine.

falcon1 · 23 apr 2009, 20:31

Lieve Lia,

oef... eindelijk... gelukkig was het maar een "technisch" probleem!!!!

Tja, en wat die hulpdiensten betreft... iedereen heeft er zo zijn gedacht over hé... Ergens heb je steeds het gevoel dat ze je niet echt begrijpen niet au serieus nemen!!! Ik had ook een jong meisje dat me begeleidde... het enige wat ik er aan had was dat ze steeds tijd maakte voor mij en regelmatig om mijn toestand vroeg (ze begeleidde me reeds in het ZH toen mijn vrouw nog ziek was) Enkele weken geleden heeft ze me nog een mailtje gestuurd om te vragen hoe het nu met mij is. Maar ik denk dat dat wel uitzonderingen zijn!!!
Ik had gewoon de behoefte om te praten, en zoals ik je reeds verteld heb... de grootste hulp kreeg ik op Troost!!!
Normaal gezien is het CAW een goede dienst. Op mijn werk sturen we daar ook veel radeloze mensen naar toe, maar uit ondervinding weten we dat niet elke dienst even vlot functioneert!!!
Ik ben ook bij een praatgroep geweest... ook daar hetzefde... niet iedereen heet er hetzelfde gevoel bij... sommige mensen waren er 2 jaar bij, anderen haakten onmiddelijk af, net als ik...
Dus ik hoop dat het voor jou allemaal positief mag zijn hoor!!!!
Toch fijn te horen dat je zoveel steun krijgt van je kinderen... Vooral in het begin zal dat een grote hulp zijn... maar je zal wel ondervinden dat je stilaan op je eigen benen wil staan, en als je genoeg energie hebt en die waas om je hoofd weg is, je stilaan terug de draad wil opnemen!
Momenteel is het een gevecht met je gevoelens... je krijgt het allemaal niet verwerkt... en dan inderdaad die administratieve molen waar je door moet... Maar je zal zien... met de nodige hulp zal je daar ook wel doorgeraken en zal je telkens weer een streep kunnen trekken onder de rubriek "onoverkomenlijke zorgen"!
Je huis is momenteel wel een verschrikking hé... vroeger was het je thuis, maar zonder Cor is het leeg en onpersoonlijk... ook iets wat je stilaan zal moeten leren... het heeft tijd nodig!!!
Niemand heeft een glazen bol... maar ik weet wel dat je toekomst er heel anders zal uitzien dan als je ooit gedroomd hebt... Jijzelf zal bepalen in welke zin dat zal zijn... je kan er nu op twee manieren mee omgaan... positief of negatief... Momenteel zal je misschien het laatste kiezen... maar na enkele weken zal stilaan wel het eerste de bovenhand halen...
Ik zeg dit nu niet voor mezelf omdat ik echt wel het geluk heb gekend dat ik Veertje ben tegengekomen op mijn levensweg... maar ergens zal je mensen gaan zoeken waarmee je je vertrouwd gaat voelen... mensen die je echt begrijpen en waar je steeds terecht kunt als je daar behoefte aan hebt... die zullen er zeker wel komen... dat zie ik ook bij mensen om mij heen die hun geliefde verloren hebben...
Nu leef je nog dag na dag... en dat is goed... probeer niet te piekeren over morgen, want misschien zijn sommige zorgen ongegrond... en zeker in het begin zal de enige dag de andere opvolgen...

Sorry dat dit berichtje wat lang geworden is, maar zie het dan als een tijdverdrijf waarbij je weer even niet hebt zitten piekeren! (hoop ik)

Lia, ik wens je een rustige nacht toe, en morgen zien we wel weer...

Dikke nachtknuff,

Veertje en Falcon

Afbeelding

RIEKSKE · 23 apr 2009, 20:34

LIIEVE LIA WIJ HADDEN AL KONTAKT
MAAR IK WIL TOCH HOPEN DAT JE DEZE NACHT WAT SLAAPT
EN BEN ERG BLIJ DAT WIJ EEN STEUN VOOR JOU ZIJN ACHTER JOU
DAT IS AL HEEL ERG VEEL WAARD LIEVERD
IK HEB ZELF ONDER VONDEN
TIJDENS GERHARD ZIJN ZWARE HART OPERATIE
DIE STEUN BETEKENDE ZO ERG VEEL
IK KON HUILEN MAAR DAT IS ALLEEN MAAR GOED MEISJE ALS HET OP KROPPEN
EN JA IK WEET AAN DIE PRAATGROEPEN HEB JE NIET ERG VEEL
IK HEB ER ZELF ERVARING MEE GEHAD
LIEP TE DWALEN DOOR GELDROP
EN KWAM DAAR TERECHT ,IK DENK 3X EN TOEN DEED IK HET
ALLEEN
MAAR OP HET MOMENT WEET JE NIET GOED WAT GOED
VOOR JOU IS
IK WENS JE GOEDE NACHT LIEVERD
EN STERKTE
LIEFS RIEKSKE

liapia · 23 apr 2009, 20:56

Lieverds,

Ja op 't ogenblik heb ik het weer verschrikkelijk zwaar, ik zit weer altijd maar te dubben waarom, waarom ... ik kan maar niet begrijpen wat er gebeurd is...

Ik vind het zo raar, maar 't is precies of al die mooie gelukkige jaren zo ineens zijn weggerukt en uitgewist ... ik moet zelfs naar Cor's foto kijken om me te herinneren hoe hij er werkelijk uitzag als hij nog niet ziek was. Ik zie enkel maar dat verschrikkelijke laatste beeld voor me, ik geraak er niet vanaf.
Gisteren ging het nochtans wat beter, ik vond zelfs dat het niet normaal was ... ik voelde mezelf zelfs schuldig tegenover Cor en kon echt niet meer huilen.
Vandaag gaat het helemaal niet, ik moet er seffens uit, ik ga wat buiten rondlopen en naar de vijver in het park wat zitten, want ik kan echt niet meer. Ik ga precies uit mijn lichaam springen, en dat komt altijd zo ineens op ... ik ben zo radeloos.
Hoe raak ik daar in God's naam door ???

Liefs,
Lia

falcon1 · 23 apr 2009, 21:57

Lieve Lia,

je zult er door geraken, al geloof je daar nu nog niet in!!!
Het is goed dat je er even uit trekt als het je allemaal te veel wordt! De buitenlucht, een andere omgeving die minder herinneringen oproept zal je terug wat rustiger maken...
Het is eigenlijk niet te bergrijpen hé... het beeld verliezen van iemand waar je bijna heel je leven hebt mee samen geleefd? Ik heb dat ook gekend... Ik herinnerde mij in het begin alleen nog het moment dat mijn vrouw overleed... in verschrikkelijke omstandigheden... dat beeld blijft in je hoofd gegrifd... en het zal je nog dikwijls voor ogen gespiegeld worden! Het zal wel minder pijnlijk worden, maar vergeten zal je het nooit denk ik... Je zal wel zien dat later ook de fijne dingen terug naar boven komen, maar eerst moet je nu je schuldgevoel verwerken..; alhoewel jou helemaal geen schuld treft hoor... maar je kan je dat momenteel niet uit je hoofd zetten... het is verschrikkelijk, moordend, maar eigenlijk toch een beetje normaal, het is een verwerkingsproces.
Maar probeer toch sterk te zijn, voor Cor, je kinderen en zeker voor jezelf... want jij bent er nog, en jij moet nog iets van je leven maken... geef het vooral niet op want je hebt nog een leven te gaan... dat zal Cor je ook wel gunnen, daar ben ik zeker van, maar dat zal je pas later ontdekken!

Heeft de wandeling je wat tot rust gebracht? Heb je even kunnen nadenken? De grootste muizenissen uit je hoofd gehaald?

Weet dat je momenteel niet alleen op de wereld bent... je kinderen, vrienden, en wij zijn er ook nog om je er door te helpen... Je kan er niet om heen, het zal nog wat vechten zijn... maar ondertussen loopt de tijd en zal ook de pijn verzachten! Ik probeer gewoon eerlijk te zijn tegenover jou... De pijn zal minderen!!! Iets wat Veertje me ook steeds vertelde en waar ik ook niet in geloofde, maar het is gewoon zo!!!

Als je het echt moeilijk hebt, laat dan niet na om het hier neer te schrijven... Ik moet je trouwens bewonderen dat je zo eerlijk bent om jou gevoelens met ons te delen... je zou het jezelf anders alleen maar erger maken..
Ik denk zelfs dat je momenteel je diepste verdriet voor je kinderen verborgen houdt... ook heel normaal... maar ergens moet je het kwijt kunnen...

Lieve Lia, vertel ons over je gevoelens... het is zo belangrijk!!!

Ik hoop dat je wat tot rust gekomen bent en zie maar wat morgen je te bieden heeft...

We wensne je nog een rustige nacht... en van ons krijg je nog een dikke knuff om de pijn een beetje te verzachten...

Veertje & Falcon

RIEKSKE · 24 apr 2009, 06:32

LIEVE LIA
JA MEISJE HET IS NOG VROEG
EN ZIT AL MET EEN DIKKE TRAAN
EEN TRAAN OM JOU LIEVEKE
WAAROM ??????????JA DAT IS ZO ERG MOEILIJK
IK BEN ZO ERG BLIJ DAT FALCON JOU HELPT
BEN HEM ERG DANKBAAR ,JA HIJ WEET ALS GEEN ANDER WAT
VERLIES EN PIJN IS

HOEWEL ER NOG VELE MENSEN ZIJN MET ZULK VERDRIET
LIEVERD PROBEER EEN FIJN WEEKEND TE HEBBEN
EN PRAAT ,DAT IS GOED VOOR JOU
DOE HET NIET ALLEEN MEISJE
LAAT JE VERDRIET JE WOEDE EN PIJN ZIEN
OOK AAN JE KINDER ,HUN HEBBEN HET OOK ERG ZWAAR
HOE KAN IK JE HELPEN ?????????
DOOR MET JOU TE PRATEN
EN LIEVERD IK MEEN HET UIT DE GROND VAN MIJ HART
MIJN HARTJE DOET ERG PIJN
WAAROM JIJ ,STEEDS WEER
ALS JE HET BINNEN NIET KAN KEREN MAAK DAN GEWOON EEN
RONDJE ,DAN KAN JE ER WEER FF TEGEN DENK IK
LIEVERD WIJ HOUDEN KONTAKT
IK DENK AAN JOU ,HOU JE STERK
JA DAT IS MAKKELIJK GEZEGT HE LIEVE SCHAT
MAAR IK WIL JE TROOSTEN
LIEFS RIEKSKE

dolfijntjevr54 · 24 apr 2009, 09:38

Goede morgen Lia.

Hoop dat je wat kunnen slapen hebt.

ook ik leef zo erg met je mee.

Kom hier dikwijls lezen, en ben even dikwijls sprakeloos.

Dan denk ik bij mezelf, hoe kan ik Lia helpen, maar t'vind dan geen woorden.

Maar vergeten doe ik je niet, en hoop dat beetje bij beetje je
gemoedsrust terug komt Lia.

Liefs van dolfijntje.

falcon1 · 24 apr 2009, 09:43

Lieve Lia,

je zal er vandaag niet zijn, maar we wensen je toch veel sterkte...

Veertje & Falcon

Afbeelding

Gast · 24 apr 2009, 16:54

lia,

Ik hoop dat je dag een beetje goed was,
ik kom je voor het week-end wat sterkte toewensen,
en dat je het week-end niet alleen moet doorbrengen,
Ik laat je ook weten, dat je me hier op de pc niet zal zien,
straks komen de kinderen voor het week-end,
vanuit Breda, het zal hier druk zijn, en ben dan al blij dat ze weer weg zijn!! erg he

lieverd ik wens je veel moed, om de dagen door te brengen,
maar ik weet je gaat er komen met vallen en opstaan, niet iedere dag is hetzelfde, praat met Cor, huil met Cor, het zal wat verliching brengen,
en falcon en veertje, als ook riekske helpen je goed, het zijn schatjes van mensen.

lieve lia een dikke knuffel,

liefs nine.

dolfijntjevr54 · 24 apr 2009, 18:40

Lieve Lia.

Ik kom je nog een knuffeltje geven voor ik eruit ga.

Sterkte Lia, en k'hoop dat je wat kan slapen vanacht.

Liefs van dolfijntje

RIEKSKE · 24 apr 2009, 20:14

LIEVE LIA
IK WEET DAT JE ER NIET BENT MAAR WIL JE TOCH FF FIJNE AVOND WENSEN
HOPELIJK GAAT HET IETS BETER
WEET DAT IK AAN JE DENK MEISJE
DIKKE KNUFFEL
Afbeelding