Op midzomernacht/ begon voor het lentekind de laatste winter

[Helena van Troje]

al telefoontje gehad vanmorgen: moed ingesproken verder ja meer kan ik niet doen
misschien samen een hapje gaan eten?

[falcon1]

Ja, je troostmaatje is vandaag zijn masker gaan passen... en voor jou weer de vervelende dag van "1 jaar geleden"
Ik kan begrijpen dat je met gemengde gevoelens zit.
Maar je hebt toch al telefoon gekregen.
En meer als wat moed inspreken kan je inderdaad niet, maar meer doen we hier bij ook niet hé en toch kan het soms helpen denk ik.
Je zegt daar zoal iets... samen iets gaan eten... waarom niet? Dan is voor jullie beiden die moeilijke dag weer sneller om...

We wensen je in elk geval toch een fijne avond.

Liefs,

Veertje & Rudy

[Oma-C]

Dag Helena, ik ben later vandaag, heb het druk gehad..
boodschappen gedaan en nog wat herstelwerk??
morgen ben ik er niet.. er komt bezoek....dus geen pc.
Daarom kom ik je een dubbele knuffel brengen...
mssn een goed idee dat etentje....ondertussen kan je ook
babbelen ... en het verzet de droeve gedachten een beetje

Mssn kom ik morgenavond nog even langs als het niet telaat wordt.

Een lieve groet aan allen... en veel sterkte Helena

[reline]

Lieve Helena....

Ik kom je een fijne avond toewensen.....
Bezorgd om troostmaatje....komt wel in orde...was een moeilijke dag

Groetjes voor iedereen,

Liefs, Reline

[Helena van Troje]

Vanavond één jaar geleden werd palliatieve sedatie toegediend om 21.15.

In alle rust en vrede heb ik het uur herdacht waarop hij mij, voor het laatst heel bewust, in zijn armen nam. Zijn laatste zoen, die naar een praline van Leonidas proefde, de woorden: "Jij gaat dat aankunnen, alleen." Heel bewust dat laatste helder moment beleefd en me herinnerd hoe hij zachtjes in de slaap is gegleden waaruit hij nooit meer zou ontwaken.

Is liefde de vorm die men levenslang geeft aan ons afscheid.
Leonard Nolens

Nog tot 13/8/2011 is hij bij ons gebleven, om zachtjes in zijn slaap te overlijden.

[reline]

"In rust en vrede..."

Ben er stil van...

Een warme knuffel...

Liefs, Reline

[dewill]

Dag Helena , soms vind ik geen woorden , daarom
Groeten , dewill

[Oma-C]

De laatste herinnering blijft altijd bij..

Een troostknuffelke Helena..en sterkte...
Hugo is tevreden over jou...
Zijn ziel heeft de vrede gevonden...

Liefs,

Oma-C

[falcon1]

Lieve Helena,

die herinneringen blijven in je hersenen gegrift en zullen nooit meer verdwijnen. Er wordt dikwijls gezegd de pijn kan over gaan, maar de herinneringen blijven.
Soms kan het toeval wel een loopje met je nemen. Eergisteren was het 6 jaar geleden dat de man van Veertje was overleden. Die dag was het heel druk. Maar de volgende dag werd ik om onverklaarbare reden, naar bepaalde documenten toe getrokken. Ik las er heel het verhaal van de laatste momenten van haar man. Dat is dan wel om kippevel van te krijgen. Maar ik heb er een lang gesprek over gehad met Veertje en het luchtte haar wel op. Hoe het allemaal gekomen is blijft een raadsel... maar toch moet er ergens iets zijn.
Vandaag was er weer zo iets eigenaardigs. Het raam in de living staat op kiep om de warm te wat buiten te houden en plots kwam er een klein "veertje" binnen gedreven. Die veertjes hebben altijd een hele speciale rol gespeeld in ons leven. Misschien dat het geen betekenis heeft, maar het doet ons steeds nadenken.... en het geeft ook altijd weer moed!
Pfff... waarom vertel ik dat nu aan jou, ik weet het niet. Misschien om jou duidelijk te maken dat je steeds moet blijven geloven in de toekomst...
Dit is echt wel moeilijk om hier te schrijven hoor... want je kan me even goed gek verklaren Maar zoals ik je ken ga je dat waarschijnlijk niet doen.
Ik schrijf dit nu naar jou, maar dit is evengoed naar Gerarda en Tina bedoeld...

We wensen jullie allemaal nog een fijne avond...

Liefs,

Veertje & Falcon

[Helena van Troje]

Neen hoor falcon, ik verklaar je niet gek.
als ik alle data overdenk in die jaren, verklaart iedereen me ook getikt, maar alles valt altijd toevallig samen....

mijn dagje vandaag:

Geen tijd om te ademen vandaag, laat staan piekeren, de wervelwindjes zijn zeer onderhoudend... trouwens de kat was nogal hoog in een boom gekropen en durfde niet meer naar beneden, dus kleindochter ingezet, die doet aan muurklimmen als hobby, in een wip stond die op het dak van het tuinhuis, net of dat haar dagelijkse routine was en dan de kat bij haar nekvel gegrabbeld en de klus was geklaard. Ze heeft tijdterwijl de dakgootjes leeggemaakt en daarna de aardappelen geschild. Ze worden groot. Mijn tuinkabouter is langs geweest en heeft, gezien de vergissing van de controle ipv met de auto naar de autocontrole te gaan,de zwaar om dragen boodschappen gedaan. Hij heeft in zijn secretaresse(=gsm) genoteerd dat hij het gras komt afdoen, ja, mijn voeten blijven vervelend doen. Het was beter, maar weeral mooi mis vandaag.

Maatje wordt goed opgevangen door zijn kinderen en achteraf bekeken heb ik groot spijt dat ik gisteren toch niet naar de vismarkt getrokken ben. Mijn zoon zei dat het zo tof was. Tja, het is goed dat ik gisteren even tijd nam om tot mezelf te komen en aan grootvake te denken in alle sereniteit.
Dat voelde beter aan.

[Oma-C]

Hallo Helena,

Van die 'toevalligheden die ik hier lees heb ik ook af en toe
en dan denk ik bij mezelf ook wl eens:
"mens doe gewoon en stel je niks voor" maar het
gaat niet uit je gedachten ..en je knoopt het ene aan het andere..
Ja ...wie zegt dat er niks bestaat...? wie bewijst het me..?
Al ben ik te nuchter om niet vanalles te geloven..
't Is maar waar je je goed bij voelt...
ik geloof helemaal niet in horoskopen en die 'toestanden',
en toch ga ik elke dag even kijken bij die aan sennet,
zomaar, soms gewoon verbaasd en soms even gewoon glimlachend ...
men leest de krant ook, en daar gelooft men
ook niet alles van hé

(en toch bestaan er wonderen...hé falcon...
Jij hebt het ook ondervonden...)

Helena ik wens jou deze periode veel sterkte en zend je een
dikke knuffel....je kan hem gebruiken..denk ik...

Groetjes en tot later..

[Helena van Troje]

Ik heb genoten van de grootmoe-dag!
operatie red de kat x2
gekeuveld met jongste kleinzoon, die zelf zegde dat hij een genieterke was in de zeteltjes bij grootmoeke, hij genoot van de onverdeelde aandacht
gebabbeld met grote kleindochter
we zaten dan ook zo knus samen onder de parasol

kat is ingeënt, samen met dochter naar de dierenarts geweest
binnen drie weken opnieuw en dan alle jaren

eten gemaakt voor heel de bende, het was weer lekker zegden ze dus......
dat ze nu een half uurke vertrokken zijn

het was een fijne dag!

[gerarda]

Lieve Helena,

die herinneringen blijven in je hersenen gegrift en zullen nooit meer verdwijnen. Er wordt dikwijls gezegd de pijn kan over gaan, maar de herinneringen blijven.
Soms kan het toeval wel een loopje met je nemen. Eergisteren was het 6 jaar geleden dat de man van Veertje was overleden. Die dag was het heel druk. Maar de volgende dag werd ik om onverklaarbare reden, naar bepaalde documenten toe getrokken. Ik las er heel het verhaal van de laatste momenten van haar man. Dat is dan wel om kippevel van te krijgen. Maar ik heb er een lang gesprek over gehad met Veertje en het luchtte haar wel op. Hoe het allemaal gekomen is blijft een raadsel... maar toch moet er ergens iets zijn.
Vandaag was er weer zo iets eigenaardigs. Het raam in de living staat op kiep om de warm te wat buiten te houden en plots kwam er een klein "veertje" binnen gedreven. Die veertjes hebben altijd een hele speciale rol gespeeld in ons leven. Misschien dat het geen betekenis heeft, maar het doet ons steeds nadenken.... en het geeft ook altijd weer moed!
Pfff... waarom vertel ik dat nu aan jou, ik weet het niet. Misschien om jou duidelijk te maken dat je steeds moet blijven geloven in de toekomst...
Dit is echt wel moeilijk om hier te schrijven hoor... want je kan me even goed gek verklaren Maar zoals ik je ken ga je dat waarschijnlijk niet doen.
Ik schrijf dit nu naar jou, maar dit is evengoed naar Gerarda en Tina bedoeld...

We wensen jullie allemaal nog een fijne avond...

Liefs,

Veertje & Falcon

Rudy ik wil reageren op uw verhaal. Volgens mij is er zeker iets ??? die achter ons staat. Misschien begrijpen we het niet altijd ,maar er word voor ons gezorgd
Ik zal u dus eens iets vertellen wat ikzelf ook ondervonden heb.
Toen ik jong was en ging dansen vliegt er op een dag een onze lieve vrouwen beestje op mijn arm ( in Oostende zeggen
we een piempaljoentje )komt dus van het frans pappillon.
Nu dacht ik ja een piempaljoentje dat brengt geluk en deze zaterdag leerde ik Marc kennen. Nooit heb ik dit nog meegemaakt . ik heb ze wel nog ergens gezien maar niet bij mij. En toen Marc overleden was kort daarop ben ik in mijn tuin en komt een piempaljoetje bij mij zitten . Wel ik heb toch een raar gevoel gehad;

groetjes gerarda

[Helena van Troje]

wel, gerarda de tuin was Hugo's trots en net of de bloemen willen hem eren, dit jaar heb ik al heel veel en mooie bloemen gehad

[falcon1]

Lieve Helena,

ik heb je verhaal met de kinderen gelezen en dat geeft me echt wel een heel goed gevoel! Ik weet wel dat de kinderen al eens raar uit de hoek kunnen komen, maar toch... ik denk jij heel veel voor hen betekent. Maar vergeet niet dat ze alles ook moeten verwerken en dat is helemaal niet gemakkelijk!
Ze moeten nog een beetje leren hoe ze met jou nieuwe situatie om meten gaan denk ik. Ze zullen wel denken dat je het red maar ondervinden ook dat het niet zo is.
Probeer er niet te veel aan te peuteren bij je kinderen... het komt allemaal wel vanzelf.... Je moet wél héél goed voor jezlf zorgen en dingen doen waar je je goed bij voelt!

OmaC, ik geloof ook helemaal niet in die voorspellingen enz... Maar ik heb zo vele dingen meegemaakt die niet normaal zijn om er toch gaan aan te twijfelen! Ik kan dat hier niet gaan vertellen maar ga er toch eentje doen.
Enkele maanden na het heengaan van mijn vrouw was Veertje op Troost en ze voelde me enorm goed aan. Ze trooste me dan ook enorm. Op een zekere dag had ik mijn familie uitgenodigd en mijn drie broers stonden in mijn tuin. Opeens kwam er een wit veertje naar beneden gedwarreld en bleef geruime tijd rond hen dwarrelen. Ze vonden het alle drie abnormaal en niemand die r ooit nog durfde over praten. Na twee jaar toen ik zei dat Veertje onder deze schuilnaam op Sennet kwam waren ze helemaal van hun melk
In feite kan ik er boeken van schrijven...
En OmaC... je mag er zeker van zijn... wonderen bestaan dus wel!!!

Gerarda, ik ben blij dat je ook jou verhaal gedaan hebt van je piempaljoentje. Toch raar hé... En ik hoop dat je lieve Marc nog af eens even langskomt als een piempaljoentje (lieve naam trouwens). Het geeft toch altijd een raar gevoel hé!!!!

Pfff, een drukke dag achter de rug (poetsen). En Veertje is nog niet lang thuis van haar werk en we moeten nog eten
Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan...even iets schrijven op Troost

We wensen jullie allemaal nog een fijne avond en rustige nacht...

Liefs,

Veertje & Rudy