al telefoontje gehad vanmorgen: moed ingesproken verder ja meer kan ik niet doen
misschien samen een hapje gaan eten?
misschien samen een hapje gaan eten?
Hoe wil je de website zien?
Kies je kleuren
Kies de lettergrootte
Je keuze blijft bewaard op deze computer of telefoon. Ze geldt voor de hele website.
Nieuw op SeniorenNet: recepten! Kook met recepten van onze redactie en van andere leden. Bekijk de recepten

falcon1 schreef: Lieve Helena,
die herinneringen blijven in je hersenen gegrift en zullen nooit meer verdwijnen. Er wordt dikwijls gezegd de pijn kan over gaan, maar de herinneringen blijven.
Soms kan het toeval wel een loopje met je nemen. Eergisteren was het 6 jaar geleden dat de man van Veertje was overleden. Die dag was het heel druk. Maar de volgende dag werd ik om onverklaarbare reden, naar bepaalde documenten toe getrokken. Ik las er heel het verhaal van de laatste momenten van haar man. Dat is dan wel om kippevel van te krijgen. Maar ik heb er een lang gesprek over gehad met Veertje en het luchtte haar wel op. Hoe het allemaal gekomen is blijft een raadsel... maar toch moet er ergens iets zijn.
Vandaag was er weer zo iets eigenaardigs. Het raam in de living staat op kiep om de warm te wat buiten te houden en plots kwam er een klein "veertje" binnen gedreven. Die veertjes hebben altijd een hele speciale rol gespeeld in ons leven. Misschien dat het geen betekenis heeft, maar het doet ons steeds nadenken.... en het geeft ook altijd weer moed!
Pfff... waarom vertel ik dat nu aan jou, ik weet het niet. Misschien om jou duidelijk te maken dat je steeds moet blijven geloven in de toekomst...
Dit is echt wel moeilijk om hier te schrijven hoor... want je kan me even goed gek verklarenMaar zoals ik je ken ga je dat waarschijnlijk niet doen.
Ik schrijf dit nu naar jou, maar dit is evengoed naar Gerarda en Tina bedoeld...
We wensen jullie allemaal nog een fijne avond...
Liefs,
Veertje & Falcon