Zelfdoding echtgenoot - Noodkreet
-
SDW - Lid geworden op: 24 dec 2004, 11:42
- Locatie: ANTWERPEN- BELGIE
Goed dat je er even tussenuit was, kom maar regelmatig een praatje
maken.
En kom ook eens op het BABELHOEKJE om de andere bezoekers wat op
de hoogte te brengen van wat er met je gebeurt en tevens zien wat er
allemaal gebeurt in ons SENIOREN WERELDJR
deel mee in onze VREUGDE en LEED !!!
maken.
En kom ook eens op het BABELHOEKJE om de andere bezoekers wat op
de hoogte te brengen van wat er met je gebeurt en tevens zien wat er
allemaal gebeurt in ons SENIOREN WERELDJR
deel mee in onze VREUGDE en LEED !!!
Wens de LUCHTVAART te bevorderen
om de VREDE en VRIENDSCHAP te ontwikkelen tussen de ganse MENSHEID
zonder onderscheid van RAS,NATIONALITEIT of RELIGIE
om de VREDE en VRIENDSCHAP te ontwikkelen tussen de ganse MENSHEID
zonder onderscheid van RAS,NATIONALITEIT of RELIGIE
-
falcon1 - Lid geworden op: 31 okt 2007, 12:46
- Locatie: De Panne - Midden-Limburg
Lieve lia,
ik ben blij dat ik terug iets hoor van jou.
Natuurlijk heb je het nog steeds moeilijk met alles wat je nu doet en beleeft waar Cor eigenlijk bij hoorde. Maar je moet je aanpassen aan je nieuwe leven en dat zal inderdaad héél moeilijk zijn. En toch zal je stilaan ervaren dat je het alleen moet doen... want jou leven gaat verder! Echt waar, het zal niet gemakkelijk zijn maar je zal er mee leren leven, alleen dat je je daar nu nog niet echt bewust van bent! Je hebt inderdaad nog het gevoel dat Cor er elk moment opnieuw kan staan... Dat heeft echt wel tijd nodig! Nu denk je nog, van dit is gewoon niet waar, ik droom, seffens word ik terug wakker en dan blijkt dat er niets gebeurd is....
Stilaan zul je er mee leren leven dat het realiteit is en zal je moeten leren om verder te gaan zonder Cor... Alhoewel, verder gaan zonder Cor zal je NOOIT! Hij zal voor altijd in je hart verder leven. Ik bedoel maar, op een gegeven moment zal je je afvragen, en ik dan? Heb ik dan het recht niet om mijn leven verder uit te bouwen?
Nu is het nog veel te vroeg om daar aan te denken! Het rouwproces is nu nog volop bezig en je hebt nog zovéél te verwerken. Maar eens je daar mee klaar bent zal je het wel een beetje makkelijker krijgen.
Ik hoop dat je sterk genoeg bent, en daar twijfel ik niet aan, om deze moeilijke periode door te geraken... Geloof me, iedereen die iemand dierbaar veloren heeft, heeft dit meegemaakt!Eigenlijk onbegrijplijk dat al die mensen zich, na verloop van tijd, terug kunnen herpakken en hun leven in eigen handen kunnen nemen. Ik had dat van mezelf zeker nooit gedacht!
Daarom Lieve Lia, geef het zeker niet op, er zullen in jou leven nog mooie momenten komen. Misschien niet meer zo intens als vroeger, maar je hebt nog een leven voor jou waar je nog het beste moet van maken!
Ik wens je nog een rustige nacht, zonder al te veel gepieker, en morgen kan je aan een nieuwe dag beginnen. En laat ons hopen dat die nieuwe dag jou weer wat sterker maakt....
Veertje & Falcon
ik ben blij dat ik terug iets hoor van jou.
Natuurlijk heb je het nog steeds moeilijk met alles wat je nu doet en beleeft waar Cor eigenlijk bij hoorde. Maar je moet je aanpassen aan je nieuwe leven en dat zal inderdaad héél moeilijk zijn. En toch zal je stilaan ervaren dat je het alleen moet doen... want jou leven gaat verder! Echt waar, het zal niet gemakkelijk zijn maar je zal er mee leren leven, alleen dat je je daar nu nog niet echt bewust van bent! Je hebt inderdaad nog het gevoel dat Cor er elk moment opnieuw kan staan... Dat heeft echt wel tijd nodig! Nu denk je nog, van dit is gewoon niet waar, ik droom, seffens word ik terug wakker en dan blijkt dat er niets gebeurd is....
Stilaan zul je er mee leren leven dat het realiteit is en zal je moeten leren om verder te gaan zonder Cor... Alhoewel, verder gaan zonder Cor zal je NOOIT! Hij zal voor altijd in je hart verder leven. Ik bedoel maar, op een gegeven moment zal je je afvragen, en ik dan? Heb ik dan het recht niet om mijn leven verder uit te bouwen?
Nu is het nog veel te vroeg om daar aan te denken! Het rouwproces is nu nog volop bezig en je hebt nog zovéél te verwerken. Maar eens je daar mee klaar bent zal je het wel een beetje makkelijker krijgen.
Ik hoop dat je sterk genoeg bent, en daar twijfel ik niet aan, om deze moeilijke periode door te geraken... Geloof me, iedereen die iemand dierbaar veloren heeft, heeft dit meegemaakt!Eigenlijk onbegrijplijk dat al die mensen zich, na verloop van tijd, terug kunnen herpakken en hun leven in eigen handen kunnen nemen. Ik had dat van mezelf zeker nooit gedacht!
Daarom Lieve Lia, geef het zeker niet op, er zullen in jou leven nog mooie momenten komen. Misschien niet meer zo intens als vroeger, maar je hebt nog een leven voor jou waar je nog het beste moet van maken!
Ik wens je nog een rustige nacht, zonder al te veel gepieker, en morgen kan je aan een nieuwe dag beginnen. En laat ons hopen dat die nieuwe dag jou weer wat sterker maakt....
Veertje & Falcon
Elke dag is hetzelfde... alleen een beetje anders...
-
liapia - Lid geworden op: 21 mar 2006, 21:22
- Locatie: Schoten
Bedankt, Falcon, voor de bemoedigende woorden.
Ik doe mijn best, maar je weet ook dat het moeilijk is hé.
't Is vallen en opstaan, inderdaad, en die leegte is onvoorstelbaar verdrietig, ik mis Cor zo erg. Ik kan echt nog niet geloven dat ik ooit echt zonder hem verder moet en misschien zal kunnen, maar nu gaat dat echt nog niet.
't Is altijd maar die vraag : waarom op die manier, zonder iets achter te laten.... dat kan ik van hem echt niet aanvaarden, zo was Cor niet, en toch heeft hij het gedaan. Als ik nog maar eens heel eventjes met hem kon praten, kon vragen waarom, maar dat kan helaas niet hé. Ik ben zo onmachtig, ik kan het niet beschrijven.
Ik zal je maar geloven dat het misschien wel met de tijd wat betert,...????
Voor jullie beiden ook een hele rustige nacht en lieve groetjes van mij.
Lia
Ik doe mijn best, maar je weet ook dat het moeilijk is hé.
't Is vallen en opstaan, inderdaad, en die leegte is onvoorstelbaar verdrietig, ik mis Cor zo erg. Ik kan echt nog niet geloven dat ik ooit echt zonder hem verder moet en misschien zal kunnen, maar nu gaat dat echt nog niet.
't Is altijd maar die vraag : waarom op die manier, zonder iets achter te laten.... dat kan ik van hem echt niet aanvaarden, zo was Cor niet, en toch heeft hij het gedaan. Als ik nog maar eens heel eventjes met hem kon praten, kon vragen waarom, maar dat kan helaas niet hé. Ik ben zo onmachtig, ik kan het niet beschrijven.
Ik zal je maar geloven dat het misschien wel met de tijd wat betert,...????
Voor jullie beiden ook een hele rustige nacht en lieve groetjes van mij.
Lia
Eenzaam hart
-
falcon1 - Lid geworden op: 31 okt 2007, 12:46
- Locatie: De Panne - Midden-Limburg
Lieve Lia,
het is net omdat je mij moet geloven dat ik jou blijf moed inspreken, hoe ongeloofwaardig het ook mag klinken!!!!!
Ik herinner mij nog goed de eerste maand dat ik alleen was, moest dat toen iemand tegen mij gezegd hebben wat ik tegen jou zeg, ik zou hem gek verklaard hebben, iemand zonder gevoelens, iemand die niks begreep van mijn situatie! Maar ik vertel dit jou, omdat wij beiden hetzelfde hebben meegemaakt en en wij ook goed weten wat jij nu doormaakt!!! We willen je zeker niet ontmoedigen maar ergens iets bevestigen van de gevoelens die je nu hebt en wat jou nog allemaal zal overkomen!
Wat Cor gedaan heeft zal je nooit begrijpen. maar toen mijn vrouw opeens ineenstrortte en ik niks meer tegen haar kon zeggen van de ene dag op de andere en haar dan nog twee maanden zien aftakelen heb was ook onbegrijplijk. En voor Veertje net hetzelfde, haar man werd ziek en en nog diezelfde nacht was hij overleden... zonder afscheid te kunnen nemen...
En zo zijn er nog honderden mensen die zich de vraag stellen... waarom... een kind verliezen, een echtgenoot die verongelukt, iemand verliezen op een onverklaarbare wijze...
Het verlies van iedereen gebeurt op een andere wijze, maar iedereen vraagt zich af waarom... waarom doe je mij dit aan, waarom laat je mij nu alleen achter? Een antwoord zullen we nooit krijgen... maar ik kan je wel zeggen dat de tijd de pijn zal verzachten. Op een gegeven moment MOET je je er bij neerleggen dat het de dingen des levens zijn... iets wat wij... als overlevenden niks aan te zeggen hebben, en niet kunnen vatten...
Ik weet wel dat jij het moeilijk hebt om dit te begrijpen... maar dat is echt héél normaal... Ik wil enkel dat je maar ergens iets gelooft van wat ik je hier vertel! Je zult er nu wel echt moeite mee hebben, dat weet ik.
Als je deze tekst binnen enkele maanden opnieuw zou lezen zal je mij misschien toch wel ergens kunnen begrijpen...
Lieve Lia, ik hoop dat ik je nu niet overdondert heb... ik wens je nog een rustige nacht en hoop dat je ergens in je achterhoofd gelooft wat ik hier heb geschreven...
Veertje & falcon
het is net omdat je mij moet geloven dat ik jou blijf moed inspreken, hoe ongeloofwaardig het ook mag klinken!!!!!
Ik herinner mij nog goed de eerste maand dat ik alleen was, moest dat toen iemand tegen mij gezegd hebben wat ik tegen jou zeg, ik zou hem gek verklaard hebben, iemand zonder gevoelens, iemand die niks begreep van mijn situatie! Maar ik vertel dit jou, omdat wij beiden hetzelfde hebben meegemaakt en en wij ook goed weten wat jij nu doormaakt!!! We willen je zeker niet ontmoedigen maar ergens iets bevestigen van de gevoelens die je nu hebt en wat jou nog allemaal zal overkomen!
Wat Cor gedaan heeft zal je nooit begrijpen. maar toen mijn vrouw opeens ineenstrortte en ik niks meer tegen haar kon zeggen van de ene dag op de andere en haar dan nog twee maanden zien aftakelen heb was ook onbegrijplijk. En voor Veertje net hetzelfde, haar man werd ziek en en nog diezelfde nacht was hij overleden... zonder afscheid te kunnen nemen...
En zo zijn er nog honderden mensen die zich de vraag stellen... waarom... een kind verliezen, een echtgenoot die verongelukt, iemand verliezen op een onverklaarbare wijze...
Het verlies van iedereen gebeurt op een andere wijze, maar iedereen vraagt zich af waarom... waarom doe je mij dit aan, waarom laat je mij nu alleen achter? Een antwoord zullen we nooit krijgen... maar ik kan je wel zeggen dat de tijd de pijn zal verzachten. Op een gegeven moment MOET je je er bij neerleggen dat het de dingen des levens zijn... iets wat wij... als overlevenden niks aan te zeggen hebben, en niet kunnen vatten...
Ik weet wel dat jij het moeilijk hebt om dit te begrijpen... maar dat is echt héél normaal... Ik wil enkel dat je maar ergens iets gelooft van wat ik je hier vertel! Je zult er nu wel echt moeite mee hebben, dat weet ik.
Als je deze tekst binnen enkele maanden opnieuw zou lezen zal je mij misschien toch wel ergens kunnen begrijpen...
Lieve Lia, ik hoop dat ik je nu niet overdondert heb... ik wens je nog een rustige nacht en hoop dat je ergens in je achterhoofd gelooft wat ik hier heb geschreven...
Veertje & falcon
Elke dag is hetzelfde... alleen een beetje anders...
-
RIEKSKE - Lid geworden op: 18 dec 2005, 10:21
- Locatie: GELDROP
GOEDE MORGEN LIEVE LIA
HOPELIJK HEB JE WAT GESLAPEN
IK ZAG DAT JE OP BABBEL WAS ,GOED VAN JOU HOOR MEISJE
MAAR ALS JE ER NIET AAN TOE BENT ,EN LIEVER HIER BENT
DAN MOET JE DAT GEWOON DOEN
DOE WAT JOU HART JOU INGEEFT DAN IS HET ALTIJD GOED MAATJE
FIJN HOE FALCON HET VERWOORD
JA HIJ SPREEKT VAN ERVARING HE LIEVERD
EN GELOOF HEM MAAR !!!!!!!!!!!!!!!!!!
BEN BLIJ DAT JE WEER TERUG BENT
MAAR WEL GOED DAT JE FF ER VAN TUSSEN UIT WAS
ANDERS KOMEN DE MUREN OP JOU AF
LIEVEKE WENS JOU GOEDE DAG
IK HOOR JOU WEER
LIEFS RIEKSKEik ben de clown met een lach
en hele dikke traan
en hele dikke traan
-
Gast
hallo lieve lia,
Wat zijn we allen blij je weer te zien,
maar ben blij dat je er effe eens tussen uit was,
met eigen kinderen en kleinkinderen, ze hebben het allen moeilijk,
lieve lia heel mooi wat falcon het verwoord, veel is nu nog te vroeg,
maar is de waarheid, en later als je alles zal lezen, zal je eigen in erkennen, tijd en nog eens tijd zal het vragen, maar met vallen en opstaan, ga je er komen, Cor wilde je heel veel leed besparen, en heef het in eigen handen genomen, erg voor jou, maar hij was er tevreden mee, en Cor zal van hier boven, je de moed geven om jou leven verder te doen.
Lieve lia ik hoop dat je dag een beetje beter mag gaan,
dikke knuffel lieve lia, en ik leef echt met je mee.
heel veel liefs nine.
Wat zijn we allen blij je weer te zien,
maar ben blij dat je er effe eens tussen uit was,
met eigen kinderen en kleinkinderen, ze hebben het allen moeilijk,
lieve lia heel mooi wat falcon het verwoord, veel is nu nog te vroeg,
maar is de waarheid, en later als je alles zal lezen, zal je eigen in erkennen, tijd en nog eens tijd zal het vragen, maar met vallen en opstaan, ga je er komen, Cor wilde je heel veel leed besparen, en heef het in eigen handen genomen, erg voor jou, maar hij was er tevreden mee, en Cor zal van hier boven, je de moed geven om jou leven verder te doen.
Lieve lia ik hoop dat je dag een beetje beter mag gaan,
dikke knuffel lieve lia, en ik leef echt met je mee.
heel veel liefs nine.
-
liapia - Lid geworden op: 21 mar 2006, 21:22
- Locatie: Schoten
Lieve Falcon en mijn lieve Riekske,
Bedankt voor de lieve berichtjes. De lange dag is weeral begonnen ja, seffens even boodschappen doen en deze namiddag de kindjes van school halen. Dat zorgt ook weer voor een beetje verzet hé.
En zo gaat de tijd maar stilaan voorbij, 't is al een maand dat Cor er niet meer is, onbegrijpelijk....
Ik ben echt blij dat jij, Falcon, mij ook zo rechtuit schrijft hoe het ook met jou is gegaan, ik hoop inderdaad dat ik binnen een aantal maanden of jaren kan beamen wat je me nu zegt ....
Ik moet mijn leven terug op de rails krijgen, maar het gaat wel héél moeizaam, het is net of ik geen beslissingen meer kan of durf te nemen. Vroeger werd er hier altijd overlegd en gewikt en gewogen en nu sta ik er natuurlijk helemaal alleen voor en dat maakt de onzekerheid en de angst alleen maar groter.
Vandaag vind ik het maar een treurig begin van de dag, met die regen. Ik heb er echt geen zin in op het ogenblik, maar straks moet ik wel voor de kindjes, dus proberen maar hé.
Riekske, als je iets weet van de uitslagen, laat het me dan horen hé. Ik hoop het allerbeste voor jou en Gerhard !
Tot vanavond dan misschien weer en allemaal een prettige (werk-)dag gewenst !
Liefs,
Lia
Bedankt voor de lieve berichtjes. De lange dag is weeral begonnen ja, seffens even boodschappen doen en deze namiddag de kindjes van school halen. Dat zorgt ook weer voor een beetje verzet hé.
En zo gaat de tijd maar stilaan voorbij, 't is al een maand dat Cor er niet meer is, onbegrijpelijk....
Ik ben echt blij dat jij, Falcon, mij ook zo rechtuit schrijft hoe het ook met jou is gegaan, ik hoop inderdaad dat ik binnen een aantal maanden of jaren kan beamen wat je me nu zegt ....
Ik moet mijn leven terug op de rails krijgen, maar het gaat wel héél moeizaam, het is net of ik geen beslissingen meer kan of durf te nemen. Vroeger werd er hier altijd overlegd en gewikt en gewogen en nu sta ik er natuurlijk helemaal alleen voor en dat maakt de onzekerheid en de angst alleen maar groter.
Vandaag vind ik het maar een treurig begin van de dag, met die regen. Ik heb er echt geen zin in op het ogenblik, maar straks moet ik wel voor de kindjes, dus proberen maar hé.
Riekske, als je iets weet van de uitslagen, laat het me dan horen hé. Ik hoop het allerbeste voor jou en Gerhard !
Tot vanavond dan misschien weer en allemaal een prettige (werk-)dag gewenst !
Liefs,
Lia
Eenzaam hart
-
falcon1 - Lid geworden op: 31 okt 2007, 12:46
- Locatie: De Panne - Midden-Limburg
Lia,
probeer me toch maar te geloven hoor...
Er is nu misschien weer een moeilijk moment... een maand geleden... dat was voor mij ook een moeilijk moment... en dan kon het niet snel genoeg gaan dat die tweede en derde maand ook voorbij waren... daarna was ik er iets minder mee bezig want er waren andere dingen die me toen bezig hielden.. Hoe overleef ik dat hier... maar stilaan kreeg ik toch het gevoel dat ik het wel alleen aan kon... natuurlijk nog met vallen en opstaan... zeker als er iets niet lukte of als er te veel zorgen op mij afkwamen...
Maar dan had ik mijn Hoekje van Troost waar ik dat kon vertellen en kreeg ik weer de nodige steun om verder te gaan...
Ik vind het echt spijtig dat je dat niet meer kan teruglezen want je zou er jezelf volledig in herkennen en je zou ook een idee krijgen hoe het is in de komende maanden... Helaas is het verwijderd door een spijtig toeval.
Inderdaad, het slechte weer zal je geen deugd doen... binnen blijven, net iets wat je niet wil... maar toch hoort het erbij om te kunnen wennen aan je nieuwe leven... Het is inderdaad zoals Riekske en Danoontje zeggen; Cor is nog véél met jou bezig net als jij...
Ik hoop toch dat deze dag niet te zwaar wordt en dat je toch genoeg bezigheden vindt om gepieker tegen te gaan...
Lieve groetjes
Veertje & Falcon
probeer me toch maar te geloven hoor...
Er is nu misschien weer een moeilijk moment... een maand geleden... dat was voor mij ook een moeilijk moment... en dan kon het niet snel genoeg gaan dat die tweede en derde maand ook voorbij waren... daarna was ik er iets minder mee bezig want er waren andere dingen die me toen bezig hielden.. Hoe overleef ik dat hier... maar stilaan kreeg ik toch het gevoel dat ik het wel alleen aan kon... natuurlijk nog met vallen en opstaan... zeker als er iets niet lukte of als er te veel zorgen op mij afkwamen...
Maar dan had ik mijn Hoekje van Troost waar ik dat kon vertellen en kreeg ik weer de nodige steun om verder te gaan...
Ik vind het echt spijtig dat je dat niet meer kan teruglezen want je zou er jezelf volledig in herkennen en je zou ook een idee krijgen hoe het is in de komende maanden... Helaas is het verwijderd door een spijtig toeval.
Inderdaad, het slechte weer zal je geen deugd doen... binnen blijven, net iets wat je niet wil... maar toch hoort het erbij om te kunnen wennen aan je nieuwe leven... Het is inderdaad zoals Riekske en Danoontje zeggen; Cor is nog véél met jou bezig net als jij...
Ik hoop toch dat deze dag niet te zwaar wordt en dat je toch genoeg bezigheden vindt om gepieker tegen te gaan...
Lieve groetjes
Veertje & Falcon
Elke dag is hetzelfde... alleen een beetje anders...
-
RIEKSKE - Lid geworden op: 18 dec 2005, 10:21
- Locatie: GELDROP
GOEDE AVOND LIEVE LIA
HOPELIJK DE REGENDAG WAT DOORGEKOMEN
HIER HELE DAG ROT WEER
MAAR ALS DE KIDS BIJ JOU ZIJN HEB JE AFLEIDING
HE LIEVEKE
JA HET IS ECHT ZO ALS FALCON SCHRIJFT
KON JE HET MAAR TERUG LEZEN
DAN ZOU JE HET ZELFDE ZIEN
OOK FIJN DAT NINE ER IS VOOR JOU MEISJE
RECHT UIT HET HART
ERG FIJN
STEEDS WEER TROOST EN STEUN
LIEVEKE IK HEB DE UITSLAGEN NOG NIET
IK VANDAAG ZIEKENHUIS BELLEN
KWAM ERACHTER IS VRIJE DAG NEDERLAND BEAMTEN
IK NIET !!!!!!!!!!!!!!!!
DUS ZO VERSCHUIFT DAT ALLES MAAR VRESELIJK
JA JIJ ZAL HET WACHTEN OOK WEL KENNEN
IK WENS JE GOEDE NACHT LIEVERD
EN HOOP DAT JE SLAAPT
DAT IS AL HEEL ERG VEEL WAARD
EEN GOEDE NACHTRUST
DIE ZIJN HET ERGSTE
KNUFFIE
ik ben de clown met een lach
en hele dikke traan
en hele dikke traan
-
liapia - Lid geworden op: 21 mar 2006, 21:22
- Locatie: Schoten
Lieve schatten,
Vandaag ging het niet zo best ... ik kon mijn zinnen niet verzetten, zelfs niet met de kindjes hier. Ik had het behoorlijk moeilijk vandaag ... ook misschien door het slechte weer, ik weet het niet.
Ik ga proberen nog een beetje TV te kijken tot Frank naar huis komt, want die blijft hier vannacht slapen. Ik heb sinds Cors dood nog niet naar TV gezien, dus ik hoop dat het mij een beetje lukt en dat ik niet te veel nonsens of geweld moet zien, want dan zal hij vlug uitgezet worden.
Voor straks voor iedereen een lieve knuffel en een nachtzoen !
Lia
Vandaag ging het niet zo best ... ik kon mijn zinnen niet verzetten, zelfs niet met de kindjes hier. Ik had het behoorlijk moeilijk vandaag ... ook misschien door het slechte weer, ik weet het niet.
Ik ga proberen nog een beetje TV te kijken tot Frank naar huis komt, want die blijft hier vannacht slapen. Ik heb sinds Cors dood nog niet naar TV gezien, dus ik hoop dat het mij een beetje lukt en dat ik niet te veel nonsens of geweld moet zien, want dan zal hij vlug uitgezet worden.
Voor straks voor iedereen een lieve knuffel en een nachtzoen !
Lia
Eenzaam hart
-
falcon1 - Lid geworden op: 31 okt 2007, 12:46
- Locatie: De Panne - Midden-Limburg
Lia,
weer een mindere dag... tja... met vallen en opstaan hé...
Maar niet wanhopen, want elke dag is anders! Je kan nu niet voorspellen hoe morgen zal zijn... het is door toevalligeheden die gaan bepalen of je je slecht of een beetje beter gaat voelen..
TV kijken heb ik nu al 2,5 jaar niet meer gedaan... in het begin omdat het me niet interesseerde, zoals jij nu, en nadien heb ik ondervonden dat het tijdverlies was... Ik heb nood aan menselijk contact en sennet ben ik blijven volgen... Ik vond dat ik hier meer nuttig werk kon doen dan in mijn luie zetel te zitten en TV te kijken...
Dus laat ons hopen dat het morgen tch een beetje mag mee vallen hé...
Ik wens je alvast een rustige nacht, en dat je morgen je zinnen wat kan verzetten... Je zal ook wel begrijpen dat wat je nu mee maakt verschrikkelijk is, en ik je niet kan beloven dat je er na een paar weken overheen zal zijn, dat zou niet eerlijk zijn om je valse hoop te geven...
Ik wil enkel maar zeggen dat het je eens wél zal lukken, geloof me...
Nu heb je nog vele vragen te verwerken en je verdriet zal dikwijls de bovenhand nemen op je verstand! Als je moest weten hoe kapot ik mij gevoeld heb als ik eenzaam en alleen in mijn bed lag, voor het minste in tranen uitbarstte en gewoon niet meer in het leven geloofde... Voor de buitenwereld dan maar doen alsof, terwijl iedereen die je kende je precies probeerde te vermijden... In de winkels namen bekenden en vrienden een grote bocht om mij heen om mij te vermijden, net alsof ik een besmettelijke ziekte had... en ik had zo'n behoefte om alles van mij af te praten...
Op een gegeven moment ben ik echt mijn huis ontvlucht en ging ik op de markt op een bank zitten... honderden keren... Soms werd ik dan wel eens aangesproken door vreemden, en het eerste wat ik dan deed was mijn verhaal doen... Dat heeft me wel wat geholpen.
Uiteindelijk ben ik op sennet veel lieve mensen tegen gekomen die me wel echt geholpen hebben. En ik deed dat op mijn tempo, en naar mijn behoefte...
Ik weet niet of je iets hebt aan mijn verhalen... maar jij kan nu wel zelf bepalen of je ze leest of niet hé...
Nog een fijne nacht, en als het mij lukt... tot morgen...
Veertje & falcon
weer een mindere dag... tja... met vallen en opstaan hé...
Maar niet wanhopen, want elke dag is anders! Je kan nu niet voorspellen hoe morgen zal zijn... het is door toevalligeheden die gaan bepalen of je je slecht of een beetje beter gaat voelen..
TV kijken heb ik nu al 2,5 jaar niet meer gedaan... in het begin omdat het me niet interesseerde, zoals jij nu, en nadien heb ik ondervonden dat het tijdverlies was... Ik heb nood aan menselijk contact en sennet ben ik blijven volgen... Ik vond dat ik hier meer nuttig werk kon doen dan in mijn luie zetel te zitten en TV te kijken...
Dus laat ons hopen dat het morgen tch een beetje mag mee vallen hé...
Ik wens je alvast een rustige nacht, en dat je morgen je zinnen wat kan verzetten... Je zal ook wel begrijpen dat wat je nu mee maakt verschrikkelijk is, en ik je niet kan beloven dat je er na een paar weken overheen zal zijn, dat zou niet eerlijk zijn om je valse hoop te geven...
Ik wil enkel maar zeggen dat het je eens wél zal lukken, geloof me...
Nu heb je nog vele vragen te verwerken en je verdriet zal dikwijls de bovenhand nemen op je verstand! Als je moest weten hoe kapot ik mij gevoeld heb als ik eenzaam en alleen in mijn bed lag, voor het minste in tranen uitbarstte en gewoon niet meer in het leven geloofde... Voor de buitenwereld dan maar doen alsof, terwijl iedereen die je kende je precies probeerde te vermijden... In de winkels namen bekenden en vrienden een grote bocht om mij heen om mij te vermijden, net alsof ik een besmettelijke ziekte had... en ik had zo'n behoefte om alles van mij af te praten...
Op een gegeven moment ben ik echt mijn huis ontvlucht en ging ik op de markt op een bank zitten... honderden keren... Soms werd ik dan wel eens aangesproken door vreemden, en het eerste wat ik dan deed was mijn verhaal doen... Dat heeft me wel wat geholpen.
Uiteindelijk ben ik op sennet veel lieve mensen tegen gekomen die me wel echt geholpen hebben. En ik deed dat op mijn tempo, en naar mijn behoefte...
Ik weet niet of je iets hebt aan mijn verhalen... maar jij kan nu wel zelf bepalen of je ze leest of niet hé...
Nog een fijne nacht, en als het mij lukt... tot morgen...
Veertje & falcon
Elke dag is hetzelfde... alleen een beetje anders...
-
RIEKSKE - Lid geworden op: 18 dec 2005, 10:21
- Locatie: GELDROP
GOEDE MORGEN LIEVE LIA
HOPELIJK HEB JE GOED GESLAPEN NU JE ZOON BIJ JOU WAS
IK ZIT HIER ALWEER MET TRANEN ALS IK JOU LEES FALCON
IK HOOR HET ALLES TERUG ZOALS JIJ JE VOELDE
MAAR LIEVE LIA HET IS ONVOORSTELBAAR HOE FALCON ER UIT GEKRABBELT IS
IK MAAK HET GEWOON WEER MEE
ZIJN ONMACHT ,ZIJN VERDRIET EN PIJN
EN IK MAAR OP HEM IN PRATEN ,EN HOPEN DAT HIJ HET AAN NAM
EN JA DAT GEBEURDE \
IK WAS ZO ERG BLIJ ,LIEVE LIA LEES GOED WAT FALCON SCHRIJFT
VEERTJE KON IK TOEN NOG NIET
MAAR LEERDE HAAR LATER KENNEN
IK WAS GELUKKIG ,IEMAND DIE ZICH BEKOMMERDE OM FALCON
OH WAT WAS IK ERG BLIJ
IK HOOP DIT MET JOU OOK NOG MEE TE MAKEN
EN BLIJF ERIN GELOVEN LIEVE SCHAT
COR KIJKT VAN BOVEN AF MEE ,WAT JE DOET
HIJ ZAL ALLES BESCHERMEN ,LIEVEKE IK HOOP DAT HET VANDAAG
WEER WAT BETER GAAT
GA ER FF UIT ALS HET BINNEN NIET LUKT
LIEVEKE IK WENS JE VEEL STERKTE
RIEKSKE GAAT ZO WERKEN ,IK HEB NOG GEEN UITSLAG GISTER
WAS WEER VRIJE DAG IN ZIEKENHUIS ,VRESELIJK DAT WACHTEN
MAAR IK MELD MIJ MAATJE
LIEFS RIEKSKE
DIKKE KNUFFEL
ik ben de clown met een lach
en hele dikke traan
en hele dikke traan
-
wiesken - Lid geworden op: 07 mei 2005, 07:11
- Locatie: oost vlaanderen
Hallo Liapia
Afscheid nemen leert men nooit , maar kijken naar de natuur en naar het geen je klein kinderen geven vergeet je niet ook al is het een klein bloempje voor hun lieve Oma die veel tranen heeft .
Kijk naar het kleine wonder en je zal merken dat zij u helpen om het verdriet wat te verzachten en je lieve Cor zou zo fier op je zijn als je lachte met de klein kinderen ,stap na stapje weer een lachje
Lieve groetjes en geef je een warme knuffel als ruggesteun
WIESKEN
Afscheid nemen leert men nooit , maar kijken naar de natuur en naar het geen je klein kinderen geven vergeet je niet ook al is het een klein bloempje voor hun lieve Oma die veel tranen heeft .
Kijk naar het kleine wonder en je zal merken dat zij u helpen om het verdriet wat te verzachten en je lieve Cor zou zo fier op je zijn als je lachte met de klein kinderen ,stap na stapje weer een lachje
Lieve groetjes en geef je een warme knuffel als ruggesteun
WIESKEN