mijn man is overleden

falcon1 · 10 jul 2012, 21:48

Lieve Tina,

hoe moet ik het je uitleggen... OmaC heeft het belangrijkste al verteld.
Maar toch... ik weet ook hoe Helena en Gerarda in begin volledig van de wijs waren omdat zoveel dingen in en rond hun huis moest gebeuren... Lichamelijke klachten... we hebben ze ook allemaal gehad toen we onze geliefden verloren.
Maar toch moet ik je ook zeggen... zorg in de éérste plaats voor jezelf!!! Dat is nu héélo belangrijk. Ga desnoods naar je huisdokter. Hij zou je hulp moeten bieden en je eventueel doorverwijzen naar een of andere instantie die je kan helpen.
We weten het allemaal hier... rouwen wordt in onze maatschappij grondig onderschat!!!! Ik begrijp zelf ook niet goed waarom maar voor nabestaanden is dit soms een onmogelijke opgave!!!
Je kan hier natuurlijk wel terecht... doch soms is er iets meer nodig als je echt in de put zit. Daarom, als het je echt niet lukt, zoek ergens hulp!

Jou troosten is nu echt wel heel moeilijk, dat weten we, maar toch wensen we jou heel veel sterkte en moed toe.
We begrijpen ook je frustraties naar Arnold toe, maar dat zal hij zeker niet gewild hebben... in tegendeel. Hij zou het ook anders gewild hebben!!!!

Hopelijk kan je jezelf toch terug een beetje herpakken en daarvoor gevn we je nog een hele dikke sterkteknuff...

Liefs,

Veertje & Falcon

Oma-C · 11 jul 2012, 07:14

Goeiemorgen Tina,

Ik kom even kijken hoe het met je gaat..

Ik hoop dat je een beetje hebt kunnen slapen.?
zorg goed voor jezelf want een ander kan het niet,
en ga als je het niet meer weet naar de dokter asjeblief..hij(zij) kan
je zeker helpen;; gezond blijven is nu heel belangrijk..!!
Een knuffelke en tot later nog eens...

Lieve groetjes

tina316 · 11 jul 2012, 15:39

Het gaat helemaal niet goed ,ik loop hier al drie dagen in pyjama ,heb zelf de fut niet om me aan te kleden ik sta alleen op om mijn katten eten te geven zelf krijg ik niets binnen Ben gisteren niet naar mijn vriendinnen geweest zie het gewoon weg niet zitten Mijn huisarts is in verlof en ik kan maar maandag bij hem gaan Ik heb goesting om alles bij elkaar te schreeuwen maar heb geen fut Ik weet het van mezelf ,ik zit er diep in en nu zie ik geen enkele uitweg voor mij Het klinkt misschien zwak ,ik ben de enige niet die dit moet meemaken ,maar ik kan niet meer ,nu kruip ik weer in bed

groetjes tina

Oma-C · 11 jul 2012, 21:29

Nog even een goeie avond Tina,

Ik kan je alleen maar héél veel sterkte wensen,
't ja...zo kom je er ook niet uit natuurlijk.. ik begrijp best dat het
niet gemakkelijk is... maar niemand is gebaat met een
echte depressie, Arnold zal zich daar ook niet zo gelukkig bij voelen..
Hij zou liever zien dat je een beetje probeert te herpakken
De vrienden zullen ook wel begrijpen dat je 't moeilijk hebt
maar op deze manier kunnen zij ook geen steun geven,
Als jij je voor iedereen afsluit komt er nooit
beterschap hé lieve Tina...

Je maag doet pijn omdat die iets te eten vraagt,
en je voelt je niet goed net daardoor...
jouw poezen hebben ook een klein beetje liefde nodig
en niet alleen wat eten... Jammer,
We willen je zo graag helpen
maar zo is het moeilijk, ook voor ons..

Toch een knuffel en veel sterkte...

tot morgen...

gerarda · 11 jul 2012, 23:04

Tina niet opgeven hoor. Ge moogt u wel eens laten gaan en eens goed wenen maar ge moet eten en ge moet vechten . Uw kleren aan doen en eens buiten gaan. Als ge geen mensen wil zien gaat eens alleen in het Maria hendrika park gaan zitten . Er zijn wel soms enkele uurtjes dat het niet regent.

sterkte en denk dat arnold wil dat ge er bovenop komt.

groetjes gerarda

iris · 11 jul 2012, 23:44

een steunknuffff en veel moed !
iris xxx

Oma-C · 12 jul 2012, 05:53

Veel Sterkte Tina, met deze knuffel

Helena van Troje · 12 jul 2012, 11:24

de zon, een bloemetje en een dikke knuffel, alles in één prentje:echt het komt wel goed

mamacalypso · 12 jul 2012, 23:10

Tina
Denk aan Arnold en hoe hij zou willen dat het met u gaat,Ik geloof echt dat hij niet zou willlen dat je er helemaal onderdoor gaat.Maar stapje voor stapje zal je het kunnen aanvaarden.Ik weet als je man ineens wegvalt het iets moeilijker is om te verwerken omdat het ineens gebeurd,zonder aanloop zoals de huisarts van mijn nichtje zei.mijn man en haar man zijn in hetzelfde jaar gestorven,maar haar man had longkanker en had enkele reeksen chemo gehad.En als de dokter dan zei er is een plek bijgekomen inplaats van te verminderen wisten ze al dat het niet veel verder meer kon.Mijn man voelde zich ineens niet goed en weg was hij,als een donderslag bij heldere hemel.Dat voelde zo onwezenlijk aan,ik kon het niet vatten.Maar zoals allen hier op het forum zich er hebben doorgeslagen,met vallen en opstaan,zo kom je er met de tijd ook door.Wens je nog héél véél sterkte!!

falcon1 · 12 jul 2012, 23:43

Lieve Tina,

eigenlijk niet te begrijpen dat een mens zo diep kan vallen hé. Maar helaas kan het dus wel.
Blijkbaar is het niet zonder reden dat we ons ongerust maken denk ik. Ik las dat je huisarts op verlof is en ik herinner me dan weer iets van wat ikzelf heb meegemaakt... net hetzelfde als jij. Ik heb toen de dokter van dienst opgebeld en die man begreep onmiddellijk wat er aan de hand was!!! Hij heeft me dan ook goed geholpen.
Maar zoals je er nu aan toe bent moét je ergens hulp zoeken... en die komt niet vanzelf... je moet er om vragen.
Er is helaas geen weg terug... hoe graag we het ook zouden willen.
Ik begrijp je wel dat het momenteel voor jou ook een beetje sterven is met wat je meemaakt, maar ik hoop uit de grond van mijn hart dat je terug uit die put geraakt. Als we je ergens mee kunnen helpen...

We wensen je nog veel moed, kracht en sterkte toe voor de volgende dagen...

Nog een dikke sterkteknuff van ons!

Liefs,

Veertje & Rudy

Oma-C · 13 jul 2012, 07:26

Goeiemorgen lieve Tina,
Ik kom even kijken, en zie dat falcon de woorden
heeft geschreven die ik wou zeggen...
ik kan er niks aan toevegen sorry...

Zoek hulp aub, en probeer om uit die diepe put te geraken
zodat wij ook weer kunnen helpen

ik wens je alle sterkte toe......

een knuffeltje...

tina316 · 13 jul 2012, 13:57

Ik ben met moeite opgestaan van morgen Ik voel mij nog steeds leeg en uitgeput Tygro zat op mijn bed te miauwen alsof de wereld verging en wilde niet stoppen ,dus ben ik maar meegegaan met hem naar beneden Hij had een muis meegebracht dat doet hij al heel lang niet meer, maar ik denk dat hij iets wilde geven om mij te troosten pppffff Gelukkig was hij dood want ik hou niet van muizen ,waar hij die gehaald heeft wee t ik ook niet Het was alsof hij wou zeggen het is genoeg je moet eruit Mijn lieve katten konden buiten maar ze lagen heel de tijd bij mij op bed ,anders doen ze dat nooit Ik ben zo geisoleerd geraakt sinds arnold dood is Sinds ik ziek geworden ben ging ik al niet veel meer buiten maar ik had arnold bij mij en dat was genoeg voor mij ,vroeger was ik een heel sociaal mens en was nooit thuis ,maar veel dingen veranderen in je leven en veel vrienden haken af als je niet meer voor de volle 100% mee draait ,maar mijn ventje was er altijd voor mij En het is waar omac moest hij zien hoe ik nu ben zou hij zeer ongerust zijn en me willen helpen alleen hij is er niet meer Alles is zo onwerkelijk geworden sinds hij er niet meer is ,en ik heb inderdaad hulp nodig falcon maar ik kan maar maandag bij de dokter gaan en zijn plaatsvervanger ken ik niet en durf dus niet te bellen naar hem maar tot maandag is niet lang meer
bedankt voor jullie knuffels groetjes tina

Oma-C · 13 jul 2012, 14:34

Dag Tina, je kan pas maandag bij je huisarts, oké
maar een andere dokter bekijkt het mssn een beetje anders
en kan jou ook helpen.. je moet er voor openstaan natuurlijk...
eender wie je helpt ...het voornaamste is dat je uit die diepe put komt
En Arnold is niet lichamelijk aanwezig maar van bovenuit houdt
hij je wel mee in 't oog... Hij heeft mssn de poes naar
die muis gestuurd, (of andersom)..wie weet

en wil hij je daardoor uit je bed krijgen om actie te nemen..

Ik heb ook al rare dingen meegemakt hoor dat je denkt van
" hoe kan nu zoiets " en toch hielp het...
En weet wel dat ik helemaal niet in 'hokus pocus' geloof hoor

Je ondervindt af en toe bepaalde dingen die je niet kan verklaren
en waarvan je later beseft : dat kan niet anders zijn...

Ik kan je alleen veel sterkte wensen en goede moed..
Mijn schouder is er als je hem wil...
Lieve groet, Tina en tot...

falcon1 · 13 jul 2012, 21:12

Lieve Tina,

ik vind dit alles zo verschrkkelijk erg voor jou...
Maar ik denk dat je energie een beetje opgeraakt is. En dan bedoel ik vooral je geestelije energie. Het kan ook niet anders doordat je hersenen steeds op volle toeren draaien door te piekeren. En dat zal moeten doorbroken worden. Als het jezelf niet meer lukt heb je hulp nodig.
Net zoals OmaC zegt, niet te lang wachten... Ik zou ook zeggen...laat toch een dokter komen. Maar je zelf wel aanvoelen wat je het beste doet denk ik. Je huisarts zal dan misschien wel beter van je situatie op de hoogte zijn.

Toch eigenaardig van je katten hé. Ik ben er zeker van dat ze jou heel goed aanvoelen. Ik heb hier al het verhaal gedaan van ons Betty. Ze heeft toen eigenlijk wel mijn leven gered. Maar nu nog altijd wil ze mij haar dankbaarheid (of angst) tonen...

Hopelijk geraak toch snel terug op het spoor lieve Tina en vind je de moed om toch terug af en toe naar buiten te trekken...

We wensen je alvast veel moed en sterkte!

Liefs,

Veertje & Rudy
Bedenk maar dat jij nu net voor hen betekent wat Arnold vroeger voor jou betekende.