mijn man is overleden
-
Oma-C - Lid geworden op: 20 jun 2010, 15:55
- Locatie: Thuis
Oh Tina, jouw berichtje stond er nog niet als ik postte
knuffel en sterkte.. moeilijk momenten ja..maar ze gaan
ook voorbij, ik ben er zeker van
en dank je voor jouw knuffeltje, het gaat wel...
ik kan het uitwerken .. dat lukt wel..
knuffel en sterkte.. moeilijk momenten ja..maar ze gaan
ook voorbij, ik ben er zeker van
en dank je voor jouw knuffeltje, het gaat wel...
ik kan het uitwerken .. dat lukt wel..
“Het leven draait niet om wat je overkomt, maar hoe je ermee omgaat" 
-
Gast
Oma -C , van mij ook een dikke knuffel !!
Voor jou Tina ,ik denk dat je goed vertrokken bent ,met de mensen hier rondom jou ,die je verder zullen helpen en steunen .
Ik wens je nog veel moed, om met hen die berg verder te beklimmen ...
Zal dikwijls aan je denken
Doe het goed é,ik duim ervoor !!
Brigitte
Voor jou Tina ,ik denk dat je goed vertrokken bent ,met de mensen hier rondom jou ,die je verder zullen helpen en steunen .
Ik wens je nog veel moed, om met hen die berg verder te beklimmen ...
Zal dikwijls aan je denken
Doe het goed é,ik duim ervoor !!
Brigitte
-
falcon1 - Lid geworden op: 31 okt 2007, 12:46
- Locatie: De Panne - Midden-Limburg
Lieve Tina,
ik heb het nu al een paar maal van jou gehoord... je bent een gevoelsmens en dat maakt het allemaal nog een stuk moeilijker!
Je zal ook alles wel wat emoitioneler aanvoelen dan de meeste mensen en eerlijk gezegd, het zal steeds moeilijk begrijpbaar zijn voor hen.
Waarschijnlijk denken ze er goed aan te doen om jou op visite te vragen maar ze zullen nooit als jij aanvoelen wat die speciale dagen betekenen!
En moet je dan jezelf opsluiten met jet je herinneringen en verdriet? Het is wat dubbelzinnig hé.Enerzijds zou je het wel willen en anderzijds wil je op zo'n momenten misschien toch even wat vertrouwde mensen om je heen.
En verder zijn er nog al die speciale momenten die je toch zal moeten overwinnen...alles de eerste keer allen is verdomd moeilijk! Maar je kan er niet om heen... Je kan alleen maar hopen, zoals je zelf zegt, dat die dagen zo snel mogelijk achter de rug zijn!
Maar je mag wel gerust zijn... we staan altijd achter je... en hoe moeilijk het ook mag zijn... neem de koord en we nemen je mee naar boven!
Hopelijk heb je toch nog een rustige nacht...
@ OmaC, ook veel sterkte voor jou morgen!
@Nietje, bedankt voor je steun aan Tina, ik weet dat ze enorm veel voor jou betekent!
Liefs,
Veertje & Rudy
ik heb het nu al een paar maal van jou gehoord... je bent een gevoelsmens en dat maakt het allemaal nog een stuk moeilijker!
Je zal ook alles wel wat emoitioneler aanvoelen dan de meeste mensen en eerlijk gezegd, het zal steeds moeilijk begrijpbaar zijn voor hen.
Waarschijnlijk denken ze er goed aan te doen om jou op visite te vragen maar ze zullen nooit als jij aanvoelen wat die speciale dagen betekenen!
En moet je dan jezelf opsluiten met jet je herinneringen en verdriet? Het is wat dubbelzinnig hé.Enerzijds zou je het wel willen en anderzijds wil je op zo'n momenten misschien toch even wat vertrouwde mensen om je heen.
En verder zijn er nog al die speciale momenten die je toch zal moeten overwinnen...alles de eerste keer allen is verdomd moeilijk! Maar je kan er niet om heen... Je kan alleen maar hopen, zoals je zelf zegt, dat die dagen zo snel mogelijk achter de rug zijn!
Maar je mag wel gerust zijn... we staan altijd achter je... en hoe moeilijk het ook mag zijn... neem de koord en we nemen je mee naar boven!
Hopelijk heb je toch nog een rustige nacht...
@ OmaC, ook veel sterkte voor jou morgen!
@Nietje, bedankt voor je steun aan Tina, ik weet dat ze enorm veel voor jou betekent!
Liefs,
Veertje & Rudy
Elke dag is hetzelfde... alleen een beetje anders...
-
gerarda - Lid geworden op: 02 feb 2005, 09:55
Hallo Tina, ik lees hier regelmatig dat ge het zeer goed doet ge word altijd maar sterker en de formaliteiten met vadertje staat geraken ook opgelost.
Toch wel heel raar als we hier komen lezen dat veel mensen alle dingen hetzelfde doen.Ge hebt de fotoalbum boven gehaald en natuurlijk zijn de traantjes van de partij. Het moet lukken dat ik juist het zelfde heb gedaan gisteren. Ik wil maar zeggen ge zult dit wel regelmatig nog eens doen.maar ik leef graag met die herinneringen.
Er komt weer mooi weer aan ga maar veel uit uw huis, in de winter zal het lang genoeg binnen zitten zijn.
Groetjes gerarda
Toch wel heel raar als we hier komen lezen dat veel mensen alle dingen hetzelfde doen.Ge hebt de fotoalbum boven gehaald en natuurlijk zijn de traantjes van de partij. Het moet lukken dat ik juist het zelfde heb gedaan gisteren. Ik wil maar zeggen ge zult dit wel regelmatig nog eens doen.maar ik leef graag met die herinneringen.
Er komt weer mooi weer aan ga maar veel uit uw huis, in de winter zal het lang genoeg binnen zitten zijn.
Groetjes gerarda
-
Oma-C - Lid geworden op: 20 jun 2010, 15:55
- Locatie: Thuis
Goeiemorgen Tina en alle vrienden
Ik kom je even een vrijdagknuffel geven en sterkte wensen..
Hopelijk wordt het een mooie dag zodat je buiten kan
zoals gerarda zegt...buiten gaan
en vitamientjes van de zon opdoen..
Mensen ontmoeten en een afleiding zoeken..
de winter zal er sneller zijn dan we denken
en dan kan je niet buiten (of toch minder)
Veel moed en sterkte vandaag... tot....
Ik kom je even een vrijdagknuffel geven en sterkte wensen..
Hopelijk wordt het een mooie dag zodat je buiten kan
zoals gerarda zegt...buiten gaan
en vitamientjes van de zon opdoen..
Mensen ontmoeten en een afleiding zoeken..
de winter zal er sneller zijn dan we denken
en dan kan je niet buiten (of toch minder)
Veel moed en sterkte vandaag... tot....
“Het leven draait niet om wat je overkomt, maar hoe je ermee omgaat" 
-
falcon1 - Lid geworden op: 31 okt 2007, 12:46
- Locatie: De Panne - Midden-Limburg
Lieve Tina,
we komen je veel sterkte wensen voor vandaag...
Hopelijk kan je een beetje van het goede weer genieten... vitamientjes op doen voor de winter zoals OmaC zegt.
En herinneringen ophalen is inderdaad altijd wel een beetje pijnlijk, maar toch is het nodig om alles te verwerken. Iedereen zal het wel eens doen zoals Gerarda zegt... nog even stilstaan met het verleden.
Maar anderzijds toch ook terug de draad opnemen voor jezelf! Terug een nieuw leven opbouwen, hoe moeilijk het ook is. Maar er is zeker gaan haast bij. Gewoon op je eigen tempo, met vallen en opstaan...
We wensen iedereen nog fijne vrijdag...
Liefs,
Veertje & Rudy
we komen je veel sterkte wensen voor vandaag...
Hopelijk kan je een beetje van het goede weer genieten... vitamientjes op doen voor de winter zoals OmaC zegt.
En herinneringen ophalen is inderdaad altijd wel een beetje pijnlijk, maar toch is het nodig om alles te verwerken. Iedereen zal het wel eens doen zoals Gerarda zegt... nog even stilstaan met het verleden.
Maar anderzijds toch ook terug de draad opnemen voor jezelf! Terug een nieuw leven opbouwen, hoe moeilijk het ook is. Maar er is zeker gaan haast bij. Gewoon op je eigen tempo, met vallen en opstaan...
We wensen iedereen nog fijne vrijdag...
Liefs,
Veertje & Rudy
Elke dag is hetzelfde... alleen een beetje anders...
-
Helena van Troje - Lid geworden op: 15 apr 2006, 17:07
even off-topic: cyberoma dan hebben twee hagen het te verduren gehad, want ik heb me ook afgereageerd op de klimaf klimop van de buren die mijn kruidentuintje in de verdrukking aan het brengen was`;
tina je doet het goed
tina je doet het goed
-
tina316 - Lid geworden op: 21 mei 2012, 03:37
- Locatie: oostende
Gerarda ik haal ook graag de herinneringen op hoe pijnlijk het soms ook is om die foto's te bekijken en natuurlijk het verdriet dat in alle hevigheid boven komt voor wat er niet meer is
Omdat oma-c zei dat ze de haag aan het snoeien was ,dan ben ik gisteren ook wat in de tuin bezig geweest ,maar ik was zo verdrietig dat ik een heleboel planten de grond uitgerukt heb We deden dat altijd samen en ik weet niet wat ik ineens kreeg ,maar de planten moesten het bekopen Arnold zou misschien boos zijn maar ook gelachen hebben als hij me zo bezig zag Mijn handen en armen staan vol krassen van de rozen ,ik heb het maar gevoeld s'avonds Ik moet die puinhoop die ik heb gemaakt nu ook nog opkuisen maar heb geen fut Mijn neef kwam dan ook nog op bezoek en vroeg of er een bom in de tuin was gevallen ,ik kon alleen wenen en zei arnold was er niet om te helpen Soms word alles me teveel en ik huil ook weer elke dag Ik weet het soms niet meer dus je ziet zo sterk ben ik nog niet en zo goed doe ik het ook niet ,al probeer ik wel het zo goed mogelijk te verbergen voor mijn omgeving want die verstaan het toch niet Als ze vragen hoe gaat het met je dan zeg ik goed al word ik vanbinnen verscheurd van verdriet En de winter die sombere en donkere dagen daar ben ik nu al bang voor oma-c en rudy De kerstperiode zou ik het liefst van de kalender zien verdwijnen We hadden altijd zoveel plezier ,een echte boom gaan uitkiezen ,samen versieren ,ons sneeuwdorpje zetten waar misty zich dan installeerde snachts en s'morgens kon ik her beginnen,het was hier een echt kersthuisje Jullie zien het ik wil wel sterk voorkomen maar het lukt nog niet zo ,en die arme planten in de tuin kunnen er ook niets aan doen dat arnold er niet meer is
groetjes martine
Omdat oma-c zei dat ze de haag aan het snoeien was ,dan ben ik gisteren ook wat in de tuin bezig geweest ,maar ik was zo verdrietig dat ik een heleboel planten de grond uitgerukt heb We deden dat altijd samen en ik weet niet wat ik ineens kreeg ,maar de planten moesten het bekopen Arnold zou misschien boos zijn maar ook gelachen hebben als hij me zo bezig zag Mijn handen en armen staan vol krassen van de rozen ,ik heb het maar gevoeld s'avonds Ik moet die puinhoop die ik heb gemaakt nu ook nog opkuisen maar heb geen fut Mijn neef kwam dan ook nog op bezoek en vroeg of er een bom in de tuin was gevallen ,ik kon alleen wenen en zei arnold was er niet om te helpen Soms word alles me teveel en ik huil ook weer elke dag Ik weet het soms niet meer dus je ziet zo sterk ben ik nog niet en zo goed doe ik het ook niet ,al probeer ik wel het zo goed mogelijk te verbergen voor mijn omgeving want die verstaan het toch niet Als ze vragen hoe gaat het met je dan zeg ik goed al word ik vanbinnen verscheurd van verdriet En de winter die sombere en donkere dagen daar ben ik nu al bang voor oma-c en rudy De kerstperiode zou ik het liefst van de kalender zien verdwijnen We hadden altijd zoveel plezier ,een echte boom gaan uitkiezen ,samen versieren ,ons sneeuwdorpje zetten waar misty zich dan installeerde snachts en s'morgens kon ik her beginnen,het was hier een echt kersthuisje Jullie zien het ik wil wel sterk voorkomen maar het lukt nog niet zo ,en die arme planten in de tuin kunnen er ook niets aan doen dat arnold er niet meer is
groetjes martine
-
Oma-C - Lid geworden op: 20 jun 2010, 15:55
- Locatie: Thuis
Dag tina,
Ik lees net jouw verhaal van de tuin... en de kerst-herinneringen..
mooie foto trouwens..
Maar niemand verlangt van jou dat je zo sterk bent..we wensen
jou wel sterkte en daar bedoelen we mee dat je alles
moet leren onder ogen zien..
Dat je alles moet leren aanvaarden, dat je nu alleen verder moet...
Aanvaarden dat jouw lieve Arnold niet terug komt.. en dat dat zo bijft...
Ik weet dat het héél hard is en hartverscheurend...ja, maar het is zo..
Maar we eten ook dat je nog niet zonder tranen kan
en dat je nog héél ongelukkig bent, da's nogal wiedes
Het kan nu nog niet beter zijn.. dat is nog veel te vroeg..
je moet gewoon de tijd nemen om alles een plaatsje te geven
en te wennen aan het alleen zijn.. en alles zelf te leren plannen
en uitvoeren.. en dat is harde arbeid, daar wordt je erg moe van
en je wil het nog niet geloven..
Dat is het eerste wat je nu moet doen..:
sorry...we zeggen altijd "moeten doen"
maar dat is net verkeerd.
We weten dat er niks moet en dat alles mag...
maar proberen te aanvaarden en te denken: ik gaat wel verder..want Arnold zou het zo gewild hebben..
En dat is helemaal niet gemakkelijk.!!
Ik heb eerst na 3jaar mijn inzinking gekregen ik wou
ook sterk zijn en niks laten zien.. zelf alles kunnen en niet klagen.
en niks aan iemand vragen.. Ik heb mijn hele huis toen
geschilderd en behangen en gewerkt tot ik lettelijk door
de knieën zakte ....en met een onbedaarlijk huilbui
in de auto gestopt werd ...de kinderen brachten mij naar de dokter
die helemaal niet verwonderd was,
hij had me bezig gezien ..
ik had niet de tijd genomen om te rouwen en dat was het resultaat...
Ik was heel diep gevallen en geraakte niet meer uit die put.
met de nodige paardenmiddelen heb ik bijna 14 dagen
aan één stuk in bed gelegen én geslapen. Als een beer..
En ik kon van voor af aan beginnen..leren aanvaardan en leren
iets vragen wat ik zelf niet kon...aan de buren en de vrienden...
en huilen tranen met tuiten heb ik gehuild
en dat eerst 3jaar na het overlijden...
Je mag je verdriet laten zien en het niet 'opkroppen'
mensen mogen weten dat je verdriet hebt...Dat is toch normaal hé??
Ze zouden het pas raar vinden dat je géén verdriet had..
Lieve Tina niks forceren... na 3-4maanden kan je niet alles op een
schabke leggen en zeggen : het is over... dat bestaat niet..!!
Kijk naar Helena die is een jaar alleen en kan het nog bijna niet aan
en dàt is heel normaal, de ene mens heeft méér tijd nodig dan
een ander..maar dat kan je niet in jaren of maanden uitdrukken
Dat voel je zelf als het beter wordt... jij kan al aan anderen
een troostknuffel geven... en dàt is een stil begin...
Het kan alleen maar voetje voor voetje vooruitgaan...
onthou dat goed....
Een lieve groet een een knuffeltje... en huil gerust,
" tranen wassen de ziel en verdunnen het verdriet,"
maar het heeft héél veel traan-water nodig .. !!
denk niet dat je abormaal bent... nee, nee.. je bent juist héél normaal...
Dag Tina, tot morgen...
Ik lees net jouw verhaal van de tuin... en de kerst-herinneringen..
mooie foto trouwens..
Maar niemand verlangt van jou dat je zo sterk bent..we wensen
jou wel sterkte en daar bedoelen we mee dat je alles
moet leren onder ogen zien..
Dat je alles moet leren aanvaarden, dat je nu alleen verder moet...
Aanvaarden dat jouw lieve Arnold niet terug komt.. en dat dat zo bijft...
Ik weet dat het héél hard is en hartverscheurend...ja, maar het is zo..
Maar we eten ook dat je nog niet zonder tranen kan
en dat je nog héél ongelukkig bent, da's nogal wiedes
Het kan nu nog niet beter zijn.. dat is nog veel te vroeg..
je moet gewoon de tijd nemen om alles een plaatsje te geven
en te wennen aan het alleen zijn.. en alles zelf te leren plannen
en uitvoeren.. en dat is harde arbeid, daar wordt je erg moe van
en je wil het nog niet geloven..
Dat is het eerste wat je nu moet doen..:
sorry...we zeggen altijd "moeten doen"
maar dat is net verkeerd.
We weten dat er niks moet en dat alles mag...
maar proberen te aanvaarden en te denken: ik gaat wel verder..want Arnold zou het zo gewild hebben..
En dat is helemaal niet gemakkelijk.!!
Ik heb eerst na 3jaar mijn inzinking gekregen ik wou
ook sterk zijn en niks laten zien.. zelf alles kunnen en niet klagen.
en niks aan iemand vragen.. Ik heb mijn hele huis toen
geschilderd en behangen en gewerkt tot ik lettelijk door
de knieën zakte ....en met een onbedaarlijk huilbui
in de auto gestopt werd ...de kinderen brachten mij naar de dokter
die helemaal niet verwonderd was,
ik had niet de tijd genomen om te rouwen en dat was het resultaat...
Ik was heel diep gevallen en geraakte niet meer uit die put.
met de nodige paardenmiddelen heb ik bijna 14 dagen
aan één stuk in bed gelegen én geslapen. Als een beer..
En ik kon van voor af aan beginnen..leren aanvaardan en leren
iets vragen wat ik zelf niet kon...aan de buren en de vrienden...
en huilen tranen met tuiten heb ik gehuild
en dat eerst 3jaar na het overlijden...
Je mag je verdriet laten zien en het niet 'opkroppen'
mensen mogen weten dat je verdriet hebt...Dat is toch normaal hé??
Ze zouden het pas raar vinden dat je géén verdriet had..
Lieve Tina niks forceren... na 3-4maanden kan je niet alles op een
schabke leggen en zeggen : het is over... dat bestaat niet..!!
Kijk naar Helena die is een jaar alleen en kan het nog bijna niet aan
en dàt is heel normaal, de ene mens heeft méér tijd nodig dan
een ander..maar dat kan je niet in jaren of maanden uitdrukken
Dat voel je zelf als het beter wordt... jij kan al aan anderen
een troostknuffel geven... en dàt is een stil begin...
Het kan alleen maar voetje voor voetje vooruitgaan...
onthou dat goed....
Een lieve groet een een knuffeltje... en huil gerust,
" tranen wassen de ziel en verdunnen het verdriet,"
maar het heeft héél veel traan-water nodig .. !!
denk niet dat je abormaal bent... nee, nee.. je bent juist héél normaal...
Dag Tina, tot morgen...
“Het leven draait niet om wat je overkomt, maar hoe je ermee omgaat" 
-
falcon1 - Lid geworden op: 31 okt 2007, 12:46
- Locatie: De Panne - Midden-Limburg
Lieve Tina,
ik kan je alleen maar op het hart drukken dat hetgeen OmaC nun geschreven heeft fantastisch mooi is, maar helaas ook de bittere waarheid!
Ik bewonder steeds de accuraatheid van wat ze schrijft!!!!
En die bom die in je tuin is ontploft is geen nieuw gegeven... Ik heb dat ook gehad... Het ging gewoonweg niet meer... Op een gegeven moment was ik ook kapot van verdriet... zag het niet meer zitten... dagen heb ik er bij zitten wenen! Maar na verloop van tij heb ik mezelf toch herpakt.
Inderdaad, je moet het niet onderschatten wat je meemaakt... dat hebben Gerarda, Helena en OmaC ook meegemaakt.
Zelfs na jaren heb je soms nog een terugval... Waarom... niet te verklaren...
Waar ik wel heel erg van geschrokken ben is de foto die je plaatste van Arnold... Ik zal je zeggen waarom... Hier enkele foto's van vorig jaar in De Panne...

Onze Plush... die geniet van het kerstdorp...

Veel gelijkenis hé...
Maar je moet zeker die traditie in ere houden... voor Arnold en jezelf! Desnoods helpen we je wel!
We begrijpen zeker wel je verdriet, maar je moet nu vooral voor jezelf zorgen, op je eigen tempo!
OmaC, Gerarda , Helena en Dewill hebben ook die moeilijke periode doorgemaakt. Natuurlijk is het voor iedereen anders. Maar je zal er toch doorheen moeten. Alles is nog zo vers gebeurd voor jou. Maar we helpen er jou wel door heen!
Vergeet vooral niet...
" tranen wassen de ziel en verdunnen het verdriet,"
We wensen je nog een fijne avond...
Liefs,
Veertje en Rudy
ik kan je alleen maar op het hart drukken dat hetgeen OmaC nun geschreven heeft fantastisch mooi is, maar helaas ook de bittere waarheid!
Ik bewonder steeds de accuraatheid van wat ze schrijft!!!!
En die bom die in je tuin is ontploft is geen nieuw gegeven... Ik heb dat ook gehad... Het ging gewoonweg niet meer... Op een gegeven moment was ik ook kapot van verdriet... zag het niet meer zitten... dagen heb ik er bij zitten wenen! Maar na verloop van tij heb ik mezelf toch herpakt.
Inderdaad, je moet het niet onderschatten wat je meemaakt... dat hebben Gerarda, Helena en OmaC ook meegemaakt.
Zelfs na jaren heb je soms nog een terugval... Waarom... niet te verklaren...
Waar ik wel heel erg van geschrokken ben is de foto die je plaatste van Arnold... Ik zal je zeggen waarom... Hier enkele foto's van vorig jaar in De Panne...
Onze Plush... die geniet van het kerstdorp...
Veel gelijkenis hé...
Maar je moet zeker die traditie in ere houden... voor Arnold en jezelf! Desnoods helpen we je wel!
We begrijpen zeker wel je verdriet, maar je moet nu vooral voor jezelf zorgen, op je eigen tempo!
OmaC, Gerarda , Helena en Dewill hebben ook die moeilijke periode doorgemaakt. Natuurlijk is het voor iedereen anders. Maar je zal er toch doorheen moeten. Alles is nog zo vers gebeurd voor jou. Maar we helpen er jou wel door heen!
Vergeet vooral niet...
" tranen wassen de ziel en verdunnen het verdriet,"
We wensen je nog een fijne avond...
Liefs,
Veertje en Rudy
Elke dag is hetzelfde... alleen een beetje anders...


