62 A HAWK LOMBARDSIJDE-ESSENTHO-KORBACH-te bewaren
-
radio-operateurke - Lid geworden op: 29 jul 2007, 20:58
- Locatie: 9051
Ik was diegene die de muts zocht en 't cafeetje was de Meersbloem met een privévisput ernaast. Ik ben nl. ook lid van deze visclub en 'k vis ook nog wel eens aan de kust, echter nooit in troebel water....; tjonge, tjonge wat ik nog allemaal doe!!!! 'k Ben nu ongeveer anderhalf jaar thuis en heb me nog geen second verveeld. Alleszins bedankt voor de tip en ik zie eens op e-bay. Allen prettig weekend.
-
papafreddy - Lid geworden op: 04 nov 2006, 21:05
- Locatie: ardooie
Dag radio-operateurkeradio-operateurke schreef:tjonge, tjonge wat ik nog allemaal doe!!!! 'k Ben nu ongeveer anderhalf jaar thuis en heb me nog geen second verveeld. Alleszins bedankt voor de tip en ik zie eens op e-bay. Allen prettig weekend.
Join de club van de bruggepensioneerden, ik was er nog maar 50 toen ik verplicht tot de club moest toetreden, tja alles gaat nu van de industrie als het kan naar China of naar India.
En wij dan onze duim draaien he.
En zoals van vele collegas gehoord je hebt tijd te kort, vroeger kon ik da niet geloven, maar inderdaad da klopt omdat je anders gaat leven, meer op een rustiger tempo.
nog een prettig weekend
MVGr.
PapaFreddy
-
Peetje Maurice - Lid geworden op: 05 mei 2004, 18:53
- Locatie: IN HET LAND VAN SWENTIBOLD
papafreddy schreef:
Dinsdag 17-02-1976
Terwijl ik een brief naar mijn vriendin schrijf zit ik rustig ……… op mijn bed, rond 22Hr30, in de kazerne van Lombardsijde
Wat ik eens zou willen weten is het volgende:
Wie had tijdens zijn legerdienst een lief???? In België wel te verstaan.
Zoals velen weten had ik tijdens mijn legerdienst in 1974 geen lief.
Misschien was het wel beter om tijdens de legerdienst in Lombardsijde én te Essentho en Korbach om geen lief te hebben, waardoor er ook geen liefdesverdriet was....
Mvg
En een zonnig weekend aan de forumganger toegewenst!
Der Peet
Humor en geduld zijn de kamelen waarmee je door alle woestijnen kunt gaan (Ph. Bosmans)
-
papafreddy - Lid geworden op: 04 nov 2006, 21:05
- Locatie: ardooie
Dag PeetPeetje Maurice schreef: Misschien was het wel beter om tijdens de legerdienst in Lombardsijde én te Essentho en Korbach om geen lief te hebben, waardoor er ook geen liefdesverdriet was....
Mvg
En een zonnig weekend aan de forumganger toegewenst!
Der Peet
En het onwaarschijnlijk is waar, ze is later toch mijn vrouw geworden, we zijn nu reeds al 30 jaar gehuwd, dit jaar.
Misschien hebben we toen een goede basis gelegd door te pennen naar elkaar, in totaal gaat het toch over zo'n 120 brieven (60 in beide richtingen hé) die geschreven zijn gedurende dat jaar 1976.
En het waren geen brieven van één bladzijde maar soms ellenlange epistels, de max was 17 bladzijden. Onze vriend Hawk kan dit bevestigen, omdat dat pennen veel gebeurde als we van ploeg waren op de BOC.
Eigenlijk heb ik mijn vriendin leren kennen het laatste weekend van 1975.
Dus toen ik naar Essentho vertrok eind februari was het maar een verre vriendin, maar door het pennen is dat verder gegroeid en opengebloeid tot een echte vriendin waarvoor je meer voelde.
Het is wel zo we waren ook geen 19jaar meer hé, ik was er toen al 22jaar en misschien daardoor ook rijper.
MVGr. en een gezegend weekend
PapaFreddy
-
radio-operateurke - Lid geworden op: 29 jul 2007, 20:58
- Locatie: 9051
Dag Peet, ik had in 't leger ook geen lief. Ik weet niet of dit een voordeel of nadeel was. Vele collega's en kamergenoten zag ik dagelijks pennen naar 't schatje aan het verre thuisfront. Velen waren soms weemoedig na het verlof en soms raakte het ook wel uit terwijl het soldaatje het vaderland aan 't verdedigen was. Voor vele jongens was het lief toch ook wel een houvast en een motivatie gedurende de legerdienst. Ik heb toen geen lief gemist, maar na het afzwaaien werd het toch stilletjesaan tijd om ook iets te gaan ondernemen met Cupido als strijdmakker. Het is dan ook wel gelukt, maar met deze juffrouw ben ik toch niet getrouwd. Tijdje daarna kwam de ware en is het deze zomer toch al 34 jaar dat het bootje drijft. Zo zie je maar dat iedereen zijn eigen verhaal heeft. Tot geneugten....
-
Peetje Maurice - Lid geworden op: 05 mei 2004, 18:53
- Locatie: IN HET LAND VAN SWENTIBOLD
Enkele van mijn kamergenoten hadden in Essentho een lief. Ik had er dus geen. Na mijn legerdienst voelde ik me zo sterk dat ik besloot er iets aan te doen. Pas afgezwaaid en ik had al prijs. De mooie juffrouw is niet de vrouw van mijn leven geworden, jammer. Pas enkele jaren nadien heb ik de vrouw van mijn leven gevonden, we zijn zelfs nog altijd samen, hetgeen in onze huidige samenleving niet meer zo vanzelfsprekend is. 
In Essentho waren er ook jongens die er naast een belgisch lief er ook een "Fraulein" op nahielden. En hoe het komt, ik weet het niet, maar sommigen konden bij hun terugkeer naar België, hun C4 bij hun Belgisch lief gaan afhalen. Die jongens moesten dus verraden geweest zijn! Wie er achter zat ben ik nooit te weten gekomen. Ik kan jullie verzekeren dat wanneer deze jongens dan terug voet zetten in Essentho het verdriet enorm was.
Er bestond toen nog geen morele bijstand en slachtofferhulp...en wat deden die jongens dan, juist ze gingen hun verdriet in de kantiene verdrinken.
Ik persoonlijk denk dat het beter was om geen lief te hebben, want het verlangen naar het meisje, het dromen,het onbereikbare, het moet verschrikkelijk geweest zijn.
In enkele gevallen heb ik weet van enkele meisjes die vanuit België samen met de ouders van zowel de milicien als van het meisje de reis naar Essentho hebben gemaakt. Onnodig uit te leggen hoe groot de interesse van de overige miliciens was toen zo'n lief dingske op bezoek kwam daar we weken aan een stuk geen meiske konden zien, behalve dan de dochters van de beroeps, met alle respect voor die dochters én voor de beroeps hoor!
Mvg
Der Peet
In Essentho waren er ook jongens die er naast een belgisch lief er ook een "Fraulein" op nahielden. En hoe het komt, ik weet het niet, maar sommigen konden bij hun terugkeer naar België, hun C4 bij hun Belgisch lief gaan afhalen. Die jongens moesten dus verraden geweest zijn! Wie er achter zat ben ik nooit te weten gekomen. Ik kan jullie verzekeren dat wanneer deze jongens dan terug voet zetten in Essentho het verdriet enorm was.
Er bestond toen nog geen morele bijstand en slachtofferhulp...en wat deden die jongens dan, juist ze gingen hun verdriet in de kantiene verdrinken.
Ik persoonlijk denk dat het beter was om geen lief te hebben, want het verlangen naar het meisje, het dromen,het onbereikbare, het moet verschrikkelijk geweest zijn.
In enkele gevallen heb ik weet van enkele meisjes die vanuit België samen met de ouders van zowel de milicien als van het meisje de reis naar Essentho hebben gemaakt. Onnodig uit te leggen hoe groot de interesse van de overige miliciens was toen zo'n lief dingske op bezoek kwam daar we weken aan een stuk geen meiske konden zien, behalve dan de dochters van de beroeps, met alle respect voor die dochters én voor de beroeps hoor!
Mvg
Der Peet
Humor en geduld zijn de kamelen waarmee je door alle woestijnen kunt gaan (Ph. Bosmans)
-
Gast
Hmm Peetje, ik had wel een lief ondanks mijn prille leeftijd, door het feit dat ik tijdens mijn legerdienst erg veel aan sport deed lag ik bijgevolg niet echt wakker om daar in het verre Duitsland op amoureus gebied mijn kop in een wespennest te steken. Schrijven deed ik weinig of niet, in die tijd was ik nog niet zo'n penner. (Papafreddy daarentegen wel, dat beaam ik)
Soms ging ik al eens naar dat clubhuisje waar ook dochters van beroeps kwamen. Ik herinner me dat ik daar eens in een groepje jongeren zat als dienstplichtige alleen, een doodgewone brunette-bakvis uit de Siedlung hield daar onaangekondigd plots een pleidooi over hoe erg ze het vond dat "miliciens" aldoor dachten dat zij te versieren waren, (bijval van haar vriendinnen) waarna ze mij demonstratief aankeek. Ik had (heb) een gloeiende hekel aan mensen die in mijn plaats denken, en vooral insinueren dat alle miliciens drommels waren die wanhopig op zoek waren naar een legerliefje. Ik heb haar dan wél van antwoord gediend, met een gemaakt smachtende blik zei ik haar dat ik het liefste van al op mijn koersfiets zat..en dit zeker zo zou blijven in Duitsland. Na dit voorval nam ik me voor om nooit nog praatjes te slaan met meisjes uit de Siedlung, en daar heb ik me zonder enige moeite aan gehouden.
Uiteindelijk ben ik niet getrouwd met mijn toenmalig lief. In 1980 heb ik dan trouw gezworen aan diegene die me straks als ik slapen ga me zwijgend eens op mijn rug zal wrijven. Zij heeft me al 28 jaar goed verzorgd, ze mag er best nog wezen...en voor mijn part mag dat zo nog lang blijven.
Gr, Willem
Soms ging ik al eens naar dat clubhuisje waar ook dochters van beroeps kwamen. Ik herinner me dat ik daar eens in een groepje jongeren zat als dienstplichtige alleen, een doodgewone brunette-bakvis uit de Siedlung hield daar onaangekondigd plots een pleidooi over hoe erg ze het vond dat "miliciens" aldoor dachten dat zij te versieren waren, (bijval van haar vriendinnen) waarna ze mij demonstratief aankeek. Ik had (heb) een gloeiende hekel aan mensen die in mijn plaats denken, en vooral insinueren dat alle miliciens drommels waren die wanhopig op zoek waren naar een legerliefje. Ik heb haar dan wél van antwoord gediend, met een gemaakt smachtende blik zei ik haar dat ik het liefste van al op mijn koersfiets zat..en dit zeker zo zou blijven in Duitsland. Na dit voorval nam ik me voor om nooit nog praatjes te slaan met meisjes uit de Siedlung, en daar heb ik me zonder enige moeite aan gehouden.
Uiteindelijk ben ik niet getrouwd met mijn toenmalig lief. In 1980 heb ik dan trouw gezworen aan diegene die me straks als ik slapen ga me zwijgend eens op mijn rug zal wrijven. Zij heeft me al 28 jaar goed verzorgd, ze mag er best nog wezen...en voor mijn part mag dat zo nog lang blijven.
Gr, Willem
-
radio-operateurke - Lid geworden op: 29 jul 2007, 20:58
- Locatie: 9051
Vrienden, het doet me deugd dat jullie in deze soms moeilijke tijden het hoofd boven water houdt en nog steeds relatief tot zeer gelukkig bent. Dit is nu eens een ander item op 't forum, maar aan de reacties afgewogen was het toch een onderwerp dat toen toch vrij belangrijk was. We waren toen allen koene jagers aangezien onze leeftijd; heden zou ik zeggen dat we al eens vermoeid zouden glimlachen als het wild zichzelf aandient. Alles op zijn tijd en ken je eigen beperkingen, een gouden raad voor een gezond leven. En Willem, ik denk er precies over als jij: ik denk ook liever zelf, als is het soms niet altijd de gemakkelijkste weg in 't leven.
Hou jullie gewapend.... P.S. In Essentho had ik ook nooit een Duits lief, maar we kwamen wel regelmatig in contact in de dorpsherberg, waar het wel ongelooflijk zedig aan toe ging....maar in '68 moest de "revolutie" nog doorbreken. Prettige zondag en voor Freddy en mij een vruchtbare "werkweek".
Hou jullie gewapend.... P.S. In Essentho had ik ook nooit een Duits lief, maar we kwamen wel regelmatig in contact in de dorpsherberg, waar het wel ongelooflijk zedig aan toe ging....maar in '68 moest de "revolutie" nog doorbreken. Prettige zondag en voor Freddy en mij een vruchtbare "werkweek".
-
Peetje Maurice - Lid geworden op: 05 mei 2004, 18:53
- Locatie: IN HET LAND VAN SWENTIBOLD
En toch vind ik dat ik wat betreft mezelf nog immer beschouw als een jager, ik denk dat dit voor ons mannen in de genen zit. "Als het wild zich aandient" (radio-operateurke, je hebt echt schrijverstalent, proficiat!) ja, wat kunnen wij op onze leeftijd nog gaan aanvangen, ne keer glimlachen, want dat "wild" van tegenwoordig dat kan nogal uitdagend zijn vind ik hé!radio-operateurke schreef: We waren toen allen koene jagers aangezien onze leeftijd; heden zou ik zeggen dat we al eens vermoeid zouden glimlachen als het wild zichzelf aandient. Alles op zijn tijd ".
Dat was in de tijd van Essentho toch heel wat anders volgens mijn bescheiden mening hé, het "wild" was toen voor ons miliciens enkel terug te vinden in de één van de vele clubhuizen die bestemd waren voor de zonen en de dochters van de beroeps en soms mochten we daar eens naar toe, om er de stoelen te gaan plaatsen of enig ander klusje te gaan doen en zo kwamen we dan eens in contact met één of andere dochter van een beroeps, kijken mocht, maar aankomen, .....het zou je beste dag niet geweest zijn! Die dochters kregen van ons miliciens nog een bijnaam, ik mag hier die niet vermelden....velen zullen wel weten hoe deze naam luidde...
De meiden die opdienden in het restaurantje die ik soms samen met kollega en vriend op zaterdag aandeed waren anders ook niet mis, maar ze spraken duits en ik heb hun namen vergeten, maar voor ons kon er altijd een glimlach af, zo een beschaam glimlachje....
In het dorpscafé in Essentho ben ik nooit binnen geweest. Op de site had ik wel af en toe eens contact met een duitse werkman die daar het één en het ander moest komen herstellen, die man had het dikwijls over de oorlog, hij was namelijk ook nog in ons landje geweest...
Vrienden, nog een mooie zondag toegewenst, een fijne werkweek voor degenen die nog aan het werk zijn, dat geldt dus ook voor mij.
Mvg
Der Peet
Humor en geduld zijn de kamelen waarmee je door alle woestijnen kunt gaan (Ph. Bosmans)
-
kd29 - Lid geworden op: 29 sep 2007, 14:13
Yo! gasten van 62 A
Als ge een leuk hebbedingetje zoekt >>>
Leuke gadjet gevonden op >>>>
http://www.diskidee.nl/2006/06/02/nutti ... oort/6663/
zie ook fimlpje op volgende link
http://www.everythingusb.com/usb_air_darts.html
Greetz Fco-ke 43A Bravo
Als ge een leuk hebbedingetje zoekt >>>
Leuke gadjet gevonden op >>>>
http://www.diskidee.nl/2006/06/02/nutti ... oort/6663/
zie ook fimlpje op volgende link
http://www.everythingusb.com/usb_air_darts.html
Greetz Fco-ke 43A Bravo
-
papafreddy - Lid geworden op: 04 nov 2006, 21:05
- Locatie: ardooie
Ziehier mijn belevenissen op:
Dinsdag 24-02-1976
Gisteren maandag heb ik de ganse dag thuis niks gedaan. ‘s Avonds ben ik terug vertrokken naar Lombardsijde wetende dat het toch voor lang zal zijn, vroeger ben ik nog nooit lang van thuis weg geweest, waarschijnlijk zoals vele miliciens in die tijd, maar toch dat doet de mens toch altijd wat, met een klein hartje ben je dan weg van die goede en mooie mensen waarvan je ganse leven hebt van gehouden of nog van houd! Wat ik zie wat mijn kinderen nu reizen eventueel met rugzak op een leeftijd van 20-25 jaar dan is dit een groot verschil dan in onze jeugdige tijd.
Deze namiddag wandelen in Brugge met daarbij een fabrieksbezoek. Het bedrijf gelegen aan de Pathhoeke weg, waar ze buitenboord motoren maakten, ondertussen allang failliet gegaan.
Daarna zijn we een G.B. gaan bestormen want als we in Duitsland aankomen, moeten we ons voorstellen aan die hogere Off in graad, dit moet volgens de gewoonte gebeuren met een wit hemd, zwarte das en witte handschoenen.
MVGr
PapaFreddy
Dinsdag 24-02-1976
Gisteren maandag heb ik de ganse dag thuis niks gedaan. ‘s Avonds ben ik terug vertrokken naar Lombardsijde wetende dat het toch voor lang zal zijn, vroeger ben ik nog nooit lang van thuis weg geweest, waarschijnlijk zoals vele miliciens in die tijd, maar toch dat doet de mens toch altijd wat, met een klein hartje ben je dan weg van die goede en mooie mensen waarvan je ganse leven hebt van gehouden of nog van houd! Wat ik zie wat mijn kinderen nu reizen eventueel met rugzak op een leeftijd van 20-25 jaar dan is dit een groot verschil dan in onze jeugdige tijd.
Deze namiddag wandelen in Brugge met daarbij een fabrieksbezoek. Het bedrijf gelegen aan de Pathhoeke weg, waar ze buitenboord motoren maakten, ondertussen allang failliet gegaan.
Daarna zijn we een G.B. gaan bestormen want als we in Duitsland aankomen, moeten we ons voorstellen aan die hogere Off in graad, dit moet volgens de gewoonte gebeuren met een wit hemd, zwarte das en witte handschoenen.
MVGr
PapaFreddy
-
radio-operateurke - Lid geworden op: 29 jul 2007, 20:58
- Locatie: 9051
Hallo kd29, wreed wijs jong, dat spel. Heb je er zelf ook eentje? Groeten, Raf.
-
Peetje Maurice - Lid geworden op: 05 mei 2004, 18:53
- Locatie: IN HET LAND VAN SWENTIBOLD
papafreddy schreef:Ziehier mijn belevenissen op:
Dinsdag 24-02-1976
Gisteren maandag heb ik de ganse dag thuis niks gedaan. ‘s Avonds ben ik terug vertrokken naar Lombardsijde wetende dat het toch voor lang zal zijn, vroeger ben ik nog nooit lang van thuis weg geweest, waarschijnlijk zoals vele miliciens in die tijd,
De eerste keer toen ik naar Essentho ging was ik 8 weken van huis weg. Dat was een lange tijd. Een tijd waar we zelf moesten voor de was en de plas zorgen. De volgende keren kwam ik om de 5 weken naar het thuisfront.
De eerste keer dat we naar Essentho vertrokken, dit vanuit Lombardsijde was mijn "kitzak" zo zwaar dat deze gedragen werd door een vriendelijke onderofficier, die ons vergezelde tot aan de tramhalte, richting Oostende. De naam van de onderofficier kan ik me niet meer herinneren...
Mvg
Der Peet
Humor en geduld zijn de kamelen waarmee je door alle woestijnen kunt gaan (Ph. Bosmans)
-
papafreddy - Lid geworden op: 04 nov 2006, 21:05
- Locatie: ardooie
Ziehier mijn belevenissen op:
Donderdag 26-02-1976
Vandaag niets te doen, wat erg vervelend is. Want vanmorgen vertrokken we dan uit Oostende, we waren om 11HR ongeveer in Brussel. Om 13HR vertrok de D.V.T. en om 19HR30 waren we in Warburg. Daarna een reis van ongeveer ½ HR, voor dat we in onze kazerne aankwamen te Essentho.
Eerst een stukje geëten want de ganse dag geen eten gezien met uitzondering van enkele broodjes. Daarna kwam het moeilijkste het onthaal in de Bar Off. Ze begonnen natuurlijk met het beste bier dat ze hadden, namelijk trappisten bier van West-Vleteren en aangezien ik niet tegen bier kan, stond ik na een glas of 4 natuurlijk op mijn hoofd, figuurlijk dan. Met alle gevolgen van dien kun je raden, nogal een draaierige nacht gehad in bed, eventueel te verhelpen als een been uit bed hangt! Dan draait de kamer minder rond!
MVGr.
PapaFreddy
Donderdag 26-02-1976
Vandaag niets te doen, wat erg vervelend is. Want vanmorgen vertrokken we dan uit Oostende, we waren om 11HR ongeveer in Brussel. Om 13HR vertrok de D.V.T. en om 19HR30 waren we in Warburg. Daarna een reis van ongeveer ½ HR, voor dat we in onze kazerne aankwamen te Essentho.
Eerst een stukje geëten want de ganse dag geen eten gezien met uitzondering van enkele broodjes. Daarna kwam het moeilijkste het onthaal in de Bar Off. Ze begonnen natuurlijk met het beste bier dat ze hadden, namelijk trappisten bier van West-Vleteren en aangezien ik niet tegen bier kan, stond ik na een glas of 4 natuurlijk op mijn hoofd, figuurlijk dan. Met alle gevolgen van dien kun je raden, nogal een draaierige nacht gehad in bed, eventueel te verhelpen als een been uit bed hangt! Dan draait de kamer minder rond!
MVGr.
PapaFreddy