62 A HAWK LOMBARDSIJDE-ESSENTHO-KORBACH-te bewaren
-
woefje - Lid geworden op: 08 nov 2004, 21:07
Peetje, als antwoord op u vraag kan ik bevestigen dat er sommige off goed weg konden met de drank,soms zelf op het beestige af,maar dat waren er een paar niet allemaal.
Hoe lager van graad daarmee bedoel ik (lt en kpt)de waren de slechste.
Waar ik het in die tijd moeilijk mee had was,dat ze er plezier in hadden
om miliceins belachelijk te maken en heb dan ook de meer dan eens een vuist in mijn zak moeten maken, om ze geen peer in het gezicht te geven.
En die zelfde heren maakten het ook voor ons moeilijk,gelukkig hadden we een kpt als chef die het voor ons opnam genaamd kpt Decampd.
En ook als er hogere off aanwezig waren viel het nog mee,maar owee en dat was meestal op weekdagen,was het soms geen pretje omdat er dan weinig hogere off waren.
De tel die we kregen van de vrouwen van die bepaalde off zijn ontelbaar
en we moesten niets anders zeggen dat ze niet aanwezig waren of één of ander smoesje.
En ook moesten we soms de chauffeur van wacht inschakelen om sommige heren heelhuids thuis te krijgen,zo erg was het soms
Maar al bij al waren we overdag vrij van doen en laten en eens onze kuistaken gedaan waren(en nog met hulp van mannen van piket) viel het nog mee.
We waren met vier barmans en werkten in een soort ploegenstelsel,er was meestal altijd één op verlof ,één had de vroegen, de tweede overdag de derde nachtdienst .
Ik hoop dat je er een klein beetje je gedacht kan van geven hoe het was
Mijn beste groeten
Woefje
Hoe lager van graad daarmee bedoel ik (lt en kpt)de waren de slechste.
Waar ik het in die tijd moeilijk mee had was,dat ze er plezier in hadden
om miliceins belachelijk te maken en heb dan ook de meer dan eens een vuist in mijn zak moeten maken, om ze geen peer in het gezicht te geven.
En die zelfde heren maakten het ook voor ons moeilijk,gelukkig hadden we een kpt als chef die het voor ons opnam genaamd kpt Decampd.
En ook als er hogere off aanwezig waren viel het nog mee,maar owee en dat was meestal op weekdagen,was het soms geen pretje omdat er dan weinig hogere off waren.
De tel die we kregen van de vrouwen van die bepaalde off zijn ontelbaar
en we moesten niets anders zeggen dat ze niet aanwezig waren of één of ander smoesje.
En ook moesten we soms de chauffeur van wacht inschakelen om sommige heren heelhuids thuis te krijgen,zo erg was het soms
Maar al bij al waren we overdag vrij van doen en laten en eens onze kuistaken gedaan waren(en nog met hulp van mannen van piket) viel het nog mee.
We waren met vier barmans en werkten in een soort ploegenstelsel,er was meestal altijd één op verlof ,één had de vroegen, de tweede overdag de derde nachtdienst .
Ik hoop dat je er een klein beetje je gedacht kan van geven hoe het was
Mijn beste groeten
Woefje
-
Peetje Maurice - Lid geworden op: 05 mei 2004, 18:53
- Locatie: IN HET LAND VAN SWENTIBOLD
Dat klopt dus met datgene dat ik altijd te horen kreeg! Bedankt woefje voor het mededelen van je ervaringen!woefje schreef:De tel die we kregen van de vrouwen van die bepaalde off zijn ontelbaar
en we moesten niets anders zeggen dat ze niet aanwezig waren of één of ander smoesje.
En ook moesten we soms de chauffeur van wacht inschakelen om sommige heren heelhuids thuis te krijgen,zo erg was het so
En dan te bedenken dat zulke militarien altijd moesten paraat staan om de vijand uit het Oosten in de gaten te houden!
Niemand kan ontkennen dat het drankprobleem in het leger, ook in 62 A groot was!
Ik heb me ook altijd afgevraagd waarom ze eigenlijk miliciens in hun bars aan het werk hebben gezet! Misschien waren de beroeps wel te lui om dit soort werk te doen! Miliciens waren volgens mij niet geschikt om in zulke gelegenheden te werken, maar wellicht hebben ze meer van de realiteit gezien!
Mvg
Peet
-
Peetje Maurice - Lid geworden op: 05 mei 2004, 18:53
- Locatie: IN HET LAND VAN SWENTIBOLD
33 jaar geleden mochten wij, de recruten van Lombardsijde op oefening gaan in Leopoldsburg.
Toen we eraan kwamen, werden we begeleid naar de kamers. Daar stonden nog "stoven" en ik zag dat menig schouwtje niet of slecht onderhouden was, want de rook hing in verschillende kamers.
We leerden er schieten met van alles en nog wat. Ook moesten we onder prikkeldraad kruipen terwijl de beroeps boven onze hoofden schoten. Dit gaf eerder een angstig gevoel. We hebben het overleefd.
Het eten in Leopoldsburg was beter dan in Lombardsijde. Voor velen waren de beruchte cafeetjes in de omgeving van het kamp het belangrijkste.
De terugreis was op een vrijdag in kolonne met traag rijdende "Bedfords".
Dat was dus terug een ervaring rijker, er zouden er nog veel volgen. Eigenlijk moesten we ook naar Elsenborn, maar om de één of andere reden is het er nooit van gekomen. Men sprak van een "kamp" in Elsenborn toen we reeds in "onze eenheid" in Essentho waren.
Aan alle 62 A'ers een mooie zondag toegewenst!
De Peet
Toen we eraan kwamen, werden we begeleid naar de kamers. Daar stonden nog "stoven" en ik zag dat menig schouwtje niet of slecht onderhouden was, want de rook hing in verschillende kamers.
We leerden er schieten met van alles en nog wat. Ook moesten we onder prikkeldraad kruipen terwijl de beroeps boven onze hoofden schoten. Dit gaf eerder een angstig gevoel. We hebben het overleefd.
Het eten in Leopoldsburg was beter dan in Lombardsijde. Voor velen waren de beruchte cafeetjes in de omgeving van het kamp het belangrijkste.
De terugreis was op een vrijdag in kolonne met traag rijdende "Bedfords".
Dat was dus terug een ervaring rijker, er zouden er nog veel volgen. Eigenlijk moesten we ook naar Elsenborn, maar om de één of andere reden is het er nooit van gekomen. Men sprak van een "kamp" in Elsenborn toen we reeds in "onze eenheid" in Essentho waren.
Aan alle 62 A'ers een mooie zondag toegewenst!
De Peet
-
e-hedwig - Lid geworden op: 04 nov 2006, 20:02
- Locatie: Kampenhout
Hé, toevallig, dat heb ik ook "doorstaan": die zogenaamde oefening in Leopoldsburg.Peetje Maurice schreef:33 jaar geleden mochten wij, de recruten van Lombardsijde op oefening gaan in Leopoldsburg.
Toen we eraan kwamen, werden we begeleid naar de kamers. Daar stonden nog "stoven" en ik zag dat menig schouwtje niet of slecht onderhouden was, want de rook hing in verschillende kamers.
We leerden er schieten met van alles en nog wat. Ook moesten we onder prikkeldraad kruipen terwijl de beroeps boven onze hoofden schoten. Dit gaf eerder een angstig gevoel. We hebben het overleefd.
Het eten in Leopoldsburg was beter dan in Lombardsijde.
Peet
Alleen spijtig dat ik van die oefening niet veel heb gezien: ik werd "uitverkoren" om drie dagen lang patatten te jassen. Ik stonk ernaar uren in de wind. Mijn kamergenoten waren er me dankbaar voor...
Ik zal die dagen blijven onthouden omdat ik door de erbarmelijke hygiënische omstandigheden in de barakken en de lange winterse rit op de laadbak van een archaIsche, rammelende Bedford een zware niercrisis heb doorgemaakt. Ik kronkelde van de pijn. Maar de bijgeroepen sergeant weigerde alle hulp. Hij haalde gewoon zijn neus op. Nadien ben ik te weten gekomen dat mijn toestand fataal had kunnen aflopen.
En toch mag ik niet veralgemenen: de chef-keuken was een heel vriendelijk man die ons zelfs een rondrit bezorgde over het ongelooflijk uitgestrekte domein, om onze zinnen eens te verzetten. Tussen alle kaf zit er immers koren
hedwig
Whenever you create Utopia, you find something ugly working underneath it. (Joss Whedon)
-
Peetje Maurice - Lid geworden op: 05 mei 2004, 18:53
- Locatie: IN HET LAND VAN SWENTIBOLD
Het verhaal van e-edwig met zijn niercrisis komt me bekend voor. In Essentho maakte ik ook zo iets mee, weliswaar niet in zo'n erge vorm.
Tijdens een schietoefening, ik geloof dat deze plaats had in Probsteierwald (neem me niet kwalijk mocht ik verkeerd zijn) werd ik geplaagd door hevige, onuitstaanbare tandpijn. De luitenant die toen bij ons was, die zag warempel mijn lijden. Luitenant De Buyser was een innemend man, hetgeen niet van alle beroeps kon worden gezegd.
Van hem mocht ik zelfs niet met het FAL geweer schieten en hij raadde me aan bij aankomst in de kazerne de tandarts of de dokter te gaan opzoeken. Ik kwam daar aan. De wachtkamer zat vol met beroeps en hun familie. Toen mijn beurt gekomen was was het onderzoek snel afgehandeld. "Voor de moment hebben we geen tijd, kom binnen een viertal weken eens terug."
Wel kreeg ik zware pijnstillers mee. Ik nam die in en ik voelde de dag nadien niet de minste pijn meer. Vanzelfsprekend heb ik in het leger nooit meer bij de tandarts geweest.
Ik wil maar zeggen dat de beroeps in Essentho voor wat betreft de medische zorgen voor gingen op die van de miliciens. Kon dit zomaar???
Mvg.
De Peet
Tijdens een schietoefening, ik geloof dat deze plaats had in Probsteierwald (neem me niet kwalijk mocht ik verkeerd zijn) werd ik geplaagd door hevige, onuitstaanbare tandpijn. De luitenant die toen bij ons was, die zag warempel mijn lijden. Luitenant De Buyser was een innemend man, hetgeen niet van alle beroeps kon worden gezegd.
Van hem mocht ik zelfs niet met het FAL geweer schieten en hij raadde me aan bij aankomst in de kazerne de tandarts of de dokter te gaan opzoeken. Ik kwam daar aan. De wachtkamer zat vol met beroeps en hun familie. Toen mijn beurt gekomen was was het onderzoek snel afgehandeld. "Voor de moment hebben we geen tijd, kom binnen een viertal weken eens terug."
Wel kreeg ik zware pijnstillers mee. Ik nam die in en ik voelde de dag nadien niet de minste pijn meer. Vanzelfsprekend heb ik in het leger nooit meer bij de tandarts geweest.
Ik wil maar zeggen dat de beroeps in Essentho voor wat betreft de medische zorgen voor gingen op die van de miliciens. Kon dit zomaar???
Mvg.
De Peet
-
Peetje Maurice - Lid geworden op: 05 mei 2004, 18:53
- Locatie: IN HET LAND VAN SWENTIBOLD
Tijdens mijn dienst in Essentho werd bij mij een longprobleem vastgesteld. Het is te zeggen, ze zeiden me "dat de foto kon mislukt" zijn...
Dus moest ik voor verder onderzoek naar het militair hospitaal in Soest. Ik mocht toen meerijden met de schoolbus en ik herinner me dat er daar zeer schone meiskes, de dochters van de beroeps, op die kakibus zaten, die warempel met mij begonnen te kletsen, eerder kirren, zoals de duiven doen. Het werd een aangename reis. Doch bij mij zat de schrik er wel eventjes in dat ik mijn verder leven met een longziekte zou moeten rondlopen. Ik had tijdens mijn legerdienst en dan vooral in Essentho nogal wat gepaft. Altijd Belga, iedereen rookte trouwens als een schoorsteen omdat de sigaretten zo goedkoop waren.
Dus nam men daar een foto van mijn longen. De radioloog stelde me onmiddellijk op mijn gemak, er was helemaal niets verkeerds met die lichaamsdelen.
Ik moest toen terugkeren met de schoolbus naar Essentho, die vertrok in de namiddag, en van de gelegenheid maakte ik gebruik om in een restaurant in Soest te gaan eten! En dat allemaal alleen! Ja, ik mocht dat allemaal. En daarna ben ik samen met de puberkes terug met de schoolbus naar Essentho vertrokken en terug was er het gekir...
Nog een goede zondag, beste ex-Hawkers en tot wederhoren met nog een verhaal.
De Peet
Dus moest ik voor verder onderzoek naar het militair hospitaal in Soest. Ik mocht toen meerijden met de schoolbus en ik herinner me dat er daar zeer schone meiskes, de dochters van de beroeps, op die kakibus zaten, die warempel met mij begonnen te kletsen, eerder kirren, zoals de duiven doen. Het werd een aangename reis. Doch bij mij zat de schrik er wel eventjes in dat ik mijn verder leven met een longziekte zou moeten rondlopen. Ik had tijdens mijn legerdienst en dan vooral in Essentho nogal wat gepaft. Altijd Belga, iedereen rookte trouwens als een schoorsteen omdat de sigaretten zo goedkoop waren.
Dus nam men daar een foto van mijn longen. De radioloog stelde me onmiddellijk op mijn gemak, er was helemaal niets verkeerds met die lichaamsdelen.
Ik moest toen terugkeren met de schoolbus naar Essentho, die vertrok in de namiddag, en van de gelegenheid maakte ik gebruik om in een restaurant in Soest te gaan eten! En dat allemaal alleen! Ja, ik mocht dat allemaal. En daarna ben ik samen met de puberkes terug met de schoolbus naar Essentho vertrokken en terug was er het gekir...
Nog een goede zondag, beste ex-Hawkers en tot wederhoren met nog een verhaal.
De Peet
-
michiel54 - Lid geworden op: 18 feb 2006, 16:34
- Locatie: Oostende
Ja , hier nog eens ik , BV van aug 76 tem. aug 78 , Ik herinner mij een schietoefening te Lombardzijde ( winter 76/77) . Vanuit Essentho vertrokken we in de laadbak van enkele bedfords .Afstand 475 km , ik kan je verzekeren dat we toen kou hebben geleden gedurende een 8 tal uren. Gelukkig hadden we onze slaapzak bij , maar op die houten banken zonder ruggesteun was het zeker geen pretje. De schietoefening was met een C-20 snelvuurkanon met drie lopen , je zat dan op zo'n metalen stoeltje met twee hand en twee voetbedieningen , en dan maar daveren terwijl je op een vliegtuigje met zak mikte , fantastisch schouwspel die spoortrekkers en ontploffingen in de lucht. Bij mij draaide de lopen in alle richtingen behalve naar het vliegtuig ; er waren dan ook een hoop lachsalvo's.
grtjs
Laatst gewijzigd door michiel54 op 19 mar 2007, 20:10, 1 keer totaal gewijzigd.
-
Emteechauffeurke - Lid geworden op: 27 feb 2007, 17:10
- Locatie: Blaasveld op het Vlaamse boerenland
Beste Michiel,
Waren die periode die nieuwe MAN-CARGO's nog niet binnen??
Ik dacht dat die vanaf 77 tot 83 aangeleverd werden??
GRTZ,
ROBERT

Waren die periode die nieuwe MAN-CARGO's nog niet binnen??
Ik dacht dat die vanaf 77 tot 83 aangeleverd werden??
GRTZ,
ROBERT
Suuuupppeeers yes!!!!!
-
michiel54 - Lid geworden op: 18 feb 2006, 16:34
- Locatie: Oostende
Ja , ja , de nieuwe MAN's begonnen toen binnen te komen , maar de bedfords heb ik nog tot mijn afscheid weten bollen .Ik heb trouwens nooit met een MAN gereden , dat was dan weer een apparte opleiding , ik reed enkel bedford en magirus .
grtjs
grtjs
-
Emteechauffeurke - Lid geworden op: 27 feb 2007, 17:10
- Locatie: Blaasveld op het Vlaamse boerenland
Beste,
Ikzelf had in 78 al MAN opleiding gehad in Heverlee.
Later in BRAKEL reed ik meestal met deze MAN voertuigen, als ik op die 6maanden 50km met die Bedfords gereden heb zal het veel zijn! Wat mij nog bij staat is, wanneer je de 3de versnelling, of was het nu de 2de wou nemen je negen kansen op de tien de elleboog stootte aan de ophanghaak van de mittrailet, en dat was eletriek in de arm
GRTZ,
ROBERT

Ikzelf had in 78 al MAN opleiding gehad in Heverlee.
Later in BRAKEL reed ik meestal met deze MAN voertuigen, als ik op die 6maanden 50km met die Bedfords gereden heb zal het veel zijn! Wat mij nog bij staat is, wanneer je de 3de versnelling, of was het nu de 2de wou nemen je negen kansen op de tien de elleboog stootte aan de ophanghaak van de mittrailet, en dat was eletriek in de arm
GRTZ,
ROBERT
Suuuupppeeers yes!!!!!
-
michiel54 - Lid geworden op: 18 feb 2006, 16:34
- Locatie: Oostende
Ja, das juist , je mocht echt niet te groot zijn , het was echt een (te) krappe 'stuurhut' , en ja , ik weet niet meer hoe de versnellingen lagen maar mijn elleboog heeft meermaals blauw gezien , je moest eigenlijk voor het schakelen (naar u toe) je elleboog opheffen . Gelukkig was hij
gesyncroniseerd , de versnellingsbak.Wat niet zo was bij de magirussen , dat was constant met tussengas en dubbel ontkoppelen ( vermoeiend wegens zeer zware koppeling, je moest er bijna heel je gewicht voor gebruiken) en in de winter potjes startpilot injecteren om het spel op gang te krijgen.
grtjs
gesyncroniseerd , de versnellingsbak.Wat niet zo was bij de magirussen , dat was constant met tussengas en dubbel ontkoppelen ( vermoeiend wegens zeer zware koppeling, je moest er bijna heel je gewicht voor gebruiken) en in de winter potjes startpilot injecteren om het spel op gang te krijgen.
grtjs
-
Emteechauffeurke - Lid geworden op: 27 feb 2007, 17:10
- Locatie: Blaasveld op het Vlaamse boerenland
Hallo,
ff een vraagje
Was zowel Essentho en Korbach tweetalig of Essentho alleen??
En viel daar wat mee te leven ??
GRTZ,
ROBERT

ff een vraagje
Was zowel Essentho en Korbach tweetalig of Essentho alleen??
En viel daar wat mee te leven ??
GRTZ,
ROBERT
Suuuupppeeers yes!!!!!
-
Peetje Maurice - Lid geworden op: 05 mei 2004, 18:53
- Locatie: IN HET LAND VAN SWENTIBOLD
Voor zover ik weet was zowel Essentho als Korbach nederlandstalig.Verontschuldig me mocht ik verkeerd zijn. Ik kan enkel spreken in "mijn" jaar 1974.Emteechauffeurke schreef:Hallo,
ff een vraagje
Was zowel Essentho en Korbach tweetalig of Essentho alleen??
En viel daar wat mee te leven ??
GRTZ,
ROBERT![]()
![]()
![]()
De beroeps die zullen je op deze vraag een duidelijk antwoord weten te verstrekken! Dus beroeps waar wachten jullie op?
Mvg
De Peet
-
radiooperateurke - Lid geworden op: 09 nov 2006, 12:14
- Locatie: 9051
Dag Peet en andere vrienden, in 1968/69 was Essentho enkel nederlandstalig. In voertuigpark waren enkel als jeep. Willy's, Minerva en dan wat groter Dodge. Vrachtwagens Bedford en Magirus. Als bestelwagen VW-combi en Renault R4. Als resterend vervoermiddel twee paar stevige bottines met beenstukken erboven (getten). Bij de BV's begonnen de paraboots hun intrede te doen. Groeten.