62 A HAWK LOMBARDSIJDE-ESSENTHO-KORBACH-te bewaren
-
Peetje Maurice - Lid geworden op: 05 mei 2004, 18:53
- Locatie: IN HET LAND VAN SWENTIBOLD
DE: 1 - 1970 - 28 Wo.Hawk schreef:Haha Fred, je moest niet echt daarvoor elke avond in de bar rondhangen om deze plaat te horen. Het was " Ich bin wie du" van Marianne Rosenbergh. Toch een megahit uit dat jaar, Peter Mafay had met "Du" in 1971..1972 (?) ook zo'n hit te pakken. Maar artiesten die een monsterhit scoren terwijl ze nog relatief onbekend waren...en deze niet zelf geschreven hadden, waren meteen gedoemd om eendagsvliegen te blijven. De grote winnaars waren de auteurs.
Gr Willem
A: 8 - 1970 - 20 Wo.
CH: 2 - 1970 - 12 Wo.
NL: 1 - 1971 - 17 Wo
Dit zijn de hitscores van "Du", een plakker van jewelste, in Duitsland uitgebracht in 1970, bij ons in 1971, zoals men kan zien, liefst 28 weken op nummer 1 in Duitsland in het jaar 1970.
''Ich bin wie du", is inderdaad een megahit van Marianne Rosenbergh en dateert uit 1976 met zijn legendarische hete zomer! Dit even ter zijde!
Mvg
Der Peet
Humor en geduld zijn de kamelen waarmee je door alle woestijnen kunt gaan (Ph. Bosmans)
-
Peetje Maurice - Lid geworden op: 05 mei 2004, 18:53
- Locatie: IN HET LAND VAN SWENTIBOLD
Degenen die de opendeurdagen te Lombardsijde hebben meegemaakt en een fototoestel bij de hand hadden, willen deze enkele foto's op het forum plaatsen astublieft.
Ik ben zeer benieuwd!
Ja, jullie kunnen zeggen, "je kon toch zelf ook gaan"....klopt, maar aan Lombardsijde heb ik jammer genoeg niet zo'n goede herinneringen. Remember de franse toiletten of het toilet op de gangen, één toilet voor zovele miliciens, ik walg nog als ik aan die toestanden terug denk.
Ook de hindernispiste was voor mij als het ware de hel...
Waar is de tijd.............
Mvg.
De Peet
Ik ben zeer benieuwd!
Ja, jullie kunnen zeggen, "je kon toch zelf ook gaan"....klopt, maar aan Lombardsijde heb ik jammer genoeg niet zo'n goede herinneringen. Remember de franse toiletten of het toilet op de gangen, één toilet voor zovele miliciens, ik walg nog als ik aan die toestanden terug denk.
Ook de hindernispiste was voor mij als het ware de hel...
Waar is de tijd.............
Mvg.
De Peet
Humor en geduld zijn de kamelen waarmee je door alle woestijnen kunt gaan (Ph. Bosmans)
-
Gast
Mooie plaatjes Danys, leuk om op deze manier de rode daken, watertoren van het kamp even terug te zien. Ik hoop uit de grond van mijn hart dat een volgende keer het geluk me even toelacht, wat had ik graag hier ook even willen rondlopen met mijn tas fotomateriaal.
Alleszins bedankt foor de sfeerplaatjes.
Gr Willem,
Ex Kroo 1975-76
PS: Ik hoop dat radio-operateurke zijn baret gevonden heeft, en liefst eentje die op zijn raap pastte , ik had maat 58, en was eigenlijk veel te klein nog...normaal zou 60 al in de buurt komen...een flinke suikerbiet dus 
wat had ik graag hier ook even willen rondlopen met mijn tas fotomateriaal.Alleszins bedankt foor de sfeerplaatjes.
Gr Willem,
Ex Kroo 1975-76
PS: Ik hoop dat radio-operateurke zijn baret gevonden heeft, en liefst eentje die op zijn raap pastte
, ik had maat 58, en was eigenlijk veel te klein nog...normaal zou 60 al in de buurt komen...een flinke suikerbiet dus -
Peetje Maurice - Lid geworden op: 05 mei 2004, 18:53
- Locatie: IN HET LAND VAN SWENTIBOLD
Met dank aan Danys voor de wel heel mooie plaatjes! Ik herken onmiddellijk de omgeving, de witte missiles, de zwarte missiles, de PAR radar, de watertoren waar de para's destijds moesten op kruipen. Gelukkig hebben wij dit laatste niet moeten doen!
Mochten er eventueel nog anderen zijn die foto's "geschoten" hebben, ga jullie gang!
Ik was in Lombardsijde vanaf de eerste februari 1974 tot en met de negentiende april van hetzelfde jaar uiteraard.
Ik herinner me vooral de kaartavonden, die de miliciens organiseerden op de kamers, die konden wel eens uitlopen tot een flink stuk in de nacht, soms tot 's morgens. En de sigarettenrook op de kamers kon men destijds snijden...wat een tijd. En zeggen dat we daarin moesten slapen. en nu nog kan ik het roken niet laten...
Ook de stormwinden zijn me bij gebleven. Ik kan nog altijd de deuren in de gang horen rammelen, zo hard kon de wind er tekeer gaan.
Ooit ben ik er samen met een vriend milicien eens in drijfzand geraakt. Dat was dan wel eventjes panikeren. Op een avondwandeling op wat gezonde zeelucht in te ademen kwam ik samen met hem in drijfzand terecht. Hij geraakte er uit, ik niet, ik zakte altijd maar dieper weg. De kameraad ging de kazerne verwittigen, met een man of tien konden ze me 'bevrijden', het is iets dat ik nooit zal vergeten, ik zat tot aan de schouders in het drijfzand.
Met vriendelijke groeten,
De Peet
Mochten er eventueel nog anderen zijn die foto's "geschoten" hebben, ga jullie gang!
Ik was in Lombardsijde vanaf de eerste februari 1974 tot en met de negentiende april van hetzelfde jaar uiteraard.
Ik herinner me vooral de kaartavonden, die de miliciens organiseerden op de kamers, die konden wel eens uitlopen tot een flink stuk in de nacht, soms tot 's morgens. En de sigarettenrook op de kamers kon men destijds snijden...wat een tijd. En zeggen dat we daarin moesten slapen. en nu nog kan ik het roken niet laten...
Ook de stormwinden zijn me bij gebleven. Ik kan nog altijd de deuren in de gang horen rammelen, zo hard kon de wind er tekeer gaan.
Ooit ben ik er samen met een vriend milicien eens in drijfzand geraakt. Dat was dan wel eventjes panikeren. Op een avondwandeling op wat gezonde zeelucht in te ademen kwam ik samen met hem in drijfzand terecht. Hij geraakte er uit, ik niet, ik zakte altijd maar dieper weg. De kameraad ging de kazerne verwittigen, met een man of tien konden ze me 'bevrijden', het is iets dat ik nooit zal vergeten, ik zat tot aan de schouders in het drijfzand.
Met vriendelijke groeten,
De Peet
Humor en geduld zijn de kamelen waarmee je door alle woestijnen kunt gaan (Ph. Bosmans)
-
danys - Lid geworden op: 04 jun 2007, 21:59
- Locatie: Lokeren
Die foto's das graag gedaan. Hopelijk komt er een volgende keer zodat ik er wat meer kan maken.
Ik heb daar wel maar 3 weken meegemaakt (aa opleiding c20 mm) maar het waren toffe weken. En Peetje hopelijk kom je de volgende keer ook. Het was echt de moeite waard.
Ik heb wel geen stand gezien waar je baretten en kentekens kon kopen, maar ik heb er echt moeten doorkoersen zodat ik wel het een en ander zal gemist hebben.
Groetjes
Dany, ex kroo 1986 43a Brakel
Ik heb daar wel maar 3 weken meegemaakt (aa opleiding c20 mm) maar het waren toffe weken. En Peetje hopelijk kom je de volgende keer ook. Het was echt de moeite waard.
Ik heb wel geen stand gezien waar je baretten en kentekens kon kopen, maar ik heb er echt moeten doorkoersen zodat ik wel het een en ander zal gemist hebben.
Groetjes
Dany, ex kroo 1986 43a Brakel
-
radio-operateurke - Lid geworden op: 29 jul 2007, 20:58
- Locatie: 9051
Hallo vrienden allemaal, terug van een korte vacantie, ik had het er zo op daar aanwezig te kunnen zijn op 15 sept. om mijn baret op de kop te kunnen tikken; maar het mocht niet zijn. Ik ben er niet geraakt en volgens de voorgaande commentaren en foto's heb ik nogal wat gemist, verdoeme, verdoeme toch. Enfin, het feit dat er velen onder jullie een mooie dag beleefd hebben is toch een troost. Ik zoek dus onverwijld verder naar een baret met kenteken die op mijn raap past en 't mag wel een serieuze klepper zijn hoor. Omvangrijke koppen bevatten daarom niet noodzakelijk veel inhoud natuurlijk.
Ik moet voorgaande bladzijden nog een grondig lezen want dezen bevatten weeral ongelooflijk veel informatie zie ik. Een vraagje aan de fotobezitters bij korpscommandanten op site essenthokorbach62aHawk; de persoon naast kol. Verberckmoes is de man waarnaar ik al maanden zoek; indien ik me niet vergis was hij bataljonscomm. in 1968/69 en franstalig. Is dit kol. Block? Groeten aan allen.
Ik moet voorgaande bladzijden nog een grondig lezen want dezen bevatten weeral ongelooflijk veel informatie zie ik. Een vraagje aan de fotobezitters bij korpscommandanten op site essenthokorbach62aHawk; de persoon naast kol. Verberckmoes is de man waarnaar ik al maanden zoek; indien ik me niet vergis was hij bataljonscomm. in 1968/69 en franstalig. Is dit kol. Block? Groeten aan allen.
-
radio-operateurke - Lid geworden op: 29 jul 2007, 20:58
- Locatie: 9051
Freddy, zoals je kan zien in mijn vorig item ben ik niet in Lombardsijde geraakt. Volgens U waren er baretten te koop. Zou er ergens een "winkel" bestaan, waar ik ze nu kan kopen? Groeten.
-
papafreddy - Lid geworden op: 04 nov 2006, 21:05
- Locatie: ardooie
Hallo radio-operateurke.radio-operateurke schreef:Freddy, Volgens U waren er baretten te koop. Zou er ergens een "winkel" bestaan, waar ik ze nu kan kopen? Groeten.
Na een week radiostilte is er terug reaktie, oef. Op dit forum heb ik effe gelezen (als ik me nie vergis) dat er in oostende zo'n winkel zou zijn.
Ofwel is het bij de gezellige babbel der hawkisten forum ofwel bij 43a forum. Ja als je op vele forum's leest geraak je de draad kwijt he. Alles eens goe overlezen, ik denk wel dat het op een datum staat van voor de 14 september.
Vroeger was er zo'n winkel in Brugge, in de jaren 80 heb ik daar nog sterren moeten gaan kopen. Maar jik vrees dat dit dicht is.
MVGr.
PapaFreddy
-
radio-operateurke - Lid geworden op: 29 jul 2007, 20:58
- Locatie: 9051
Ja Freddy, ik herinner me het item. 't Was in de Kapellestraat meen ik.
Inderdaad, 't was een weekje radiostilte; het doet mij denken aan één van de vorige topics waarin men schreef dat De Picker de "prise" uittrok als het eten niet op tijd aankwam. 'k Kan het goed geloven van onze Cesar, ik heb hem ook goed gekend; in de herfst van 1968 waren de missiles nog niet aangekomen en moesten de radio-operatoren vaak oefenen in een lokaaltje van de Stafbatt. met De Picker. Wij moesten hadden elk een morsesleutel die op een lange tafel gemonteerd was en verbonden met een luidspreker, zo konden wij onze morsesignalen en deze van de collega's horen. Als er al eens een valse noot tussenzat had De Picker het onmiddellijk gehoord, (hij was wel een specialist), en dan riep hij op zijn Zeels: "hela pijpekop" wa zijde gij daar aan muuschen... enz. Toch konen wij er goed mee overweg, met de Cesar.
Volgens ik zie is hij een hele poos daarna RSM geworden; hij is ook niet oud geworden, zoals nog velen bij dat wapen....Prettig weekend aan allen.
Inderdaad, 't was een weekje radiostilte; het doet mij denken aan één van de vorige topics waarin men schreef dat De Picker de "prise" uittrok als het eten niet op tijd aankwam. 'k Kan het goed geloven van onze Cesar, ik heb hem ook goed gekend; in de herfst van 1968 waren de missiles nog niet aangekomen en moesten de radio-operatoren vaak oefenen in een lokaaltje van de Stafbatt. met De Picker. Wij moesten hadden elk een morsesleutel die op een lange tafel gemonteerd was en verbonden met een luidspreker, zo konden wij onze morsesignalen en deze van de collega's horen. Als er al eens een valse noot tussenzat had De Picker het onmiddellijk gehoord, (hij was wel een specialist), en dan riep hij op zijn Zeels: "hela pijpekop" wa zijde gij daar aan muuschen... enz. Toch konen wij er goed mee overweg, met de Cesar.
Volgens ik zie is hij een hele poos daarna RSM geworden; hij is ook niet oud geworden, zoals nog velen bij dat wapen....Prettig weekend aan allen.
-
Gast
Awel pijpekop..wa zedde doar on't muesken...Haha radio-operateurken het was ekik die je de hint gaf om in de Kapellestraat te Oostende je licht even op te steken voor een baret. Je bent dus niet geweest...Foei...een ganse week aan de kust en nu het Noorden kwijt. Ik zou geld geven om nog eens dagje aan de kust te zijn (maar dat is een ander droef verhaal) Ik heb spijt dat ik je aan de stand in Schaffen geen baret meegebracht heb. Ik weet al dat je ook in de grote maten zit net als ik. Als ik er alsnog eentje op de kop kan tikken zal ik er maar een aanschaffen.
Gr Willem
(maar dat is een ander droef verhaal) Ik heb spijt dat ik je aan de stand in Schaffen geen baret meegebracht heb. Ik weet al dat je ook in de grote maten zit net als ik. Als ik er alsnog eentje op de kop kan tikken zal ik er maar een aanschaffen.Gr Willem
-
Peetje Maurice - Lid geworden op: 05 mei 2004, 18:53
- Locatie: IN HET LAND VAN SWENTIBOLD
Voor degenen die het woord "baret" niet zouden begrijpen, een milicien in mijn tijd (1974) had het altijd over zijn muts!
"Een baret is een ceremonieel hoofddeksel gemaakt van een bepaalde stof. Baretten worden vaak gedragen door militairen met een baretembleem. Zo bestaat de befaamde groene baret binnen de Nederlandse krijgsmacht.
De baret, of baskenmuts, is het nationale hoofddeksel van Frankrijk.
Een kleine baret wordt alpinopet of kortweg alpino genoemd.
De baret (Vlaams), biretta (Italiaans en Latijn) of bonnet (Nederlands) is ook het hoofddeksel van een katholieke geestelijke. De baret van de priester, diaken en subdiaken is zwart, die van de bisschoppen paars, die van de kardinalen rood. De paus draagt geen bonnet. De katholieke baret (bonnet) ontstond als onderscheidingsteken vrij laat. Naar alle waarschijnlijkheid gaat zij terug op het hoofddeksel dat afgestudeerde theologen ontvingen tezamen met hun titel. In de Middeleeuwen studeerden voornamelijk geestelijken theologie en zo werd de biretta (baret, bonnet) tot een symbool van het priesterschap in het Westen. In zowel de Oosters-orthodoxe als de Oosters-Katholieke Kerken komt de kerkelijke baret niet voor. Sinds de hervorming van de liturgie onder invloed van het Tweede Vaticaans Concilie (1962-1965) is de kerkelijke baret veelal in onbruik geraakt. Voorheen gebruikte de priester in de oude ritus frequent de kerkelijke baret. Tegenwoordig is het gebruik vaak beperkt tot bijvoorbeeld begrafenissen. Bij plechtigheden te Rome dragen echter ook nu nog kardinalen vaak een rode baret (bonnet). De plantensoort Kardinaalsmuts dankt zijn naam aan de gelijkenis van de vruchten met deze rode bonnetten.
Onder het Oostenrijkse bestuur werd aan de baronnen in het tegenwoordige België, naast toekenning van de adelsbrieven, meestal een soort van rangkroon toegewezen, die men het beste een baronnenbaret zou kunnen noemen, namelijk een gouden ring, waaruit een rood-fluwelen muts oprees, omgeven door halve cirkels van goud met edelstenen in de tussenruimte en bezet met parels. Er kon tussen deze baretten onderling nog allerlei verschillen bestaan. Soms worden wapens in België afgebeeld met zo'n baronnenbaret. "
Het kan toch niet dat er werkelijk niemand nog zo'n ding in zijn kast liggen heeft! Ik had er eentje, maar werd sofort door een verzamelaar afgehaald, ook de maat was voor de vrager véél te klein, een 55, is zelfs voor mij nu te klein, wat er zou kunnen op wijzen dat mijn schedel en dus ook hetgeen erin zit, groter geworden is
Aan de baret herkende men de soldaat, een baret die recht stond, dus zonder de golving er in, dat was een bleu, velen van die bleus hadden toen een "pisser" op hun baret, terwijl een baret die de juiste vorm had aangenomen een gevorderde soldaat was, die baret werd immers met bier gedoopt, ik herinner me dat ik ik miin hele baret destijds met bier, moeten uitdrinken heb, dat alles gebeurde in Lombardsijde, met onder meer de toenmalige para's, die er voor zorgden dat de doop van de baret op de juiste wijze gebeurde!
In Essentho aangekomen werd de 'baret' dan meestal nog eens gedoopt, om er heel zeker van te zijn dat die goed stond, langs de binnenkant was zo een tekening in ruitvorm, waarop de miliciens de dagen van hun dienst aftelden. De baret van een super, was van het goede teveel, soms werd de baret overdreven slap en sommige baretten van miliciens die op de" MT" werkten waren niet alleen van bier voorzien maar ook van de nodige olie komende uit de vrachtwagens in het leger "de voertuigen" genoemd.
Met vriendelijke groeten!
Der Peet
"Een baret is een ceremonieel hoofddeksel gemaakt van een bepaalde stof. Baretten worden vaak gedragen door militairen met een baretembleem. Zo bestaat de befaamde groene baret binnen de Nederlandse krijgsmacht.
De baret, of baskenmuts, is het nationale hoofddeksel van Frankrijk.
Een kleine baret wordt alpinopet of kortweg alpino genoemd.
De baret (Vlaams), biretta (Italiaans en Latijn) of bonnet (Nederlands) is ook het hoofddeksel van een katholieke geestelijke. De baret van de priester, diaken en subdiaken is zwart, die van de bisschoppen paars, die van de kardinalen rood. De paus draagt geen bonnet. De katholieke baret (bonnet) ontstond als onderscheidingsteken vrij laat. Naar alle waarschijnlijkheid gaat zij terug op het hoofddeksel dat afgestudeerde theologen ontvingen tezamen met hun titel. In de Middeleeuwen studeerden voornamelijk geestelijken theologie en zo werd de biretta (baret, bonnet) tot een symbool van het priesterschap in het Westen. In zowel de Oosters-orthodoxe als de Oosters-Katholieke Kerken komt de kerkelijke baret niet voor. Sinds de hervorming van de liturgie onder invloed van het Tweede Vaticaans Concilie (1962-1965) is de kerkelijke baret veelal in onbruik geraakt. Voorheen gebruikte de priester in de oude ritus frequent de kerkelijke baret. Tegenwoordig is het gebruik vaak beperkt tot bijvoorbeeld begrafenissen. Bij plechtigheden te Rome dragen echter ook nu nog kardinalen vaak een rode baret (bonnet). De plantensoort Kardinaalsmuts dankt zijn naam aan de gelijkenis van de vruchten met deze rode bonnetten.
Onder het Oostenrijkse bestuur werd aan de baronnen in het tegenwoordige België, naast toekenning van de adelsbrieven, meestal een soort van rangkroon toegewezen, die men het beste een baronnenbaret zou kunnen noemen, namelijk een gouden ring, waaruit een rood-fluwelen muts oprees, omgeven door halve cirkels van goud met edelstenen in de tussenruimte en bezet met parels. Er kon tussen deze baretten onderling nog allerlei verschillen bestaan. Soms worden wapens in België afgebeeld met zo'n baronnenbaret. "
Het kan toch niet dat er werkelijk niemand nog zo'n ding in zijn kast liggen heeft! Ik had er eentje, maar werd sofort door een verzamelaar afgehaald, ook de maat was voor de vrager véél te klein, een 55, is zelfs voor mij nu te klein, wat er zou kunnen op wijzen dat mijn schedel en dus ook hetgeen erin zit, groter geworden is
Aan de baret herkende men de soldaat, een baret die recht stond, dus zonder de golving er in, dat was een bleu, velen van die bleus hadden toen een "pisser" op hun baret, terwijl een baret die de juiste vorm had aangenomen een gevorderde soldaat was, die baret werd immers met bier gedoopt, ik herinner me dat ik ik miin hele baret destijds met bier, moeten uitdrinken heb, dat alles gebeurde in Lombardsijde, met onder meer de toenmalige para's, die er voor zorgden dat de doop van de baret op de juiste wijze gebeurde!
In Essentho aangekomen werd de 'baret' dan meestal nog eens gedoopt, om er heel zeker van te zijn dat die goed stond, langs de binnenkant was zo een tekening in ruitvorm, waarop de miliciens de dagen van hun dienst aftelden. De baret van een super, was van het goede teveel, soms werd de baret overdreven slap en sommige baretten van miliciens die op de" MT" werkten waren niet alleen van bier voorzien maar ook van de nodige olie komende uit de vrachtwagens in het leger "de voertuigen" genoemd.
Met vriendelijke groeten!
Der Peet
Humor en geduld zijn de kamelen waarmee je door alle woestijnen kunt gaan (Ph. Bosmans)