Over geloven
-
Henriette 2 - Lid geworden op: 24 feb 2007, 15:51
Deze vragen wijselijk "niet gezien?"Wil. schreef:` Evenmin kun je iemand doen weten hoe een appelsien smaakt als die persoon er nog nooit een geproefd heeft.
...................................
De blinde zal na jouw uitleg, aan het eerstvolgende verkeerslicht nog steeds niet weten of het rode licht brandt of niet. Hij zal bij een vakbondsbetoging ook de rode vuilniszakjes niet van de groene kunnen onderscheiden. Een machine kan hem daarover inlichten, maar hijzelf weet het nog steeds niet.
-
Zondervrees - Lid geworden op: 04 jul 2010, 22:00
Afgezien van het feit dat dat niet waar is, daar gaat het hier niet over. Hier gaat het erover of iets verifieerbaar is of niet en of dat dan als een bewijs mag gebruikt worden. On topic graag!Wil. schreef:[...] Jij en ik ervaren rood op dezelfde manier. [...]
Ni Dieu, Ni Maître
-
André_x - Lid geworden op: 07 feb 2012, 22:40
Als de zon geen licht zou uitstralen, dan zouden wij allen hier blind in kleur zijn. Met andere woorden: licht=kleur.
Zonder licht geen kleuren maar ook geen leven, dus kleur = ook leven.
Blinde mensen leven, doch ze kunnen het kleurrijke leven niet waarnemen door het stoffelijke oog maar daarvan in de plaats worden de rest van hun zintuigen actiever(bewuster). Een uniek voorbeeld hierin is The Blind Man Who Taught Himself To See
De vraag is nu of blinden werkelijk kleuren kunnen zien tijdens dromen,...?
Omdat ze geen licht kunnen zien, zouden ze ook geen kleuren kunnen zien, doch als kanttekening hierbij een uitspraak geciteerd van blindgeboren musicus Stevie Wonder: ' ik zie muziek in kleur'.
Zonder licht geen kleuren maar ook geen leven, dus kleur = ook leven.
Blinde mensen leven, doch ze kunnen het kleurrijke leven niet waarnemen door het stoffelijke oog maar daarvan in de plaats worden de rest van hun zintuigen actiever(bewuster). Een uniek voorbeeld hierin is The Blind Man Who Taught Himself To See
De vraag is nu of blinden werkelijk kleuren kunnen zien tijdens dromen,...?
Omdat ze geen licht kunnen zien, zouden ze ook geen kleuren kunnen zien, doch als kanttekening hierbij een uitspraak geciteerd van blindgeboren musicus Stevie Wonder: ' ik zie muziek in kleur'.
-
Zondervrees - Lid geworden op: 04 jul 2010, 22:00
En als ons ma een koe was…André_x schreef:Als de zon geen licht zou uitstralen, […]
Wat heeft dit met het topic te maken?
Ni Dieu, Ni Maître
-
jure - Lid geworden op: 27 okt 2004, 11:28
Niet afwijken he. Het gaat om het begrip geloven. Vraagje wordt er in andere talen de begrippen "geloof" en "geloof" ook zo gebruikt?
En wie kan er antwoorden op mijn vraag : bestond het begrip "geloven" voor er een gestructureerde religie was of stamt dit hier van af?
En wie kan er antwoorden op mijn vraag : bestond het begrip "geloven" voor er een gestructureerde religie was of stamt dit hier van af?
Ik geef je geen hand. Ik wil je omhelzen.
-
Zondervrees - Lid geworden op: 04 jul 2010, 22:00
De door mij gekende talen (EN, FR en DE) gebruiken het begrip op zo goed als dezelfde wijze als in het Nederlands.
Met dezelfde discussies als gevolg. Voornamelijk (gods)gelovigen die ongelovigen verwijten eigenlijk ook te geloven in iets.
Over de herkomst van het woord:
Met dezelfde discussies als gevolg. Voornamelijk (gods)gelovigen die ongelovigen verwijten eigenlijk ook te geloven in iets.
Over de herkomst van het woord:
Het woord "geloof" is dus niet exclusief verbonden met godsdienst.wikipedia schreef:De etymologie en de verwante termen in de Grieks-Romeinse oudheid zijn verhelderend voor het begrip geloof.
Geloof - Oud-Engels ge-leafa (Engels be-lief) < Germaans *ga-laubon (Duits Glaube) < *ga-laub-: "bemind, gewaardeerd". De stam -loof komt ook voor in lief-de < Oer-Germaans *lubo (Duits lieb, Gotisch liufs) < Indo-Europees *leubh-: "verlangen, beminnen" (vergelijk Latijn lubet, libet: "het behaagt", Sanskriet lubhyati: "verlangt").
Pistis en fides - Het Griekse en het Latijnse woord voor geloof, resp. pistis en fides, gaan beide terug op een Indo-Europese wortel *bhidh- / *bheidh- / *bhoidh- (vergelijk Grieks peithô: "overtuigen", peithomai: "overtuigd zijn, geloven", pistis: "overtuiging, geloof", Latijn fidere: "vertrouwen, geloven", foedus: "verdrag"). Het Engelse faith, Oud-Fries feid < Latijn fides. Er bestaat ook verwantschap met bidden, Oudengels biddan: "vragen, eisen" < Oer-Germaans *bithjan (Duits bitten: "vragen, verzoeken").
Credo - De geloofsbelijdenis begint met het Latijnse Credo: "ik geloof" (vergelijk Engels creed) dat teruggaat op Indo-Europees *kerd-dhe-: "geloven", letterlijk "zijn hart plaatsen" (Sanskriet crad-dadhami). Voor de Romein kan dit aangevoeld worden als "ik geef (do, dare) mijn hart (cor, cordis)".
Ni Dieu, Ni Maître
-
socrates - Lid geworden op: 05 nov 2005, 19:32
- Locatie: EUROPA
Volgens mij is geloof in een god te herleiden tot de hoop op een leven na de dood. Enkel wie zich niet echt kan neerleggen bij zijn nietigheid en sterfelijkheid, heeft religie nodig als een roesverwekkende drug. Zulke mensen zijn hovaardig genoeg om zichzelf uitverkoren te achten om niet, zoals elk ander dier, te moeten ontbinden tot hun oorspronkelijke gasvorm .
"NO ONE CAN MAKE YOU UPSET.
YOU CHOOSE TO BE. " Epictetus
YOU CHOOSE TO BE. " Epictetus
-
André_x - Lid geworden op: 07 feb 2012, 22:40
Wij als mensen kunnen ons vergissen, wij kunnen ons misleiden, wij kunnen zelfs de kracht van onze denkgeesten tegen onszelf keren. Maar zondigen kunnen wij niet. Er is niets wat wij kunnen doen dat onze werkelijkheid op enigerlei wijze echt zou kunnen veranderen, of hem echt schuldig maken. Dat is wat zonde zou doen, want dat beoogt ze. Maar ondanks alle wilde waanzin die eigen is aan heel het idee van zonde en zo ook de dood, is het onmogelijk. Want het loon van de zonde is de dood, en hoe kunnen onsterfelijken nu sterven?
Een belangrijk geloofspunt in de waanreligie van het ego, identificatie van stoffelijke gedachten, is dat zonde geen vergissing maar waarheid is, en dat juist onschuld misleidt. Zuiverheid wordt als arrogantie gezien, terwijl het als zondig aanvaarden van het zelf als heiligheid wordt beschouwd. En het is deze doctrine die de werkelijkheid van ons mensen, zoals de Schepping ons heeft geschapen en gewild heeft dat wij voor eeuwig zijn,,vervangt. Is dit nederigheid? Of is het eerder een poging om de schepping los te rukken van de waarheid, en haar gescheiden te houden?
Elke poging om zonde en sterven als een vergissing te herinterpreteren is voor het ego altijd onverdedigbaar. Het idee van zonde en sterven is in het menselijke denksysteem volkomen sacrosanct en niet te benaderen anders dan met eerbied en ontzag. Het is het meest ‘heilige’ concept in het egosysteem: geliefd en machtig, volkomen waar, en uiteraard beschermd door elk verdedigingsmiddel dat tot zijn beschikking staat. Want dit is zijn ‘beste’ verdediging, waaraan al de andere dienstbaar zijn. Dit is zijn pantser, zijn bescherming, en de fundamentele bedoeling van de speciale relatie volgens zijn interpretatie.
Men kan zonder meer zeggen dat het ego zijn wereld op zonde en dood heeft gebouwd. Alleen in zo’n wereld kan alles op z’n kop staan. Dit is de vreemde illusie die maakt dat de wolken van de dood zwaar en ondoordringbaar lijken. Hierin wordt de vastheid gevonden die de grondslag van deze wereld ogenschijnlijk bezit. Want zonde en het geloof in de dood heeft de schepping veranderd van een idee van Liefde tot een ideaal dat het ego wenst: een wereld waarover het heerst, samengesteld uit lichamen, zonder denkgeest of verstand en vatbaar voor volledig verval en verderf. Als dit een vergissing is, kan die door de waarheid makkelijk ongedaan worden gemaakt. Elke vergissing kan worden gecorrigeerd, als het aan de waarheid wordt overgelaten erover te oordelen. Maar als aan de vergissing de status van waarheid wordt verleend, waar kan ze dan naartoe worden gebracht? De ‘heiligheid’ van de dood wordt juist door deze vreemde kunstgreep op haar plaats gehouden. Als waarheid is ze dan intact, en alles wordt ter beoordeling naar haar gebracht. Als vergissing moet zij naar de waarheid worden gebracht. Het is onmogelijk geloof te hechten aan zonde en aan dood, want zonde en dood zijn ongeloof. Maar het is wel degelijk mogelijk te geloven dat een vergissing kan worden gecorrigeerd.
Een belangrijk geloofspunt in de waanreligie van het ego, identificatie van stoffelijke gedachten, is dat zonde geen vergissing maar waarheid is, en dat juist onschuld misleidt. Zuiverheid wordt als arrogantie gezien, terwijl het als zondig aanvaarden van het zelf als heiligheid wordt beschouwd. En het is deze doctrine die de werkelijkheid van ons mensen, zoals de Schepping ons heeft geschapen en gewild heeft dat wij voor eeuwig zijn,,vervangt. Is dit nederigheid? Of is het eerder een poging om de schepping los te rukken van de waarheid, en haar gescheiden te houden?
Elke poging om zonde en sterven als een vergissing te herinterpreteren is voor het ego altijd onverdedigbaar. Het idee van zonde en sterven is in het menselijke denksysteem volkomen sacrosanct en niet te benaderen anders dan met eerbied en ontzag. Het is het meest ‘heilige’ concept in het egosysteem: geliefd en machtig, volkomen waar, en uiteraard beschermd door elk verdedigingsmiddel dat tot zijn beschikking staat. Want dit is zijn ‘beste’ verdediging, waaraan al de andere dienstbaar zijn. Dit is zijn pantser, zijn bescherming, en de fundamentele bedoeling van de speciale relatie volgens zijn interpretatie.
Men kan zonder meer zeggen dat het ego zijn wereld op zonde en dood heeft gebouwd. Alleen in zo’n wereld kan alles op z’n kop staan. Dit is de vreemde illusie die maakt dat de wolken van de dood zwaar en ondoordringbaar lijken. Hierin wordt de vastheid gevonden die de grondslag van deze wereld ogenschijnlijk bezit. Want zonde en het geloof in de dood heeft de schepping veranderd van een idee van Liefde tot een ideaal dat het ego wenst: een wereld waarover het heerst, samengesteld uit lichamen, zonder denkgeest of verstand en vatbaar voor volledig verval en verderf. Als dit een vergissing is, kan die door de waarheid makkelijk ongedaan worden gemaakt. Elke vergissing kan worden gecorrigeerd, als het aan de waarheid wordt overgelaten erover te oordelen. Maar als aan de vergissing de status van waarheid wordt verleend, waar kan ze dan naartoe worden gebracht? De ‘heiligheid’ van de dood wordt juist door deze vreemde kunstgreep op haar plaats gehouden. Als waarheid is ze dan intact, en alles wordt ter beoordeling naar haar gebracht. Als vergissing moet zij naar de waarheid worden gebracht. Het is onmogelijk geloof te hechten aan zonde en aan dood, want zonde en dood zijn ongeloof. Maar het is wel degelijk mogelijk te geloven dat een vergissing kan worden gecorrigeerd.
-
Zondervrees - Lid geworden op: 04 jul 2010, 22:00
Verklaar 'denkgeest'.André_x schreef:Wij als mensen kunnen ons vergissen, wij kunnen ons misleiden, wij kunnen zelfs de kracht van onze denkgeesten tegen onszelf keren. […]
Ni Dieu, Ni Maître
-
socrates - Lid geworden op: 05 nov 2005, 19:32
- Locatie: EUROPA
Vermits niemand hierop reageerde vermoed ik dat mijn bijdrage niet duidelijk of niet on topic was. Graag enige toelichting daaromtrent. Met dank.socrates schreef:Volgens mij is geloof in een god, te herleiden tot de hoop op een leven na de dood. Enkel wie zich niet echt kan neerleggen bij zijn nietigheid en sterfelijkheid, heeft religie nodig als een roesverwekkende drug. Zulke mensen zijn hovaardig genoeg om zichzelf uitverkoren te achten om niet, zoals elk ander dier, te moeten ontbinden tot hun oorspronkelijke gasvorm .
"NO ONE CAN MAKE YOU UPSET.
YOU CHOOSE TO BE. " Epictetus
YOU CHOOSE TO BE. " Epictetus
-
Reini - Lid geworden op: 18 jul 2004, 10:46
- Locatie: Brasschaat
Die gasvorm is er te veel aan denk ik.socrates schreef:Vermits niemand hierop reageerde vermoed ik dat mijn bijdrage niet duidelijk of niet on topic was. Graag enige toelichting daaromtrent. Met dank.socrates schreef:Volgens mij is geloof in een god, te herleiden tot de hoop op een leven na de dood. Enkel wie zich niet echt kan neerleggen bij zijn nietigheid en sterfelijkheid, heeft religie nodig als een roesverwekkende drug. Zulke mensen zijn hovaardig genoeg om zichzelf uitverkoren te achten om niet, zoals elk ander dier, te moeten ontbinden tot hun oorspronkelijke gasvorm .
De rest is gewoon onweerlegbaar en een gelovige wijkt snel terug alsof hij de duivel zelf aanschouwt.
-
cappa - Lid geworden op: 17 feb 2009, 17:49
Zo beter?Reini schreef:Die gasvorm is er te veel aan denk ik.socrates schreef:Volgens mij is geloof in een god, te herleiden tot de hoop op een leven na de dood. Enkel wie zich niet echt kan neerleggen bij zijn nietigheid en sterfelijkheid, heeft religie nodig als een roesverwekkende drug. Zulke mensen zijn hovaardig genoeg om zichzelf uitverkoren te achten om niet, zoals elk ander dier, te moeten ontbinden tot hun oorspronkelijke.
De rest is gewoon onweerlegbaar en een gelovige wijkt snel terug alsof hij de duivel zelf aanschouwt.
-
Zondervrees - Lid geworden op: 04 jul 2010, 22:00
Is er een andere manier van denken?André_x schreef:Het verstandelijke denken.Verklaar 'denkgeest'.
Ni Dieu, Ni Maître