De wetenschap als misleiding.

Vesselin schreef:Zo'n Cappa, bvb, vraagt: de stelling van het "Primaat van het bewustzijn" te onderbouwen. Alsof zijn stelling van het "Primaat van de materie" onderbouwd zou zijn!

In je fantasie.
Maar dat zijn we van jou nu al gewoon.

Kom liever eens met wat argumenten voor wat je allemaal beweert.
Kwantiteit kan kwaliteit nog altijd niet vervangen.

Mijn argument is dat je je innerlijke huishouding onbevooroordeeld moet observeren!
Als je dat niet doet, blijf je je verschansen in de 'veilige' burcht van je intellect. Maar dat is helemaal geen veilige burcht!

Vesselin schreef:Mijn argument is dat je je innerlijke huishouding onbevooroordeeld moet observeren!
Als je dat niet doet, blijf je je verschansen in de 'veilige' burcht van je intellect. Maar dat is helemaal geen veilige burcht!

Weer die hond die achter zijn staart zoekt?

Vesselin schreef:Mijn argument is dat je je innerlijke huishouding onbevooroordeeld moet observeren!
Als je dat niet doet, blijf je je verschansen in de 'veilige' burcht van je intellect. Maar dat is helemaal geen veilige burcht!

Kan je iets onbevooroordeeld observeren zonder intellect ?
En zo ja, hoe doe je dat dan ?
Zoals een mensaap misschien, die heeft ook een bewustzijn, die gaat dan een beetje voor zich uit zitten staren , onbevooroordeeld, dat zeker.

Vesselin schreef:Om terug te keren naar ons boeiend onderwerp: Het punt dat Sheldrake o.a. wil maken is: dat mensen verkeerdelijk van mening zijn dat ze 'wetenschappelijk denken' omdat ze de ideologie van het materialisme aanhangen. Niets is minder waar. De methode van het wetenschappelijk onderzoek staat, idealiter, los van om het even welke ideologie of dogmatische doctrine. Jammer genoeg, hebben wetenschapsbeoefenaars, die tot de groep behoren die de centen krijgt en door de regeringen en commerciële organisaties ondersteund worden, al dan niet bewust, voor de ideologie van het materialisme gekozen.

In een geldgedreven wereld zoals de onze hoef je niet anders te verwachten, waarachtige wetenschap ontsnapt niet aan deze misleiding waardoor er maar weinig keuzes zijn. Het is identificeren met het systeem en je schikken naar de heerschappij van de machtswellusteling of niet. De identificatie brengt wetenschap in een soort van schizofrene positie, het is dan onderzoek doen waarom het verkeerd gaat maar je mag er niets over zeggen. Toch levert wetenschap voortreffelijk werk:

(1) Correspondentieconcept

De meeste algemene opvatting is dat een uitspraak over een ervaring waar is als die uitspraak correspondeert met een stand van zaken in de werkelijkheid. Iets is waar als het een echte situatie vertegenwoordigt. Dit concept wordt het ‘correspondentieconcept van waarheid’ genoemd. In filosofische zin handelt de correspondentietheorie van waarheid onder andere over theorieën die corresponderen met feiten of over uitspraken die corresponderen met standen van zaken. Voor correspondentie geldt: een theorie is alleen maar waar als ze zo min mogelijk subjectief is. Wetenschap en jurisprudentie bijvoorbeeld stoelen op dit concept van waarheid. Het concept impliceert het bestaan van objectiviteit.

(2) Coherentieconcept
(3) Pragmatisch concept
(4) Metaforisch concept
(5) Presentationeel concept

http://www.bol.com/nl/p/transpersoonlij ... 001827952/

Reini schreef:Kan je iets onbevooroordeeld observeren zonder intellect?En zo ja, hoe doe je dat dan?

Wellicht kunnen we dat beter nuanceren Reini, 'zonder intellect' kan mi beter begrepen als 'zonder misleidende conditionering'. Het intellect uitsluiten is natuurlijk moeilijk, we kunnen wel ons zgn 'gezond verstand' gebruiken door IQ en EQ in balans te brengen met elkaar, in het verlengde (simultaan eigenlijk) bestaat er ook zoiets als SQ.

Reini schreef:Kan je iets onbevooroordeeld observeren zonder intellect ?
En zo ja, hoe doe je dat dan ?

Natuurlijk niet! Je observeert, en dank zij je intelligentie zie je het verband tussen de dingen.
Ik had het over "verschansen in het intellect", niet "buitenspel zetten van het intellect".
Ik bedoel het verschil tussen: feitelijk gadeslaan wat er in jezelf gebeurt, en daarover theoretiseren. Hoe, wat je denkt resoneert in je lichaam, bvb. Je kan daar een psychologie-boek over lezen, maar tot je het als feitelijk gebeuren in jezelf waarneemt, blijft het theorie.

Wat betreft de argumentatie, ivm. Cappa's opmerkingen:
Je kunt eindeloos theoretiseren over wat bewustzijn is... het feit is dat je bewust bent en dat je dat in jezelf kunt observeren, en daarvan kunt leren op een manier die niet van buitenaf kan onderzocht worden.

Als je daarenboven, zoals ik, een tiental hedendaagse bewustzijnsfilosofen hebt gelezen, vergaat je de lust om te argumenteren. Die specialisten zelf, slagen er allerminst in om tot een consensus te komen!

Vesselin schreef:Als hij de resultaten met de neuroticus... euh, pardon... neurowetenschapper bespreekt, blijkt die man heel voorzichtig en bescheiden te spreken over waar ze nu staan met hun scannertests.

Allee gij!

Ik vrees dat die geïnflatteerde resultaten alleen in jouw opholgeslagen brein zitten.

Ja... potvermillenondedju... lees het boek zelf hé!

Vesselin schreef:Mijn argument is dat je je innerlijke huishouding onbevooroordeeld moet observeren!
Als je dat niet doet, blijf je je verschansen in de 'veilige' burcht van je intellect. Maar dat is helemaal geen veilige burcht!

Het eerste doet omzeggens iedereen in een of andere, meer of minder intensieve vorm, met perioden meer of minder. Je bent dus weer open deuren aan het intrappen.
Alleen blijft de vraag in welke mate dat onbevooroordeeld kan gebeuren.

En dat zou een onderbouwing moeten leveren voor de onderstelling dat bewustzijn iets universeel zou zijn, los van het brein?
Droom zachtjes verder, zou ik zeggen.

Vesselin schreef:Ja... potvermillenondedju... lees het boek zelf hé!

De boekenbeurs is reeds gesloten, jong. Je mag stoppen met reclame maken. Ze gaan je er niet meer betalen, denk ik.

Vesselin schreef:Wat betreft de argumentatie, ivm. Cappa's opmerkingen:
Je kunt eindeloos theoretiseren over wat bewustzijn is... het feit is dat je bewust bent en dat je dat in jezelf kunt observeren, en daarvan kunt leren op een manier die niet van buitenaf kan onderzocht worden.

Als je daarenboven, zoals ik, een tiental hedendaagse bewustzijnsfilosofen hebt gelezen, vergaat je de lust om te argumenteren. Die specialisten zelf, slagen er allerminst in om tot een consensus te komen!

En je kunt eindeloos theoretiseren over wat er gebeurt als je loopt ... het feit is dat je loopt en dat je dat van jezelf kunt observeren. En wat er allemaal voor nodig is en welke complexe interacties daar allemaal bij komen kijken, dat kan nog altijd niet van buitenaf onderzocht worden.

Maar wat die lust tot argumenteren betreft die je zou ontgaan, wat zit je hier dan te doen? En waarom maakte je hier dan ongeveer iedereen uit dat ze niet wilden discussiëren? Maar als je weerwoord krijgt heb je geen zin om te argumenteren? Wel zeer zwak, niet? Zo wordt je op feiten gedrukt die je anders behendig kunt omzeilen door eindeloos theoretiseren. En door jezelf wijs te maken hoe gevorderd je wel bent door het lezen van grote moderne filosofen.
Misschien moet je eerst eens goed jezelf observeren om te leren wat je nu eigenlijk wil.
Ik zou zeggen, begin eens met een blog. Daar kun je je uitleven in ellenlange schrijfsels. Maar tja, dat heb je al geprobeerd, maar niemand las het natuurlijk.

cappa schreef:Ik vrees dat die geïnflatteerde resultaten alleen in jouw opholgeslagen brein zitten.

Men noeme dit normaal

Argumenten die het voorbeeld, waarin ik het bewustzijn beschouw als de output van een organisch systeem, ontkrachten, heb ik hier nog niet mogen lezen.