WO III in aantocht?

[YYZ]

Interessante voorstelling om even aandachtig door te nemen:

http://www.visualcapitalist.com/the-gol ... arket-data

Huh ...?

Als we het monetaire beleid goed bekijken dan bestaan er grosso modo 3 middelen om de economie te sturen, er is (1) inflatie, (2) deflatie en (3) flateren, naargelang welke optie gekozen wordt leven we in welzijn of armoede, er bestaat altijd een wisselwerking tussen deze 3 instrumenten.

[cappa]

Sinds wanneer zijn inflatie of deflatie beleidsmiddelen?

[YYZ]

Sinds wanneer zijn inflatie of deflatie beleidsmiddelen?

Is altijd al zo geweest, we hebben alleen het systeem geamputeerd van een aantal instrumenten die ons nu serieus in de problemen brengen. Heeft denkelijk iets te maken met de intepretatie over groei, soms vergeet men de doelstelling of de breekpunten daarin, het gevolg dramatisch.

[Wil.]

Sinds wanneer zijn inflatie of deflatie beleidsmiddelen?

Het aansturen op meer inflatie (Japan vandaag) heeft wel degelijk een politiek-economische bedoeling: de Japanners gaan beseffen dat hun geld jaarlijks een flink stuk zal afnemen in waarde. Ze zullen het bijgevolg ergens anders voor gebruiken dan voor het spaarboekje. Dat zou meer consumptie moeten zijn → meer nood aan goederen/diensten → meer groei voor bedrijven.

Landen die een grote schuld hebben, slagen er bij hoge inflatie beter in om die schuld terug te betalen.

[Wil.]

Als je kunt kiezen om steeds opnieuw alle schulden kwijt te schelden, is er dan hoegenaamd ook maar één goede reden te bedenken om niet volop voor schuldopbouw te gaan? Waarom zou er ook maar één land zijn dat nog een begroting in evenwicht wil of een beheersbare schuld zou nastreven? Om de X jaar scheldt men immers alle schuld kwijt en we herbeginnen. Juist?

Zeer gevatte vraag Wil, ik weet echter niet wat je zelf zou doen maar geef je een reactie hierop. In het beste geval induceert deze tabula rasa ook een mentaliteitswijziging, hoe dit zal verlopen hangt af van hoe politiek hiermee omspringt. Ik beschouw de term 'politiek' als de vertegenwoordiging van allerhande meningen (ic bevolking) en politiekers hebben als opdracht deze te verzoenen tot een coherent geheel, ook over de grenzen heen. Dit even tussendoor maar toch niet onbelangrijk, meen ik.

Zoals altijd zijn er allerhande opties, nu we weten dat die kwijtschelding ten allen tijde technisch mogelijk is, verandert dat onze kijk op de dingen. Ik som wat op ...

(1) we bouwen terug schulden op en passen nadien opnieuw de tabula rasa toe
(2) we gaan als waanzinnigen consumeren want het maakt toch niet uit
(3) we herstellen de economie (ic sociaal, efficiënt en duurzaam)

Voordat men de spons even over alle schulden haalt, zou men best bij voorbaat weten wat de gevolgen ervan zijn. Ik vind het geen goede optie om zomaar te verwachten dat het wel goed zal komen.

Indien de spons wordt geveegd over de opgestapelde schulden, dan zullen degenen die de schulden hebben gemaakt zeer snel hetzelfde pad bewandelen. Immers, het heeft hen veel positiefs bijgebracht: de goederen en diensten die men zich daardoor kon toeëigenen blijven verworven. Voor de schuldeisers blijkt het volgens die "monetaire relativiteitstheorie" geen nadeel te hebben opgeleverd (????). Wie zou dan niet opnieuw hetzelfde doen?

Welk voordeel kan optie 3 dan bieden tov optie 1 en 2? Wanneer ik naar het gedrag van de massa kijk, dan gaat de over-over-overgrote meerderheid linea recta weer naar de eerste twee mogelijkheden.


Bijgevolg vrees ik dat er iets niet klopt met de principes van de monetaire relativiteitstheorie. Zo wordt het immers voor iedereen onmiddellijk mogelijk om AL zijn verlangens te voldoen: je kunt op krediet alle boeken kopen die je wil, alle muziek aanschaffen, je hele interieur inrichten, een huis van je dromen neerzetten, de reizen maken die je maar wil en ondertussen ook nog genieten van gratis geneeskunde, onderwijs, beveiliging enzovoort. Een sterk verhaal voor een verkiezing, denk ik.

Indien deze veronderstellingen waar zijn, dan zal daardoor elk land op een wip uit de nood geholpen zijn. Er zullen binnen de maand geen armen meer zijn op aarde en wetenschappelijk onderzoek kan tot in het oneindige worden doorgevoerd omdat de geleende fondsen er altijd zullen zijn. Bij een te hoog opgelopen schuld beginnen we immers weer opnieuw vanaf nul. Al wat je nodig hebt is een spons.

[YYZ]

Voordat men de spons even over alle schulden haalt, zou men best bij voorbaat weten wat de gevolgen ervan zijn. Ik vind het geen goede optie om zomaar te verwachten dat het wel goed zal komen.

Ben ik het volledig mee eens Wil, mensen maken er soms iets totaal anders van dan wat er in essentie staat, het vergt transformationeel leiderschap en is een taak voor politiek. Wat we nu wel al weten is dat het debat inhoudelijk van een andere orde zal zijn. Er bestaat ook een conceptueel simulatiemodel om de tabula rasa in fases door te voeren, het is een beetje als ‘oefening baart kunst’. Iedereen kan nu zelf eens proberen en is een kwestie van keuzes.

“De neutraliserende attractor geeft ons het wiskundige bewijs dat schulden op een louter technische manier kunnen opgelost worden zonder de reële economie extra te belasten, in theorie komen we hiermee tegemoet aan de randvoorwaarden van onze opdracht. In de praktijk is het vrij ondenkbaar dat we de theorie overnacht kunnen toepassen, om deze reden vergt de theorie ook een functionele inpassing in de tijd. Hieronder treft u een ’stap voor stap’ toelichting, we adviseren om het rekenblad te openen en simultaan te beschouwen.”

http://www.chaospunt.org/?page_id=172

[cappa]

Sinds wanneer zijn inflatie of deflatie beleidsmiddelen?

Is altijd al zo geweest,

Rente, geldhoeveelheid, ... zijn beleidsmiddelen.
Inflatie, deflatie zijn het gevolg.

Je stelde "Terugbetalen van schuld is vernietigen van geld" in vraag.
Heb je je vraagteken al ingetrokken?

[YYZ]

Indien de spons wordt geveegd over de opgestapelde schulden, dan zullen degenen die de schulden hebben gemaakt zeer snel hetzelfde pad bewandelen. Immers, het heeft hen veel positiefs bijgebracht: de goederen en diensten die men zich daardoor kon toeëigenen blijven verworven. Voor de schuldeisers blijkt het volgens die "monetaire relativiteitstheorie" geen nadeel te hebben opgeleverd (????). Wie zou dan niet opnieuw hetzelfde doen?

Dat is zeker een aandachtspunt, de stelling ‘1% inspiratie en 99% transpiratie’ is hier van kracht. Er is (1) de wiskundig bewezen technische oplossing en (2) hoe reageren we hierop. De theorie wordt ook omkaderd door ander wetenschappelijk werk waaronder – en niet onbelangrijk – Thomas Kuhn die stelt dat bij een mentaliteitswijziging het debat amper vergelijkbaar is, tijdens het onderzoek is regelmatig gebleken dat Thomas Kuhn hierin meer dan gelijk heeft. Het is een beetje als actie en reactie, naargelang welke weg bewandeld wordt zullen andere neveneffecten ontstaan, net hierom zijn bewustzijnscampagnes en volwassen dialoog zo belangrijk. Een aantal mijlpalen en praktische bezwaren werden al in kaart gebracht http://www.chaospunt.org/?page_id=7633, er zullen er beslist nog meer zijn en vormt onderwerp van het politieke debat.

Welk voordeel kan optie 3 dan bieden tov optie 1 en 2? Wanneer ik naar het gedrag van de massa kijk, dan gaat de over-over-overgrote meerderheid linea recta weer naar de eerste twee mogelijkheden.

Ja, dat zou kunnen, de theorie induceert in het beste geval een andere modus operandi met tal van andere neveneffecten, dat is optie (3). Punten (1) en (2) zijn de mijlpalen die getrotseerd moeten worden om dit duidelijker te krijgen. Gemakshalve neem ik even aan dat we daaraan voorbij zijn, op dat moment wordt het wereldbeeld totaal anders. Een voorbeeld is dat we niet langer en harder hoeven te werken in functie van die schulden. Los van het zuiver demografische aspect kunnen we dan beginnen denken aan een waarachtig duurzame economie, de huidige situatie laat dit niet toe omdat we constant op zoek zijn naar geld waardoor het omgekeerde effect ontstaat, ‘duurzaam’ is te duur, begrijp je? Kortom, de begrippen werkgelegenheid en werkloosheid kunnen bij optie (3) heel anders geïnterpreteerd worden.

Bijgevolg vrees ik dat er iets niet klopt met de principes van de monetaire relativiteitstheorie. Zo wordt het immers voor iedereen onmiddellijk mogelijk om AL zijn verlangens te voldoen: je kunt op krediet alle boeken kopen die je wil, alle muziek aanschaffen, je hele interieur inrichten, een huis van je dromen neerzetten, de reizen maken die je maar wil en ondertussen ook nog genieten van gratis geneeskunde, onderwijs, beveiliging enzovoort. Een sterk verhaal voor een verkiezing, denk ik.

Ja, dat zie je goed, dat is in theorie allemaal mogelijk. Ook hier zie je waarom die gedragswijziging zo belangrijk is, gaan we (1) als gekken consumeren waardoor de productie zelfs niet meer kan volgen of (2) iets anders. Als het (1) wordt dan vrees ik met je mee, hoe dat (2) ‘iets anders’ er moet gaan uitzien vergt dialoog en consensus. Belangrijk op dit moment is de bewustwording dat in theorie die schulden geen probleem meer kunnen zijn, politiek en media kunnen dan ook de bevolking anders berichten waardoor er terug wat hoop en vertrouwen komt, in tegenstelling tot de aanhoudende onheilspellende berichten van vandaag een wereld van verschil, meen ik. Een sterk verhaal voor de verkiezingen, hoe bedoel je dat?

Indien deze veronderstellingen waar zijn, dan zal daardoor elk land op een wip uit de nood geholpen zijn. Er zullen binnen de maand geen armen meer zijn op aarde en wetenschappelijk onderzoek kan tot in het oneindige worden doorgevoerd omdat de geleende fondsen er altijd zullen zijn. Bij een te hoog opgelopen schuld beginnen we immers weer opnieuw vanaf nul. Al wat je nodig hebt is een spons.

Zoals je het zegt, mensen zullen misschien denken dat het over een utopie gaat, het ‘probleem’ is dat de wiskundige bewijslast onmogelijk kan ontkend worden, het is wel degelijk mogelijk. Gezien je zeer congruente reacties wordt het nu misschien ook duidelijk waarom economen spreken over de ‘tragische absurditeit’ van onze hedendaagse situatie. Anders gezegd, politiek heeft blijkbaar een ontzaglijk probleem met al die schulden en rekent op de bevolking om die berg op te lossen, we kunnen dat nu ook op een louter technische manier, begrijp je? Het enige dat we in principe nodig hebben is de politieke bereidheid tot samenwerking, het is niet iets dan één land op zich kan doen.

Stof tot nadenken, niet waar? De spons erover, het kan.

[YYZ]

Sinds wanneer zijn inflatie of deflatie beleidsmiddelen?

Is altijd al zo geweest,

Je stelde "Terugbetalen van schuld is vernietigen van geld" in vraag.
Heb je je vraagteken al ingetrokken?

Nee, ik was eerlijk gezegd op een antwoord aan het wachten van jou. Wellicht is het een kwestie van interpretatie, kan je me dat wat meer toelichten hoe je dat ziet?

[YYZ]

Sinds wanneer zijn inflatie of deflatie beleidsmiddelen?

Is altijd al zo geweest,

Rente, geldhoeveelheid, ... zijn beleidsmiddelen.Inflatie, deflatie zijn het gevolg.

Het leuke aan economie is dat het ons totaal in verwarring kan brengen en alles wat gezegd wordt tegengesproken kan worden. Ten minste, dat denk ik toch en probeer met een voorbeeld, zie graag je reactie op het onderstaande. Stel, volgende situatie

Europa

1000 loon
100 prijs product
10 koopkracht

China

100 loon
10 prijs product
10 koopkracht

De koopkracht of levensduurte is exact hetzelfde, als Europa en China volledig los van elkaar zouden staan is er geen probleem. Aangezien ze nu wel in relatie staan ontstaat er wat men de ‘loonhandicap’ noemt, met alle neveneffecten die daarbij komen kijken. Omdat politiek iets van economie kent en ook kunnen samenwerken, komen ze op het idee om in China alles te verhogen met een factor 10. De situatie wordt dan als volgt :

Europa

1000 loon
100 prijs product
10 koopkracht

China

1000 loon
100 prijs product
10 koopkracht

Het monetaire beleid van politiek heeft nu de loonhandicap weggewerkt en is een louter technische aangelegenheid, er is ceteris paribus niets gewijzigd aan de koopkracht. De vraag is nu of we dit als ‘inflatie’ kunnen beschouwen? Waarom wel of waarom niet?

[Wil.]

Ik vrees dat het utopisch zal blijven. Een mentaliteitswijziging bij de massa op het vlak van geld en bezit - en dat is in jouw visie essentieel - kun je niet op korte tijd verwezenlijken.

Er is een godsdienst die al 2000 jaar bezig is om iets dergelijks te bewerkstelligen: "Geef alles aan de armen en volg mij." Zoiets vraagt een massale mentaliteits- en gedragswijziging. Dat is niet gelukt.

Er is een politiek systeem (geweest) dat ervan uitging dat alle mensen zich compleet zouden inzetten voor elkaar en dat alle bezit gezamenlijk zou worden beheerd. Zoiets vraagt een massale mentaliteits- en gedragswijziging. Dat is niet gelukt.


De 'financiële relativiteitstheorie' waarbij de schuldeisers en schuldenaars achteraf allebei tevreden zijn hoewel de schulden niet werden ingelost, blijft problematisch.
Zodra je dit kunt uitleggen aan de massa, maak je een kans

[cappa]

Je stelde "Terugbetalen van schuld is vernietigen van geld" in vraag.
Heb je je vraagteken al ingetrokken?

Nee, ik was eerlijk gezegd op een antwoord aan het wachten van jou. Wellicht is het een kwestie van interpretatie, kan je me dat wat meer toelichten hoe je dat ziet?

Daar was ik mee begonnen, maar jij begon over Kerstmis en ging dan in een wijde boog.

Ik zal het nog eens herhalen, ben je akkoord met "krediet verlenen = geld creëren"?
En laat je interpretaties nu maar achterwege. Geef eens een kort en duidelijk antwoord, i.p.v. hele pagina's vol te smeren met woordenbrij.

[YYZ]

Je stelde "Terugbetalen van schuld is vernietigen van geld" in vraag.
Heb je je vraagteken al ingetrokken?

Nee, ik was eerlijk gezegd op een antwoord aan het wachten van jou. Wellicht is het een kwestie van interpretatie, kan je me dat wat meer toelichten hoe je dat ziet?

Daar was ik mee begonnen, maar jij begon over Kerstmis en ging dan in een wijde boog.

Ik zal het nog eens herhalen, ben je akkoord met "krediet verlenen = geld creëren"?
En laat je interpretaties nu maar achterwege. Geef eens een kort en duidelijk antwoord, i.p.v. hele pagina's vol te smeren met woordenbrij.

Als het fractioneel bankieren gebruikt wordt ben ik geneigd te stellen van wel.

[cappa]

Sinds wanneer zijn inflatie of deflatie beleidsmiddelen?

Is altijd al zo geweest,

Rente, geldhoeveelheid, ... zijn beleidsmiddelen.Inflatie, deflatie zijn het gevolg.

Het leuke aan economie is dat het ons totaal in verwarring kan brengen en alles wat gezegd wordt tegengesproken kan worden. Ten minste, dat denk ik toch en probeer met een voorbeeld, zie graag je reactie op het onderstaande. Stel, volgende situatie

Speel dergelijke logische spelletjes maar met Will. Die doet dat graag.
Mij interesseert dat niet.

Ik volg alleen de ontwikkelingen, probeer ze te begrijpen en gepaste voorzorgen te nemen.

[YYZ]

De 'financiële relativiteitstheorie' waarbij de schuldeisers en schuldenaars achteraf allebei tevreden zijn hoewel de schulden niet werden ingelost, blijft problematisch.
Zodra je dit kunt uitleggen aan de massa, maak je een kans

Prachtig filmpje, heb je dat zelf gemaakt?