In andere gevallen gaat het zo een beetje
A priori is geld neutraal, de interpretatie hiervan is afhankelijk van hoe we dit bekijken maar economisch gezien kan er nooit enige geldrestrictie zijn, enkel dit laat toe om heel de hedendaagse monetaire malaise tot een tragische absurditeit te verklaren, dit mag je letterlijk nemen en echt geen grap. Bevestiging voor deze stelling kunnen we gewoon aflezen van het internet, niets nieuw onder de zon en middels de Financiële Relativiteitstheorie kunnen we dat makkelijk bewijzen, op zich geen probleem. Als we vervolgens een waarde toekennen aan een goed beginnen andere factoren een rol te spelen, deze zijn volledig van psychische aard aangezien bv een appel niet vraagt om duurder te worden. Op dit punt kan je stellen dat geld niet langer neutraal is aangezien het een bepaalde materiële tegenwaarde vertegenwoordigt, het doet echter geen afbreuk aan het grondbeginsel. Nu, om een of andere mysterieuze reden vergeten we dat grondbeginsel waardoor we allerhande problemen creëren om vervolgens tot het absurde idee te komen dat er niet genoeg geld zou zijn. Deze vergetelheid heeft echter wel dramatische gevolgen waardoor we tot beleidsbeslissingen komen die totaal ontdaan zijn van elementaire economische kennis, ze kennen dan ook geen rechtsgeldigheid. Een economische theorie kan beslist handig zijn maar ook leiden tot verstarring, vanaf dan zijn we slaaf van de theorie en wordt de flexibiliteit van het denken deels uitgeschakeld, quasi letterlijk. Al wie iets anders komt vertellen dan de voor heilig verklaarde theorie zal het dan niet begrepen hebben, voor gek verklaard worden, een dromer zijn, utopist, fantast, een bedreiging vormen … of wat dan ook, de clichés en platitudes vliegen dan als raketaanvallen om je oren. Enkel hierover kunnen we duizend boeken schrijven, finaal blijft het economische grondbeginsel van kracht, geld is neutraal en er kan economisch gezien nooit een restrictie aan zijn, punt.
