WO III in aantocht?

[janx]

Wat beloning betreft , zie ik het toch wel een beetje anders . Men doet geen goede werken OMWILLE van de beloning , als het goed is , maar die is er wel . Zoiets als ' oorzaak en gevolg ' , dat is zo , maar er is geen noodzaak om aan dat gevolg te denken . Men doet goed , OM het goeddoen , niet om de beloning , hoewel die er is .

Duidelijk dat je het anders ziet. Mijn inziens er is geen beloning, maar eerder een veruiming van je gevoel van meer in harmonie met het leven zelf te kunnen zijn.
Of het nu wel of niet een noodzaak is aan het gevolg te denken, dat doet helemaal niets terzake denk ik. Het is een natuurwet dat op elke actie een reactie zal volgen. Hoe klein of groot, direct, of later het dan ook zal zijn. En dat zal ook zo werken in je gevoel wat je bent.
En ik zie de natuurwetten als onveranderlijk en als een steeds werkend werkzaamheid. Geen miljoenste van een seconde zal die afwezig zijn, bij wijze van spreken. Het stuwd de komos en alles wat is onvermoeit door naar het volgende. En het moment nu, is het vertrekpunt voor het volgende nu.... enz enz.
Als je dit goed laat doordringen in je gevoel, dan heb je kans om even weg te zinken.
Dus maar niet doen.

[YYZ]

Duidelijk dat je het anders ziet. Mijn inziens er is geen beloning, maar eerder een veruiming van je gevoel van meer in harmonie met het leven zelf te kunnen zijn.

Stel me hierbij een vraag, ben het zeker niet oneens met je maar betekent die ervaring ook niet al alle lijden ook ervaren wordt? Is dat geen onprettiger gedachte waardoor we ons maar beter ver weg houden van die 'harmonie'?

[janx]

Stel me hierbij een vraag, ben het zeker niet oneens met je maar betekent die ervaring ook niet al alle lijden ook ervaren wordt? Is dat geen onprettiger gedachte waardoor we ons maar beter ver weg houden van die 'harmonie'?

Lijden is geen harmonisch gevoel, en doet je misschien dingen doen, wel vanuit eigen keuze verkozen, die uiteindelijk een nog diepere lijden te weeg kan brengen. De kunst is om te leven in die situtie waarin je zit, en daar het beste er uit te halen. En wat onmogelijk of niet haalbaar is, te laten wat het is.
Gewoon doen met wat wel mogelijk en haalbaar kan zijn ook al wordt het niet geheel compleet zoals je gewenst zou hebben. Het gewoon mens zijn en zorgen voor je levensonderhoud voor je zelf, vrouw en kinderen, indien van toepassing, is wat je nodig hebt. Alles wat je er naast aan positieviteit kan bijdragen is dan mee genomen. Maar je bent nooit verantwoordelijk voor het gedrag van een ander, enkel geheel en al voor wat je zelf doet en laat, dit ook ten aanzien van je mede mens waar mogelijk en gewenst.

[YYZ]

Lijden is geen harmonisch gevoel, en doet je misschien dingen doen, wel vanuit eigen keuze verkozen, die uiteindelijk een nog diepere lijden te weeg kan brengen. De kunst is om te leven in die situtie waarin je zit, en daar het beste er uit te halen. En wat onmogelijk of niet haalbaar is, te laten wat het is. Gewoon doen met wat wel mogelijk en haalbaar kan zijn ook al wordt het niet geheel compleet zoals je gewenst zou hebben. Het gewoon mens zijn en zorgen voor je levensonderhoud voor je zelf, vrouw en kinderen, indien van toepassing, is wat je nodig hebt. Alles wat je er naast aan positieviteit kan bijdragen is dan mee genomen. Maar je bent nooit verantwoordelijk voor het gedrag van een ander, enkel geheel en al voor wat je zelf doet en laat, dit ook ten aanzien van je mede mens waar mogelijk en gewenst.

In harmonie met de wereld exclusief het lijden, lijkt zalig te zijn.

[YYZ]

Ter vermijding van WOIII, gezien de omstandigheden kunnen we echter geen garantie geven, jammer genoeg

Het cruciale punt is dat een besluitvormingsproces afhankelijk is van de beschikbare informatie, het ontbreken van informatie maakt dat niet alle opties overwogen kunnen worden en het besluit misschien een aantal neveneffecten creëert die pas na verloop van tijd averechts uitpakken. Op zichzelf zal het besluit gerelateerd zijn aan het vooropgestelde doel en de tijdsdruk waarbinnen een besluit moet genomen worden. De manieren om een probleem aan te pakken kunnen divers zijn, doordacht of oppervlakkig, volgens routine of innovatief. Al deze elementen spelen op elkaar in, wetend dat verschillende mensen een verschillende aanpak hebben, betekent dat er naar een consensus gezocht moet worden. In reflectie naar onze maatschappij kan u zich een voorstelling maken hoe lang een besluit op zich kan laten wachten, ondertussen draait de wereld door en ontkiemen er nieuwe problemen, finaal zeer vermoeiend en op deze manier als vechten tegen de bierkaai. In het kader van dit onderzoek is dit element niet onbelangrijk gebleken, binnen het huidige paradigma hebben we geld nodig om schulden te kunnen aflossen, besparingen en het boeken van monetaire winst maakt dit mogelijk, volledig in lijn met wat we door culturele overerving gewend zijn. Het zogeheten routinedenken brengt ons niet spontaan op het idee om een andere denkpiste te volgen, op deze manier kan er ook geen nieuwe informatie aan het besluitvormingsproces toegevoegd worden. Het gezegde ‘het is altijd al zo geweest’ is de uitspraak bij uitstek die hierop van toepassing is, het bekrachtigt het routinedenken en sluit innovatie a priori uit, nieuwe ideeën worden hierdoor (1) niet in overweging genomen, (2) belachelijk gemaakt en (3) zelfs volledig afgebroken omdat ze niet passen binnen het traditionele denkkader, niet in het minst worden aanvallen gelanceerd op de ontwikkelaar waardoor een inhoudelijk debat niet eens tot stand kan komen. Dit alles is echter niets nieuw, alle brainstormtechnieken zijn erop gebaseerd om deze mijlpalen te omzeilen waardoor de primaire voorwaarde ‘ontvankelijkheid’ gestimuleerd wordt.

[YYZ]

Er is goed nieuws op komst maar zal het ook gekaapt worden door egocentrisme zoals de geschiedenis al zo vaak geleerd heeft?

We kunnen nu besluiten dat het niet ontbreekt aan technische middelen, er stelt zich nu de vraag hoe we het voor elkaar krijgen. Dit aspect vergt synchronisatie en timing waardoor een integrale projectaanpak noodzakelijk wordt, dit is makkelijker gezegd dan gedaan en vormt op zich een mijlpaal. Bezwarend zouden we kunnen zeggen dat een dergelijke oefening onmogelijk is, zeker gezien de gedragsmodi binnen het huidige paradigma. In een overwegend egocentrische wereld zal het geldoverschot (C) aanleiding geven tot een strijd om dit geld te bemachtigen, hiermee zouden we het omgekeerde effect creëren waardoor heel de oefening een mislukking wordt. Als dit onze vaste overtuiging is dan kunnen we principieel ons betoog hier stoppen, elk ander sociaal en vreedzaam alternatief zal dan gekaapt worden door hetzelfde egocentrisme en sterker, uit zelfbehoud rest er dan niets anders dan ook een dergelijke gedragsmodus aan te nemen. Ook hier zie we dat normen en waarden een rol spelen, in algemene zin dat wat begrepen wordt onder ‘moreel handelen’. Los van het egocentrisme (narcisme?) kunnen we de situatie ook vanuit een louter praktisch standpunt benaderen. Er is wat voor te vinden om te stellen dat ‘one to one’ relaties veel praktischer zijn om het spel van vorderingen/schulden te regelen, dit is beslist niet onwaar. In theorie is het ook dat wat we hier gedaan hebben, speler A ontving rechtstreeks van de spelers B en C een deel, speler C ontving een deel van D … enzoverder. Het ‘one to one’ aspect blijft hier dus gewaarborgd en kan derhalve als tegenargument uitgesloten worden, in vergelijking tot heden zien we hier geen methodisch verschil. In een wereld van slechts 4 spelers is dit eenvoudig in kaart te brengen, anomalieën als gevolg van menselijke fouten en niet gedreven door egocentrisme kunnen dan snel opgespoord worden, in een wereld van miljarden wordt dit weliswaar moeilijker maar is technisch niet onmogelijk. Anders gezegd, als het maatschappelijke denken in consensus bereid is deze oefening te maken, dan rest ons de timing, het punt waarop we (1) de consolidatie, (2) de conversie, (3) de herverdeling en (4) de kwijtschelding kunnen realiseren.

[janx]

Dus gewoon elkaar gunnen en niet alles voor je zelf houden is mijn eenvoudige conclusie.

[YYZ]

Dus gewoon elkaar gunnen en niet alles voor je zelf houden is mijn eenvoudige conclusie.

Dat is de theorie inderdaad,wat eenvoudig is kunnen we niet, wat moelijk is begrijpen we niet. Derhalve, eenvoud wordt niet begrepen. Op naar WO III, goed voor de economie!!!

[YYZ]

Dus gewoon elkaar gunnen en niet alles voor je zelf houden is mijn eenvoudige conclusie.

Het gaat steeds verder, de verklaringen zijn eenvoudig.

Een ander voordeel van het doordenken van de omgekeerde logica is dat we ons bewuster worden dat dit alles een louter monetaire kwestie is, een kwestie van monetaire politiek en slechts slaagkans heeft als ook een mondiale samenwerking tot stand komt. Het idee dat samenwerking onmogelijk is en tot onrealiseerbaar utopisch gedachtegoed verheven wordt, betekent ook een rem voor het transformatieproces. Een dergelijke houding geeft aanleiding tot het aanhouden van beleidsbeslissingen die rechtsreeks miljoenen (en meer?) mensen treft waarvan we ons misschien niet eens bewust zijn, we herinneren ons hier het element van ‘utopische gespletenheid’ van Michel Foucault, naar onze mening zeker niet misplaatst. Op zichzelf leidt een dergelijke houding tot het rationaliseren van het probleem, dit betreft het vinden van verklaringen voor de malaise waarin we ons bevinden zonder dat er een gevolg op komt, het is als continu boeken schrijven over de teloorgang van het Regenwoud om dan met een schok wakker te worden dat het inderdaad verdwenen is, in boekvorm nota bene. Ondanks al dergelijke verklaringen beslist waarachtig kunnen zijn, gaan we voorbij aan het aantal slachtoffers dat het dagdagelijks maakt, we verzanden in het reciteren van zowel een reeks platitudes als waarheden die nog slechts onze onmacht jegens ‘het systeem’ weerspiegelen, de metaforische ‘vlam in de pijp’ blijft uit en we koesteren met veel ophef en vuur de egocentrische ‘waakvlam’, volledig in tegenstelling met de oprechte solidariteit die we nodig hebben.

[janx]

Een ander voordeel van het doordenken van de omgekeerde logica is dat we ons bewuster worden dat dit alles een louter monetaire kwestie is, een kwestie van monetaire politiek en slechts slaagkans heeft als ook een mondiale samenwerking tot stand komt.

ik zie het anders een monetaire systeem is en wordt geleid door winst en verlies verhoudingen, waarbij de winsten zoveel mogelijk moeten afwijken van de verlies kant.
Ik ben meer voor een verstandige manier van het verdelen van levensbehoeftes. Dat kan door geld als ruilmiddel tot. Maar het geld moet niet verheven worden als een op zich zelf staande macht. Wie het meest heeft, heeft de macht. En momenteel is dat wel het geval ... dus geld de macht ontnemen. En de mens het gezond verstand verstrekken dat de wereld iets moois en zeer bijzonder is in deze kosmos waar het leven je gratis is gegeven. Helaas is het een utopie van wat ik nu zeg..

[YYZ]

Een ander voordeel van het doordenken van de omgekeerde logica is dat we ons bewuster worden dat dit alles een louter monetaire kwestie is, een kwestie van monetaire politiek en slechts slaagkans heeft als ook een mondiale samenwerking tot stand komt.

ik zie het anders een monetaire systeem is en wordt geleid door winst en verlies verhoudingen, waarbij de winsten zoveel mogelijk moeten afwijken van de verlies kant.
Ik ben meer voor een verstandige manier van het verdelen van levensbehoeftes. Dat kan door geld als ruilmiddel tot. Maar het geld moet niet verheven worden als een op zich zelf staande macht. Wie het meest heeft, heeft de macht. En momenteel is dat wel het geval ... dus geld de macht ontnemen. En de mens het gezond verstand verstrekken dat de wereld iets moois en zeer bijzonder is in deze kosmos waar het leven je gratis is gegeven. Helaas is het een utopie van wat ik nu zeg..

Waarom wil je steeds strijd voeren, waarom geen conflictoverstijgend middel overwegen? Zie je iets niet?

[YYZ]

Pro memorie, vroeger had je in de krant van die prentjes met 'zoek de zeven verschillen'. Vandaag is dat anders en is het 'zoek de zeven overeenkomsten'. Sommigen zien het, anderen ontkennen het, niet in het minst via de weg van rationaliseren, begrijp je?

1934

Dit is een onthutsende gedachte. We zijn compleet afhankelijk van de commerciële banken. Elke dollar die we in circulatie hebben moet geleend worden, zowel cash als krediet. Als de banken volop kunstmatig geld creëren leven we in voorspoed, zoniet dan is het bittere armoe. We zijn absoluut zonder permanent geldsysteem. Als men het complete plaatje doorziet, is de tragische absurditeit van onze hopeloze positie haast ongelooflijk, maar toch waar. Het is een hoogst belangrijk onderwerp waar intelligente mensen onderzoek naar zouden moeten doen en over na zouden moeten denken. Het is zelfs zo belangrijk dat onze huidige beschaving in elkaar kan storten, tenzij dit alom bekend raakt en begrepen wordt, en we er snel iets aan doen.(Robert H Hemphill)

2013

Volgens top researcher Gerald Celente is de wereld op weg naar een nieuwe wereldoorlog. We zitten in het midden van het grootste experiment aller tijden. Banken dwingen overheden om meer geld in het systeem te laten pompen om zo te overleven. Maar al dit uit het niets gecreëerde geld leidt uiteindelijk tot niets. De wereld verkeert momenteel in een depressie. Celente vergelijkt de huidige toestand met de depressie van de jaren '30, alleen merkt hij op dat de huidige geldhoeveelheid amper gedekt is door goud. Het huidige patroon is gelijkaardig als die in de aanloop naar de tweede wereldoorlog: crash - depressie - valutaoorlog - handelsoorlog - wereldoorlog. Momenteel zitten we in de late jaren ' 30.

Wanneer gaan we wakker worden?

[YYZ]

Na diepgaander beschouwing van de hierbovenvermelde citaten

Gezien de neutraal wetenschappelijke bewijslast ontkiemt nu vrijwel spontaan de vraag wie er schuld treft voor deze toch wel flagrante schending van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens. Als we ons democratisch bestel beschouwen dan lijkt het logisch om met de vinger naar politieke overheden te wijzen, ze werden immers verkozen om als ‘goede huisvader’ de bevolking te dienen. Eenvoudig gesteld, de bevolking betaalt belastingen en geeft hiermee politiek ruimte en tijd om zich te beraden over het welzijn van (finaal) alle burgers op deze wereld. Politieke overheden zijn als clusters die in contact staan met andere overheden, ze hebben de mogelijkheden om tot mondiale overeenkomsten te komen. Echter, wanneer ze nalaten deze overeenkomsten te sluiten en vervolgens de last op de schouder van de burger leggen, dan mogen we denkelijk wel stellen dat het hier om een ernstige nalatigheid gaat. Niet enkel kunnen we dit als schuldig verzuim beschouwen, het betekent ook dat besparingsmaatregelen gebaseerd zijn op vrijwel letterlijk te nemen simplismen. Eenvoudig gaat het zo, als blijkt dat er een geldtekort is dan is de remedie meer goederen produceren in de hoop dat er geld in het laatje komt, de bevolking wordt dan quasi letterlijk geofferd om geld te produceren, de goederen zelf een neveneffect.

[janx]

Wiki:Het woord politiek is afgeleid van het Oudgriekse πολιτεια (politeia). Politeia betekende onder meer de burgerlijke samenleving; het leven als burger in de samenleving; staat; staatsvorm; en stads- of staatsbestuur. De term politiek doet zijn intrede in de Griekse oudheid met de opkomst van de polis of stadstaat: politikos verwees naar alles wat de burgermaatschappij in de stadstaat betrof.[1] Daarmee was het tegengesteld aan het begrip idiotès, dat "privaat", "gewone man" of "individueel" betekende. De oude Grieken maakten dus in feite geen onderscheid tussen "politiek" en "sociaal".

dat was in het verleden, samenleving van ideoten.
Wat hebben we er nu van gemaakt?
wiki:bij het beslissen van een politiek conflict is meestal sprake van een verplaatsing van macht van de ene groep of persoon naar een andere groep of persoon.

Het gaat niet meer om de samenleving van de gewone mens het is enkel een strijd van machte en bezit. En dat is ook wat je duidelijk kunt waarnemen in deze tijd, de idiotès zijn aan het sputteren en dat bevalt de macht van het kapitaal niet. Dus en hun wapen is, verleid de mens ( landen) tot het aangaan van schulden en je behoud macht. Kijk nu maar naar Cyprus wat men probeerde .....een taktische manouvre?
Volgens mij is de machtstrijd WOIII (oorlog) al gaande.

[YYZ]

Wiki:Het woord politiek is afgeleid van het Oudgriekse πολιτεια (politeia). Politeia betekende onder meer de burgerlijke samenleving; het leven als burger in de samenleving; staat; staatsvorm; en stads- of staatsbestuur. De term politiek doet zijn intrede in de Griekse oudheid met de opkomst van de polis of stadstaat: politikos verwees naar alles wat de burgermaatschappij in de stadstaat betrof.[1] Daarmee was het tegengesteld aan het begrip idiotès, dat "privaat", "gewone man" of "individueel" betekende. De oude Grieken maakten dus in feite geen onderscheid tussen "politiek" en "sociaal".

dat was in het verleden, samenleving van ideoten.
Wat hebben we er nu van gemaakt?
wiki:bij het beslissen van een politiek conflict is meestal sprake van een verplaatsing van macht van de ene groep of persoon naar een andere groep of persoon.

Het gaat niet meer om de samenleving van de gewone mens het is enkel een strijd van machte en bezit. En dat is ook wat je duidelijk kunt waarnemen in deze tijd, de idiotès zijn aan het sputteren en dat bevalt de macht van het kapitaal niet. Dus en hun wapen is, verleid de mens ( landen) tot het aangaan van schulden en je behoud macht. Kijk nu maar naar Cyprus wat men probeerde .....een taktische manouvre?
Volgens mij is de machtstrijd WOIII (oorlog) al gaande.

Ja, er is een verschil tussen politiek zoals het naar z'n essentie in het leven geroepen is en de pathologische versie, hetzelfde fenomeen uit zich op veel domeinen. Hiervan kan je afleiden waarom de uitspraak 'het kind met het badwater niet weggooien' bestaat. Het wil zeggen dat je niet het systeem moet verwerpen, maar de spelers terug naar school sturen om zich terug te herinneren waar het nu weer over ging. Ook hier is de theorie eenvoudig maar tegen de tijd dat zoiets duidelijk wordt, is WOIII al een feit. Ik vrees dan ook dat je gelijk zal krijgen en dat alle goedbedoelde pogingen om het te vermijden energieverlies zijn. Uiteraard, naar traditie komt dan de uitspraak ... Het is altijd al zo geweest. De strijd tegen de platitudes is zeer vermoeiend, nadenken iets voor veel later op de agenda, zo blijkt maar weer.

Vandaag een flagrante schending van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, wiskundig bewezen!!! Ok, fait divers ... zo gaat dat.