socrates schreef:Hoe nietig en vergankelijk de mens als dat radertje in 't grote geheel ook lijkt...De natuur is uit ontelbare van die vaak kleine onderdeeltjes opgebouwd.
Bedoelt U dat de mens enkel nietig
"lijkt" of bedoelt u dat de mens, als een van die ontelbare kleine onderdeeltjes, toch onmisbaar is?
De natuur selecteert (
zelf).
Het evenwicht dat de natuur nastreeft is een logisch gevolg van leven dat meer overleven wordt en waarin nogal een harde realiteit "de wet van de sterkste" dicteert. (
Survival of the fittest)
Maar die regel garandeert wel dat het meest geschikte genetische materiaal wordt doorgegeven. En dat sluit
vaak nogal hardvochtig uit, dat een soort de eigen ondergang niet inluidt door verzwakking.
Ook de mens is (
maar) een zoogdier, maar wat we beschaving noemen houdt ook solidariteit en empathie in. (
Spijts dat laagje menselijkheid al snel kan afschilferen).
Maar...we vergeten graag dat onze voorouders vaak barbaars van zich hebben afgebeten en andere soorten hebben uitgemoord. Ik haal liever geen voorbeelden
van wat genocide wordt genoemd aan, maar wie hier leest is daarvan op de hoogte.
Helaas houdt onze beschaafdheid ook in, dat we generatie na generatie verzwakken. Zeker als gevolg van medicatie die alles en nog wat wil verhelpen, maar meteen ook grote risico's inhoudt. Voorbeeld is o.a. de ziekenhuisbacterie. En.. intussen heeft "Ebola" weer toegeslagen en duikt ook TBC weer op.
Als een minuscuul virus in staat is om zoveel slachtoffers te maken zegt het woord pandemie voldoende over de nietigheid van de mens.
En enkele recente relatief zware natuurrampen hebben meteen uw vraag beantwoordt.
Nu, ja als men leeft op een gloeiende bol ijzer, die met daarop drijvende korsten is bedekt - (
die regelmatig tegen elkaar wrijven of opbotsen) - maakt het weinig uit of men een vlo dan wel een mens is. Het blijft een soort Russische roulette. En zolang men niet op het foute tijdstip en/of op de verkeerde plek vertoeft, kan men zich zelfs verheugen dat die schepper u nog niet heeft terug geroepen.
(
Wat dat als god verzonnen wezen, blijkbaar soms met een hele vliegtuiglading mensen tegelijk doet)
En kan dus de door de media aangezwengelde empathie ervoor zorgen, dat drommen mensen kaarsjes gaan ontsteken en bloemen plus knuffels gaan dumpen op de plek des onheils. Waar niemand echt beter van wordt, behalve de verkopers van al dat tuig, die op het kuddegedrag inspelen.
En mogelijk ook zij, die zich
al dan niet bewust op dat podium van anderen hun ongeluk verheffen om zelf in beeld te komen.
Wat duidelijk tot het natuurlijk aangeboren instinct behoort, dat ons geestelijke vermogen om "mens" te willen/kunnen zijn overstijgt.
sw