OM NA TE DENKEN ( vervolg ) .

[janx]

Neurobiologen beschrijven de evolutie van de hersenen als iets dat als een hutje werd opgezet,

Wie, of wat, was de architect voor dat bouwwerkje? Hoe zijn de bouwmaterialen ontstaan? En wie is de uitvoerder daarvan?
Zomaar een hutje opzetten vanuit het niets zonder een plan daarvoor te hebben lijkt me toch wat onwaarschijnlijk. Er moet toch ergens een wil ( ik noem het maar even zo) zijn geweest om dit ten uitvoer te laten komen?
Zomaar uit niets kan niets gevormd geworden en als de bouwmaterialen er wel zijn en op een hoop liggen ontstaat er niet vanzelf een mooi huisje na verloop van tijd.
Maar ja .... ik gebruik geen intressante woorden dus zal het wel niet waar zijn of kun je mijn keuze van woorden als metaforisch zien? Hm ... toch nog een moeilijk woordje verdraaid nog aan toe.

[Reini]

De natuurlijke bouwstenen en de evolutie Janx. Dat deed het hem.
Ik tracht het te zien als een wriemelend hoopje cellen +de toevalligheid dat ze op een gegeven moment bij en in elkaar pasten. Eiwitten bv.
Het ene is telkens weer de voortgang van het andere dat in een of andere vorm aanwezig was en is.
En als het klopt maakt het voortgang en zet het zich voort tot er weer nieuwe aanpassingen komen die het organisme vervolmaken.
"De meest aangepaste" weet je nog ?
Moeder natuur weet er weg mee.

[cappa]

Maar dan komt direct deze vraag op de proppen: Wie zegt dat het niet veiliger en slimmer is als emoties , angsten ons blijven regeren, boven de rede ?
Die emoties werken beschermend op de mens. Laat de instincten weg vallen en we zijn een vogel voor de kat.
Een depressie bv. geeft aan dat de mens aan rust toe is , aan andere bezigheden misschien. (medicijnen even daargelaten)
Het is niet omdat we met de rede die moeilijke toestanden weg willen , dat ze daarom niet nuttig zouden zijn.

Inderdaad Reini, zonder die vroegere hersendelen zouden we niet overleven. Ze zijn dan ook primair, d.w.z. hun acties zijn steeds prioritair tegenover de hogere hersendelen.

[Reini]

Met wat fantasie zou je kunnen zeggen: de software (bovenste hersengedeelte) kan niet werken zonder de hardware (instinctieve hersens) .
Wel allebei even belangrijk om er het wezen "mens" van te maken.
Maar misschien verfijnt evolutie ons nog, zodat alles beter samenwerkt.
Nu begin ik te begrijpen waarom het wezen "vrouw", zo gecompliceerd in mekaar steekt . Er is nog werk aan hoor ik de mannen denken.
Misschien hebben zij gelijk.
Of misschien zijn zij nog diertjes die telkens achter hun pietje aanlopen, en wij al op de meer gesofisticeerde weg zitten ....

[Henriette 2]

De natuurlijke bouwstenen en de evolutie Janx. Dat deed het hem.
Ik tracht het te zien als een wriemelend hoopje cellen +de toevalligheid dat ze op een gegeven moment bij en in elkaar pasten. Eiwitten bv.
Het ene is telkens weer de voortgang van het andere dat in een of andere vorm aanwezig was en is.
En als het klopt maakt het voortgang en zet het zich voort tot er weer nieuwe aanpassingen komen die het organisme vervolmaken.
"De meest aangepaste" weet je nog ?
Moeder natuur weet er weg mee.

Moeder natuur en vader God zijn misschien één (en dezelfde)?
Dat is volgens mij steeds weer de boodschap van Janx.
Wat ik hieruit zie is dat het denken er maar niét in slaagt om het concept "God" als zijnde "moeder natuur" op te pakken.
Dat komt volgens mij omdat het z.g. menselijke "denken" veel meer bestaat uit programma's die draaien dan uit daadwerkelijk NADENKEN.
(iid allemaal evolutie, ook het niet kunnen nadenken)

[cappa]

Nu begin ik te begrijpen waarom het wezen "vrouw", zo gecompliceerd in mekaar steekt . Er is nog werk aan hoor ik de mannen denken.

Gewoon gemaakt op een maandag.
En ze leveren elke maand het bewijs dat er géén intelligente schepper aan het werk is geweest. "Waarvoor is dat allemaal nodig?", hoor ik mijn vrouw telkens zeggen.

Of misschien zijn zij nog diertjes die telkens achter hun pietje aanlopen, en wij al op de meer gesofisticeerde weg zitten ....

Ja, zoals lesbianisme. Poging om met het ene gat het andere te vullen.

[Reini]

Hij had inderdaad evengoed de kindjes uit een bloemkool kunnen laten groeien. Uw vrouw heeft daar een punt Cappa .
Maar is tevens nog een jonge bie dat ze daar nog van kan meespreken.
Ze mag het hebben.

[cappa]

Ne jonge gast met een jonge bie, hé.

[janx]

Ik kan je het niet laten horen ... hi maar wil je niet de tekst onthouden verzin maar zelf een melodietje...

Refrein;
Nu moet ik wat verzinnen
Hoe zal ik gaan beginnen
Voor een liedje onder het balkon
Met natte of droge voeten in of uit de zon.

Couplet 1
Ja het zal je maar gebeuren
dat je wordt gevraagd
door Cappa van het forum
Die het heeft gevraagd >>>>>> refrein;

Couplet 2;
Zo zie je maar dat het gaat gebeuren
Als je denkt ik kan het niet
ik heb geleerd om niet te zeuren
dus het gaat zo als je ziet >>>>> refrein

couplet 3;
Onderwerpen zat te vinden In forum geweld
Van Christus tot en met de Evolutie
het staat daar allemaal vermeld.
Dit zal Reini niet bedoelen al zittend op balkon
met onder hare voeten zo’n zingerd in de zon.

[Reini]

He he , dat hebben me er nog weinigen voorgedaan; er werd een liedje voor me gemaakt .
Nu wacht ik toch ook op een melodietje daarbij hoor Jan.
Ik kon het andere ook beluisteren, dus maak er iets leuks van. Jij kan dat .
Thanks!!!!

[cappa]

Naast Homo sapiens beschikken ook de meeste dieren over een niet te onderschatten portie zelfkennis, geheel of grotendeels op niet bewust niveau, maar wel zeer effectief. Dieren vallen bv. zelden soortgenoten aan die sterker zijn, en uit hun gedrag blijkt ook dat ze zelfkennis hebben over hun lichaamsgrootte, hun oogafstand, hun geweibreedte, enz. De zelfkennis van vele dieren omvat dus ten minste kennis over lichaamsvorm en kracht, gezondheidstoestand, houding en beweging, voorkeur, motivatie en emoties.
Dit gaat wel in tegen vele filosofische en psychologische opvattingen die zelfbewustzijn als de hoogste en meest complexe vorm van bewustzijn voorbehouden aan hogere diersoorten of zelfs uitsluitend aan de mens.

Wat wel uniek voor de mens zou kunnen zijn is het vermogen om onderwerp van eigen attentie te worden: ik ben mij bewust van het feit dat ik me bewust ben van mijn bewustzijn.
[Naar Luc Crevits - “Mijn geest van vlees en bloed”]

[Reini]

Cappa schreef:
Naast Homo sapiens beschikken ook de meeste dieren over een niet te onderschatten portie zelfkennis, geheel of grotendeels op niet bewust niveau, maar wel zeer effectief. Dieren vallen bv. zelden soortgenoten aan die sterker zijn, en uit hun gedrag blijkt ook dat ze zelfkennis hebben over hun lichaamsgrootte, hun oogafstand, hun geweibreedte, enz. De zelfkennis van vele dieren omvat dus ten minste kennis over lichaamsvorm en kracht, gezondheidstoestand, houding en beweging, voorkeur, motivatie en emoties.

Hmm, ik weet niet of ik schrijver hier gelijk kan geven Cappa .
Dieren hebben zintuigen zoals wij. Daar kunnen zij al veel mee zonder dat ze daar een bewustzijn moeten voor hebben.
Ze voelen dat ze sterk zijn, dat hebben ze voordien al uitgetest in hun jeugd ( zie maar eens hoe jonge apen of leeuwen mekaar 'speels' aanvallen. Samen met instinct krijg je al een heel goed resultaat .
Voor mij hoeft die zelfkennis van hun lichaam geen bewijs te vormen van bewustzijn , alhoewel sommige zoogdieren het wel hebben.
De laatste zin van je posting slaat de nagel op de kop.Volledig eens met u.

[cappa]

Er staat niet in de tekst dat dieren bewustzijn hebben, Reini. Het gaat over zelfkennis, op niet bewust niveau.
Ik zag enkele dagen geleden op tv nog iets over koeien in een zoo met enorme horens. Die dieren konden niet gewoon door de deur van hun hok omdat hun horens te breed waren. Dus hielden ze hun kop gewoon scheef om binnen te gaan. Dat is toch puur zelfkennis? Maar ze weten niet dat ze die kennis hebben; dat is onbewust.

Overigens hebben dieren volgens mij wel bewustzijn. Zonder bewustzijn van zijn omgeving haalt een dier in het wild de avond toch niet?
Een dier heeft dus een vorm van bewustzijn, een zeker zelfbewustzijn, maar het weet dit niet.
Juist?

[Henriette 2]

Wat wel uniek voor de mens zou kunnen zijn is het vermogen om onderwerp van eigen attentie te worden: ik ben mij bewust van het feit dat ik me bewust ben van mijn bewustzijn.
[Naar Luc Crevits - “Mijn geest van vlees en bloed”]

kijk, hier zitten we plotseling weer samen met Luc op één lijn. (--> de HOOFDlijn..)

[Reini]

Een dier heeft dus een vorm van bewustzijn, een zeker zelfbewustzijn, maar het weet dit niet.

Dat is mooi gezegd. En zou wel eens kunnen kloppen.
Spijtig dat we niet kunnen "voelen" hoe een dier de wereld ervaart.
Misschien dat doorgedreven breinonderzoek toch méér onthult.
En evolutie bij dieren staat ook niet stil.
Elke volgende generatie kan weer wat verder bewustzijn ontwikkelen.
Zodat het op den duur weet : IK sta hier voor de spiegel lelijke smoelen te trekken;