Gloria schreef:Stephaan, wat u zegt bij IN HET KORT, is wat ik bedoelde. Het indifferent- zijn bedoel ik dat als je iets in beweging zet het door blijft gaan in die beweging.
Je gebruikt het woord 'indifferent" maar je bedoelt het natuurkundige begrip "inertie" begrijp ik.
Wat ik bedoel met de sterren dat zij komen en gaan, weten we al. Er zijn sterren die dan witte dwergen worden en er zijn er die zwarte gaten worden afhankelijk hoe groot die sterren dan zijn. Dit gebeurt dan binnen ons heelal.
Klopt. Sterren worden geboren en sterven. Maak overigens niet de fout deze biologische begrippen (leven en sterven) inclusief hun emotionele lading te projecteren naar sterren. In plaats van "geboorte" is het accurater het te hebben over "ontstaan".
Maar ook het heelal (het woord zegt het al, daar waar alles zich in bevindt) heeft een begin en zal ook een einde kennen.
Waarom "zal"?
Waarom "moet" het heelal een einde hebben? het feit dat sterren ontstaan en weer verdwijnen, wil nog niet zeggen dat t heelal OOK weer zal verdwijnen.
Waarom koppel je die twee dingen (sterren en heelal) aan elkaar?
Zoals in een heelal sterren worden geboren en ook weer sterven, zo zal ook een heelal ontstaan maar ook weer ophouden.
Waarop baseer je die stelligheid?
Een heelal is niet oneindig!
Je gebruikt hier het begrip "oneindig". Je kan op een grote bal eindeloos "rechtuit" lopen. Maar de bal is begrensd.
Het heelas is oneindig ind e zin dat je eindeloos "rechtuit" kunt gaan en toch is het heelal begrensd. Dat zijn dus verschillende begrippen.
Het moet zich ergens in bevinden en dat is in het grote NIETS, het Niets dat oneindig is. Voor ons begrippen erg moeilijk te vevatten...
Tsjah... maar je maakt er ook een eigen beeld van, denk ik. BUITEN het heelal bestaat simpelweg niet. Er is geen tijd, geen ruimte.
Of dat "het grote niets" is, lijkt me speculatief. In die ruimte buiten de ruimte bestaan ook geen concepten.
Evolution is a fact of life. Deal with it.