Heeft God alles doen ontstaan?

Gloria · 05 dec 2010, 22:54

De menselijke domheid en dwaasheid is oneindig, maar een universum is wel degelijk eindig!!! Een heelal heeft een begin, maar óók een einde....Doordat er steeds weer heelallen ontstaan en ook eindigen, blijft dit doorgaan, want het is indifferent. Eenmaal in gang gebracht blijft het doorgaan. Net zo goed dat de sterren worden geboren, houden ze ook weer op. Daar is het een beetje mee te vergelijken alleen het heelalgebeuren blijft doorgaan. De een houdt op de ander ontstaat.
Ik mag geloven dat het BEGIN was bij GOD, die heeft de zaak aan het rollen gebracht. Waarvoor en waarom, dat weten we niet...dát blijft een mysterie!

martien55 · 07 dec 2010, 14:56

Gloria schreef:! Een heelal heeft een begin, maar óók een einde....Doordat er steeds weer heelallen ontstaan en ook eindigen, blijft dit doorgaan, want het is indifferent.

???
Heb je daar ook argumenten bij?

Eenmaal in gang gebracht blijft het doorgaan. Net zo goed dat de sterren worden geboren, houden ze ook weer op. Daar is het een beetje mee te vergelijken alleen het heelalgebeuren blijft doorgaan. De een houdt op de ander ontstaat.

???
T is er mee te vergelijken maar het is principieel anders?

Ik mag geloven dat het BEGIN was bij GOD, die heeft de zaak aan het rollen gebracht. Waarvoor en waarom, dat weten we niet...dát blijft een mysterie!

Je mag van alles geloven. Dat staat niemand je in de weg.
Maar als je een uitspraak doet over het verleden en de toekomst van ons heelal is het goed de kennis die we daarover hebben te betrekken bij je geloof.

tester · 08 dec 2010, 16:10

Gloria,

Als je denkt dat God alles aan het rollen heeft gebracht dan ga je er van uit dat alles ooit stil heeft gestaan. Waarom denk je dat?

tester

Gloria · 10 dec 2010, 22:54

Omdat alles wat "iets" is, tijdelijk is en dus een begin en een einde kent. Het grote "Niets" is oneindig en heeft dus geen begin en ook geen einde. Er was voor dat er "iets" ontstond in de vorm van een heelal inderdaad niets, helemaal niets! Vanaf het eerste heelal is er een proces in gang gekomen dat indifferent is en dus door blijft gaan. Een proces waar heelallen komen en gaan, zoals ook de sterren in de heelallen komen en gaan. Dus in het kort: Alles wat stoffelijk is, op wat voor een manier dan ook, is tijdelijk voor een lange of korte tijd!
Wat er wél altijd is geweest en zal blijven is het grote NIETS waarin dit allemaal plaatsvindt.

martien55 · 10 dec 2010, 23:37

Ik begrijp er niets van....

Ligt aan mij.

Stephaan · 11 dec 2010, 14:24

Gloria schreef:Omdat alles wat "iets" is, tijdelijk is en dus een begin en een einde kent. Het grote "Niets" is oneindig en heeft dus geen begin en ook geen einde. Er was voor dat er "iets" ontstond in de vorm van een heelal inderdaad niets, helemaal niets! Vanaf het eerste heelal is er een proces in gang gekomen dat indifferent is en dus door blijft gaan. Een proces waar heelallen komen en gaan, zoals ook de sterren in de heelallen komen en gaan. Dus in het kort: Alles wat stoffelijk is, op wat voor een manier dan ook, is tijdelijk voor een lange of korte tijd!Wat er wél altijd is geweest en zal blijven is het grote NIETS waarin dit allemaal plaatsvindt.

Ik heb me veroorloofd het woordje “dus” een paar keer in vetjes te zetten omdat de logica ervan, samen met het beginwoord “Omdat”, mij niet duidelijk is.

Als je op voorhand zegt dat “iets” altijd tijdelijk is, dan lijkt het evident dat het een begin en een einde heeft . Maar dan “bewijs” je in feite wat je zelf al op voorhand heb aangenomen, namelijk dat “iets” altijd tijdelijk is. Je hebt niet bewezen dat “iets” altijd tijdelijk is; je hebt het alleen zelf beweerd.
Je gevolgtrekking(?) wordt ook nog eens herhaald in de voorlaatste zin:
Dus in het kort: Alles wat stoffelijk is, op wat voor een manier dan ook, is tijdelijk voor een lange of korte tijd. Dat schrijven terwijl het betoog begint met Omdat… klinkt voor mij ongeveer alsof ik zou schrijven “Omdat alle gras groen is kan ik dus in het kort zeggen dat alle gras groen is”

Een tweede vraagje gaat over de betekenis die het woord indifferent heeft in je tekst. Omdat… (daar ga ik zelf ook!) ik na opzoekingen niet weet welke betekenis je kiest tussen de vele mogelijkheden, weet ik ook niet hoe de “dus” die er op volgt te verklaren is. Trouwens ook de bewering waarom het proces waarover je schrijft indifferent zou zijn, is me niet duidelijk, wat indifferent ook moge betekenen.

Maar zoals iemand al schreef, het zal wel aan mij liggen.

Gloria · 11 dec 2010, 15:09

Stephaan, wat u zegt bij IN HET KORT, is wat ik bedoelde. Het indifferent- zijn bedoel ik dat als je iets in beweging zet het door blijft gaan in die beweging.
Wat ik bedoel met de sterren dat zij komen en gaan, weten we al. Er zijn sterren die dan witte dwergen worden en er zijn er die zwarte gaten worden afhankelijk hoe groot die sterren dan zijn. Dit gebeurt dan binnen ons heelal. Maar ook het heelal (het woord zegt het al, daar waar alles zich in bevindt) heeft een begin en zal ook een einde kennen. Zoals in een heelal sterren worden geboren en ook weer sterven, zo zal ook een heelal ontstaan maar ook weer ophouden. Een heelal is niet oneindig! Het moet zich ergens in bevinden en dat is in het grote NIETS, het Niets dat oneindig is. Voor ons begrippen erg moeilijk te vevatten...

tester · 12 dec 2010, 11:37

Oneindigheid is ook moeilijk te begrijpen omdat wij er ons niets bij kunnen voorstellen. Maar als we het niet te ver gaan zoeken kunnen we wel al veel begrijpen.

Sterren komen sterren gaan alleen God blijft oneindig lang bestaan. Dit is allemaal evolueren. Alles wat bestaat is vergankelijk, op alles plakt een vervaldatum.Alles evolueert op zijn eigen tempo en volgens zijn eigenheid.Bij een mens is dat ongeveer 100 jaar, een klomp ijzer zal daar misschien 1000 jaar voor nodig hebben en een heelal nog veel langer. Alles gaat dus oneindig lang van de ene vorm in de andere over.

martien55 · 13 dec 2010, 10:39

Gloria schreef:Stephaan, wat u zegt bij IN HET KORT, is wat ik bedoelde. Het indifferent- zijn bedoel ik dat als je iets in beweging zet het door blijft gaan in die beweging.

Je gebruikt het woord 'indifferent" maar je bedoelt het natuurkundige begrip "inertie" begrijp ik.

Wat ik bedoel met de sterren dat zij komen en gaan, weten we al. Er zijn sterren die dan witte dwergen worden en er zijn er die zwarte gaten worden afhankelijk hoe groot die sterren dan zijn. Dit gebeurt dan binnen ons heelal.

Klopt. Sterren worden geboren en sterven. Maak overigens niet de fout deze biologische begrippen (leven en sterven) inclusief hun emotionele lading te projecteren naar sterren. In plaats van "geboorte" is het accurater het te hebben over "ontstaan".

Maar ook het heelal (het woord zegt het al, daar waar alles zich in bevindt) heeft een begin en zal ook een einde kennen.

Waarom "zal"?
Waarom "moet" het heelal een einde hebben? het feit dat sterren ontstaan en weer verdwijnen, wil nog niet zeggen dat t heelal OOK weer zal verdwijnen.
Waarom koppel je die twee dingen (sterren en heelal) aan elkaar?

Zoals in een heelal sterren worden geboren en ook weer sterven, zo zal ook een heelal ontstaan maar ook weer ophouden.

Waarop baseer je die stelligheid?

Een heelal is niet oneindig!

Je gebruikt hier het begrip "oneindig". Je kan op een grote bal eindeloos "rechtuit" lopen. Maar de bal is begrensd.

Het heelas is oneindig ind e zin dat je eindeloos "rechtuit" kunt gaan en toch is het heelal begrensd. Dat zijn dus verschillende begrippen.

Het moet zich ergens in bevinden en dat is in het grote NIETS, het Niets dat oneindig is. Voor ons begrippen erg moeilijk te vevatten...

Tsjah... maar je maakt er ook een eigen beeld van, denk ik. BUITEN het heelal bestaat simpelweg niet. Er is geen tijd, geen ruimte.
Of dat "het grote niets" is, lijkt me speculatief. In die ruimte buiten de ruimte bestaan ook geen concepten.

bunnybugs · 13 dec 2010, 17:52

martien55 schreef: Tsjah... maar je maakt er ook een eigen beeld van, denk ik. BUITEN het heelal bestaat simpelweg niet. Er is geen tijd, geen ruimte.

Maar dat kan je ook niet bewijzen. Ik vind dat wat Gloria schrijft over meedere heelallen eigelijk niet zo'n domme gedachte. Je zou je zoiets kunnen voorstellen als schuim waarbij iedere schuimbel ( een heelal ) steeds groter wordt en tegen de andere aandrukt.

martien55 · 13 dec 2010, 18:34

Dat ik mij bewering niet kan bewijzen, is op zich juist.

Wel is het zo dat ons model van het universum op vele manieren is geverifieerd, dus er is een sterke overtuiging dat t is zoals we nu denken. in dat model zit ook het feit dat buiten het heelal niets bestaat, maar dan ook ECHT niets. Ook geen tijd bijvoorbeeld.

Meerdere heelallen is wel denkbaar, de vraag is wat er op dat gebied te bewijzen is. Op dat punt is alles, ook de theorieën van nu, speculatief zijn.

bunnybugs · 13 dec 2010, 23:51

Gloria schreef:Omdat alles wat "iets" is, tijdelijk is en dus een begin en een einde kent. Het grote "Niets" is oneindig en heeft dus geen begin en ook geen einde. Er was voor dat er "iets" ontstond in de vorm van een heelal inderdaad niets, helemaal niets! .....

Waarom denk je dat ? Stel dat de "big bang" niets meer was dan een ontploffing van een totaal verzadigd geraakt zwart gat. De materie en licht dat hieruit ontsnapt zou zich met lichtsnelheid gaan bewegen , waardoor we eigelijk , als "onderdeel" van de ontstane materie , nooit kunnen zien wat er zich "verderop" nog bevindt.

Dat er ooit een NIETS bestond , dat betwijfel ik dus , m.a.w. er zal wel al altijd IETS geweest zijn ( desnoods alleen maar "energie" (*) ) ! Er bestaat dus geen begin "der tijden" , of dat begin beperkt zich tot de big bang van ONS heelal , wat eigelijk de start is van "onze klok".

(*) Er bestaat zoiets als "massadefect" bij een kernsplijting : een bepaalde hoeveeldheid massa ( materie ) gaat gewoon verloren en wordt omgezet in energie. Mogelijks kan energie ook terug massa worden ....

martien55 · 14 dec 2010, 10:49

bunnybugs schreef:Er bestaat zoiets als "massadefect" bij een kernsplijting : een bepaalde hoeveeldheid massa ( materie ) gaat gewoon verloren en wordt omgezet in energie. Mogelijks kan energie ook terug massa worden ....

Zeker kan dat.
In de grote deeltjesversnellers is dat precies wat men doet.
Er woren deltjes tot enorme hoeveelheden energie versneld en dan afgevuurd op een trefplaat.
De daarbij vrijkomende kinetische energie wordt omgezet in massa in de vorm van deeltjes. Op die manier probeert men uit te knobbelen welke deeltjes er allemaal bestaan.

Gloria · 17 dec 2010, 00:27

ANTWOORD:
Tester: Dat sterren komen ,sterren ook weer gaan en God blijft bestaan. Dat klopt, want het grote Niets, dat vlgs mij God is, blijft eeuwig bestaan en bestaat ook al eeuwig! Wat u schrijft, ben ik helemaal mee eens!

Martien55: Indifferent bedoel ik mee dat een bepaalde beweging voort blijft gaan in de begonnen richting. Het keert niet om en komt ook niet tot stilstand.

Dat ik spreek over sterren die worden geboren en sterven, heeft te maken met dat wij in Nederland zo er over spreken. Natuurlijk wordt hier bedoeld met het ontstaan en eindigen. Waarom wij hier in Nederland die woorden er voor gebruiken weet ik niet. Wij spreken zelfs ook over de kraamkamer van de sterren!!!

Dat het heelal ooit verdwijnt en dus ophoudt met bestaan, is wel zeker. Dat het heelal oneindig kan zijn, is te begrijpen, gezien op een balvorm ook eindeloos rechtuit kunt blijven gaan. Het is dan wel begrensd, dus het bevindt zich ergens en dat is IN HET GROTE NIETS, waar niets zich bevindt. Het heelal is een verzameling van materialen en dus eindig. Het heeft een begin en ook een einde.

Buiten het heelal is er inderdaad niets, dus geen tijd, plaats, ruimte en afstand. Dit ontstaat pas dan als er iets ontstaat uit meerdere deeltjes/delen. Er ontstaat een ruimte, afstand tussen deeltje A en deeltje B. Er ontstaat dus een plaats waar de deeltjes zich bevinden en dan natuurlijk de tijd dat nodig is om de afstand te overbruggen tussen de plaatsen van de deeltjes.

Nu krijg je wel de vraag wat voor tijd,ruimte,plaats en afstand moet worden gezien tussen de heelallen. Omdat alleen IN een heelal een tijd en ruimte kan worden overbrugd, maar niet tussen de heelalllen in. Daar gaan toch heel andere begrippen spelen.
De afstanden tussen de heelallen zullen wel zo groot zijn dat het lijkt niet meer te kunnen worden toegepast, maar wat dan wel?Ook dat de tijd/ruimte en plaats niet hetzelfde is als ÏN EEN HEELAL en dus nooit samen kan gaan met een begrip tijd/ruimte BUITEN EEN HEELAL NAAR EEN ANDER HEELAL.
Daarom zouden we nooit over kunnen stappen naar een ander heelal en zit alles wat in een heelal zich bevindt gevangen in zijn heelal. Ik ben bang dat ons verstandelijk vermogen hevig te kort schiet om dit verschijnsel te kunnen begrijpen en zelfs te vertalen....of weet iemand het dan wél???

Gloria · 17 dec 2010, 00:52

Er zijn nog een paar dingen die ik vergeten heb te schrijven:
Big Bang een ontploffing van een zwart gat, dat geloof ik niet! Een zwart gat wordt veroorzaakt door eindigen van een heel zware ster. Die ster moet zich wel bevinden in een heelal. Dus wat de Big Bang is geweest is in ieder geval niet gekomen door een zwart gat....

Dat er in het grote Niets energie aanwezig zou zijn, lijkt mij ook niet mogelijk, want dan moet er iets zijn dat die energie veroorzaakte....Dus dan moet dat IETS ook ergens en eens zijn ontstaan en dus een begin gehad.

De deeltjes die nodig zijn om te versnellen en dan op elkaar te botsen,moeten ook eerst ergens van zijn gekomen of ontstaan zijn. Zonder die deeltjes gebeurt er dus niets.

Dus: OOIT MOET IN HET GROTE NIETS IETS ZIJN ONTSTAAN...HET BEGIN WAS BIJ GOD( Het Grote Niets).....ETC, ETC.