Clair-obscur

[Alterego1]

Uvi,

jij hebt mij echt gebouleverseerd met je

jeugdherinneringen, ik heb het gewoon met

jou beleefd.......

Geuren zijn voor mij heel belangrijk en

kunnen ons in een seconde naar het verleden

terugbrengen.

Bedankt en veel liefs van Bosrankje

[Robol]

Hoe een geur een herinnering opwekt of hoe een herinnering een geur opwekt. Of hoe een stukje van Uvi me weer even doet dromen...

Ook in mijn Kempisch dorpje was er geen viswinkel. Suf gezeten op de schoolbank dompelde ik me dromerig in de stilte. Zelfs een kuch leverde even een strenge blik van de meester op, want stilte was toen nog heilig.
Het onderste gedeelte van de vensterramen was wit gekalkt, want elke invloed van buitenaf kon onze aandacht voor de som der cijfers doen verslappen.
Plots een aanzwellende stem die als een donderslag de stilte brak: "Mossulleeeee..." Een kreet die om de 20 seconden werd herhaald.
De mosselman die met zijn "triporteurke" over de Oosthamse steenweg pedaleerde...of hij Jan heette en uit Scheveningen kwam...ik zou het niet kunnen zeggen, ik herinner me enkel de klanken van zijn zangerige stem.
Eerst aanzwellend, dan langzaam wegstervend.

Ook in mijn Kempisch dorpje was er geen viswinkel. Wel kwam er bij ons thuis geregeld een kleurrijk figuur op bezoek, die ik enkel ken als "Baschke". Op zijn fiets had hij een haringtonnetje gemonteerd en hij leverde stokvis. Noch mosselen, noch stokvis konden me bekoren, misschien waren de geuren toch niet besteed aan mij.
En de levertraan wil ik helemaal uit mijn geheugen verbannen!

Dank je Uvi...je leverde de spade waarmee ik even in mijn jeugd kon graven...Ik hoop dat je nog vaak verpakkingen mag openen...

Robbe

[uvi]

In één woord; Prachtig!

Of toch nog iets; "Ik wil terug naar de kust,heel onbewust van
de dreiging dat daar mijn jeugd voorbijging enz...."
van Maggy Mc Neal geloof ik hé?


Alterego 1

En zo begrijpen we oud
wat we jong niet verstonden...

Dreigend als een onweer
dat overwaait...


Dank voor je visite !

uvi

[uvi]

Hoe een geur een herinnering opwekt of hoe een herinnering een geur opwekt. Of hoe een stukje van Uvi me weer even doet dromen...

....
Dank je Uvi...je leverde de spade waarmee ik even in mijn jeugd kon graven...Ik hoop dat je nog vaak verpakkingen mag openen...

Robbe

Dag Robbe,

A la recherche du temps perdu... Marcel Proust...

"De mosselman die met zijn "triporteurke" over de Oosthamse steenweg ..."

Misschien was het wel dezelfde man die ik in dit verhaal schrapte.
Want je weet 'schrijven is schrappen'.
En ik wil dat jullie lezen en niet verder zappen ...

Hij had ook garnalen bij... maar reed op een fiets met vooraan een rieten mand,
en volgens moeder kwam hij uit Meerhout ..
Misschien laat ik hem verder rijden in een volgend stukje...
Haring ... Mosseluuuiiiiiii ...

Dankje Robbe


uvi

[uvi]

Boer Bavo en het ei van Colombus. Te absurd om te lezen.




Het was bijna vijf voor twaalf.

Eén zwaluw maakt de lente niet. Het zomerde al.
De lucht zag eruit als na een donderslag bij heldere hemel.
Je kon een speld horen vallen. Nadat ze natuurlijk eerst gevonden was in de hooiberg.
Zo stil was het.

Boer Bavo pakte de stier meteen bij de horens.
De kogel is door de kerk, mompelde hij binnensmond.
Terwijl hij voor het zingen de kerk uitging. Ze stond nog steeds in het midden.

Met verdriet dacht hij terug aan gisteren.
Toen er een kalf van hem verdronken was in een put die te laat gevuld was.
Eigen schuld, dikke bult, had z'n vrouw hem nog naar het hoofd geslingerd.
Dom blondje, dacht hij in stilte, tais-toi et sois belle.
Maar ze was zo lelijk als de nacht.

Nooit was hij over één nacht ijs gegaan. Ook niet als het stenen uit de grond vroor.
En wie stak er zijn handen uit de mouwen? Toen de aap eruit kwam.
Terwijl zijn vrouw deed of haar neus bloedde. En hij geen doekje voor het bloeden had.

Had ik mij maar nooit twee keer aan de zelfde steen gestoten, zei hij verbitterd.
Ik was een ezel. En zag de balk niet die in haar oog zat.
Ze verweet hem trouwens zo zwart als een ketel te zijn.

Wacht maar, dacht hij, wie zijn gat verbrandt moet op de blaren zitten.
En wie laatst lacht, best lacht. En hij zon op wraak.
Gemakkelijker gezegd dan gedaan.

Hij was steeds een haantje vooruit geweest en had gewerkt als een paard.
En dat allemaal om z'n schaapjes op het droge te krijgen.

Voor dat de haan driemaal zou kraaien, zou hij het ei van Colombus gevonden hebben.
Al moest hij daarvoor hemel en aarde verzetten.
Hij zou niet bij de pakken blijven zitten.

Soms moet je in het leven verder kunnen kijken dan je neus lang is.
Eureka, riep hij uit. Ik heb het warm water uitgevonden.
Het ging zo gemakkelijk als een fluitje van een cent.

Het geld zou nu als water binnen stromen.
Eén probleem nog. Hoe hield hij dan z'n schaapjes op het droge?

Boer Bavo keek alsof hij het in Keulen hoorde donderen.
Terwijl er geen vuiltje aan de lucht was.

Hoe moest hij deze Gordiaanse knoop doorhakken?
Hij kon immers niet de geit en de kool sparen.
Alleen een Salomonsoordeel kon hem redden.

In de verte kwam Maarten aangereden. Op zijn fiets. Hij ging niet vooruit, draaide vierkantig.
En had bovendien de wind tegen. Dat is 'm, hoorde Bavo Rik de Saedeleer nog juichen.

Toen Maarten eindelijk zo traag als een schilpad aankwam, gaf Bavo hem meteen zijn pijp.
Hierzie, jij die van mij een hoorndrager maakt. Maarten bloosde als een kriek en zonk van schaamte in de grond.
Waar Bavo hem liet zitten. En z'n blonde del ook.

Hij stak z'n vinger naar omhoog om te zien vanwaar de wind kwam.
Hing z'n huik in die richting.
En vertrok de weide wereld in. Zonder God of gebod.
Voortaan kon hij zelf de katjes knijpen. En dàt niet meer alleen in het donker.




uvi

[Robol]

Hier schieten woorden me tekort, geen woorden maar daden...Breughel er maar bij de haren bijgesleurd, Pieter Breughel de Oude, die de koeien uit de gracht haalde...

Robbe

[uvi]

Uvi,

Gewoonweg schitterend!!!

Knap gevonden!

Alterego 1

Robbe m'n Ouwe Breugel
en JIJ m'n Alterego,

Als dit dan toch kan gesmaakt worden.
Ik heb er nog eentje van een paar dagen terug...

Ik was bang als een wezel om dat hier te plaatsen
maar nu sla ik de hand maar aan de ploeg
want de boer hij ploegde voort
onder de maan waar de kano voorbij schoof ...

Tot straks ...

uvi

[Bosrankje]

Beste Uvi,

humor is voor mij een van de belangrijkste dingen in het leven,
en jij weet wat het betekent, niet waar
Ben inderdaad een wijfje met de naam van een twijgje ;
een slag van de molen heb ik al lang gehad en zon in de ogen.....
kan niet anders met zo'n zomer

Tot ....... straks ?

Liefs van Bosrankje

[uvi]

Impasse


Zoals in een verlaten kerk
de stilte wordt vertrappeld
door stappen van toeristen.
En God verjaagt uit mijn gedachten.

Zo kwets ik jou. Met zwijgen.
Verdwijn ik uit je. Door te blijven.
Harder dan hout. Killer dan koud.
Zal ik spreken om niets te hoeven zeggen?




uvi



.

[tinneke 58]

mooi uvi,

soms is het geluid van de stilte
het beste wat je kan overkomen...



Tinneke x

[uvi]

Amour bilingue



Buurvrouw speelt
une étude
bleu van solitude

eenzaam voor haar vitrine
zonder armen
rond haar poitrine

een piano à jouer
ok, maar seule
is niet met twee

o, daar komt een prins gereden
op zijn cheval blanc
meteen begint une avonture

ik hoor ze zuchten nu
onder un soupir érotique
hun glazen tikken

ze nippen très prudent
aan het geluk
van één 'avant'





uvi



.

[Bosrankje]

ben ook "bilingue", uvi en heb
echt genoten van je originele
tekst !!!!
Heb vroeger zoiets in de genre
geschreven..... als ik het vind,
typ ik het hier en in mijn "laar"

tot ziens

"twijgje" bosrankje

[uvi]

ben ook "bilingue", uvi en heb
echt genoten van je originele
tekst !!!!
Heb vroeger zoiets in de genre
geschreven..... als ik het vind,
typ ik het hier en in mijn "laar"

tot ziens

"twijgje" bosrankje

Dag ranke bosnimf,

Jij kon ook niet slapen vannacht...

Wel, bilingue, durf ik mij niet noemen...
veel te weinig praktijk... en dan loopt het fout...

hete groetjes - wanneer komt de regen,!

uvi

[uvi]

Oud odeur


Twee juffen, levenslange zussen , zuchten
in een herenhuis met hemelhoge luchters.
Voor kleine mensjes met een groot verleden. Belegen bourgeoisie.
Nu en dan valt onverwacht een woord tussen de stilte.

Een pendule sleurt het lome ritme door de dag.
Traag en versleten. De tijd is rimpelloos verrimpeld.
En het behang nog altijd bang voor kamerrevolutie.
Het stof rust vredig. Naast verslenste vrouwentongen.

Oud odeur slentert door open deuren
naar de theatrale trappenhal
waar grandeur nog sluimert in de ruimte.
En de navenante beelden uitgestald.

Op het bureau van pa een opgedroogd sousmain
waarop in spiegelschrift verloren,
zinnen in sourdine. Zijn laatste woorden
die het decorum van de dood bewonen.

Het souterrain telt al lang geen diensters meer.
De cuisinière culinair verkommerd naast de micro-oven.
Madame n'est plus servie. Son mari al evenmin.
Hier feesten slechts nog souvenirs van savoir-vivre.


uvi


.

[Bosrankje]

Uvi,

Nooit heb ik mijn verleden zo intens herleefd !
Stap per stap ging ik met je mee door het
herenhuis mijner jeugd met een gevoel van
déjà-vu...........

.... het stof rust vredig.Naast verslenste vrouwen-
tongen..... ik was ineens in het huis van mijn groot-
ouders !
En op het bureau van opa, dan, zag ik mij zijn
laatste woorden in spiegelschrift lezen en de zoute
smaak van mijn tranen van toen heb ik terug ge-
proefd.......

Ik blijf nu alleen met mijn souvenirs en het odeur
van mijn verloren verleden die ik dank zij jou , even
terug gevonden heb !

Bedankt, Uvi, en veel liefs van Bosrankje