Clair-obscur

[uvi]

Dood van een blauwe letter.


Ochtend. Ik kap wat letters uit het alfabet.
En wikkel ze in blauwe woorden.

Uit het niets schep ik iets.
Straks al weer verloren.

Verdronken. In de ogen van een lezer.
De mooiste dood die een zin kan dromen.



Uvi

[Bibi]

PRACHTIG...ben weer eens even komen genieten! Heerlijk om met onze taal te spelen...
letters in woorden veranderen
van woorden zinnen maken
en uiteindelijk vormen al die zinnen
een mooi gedicht
dan nog eens kruiden met gevoelens
en het is perfect!

Een lieve groet
xxx *BiBi*

[uvi]

een allochtoon in m'n hoofd


Als iedere gedachte een kruispunt wordt
dan verdwaal je al vlug in jezelf.
Ik ben een allochtoon in m'n hoofd.

Zopas nog gedacht.
Ik hou van een open geest, maar van een gesloten keuken.
Stel je voor dat het andersom zou zijn.
Dan las je nu wat afwas.

Poëzie en proza. Een koppel dat ik dagelijks frequenteer.
Ze lijken op elkaar. Soms wat veel, een identieke tweeling.
Maar waar verschillen ze, vraag ik me dikwijls af.

De ochtend suggereerde mij een antwoord.
Met Dewulf in m'n handen is die altijd blauw. De ochtend.

Kijk, een bundel poëzie die kan ik telkens opnieuw doorbladeren.
En blijven hangen bij een schitterend vers. Opnieuw en opnieuw ...

Dàt doe ik nooit met een roman.




uvi

[visje70]

uvi, een trouwe en stille fan ,die dikwijls opnieuw ,en telkens opnieuw
kom lezen !poëzie...zo kunstig mooi. ze verveelt me nooit !

groetjes visje

[uvi]

Ouverture tot overspel



Ik meet haar blik.
Dit duurt al jaren.
Kan de aanblik niet hertalen.

Soms merk ik wanhoop.
In soorten verdriet. Seizoensgebonden.
Zoals de mode.

Maar dan van een eindeloze couture.
Zo diep.
Uitgesneden als een decolleté uit haar leven.

Waarin het masker
dat haar behaagt, haar sluiert,
desnoods als een maagd.

Straks, kom ik, lieveling,
oreert ze, terwijl ze
haar overspelig huis betreedt.




uvi

[uvi]

Alleen en van geen god gestoord



Loom
ligt het licht
te talmen

onder
wierook
van bewogen wolken

lucht
filtert geluid
uit leven

even
wijkt de wereld
voor de lichtheid

van duiven op een dak
kinderen die huilen
het brommen van een vlieg

oorlog
verschuilt zich
in Irak

hier
schuilen mensen
voor elkaar

straks
haalt duister
de avond binnen




uvi

[uvi]

Grijze uren



Ochtend. En donker. Een dwaallicht in de zomer.
Ik tik met m'n voet op een knop. En het wordt licht.

Daar staat hij dan. Een 'staande leeslamp'.
Een ranke vuurtoren voor de grijze uren van deze dag.
Onder zich laat hij het licht stromen.

M'n handen verzamelen z'n stralen over de bladen.
Baden in een bundel. Letters golven over het papieren strand.
Zee van zinnen. Ze deinen in m'n hoofd.



Ik blader door ebbe en vloed.
De bellettrie van waden door het blauw.



uvi

[uvi]

Jonge duiven


Hoe dikwijls had ik deze zinnen moeten herschrijven?
Nu haal ik ze uit m'n hoofd en laat ze meteen los. Als jonge duiven.
Ik kijk ze achterna. Als een doordeweekse duivenliefhebber.

Ik zie ze haperen in hun vlucht. Vallen meer dan vliegen.
Welke richting kiezen ze? Komen ze terug?
Fladderen ze zomaar wat rond? Als labiele letters in de lucht.

Verlangen ze terug naar het dons van hun nest?
Of wenkt die weidse wereld? Zonder belemmering van een hok.
Wat doe je met jonge woorden?

Laat je ze los? Of laat je ze groeien?
Ben ik nu een duivenmelker? Of een teler van onvolgroeide gedachten?
Een tedere tuinier van jonge sla. Zoals Kopland. Dat zou ik willen zijn.



uvi




PS.
Met dank aan Alterego1 voor de opmerking over "weids".

[uvi]

Rutger Kopland




Jonge sla

Alles kan ik verdragen,
Het verdorren van bonen,
Stervende bloemen, het hoekje
Aardappelen kan ik met droge ogen
Zien rooien, daar ben ik
Werkelijk hard in.


Maar jonge sla in september,
Net geplant, slap nog,
In vochtige bedjes, nee








Met dank en respect voor Kopland...

En de lezers hier ...
Nu begrijp je hierboven die 'jonge sla' beter.

[uvi]

Multicultureel Madurodam.
Mijn kleine Afrikaan spreekt twee talen.
Da's niet genoeg. Da's duidelijk.

Hij is blank en Belg. Maar ook weer niet. Voor kinderen.
Hier op het woonerf is hij een indringer. Een allochtoon.
Blaast het spel op want ze verstaan elkaar niet. Loopt in de weg.
Een spelende terrorist.

Sommigen kruipen dan maar zelf naar binnen. Hun dichtste nest.
Anderen staan op hun rechten. Eigen plein eerst.
Jij kwam later. Wij waren en wonen hier.

Woorden vormen een barrière. Als ze niet van dezelfde taal zijn.
Ik verwijt hen niets. Zie het verdriet in zijn tranen.
Lijd met hem, maar begrijp hen.

Of hoe kinderen al trainen voor later.

Hier spreekt men Nederlands.
Sire, il n'y a pas de Belges.
Si, Monsieur Destrée , mijn kleine Belg. Il n'aime pas le soleil.



uvi

[uvi]

Mijn kleine oorlog.


Daar staat hij dan onder de Vlaamse modder.
Brabants bruin. Oerdegelijke klei om een man te scheppen.
Ondertussen is hij nog m'n Afrikaanse prins. Kwetsbaar.

Mon amour pour toujours.
Dàt zeg ik hem dagelijks want hij moet zoveel liefde missen.
En staat nog voor brutale waarheden.

Maar nu dwingt de wereld me op de knieën.
Om hem te wassen en te kleden.
Kniehoog denken en handelen.

De wasmachine is me genadig. En de buurvrouw ook.
Ze biedt dekking. Hij mag op de trampoline.
Want de oorlog woedt verder. Van de klei komen keitjes.

Een reservoir van projectielen. Reptielen in kinderhanden.
Mijn kleine oorlog.
En ik heb er al eentje achter de rug. WO II.

Die leek mij toen plezanter.





Pp



PS.
Buurjongen heeft bestand afgekondigd.
Wapens zwijgen. Vijand zit mee op trampoline.

[Robol]

Mijn kleine oorlog...

Verleden week woensdag bezocht ik de stad Aalst...
Tentoonstelling Louis Paul Boon in het stedelijk museum,
zag er met de hand geschreven bladen liggen...mijn kleine oorlog.
Even heb ik aan de schrijftafel van Boon gezeten, poseren voor een foto.
Louis heeft zijn kleine oorlog allang gestreden.

Mijn vrede
vind ik hier op dit topic...de avonturen van een klein ventje.

Mijn vrede vond ik vroeger in strips...

Petoetje en Petatje...Sjors en Sjimmy...blank en zwart, samen op avontuur...Heimwee naar de stripverhalen van vroeger.
Al werden ze indertijd verbannen uit de bibliotheek, niet educatief genoeg...

Groetjes aan je kleine prins !

Robbe

[uvi]

Mijn kleine oorlog...

Verleden week woensdag bezocht ik de stad Aalst...
Tentoonstelling Louis Paul Boon in het stedelijk museum,
zag er met de hand geschreven bladen liggen...mijn kleine oorlog.
Even heb ik aan de schrijftafel van Boon gezeten, poseren voor een foto.
Louis heeft zijn kleine oorlog allang gestreden.

Mijn vrede
vind ik hier op dit topic...de avonturen van een klein ventje.

Mijn vrede vond ik vroeger in strips...

Petoetje en Petatje...Sjors en Sjimmy...blank en zwart, samen op avontuur...Heimwee naar de stripverhalen van vroeger.
Al werden ze indertijd verbannen uit de bibliotheek, niet educatief genoeg...

Groetjes aan je kleine prins !

Robbe

Dag Robbe,

Zelf groeide ik op met Suske en Wiske.
Later Old Shatterhand en Winnetou.

Vandaag blader ik door Nolens en H. de Coninck.
En de blauwzieke badkamer van Dewulf.

Ik ben blij met je aandacht en waardering.
Te weinig ga ik zelf op bezoek bij anderen.

Daar zijn geen excuses voor... Sorry.
dank alle lezers die even langs komen...

Dag Robbe!



uvi

[uvi]

knap,

je woorden laten me voelen
echt, het is je gelukt
zo een gevoelig gedichtje
of gaan we het geen gedichtje noemen..

mensen blijven toch mensen hé,
spijtig soms....


Tinneke x

Dag Tinneke,

Neen, het is een dagboek
waarin ik even mijn verdriet kwijt kon.

Als opa wil je dat overnemen van je kleinkind.
Maar zo werkt dat niet.

Het leven leert elke dag ...

Dank voor je visite.

uvi

[uvi]

Laat alle deuren op een kier.



Behoedzaam maar behendig
draag ik zijn leven in mijn handen.
Een lichte last van woorden.

Een dikke dichter. Nolens . 877 pagina's groot.
De ochtend wacht nu op berijmde bomen.
En bevroren bloemen op het behang.

En met voorzichtige vingers
blader ik dan door zijn dagen.
Geletterd en geschreven. In sourdine.

Laat het raam maar op een kier.
Zo sijpelt 't licht naar binnen.
Ik drink me dronken aan zijn zinnen.

Ze nipten aan z'n lippen.
Toen hij sabbelend op het leven
woorden prevelde op wit papier.

Maar, o zo blauw van binnen.





uvi