Afdwalen kolder (deel II)

Literaire pareltjes van maatschappelijke gebeurtenissen.

T'Stropke
Lid geworden op: 26 jul 2004, 08:52
Locatie: Gent

10 aug 2004, 09:11

Ik kon mijn oren niet geloven, toen ik een telefoontje kreeg van De boogschuttersgilde ‘De trekkende pijl’ zij hadden een wedstrijd uitgeschreven met als hoofdprijs een gratis ballonvaart en eventueel mochten er volgens hun zeggen; Nog enkelle personen mee, de Schutters koning,voor zover ik het begreep mocht enkele personen naar keuze meenemen. TLL was dus de schutterkoning en had al uitgekozen wie zijn favoriete, reiskompanen zouden zijn. Onder andere, Ons Kwezelke, ED, Brombeer en nog een paar andere duistere figuren. Nu ja het kwam goed van pas, ik had niet zoveel werk, omdat mede door de vakantie, en het te mooie weer, de meeste pappenheimers aan de zee, of in een of ander tropisch paradijs vertoefden, onze nieuwste ballon was juist toegekomen en bood plaats aan 19 personen en de ballon had een inhoud van 12,000 kubieke meter warme lucht. Wat ruimschoots volstond om de reuze grote mand de lucht in te tillen, en die kon wel tegen een stootje ook! En na wat ik las in de verslagen zou dat wel eens nuttig kunnen zijn.
Daarom gaf ik die mensen van die schuttersgilde ‘De trekkende pijl’ de garantie dat ze enkel de lucht zouden ingaan als de weersomstandigheden een mooie en veilige vaart toelieten. Ik investeer permanent in nieuwe luxueuze warme luchtballonnen, zodat iedereen kan meevaren met verscheidene superveilige vernieuwde warme luchtballon’s. “Koude lucht ballonen gaan bijna nooit de lucht in”; Dit enkel ter informatie van de duistere guitige bende die ik zou meenemen. Dus de data werd vast gelegd, en ik stortte mij op de meteo wing van Kokzijde hun Website uitkijkend naar hun weersvoorspellingen, Het weer voor die dag zag er zeer goed uit. Groot was mijn verwondering toen de gilde, mij vroeg of de leden hun pijlen en bogen konden meenemen? Wat ik veiligheids halve toch maar liever niet toestond, je weet maar nooit dat de verwarring bij deze dames en heren zou toeslaan en zij de binnenkant van mijn ballon als een staande wip zouden beschouwen, en pijlgaten in het nok van mijn ballon leek me nu niet het beste idee. Met veel niet goedkeurend gegrom stemde TLL, en de andere leden toe hun boog en pijlen dan maar niet mee te nemen. De dag brak aan van de geplande vaart, en na de zoveelste raadpleging van verscheidene weer voorspelingen, zag het weer er nog steeds zeer goed uit, Ik telefoneerde naar TLL, om hem mee te delen dat het voor 90% zeker was dat we in de late namiddag zouden kunnen gaan varen. Overdag is het bijna onmogelijk met een warme lucht ballon te varen door de thermiek, ( opstijgende warme lucht) die zo een ballon dan veranderen in een bijna onbestuurbare en grillig boze dame.(Nee Kwezelke ik maak geen vergelijking met jou) Maar ik melde TLL, ook dat ik pas zekerheid zou hebben rond 16 uur, en dat ik hem dan zou terug bellen voor de juiste plaats en tijdstip van het opstijgen. Maar ik zei hem ook dat het gebruikelijk was dat de passagiers best een handje zouden helpen bij de voorbereidingen van de vlucht. De ballon uitvouwen, de mand van de trailer halen, en zo meer. Hij was blijkbaar nog een beetje misnoegd omdat hij zijn boog en pijlen niet mocht meenemen, maar stemde uiteindelijk toe. Na een bevestigend telefoontje naar TLL, dat de vlucht zou doorgaan, was de duistere guitige bende aanwezig op de plaats van afspraak. “T’Stropke Hot Air Balloon Compagnie” was klaar om te voorbereidingen te starten, in een korte briefing deelde ik de mede reiziger mee wat zij van mij en ik van hun mocht verwachten. ‘NEE, TLL’, geen boog en pijlen mee’ hij had deze weg gemoffeld onder zijn dikke Siberische jas.
Alles verliep zeer vlot en na een uurtje stegen we op, GPS, boordradio, Kompas, verbinding met de grondcrew, alles werkte perfect dus niets deed vermoeden dat het geen veilige vaart zou worden, Dus de branders volle kracht, en we lieten onze mooi blauwe bol even aan de zorgen van andere achterblijvers over, al heel vlug zaten we 1600 FT hoogte, toen ik plots in verte gitzwarte wolken zag opduiken, ik keek de windrichting na raadpleegde mijn GPS en hoogte meter, en nu was kiezen of delen, terug zo vlug mogelijk dalen; en de ballon veilig terug op de grond zetten, of proberen die onweer wolken uit te weg te gaan? Na contact met mijn grondcrew, kozen we voor het laatste, maar tot mijn nog grotere verwondering dreef de wind ons nog meer in de richting van het onweer, nu had ik geen keuze meer, we moesten er gewoon door. Ik zag TLL en zijn kompanen; heel bezorgd naar mij staren, Ik probeerde te gemoederen nog wat te bedaren, door te zeggen dat het allemaal wel mee zou vallen, en zonder ook maar iets te kunnen doen waren we midden in het onweer beland. Maar na een tijd dooreen geschud te zijn geweest zagen we plots ver beneden ons in een heldere opening in die onweerwolken, net het paradijs beneden ons liggen, de storm had ons zonder het te weten boven een paradijselijke eilanden groep doen belanden. De wetten Van Einstein schoten door mijn hoofd, en ik vroeg Tweistein om raad en bijstand; “Goeie hemel riep ik” want ik was een gediplomeerde ballonvaarder vaarder en mocht het gas in de tent blazen,” daar ik nog nooit in mijn honderdjarige carrière zo iets had meegemaakt dacht ik dat we met zen allen in de hemel terecht gekomen waren Kwezelke begon het Ave Maria te zingen, en Ed gaf met zijn diepe bariton stem meer inhoud aan het geheel. Toen plots Telloortreker zich wat te ver over de rand bewoog en zijn laatste waren . “Dat is het Aartsparadijs hier,” hij boog zich wat te ver over de rand van de mand, verloor zijn evenwicht, en verliet ons zwevend, naar zijn vermeend aards paradijs, we zagen hem net zweven, gelijk hij vleugels had gekregen. Kwezelke stopte haar Ave Maria en deed nog een hulpeloze poging om Telloortreker terug binnen te halen. Tevergeefs, TLL, zweefde door de lucht op weg naar zijn droom paradijs? Of toch niet?
'Als ik een zaak niet begrijp, is dat geen reden om te zeggen dat zij verkeerd is; het is veeleer een bewijs van mijn onwetendheid.'
- Cicero
Gast

10 aug 2004, 09:49

Nvdr (noot van de redaktie): vooreerst een hartelijk welkom aan ons ’t Stropke die het aandurfde om zo een ballonvaart aan te durven en zeker met de mensen van kolderland. Je weet maar nooit waar je in terecht komt als je met deze lui aanpapt.
Als Kwezel al in het Aardsparadijs is, wie is dan die mysterieuze dame die zo gelijkt of beter gezegd, die zich voordoet als Kwezelke? Zelfde vraag voor Ed, wie is toch die onverlaat die zich uitgeeft voor onze minnezanger van Fado? Welke duistere figuren slopen zonder betaling in die gratis luchtballonvaart. Ware het profiteurs of waren het oude bekenden die voor een verrassing wilden zorgen? Had die krentenschieter van een TLL, toch nog zonder toestemming en zonder iemands medeweten, zijn gifpijlen meegenomen? Zou de oplossing nabij zijn wat betreft die zonderlinge voetsporen en dat Toejoejoe geluid?
In alle geval, lees het verder tijdens de komende hete dagen in de kolderbrigade en hun avonturen die voor niks en niemand terugdeinzen.
Opa Brombeer

10 aug 2004, 10:25

T'Stropke van harte welkom bij de kolderbrigade.

Ik wist het wel dat ballonvaarders bang zijn van pijlen al of niet met aangezogen punt(al goed dat ik een goeie spellingcontrolleur heb,grote artiesten en als verre familie reken ik me daarbij durven al eens verstrooid zijn)Ik ben dus den brombeer met de nadruk op brom want op een beer lijk ik helemaal niet(zou eerder iets zijn voor onze spoorzoeker)maar met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid om mijn soms ongelikte berenmanieren,maar geen nood hoor,het is niet gevaarlijk en mocht het de spuigaten uitlopen(een ballon heeft toch geen spuigaten mag ik hopen,mijn badkuip in mi bemol ook niet)dan is Kwezel daar nog altijd om alles in goede banen te leiden,met de nadruk op leiden.

Nu zou ik je al direct om een gunst willen verzoeken,nl. me van mijn hoogtevrees afhelpen.Mijn watervrees ben ik al zo goed als kwijt net als mijn kluts soms,waar haal ik het soms,Vestaalse maagden op de fiets.En moest ge iets of iemand kennen die me van de vrees voor sjoeke(die meestal naast de kwestie en op de stoel gaat zitten)laat maar komen,ik zou je eeuwig dankbaar zijn en dat is lang he.

Nu terwijl ik hier bezig was mijn vaartuig ineen te flansen,ondertussen me oefenend voor mijn nakend,niet naakt,duel met TLL komt hier dat verhaal van jou uit de lucht gevallen en dit is dan speciaal aan Ed gericht,je lood is terecht.Zie je nu wel dat TLL er mee schuppes was(weer Blaasvelds)nee niet om zijn varken te vervangen maar om mee te nemen als ballast,een ballon heeft toch ballast nodig he stropke.Ge ziet ik ben zowat van alle markten thuis.Ge vergist je als ge denkt dat zijn Siberische jas vol pijlen zit(is het daarboven koud,dan moeten we zorgen dat we ons Kwezelke goed warm houden)die heb ik al om er een punt aan te zuigen,nee zijn zakken zitten vol lood.

Alsof er geen ander ballast bestaat om mee te nemen,en nu goed meekuisteren he Hermano,een eerste tip,we nemen alles mee wat slaapt en niet mag wakker gemaakt worden,steken hun zakken vol lood(een moelensteen zou te omslachtig zijn) en ergens ver genoeg uit de kant over boord,sorry over de rand van de mand wippen,maar oppassen voor de oorvijgen als we Dilbeek overvaren en klaar is kees.

En Kwezelke zingen?Sorry die ziet gewoon de katten vliegen en denkt dan nog dat het oeioeivogels zijn,oeps ik zal toch weer geen nieuw dier uitgevonden hebben zeker,eerst onze spoorzoeker maar eens raadplegen en vooraleer Ed het geheel wat meer diepte kan geven moet eerst zijn gat nog gevuld hebben.In ruil voor het mee openvouwen van je ballon kan je me hier misschien een handje mee helpen.

En als TLL uit de mand valt(tiens bij een vaartuig zou je geneigd zijn te zeggen uit de boot)is dat maar zijn eigen schuld.Als ge geen siberische mantel aantrekt kunt ge hem ook niet vol lood stoppen.Door de mand vallen dat is pas een ramp,dan vliegt ge ook wel maar tegen de lamp,nu ben ik dan toch weer aan het rijmen en dichten.Mijn vader gaat toch nog gelijk krijgen,joeng zij hij onlangs,groeien gaat ge niet meer doen,ge kunt met de nadruk op kunt alleen nog maar slimmer worden en wie ben ik om aan zijn woorden te twijfelen.

Zo terwijl de rest van de bende de ballon probeert open te vouwen ga ik proberen of ik mijn badkuip niet in si bemol gestemd krijg.

Van een op dit moment gelikte brombeer nog een prettige dag toegewenst en nog veel plezier in de kolderbrigade.
Gast

10 aug 2004, 11:22

Het bananenontbijt met lovefruit hadden we ons goed laten welgevallen met daarbij een heerlijke frisse chocovanille drankje. Bromtol die spaarde geen enkele moeite om ons te verwennen met zijn vindingrijke aperitiefjes. Het werd stillekesaan tijd om verder te trekken want de tijd begon te dringen. Zandmannetje die al een kijkje ging nemen wat verderop tussen het hoge struikgewas, stelde vast dat we wel eens de nacht wat om was en we over het eiland en haar zeden gesproken hadden of beter gefantaseerd, bezoek gekregen hadden van dat ondier dat zich maar niet wilde laten vangen. Daar het niet kwetsbaar was door kogels zouden er andere attributen boven water gehaald worden. Onze tarzan kwam al gauw aangedraafd met een gebogen ding met een kromme snaar aanvast. Ed en Hermano waren het unaniem eens dat dit wel eens een boog kon zijn. Hoe kwam nu zo een trekboog hier terecht midden in de onbekende jungle? “Hoera” bulderde ons brombeerke, een wapen waar we waarschijnlijk met een beetje inspanning een geschikte pijl bij kunnen maken. Zouden we er gif aan doen van arseen of doen we epo rond de punt? “Beschermde en zeldzame kikkers daar mag je niet aankomen”, beaamde Zandman, “laat het ons maar op het laatste houden. Als die ongelikte beer dan geschoten is kunnen we hem nog altijd verorberen”. Dat vond iedereen een goed idee, als we de Sandman niet bij hadden, dan dachten we met ene minder en met ene meer denken gaat altijd beter.
We vormden opnieuw een halve maankring en stapje voor stapje heel voorzichtig sloot de kring zich rond de teruggevonden afvalstoffen. Het getoejoejoe kwam naderbij en iedereen hield de adem in, ..de spanning was te snijden .. Hermano deed een vingerbeweging op zijn mond dat we allemaal en zeker de vrouwelijk mond moesten stilhouden of beter gezegd, sluiten en vergrendelen. Nadat we het wrede beest omsingelden, wachten we op een teken van onze spoorzoeker om met volle kracht vooruit en boven op de juddas te springen. Zandmannetje gaf me een por tegen mijn slanke lijn en prevelde van: die hebben we dadelijk te pakken, wacht maar af. We zijn tenslotte een uitstekend pakteam!
Opa Brombeer

10 aug 2004, 12:12

Ziezo,het is af.Maar wat in Bhoeda's naam is HET.Mijn vaartuig natuurlijk,en waarom HET?Wel om niemand voorde borst(en)te stoten heb ik he maar onzijdig genoemd en om mijn spellingcontrolleur nog maar eens de duvel mee aan te doen(met mijn balastingcontrolleur lukt dat toch niet)ga ik et hier eens een naam voor bedenken waar iedereen van achterover valt want als Kwezel begint te wiebelen valt ze vorover.Eerst nog een korte beschrijving misschien,op vraag van onze spoorzoeker,we moesten het zo eens kwijt spelen.Het heeft een brede voorsteven en dus ook een smalle achtersteven,die contrabas op zijn rug en achterstevoren,in het midden twee zitjes en achteraan die tuba, die kan dan dienst doen als rugleuning,en uit ecologisch en milieuvriendelijk oogpunt heb ik er dan maar tegelijk twee trappers op gemonteerd,en gezien de olieprijzen nu.

Jamaar hoor ik jullie al zeggen waarom twee zitjes,als er iemand meewilt,en ik hoor Kwezel al komen hoor,die lekkere drankjes van mij,dan heb ik liever een trapspecialist mee dan een wieltjeszuiger,maar ik ga wel proberen dat zij vooraan plaats neemt,ik ken dat ,ze hebben me een keer liggen gehad,hijgen en puffen achter mijn rug en ik maar denken dat ze aan het meetrappen was.Ezels stoten zich geen twee keer aan dezelfde steen maar van bromberen weet ik dat niet hoor.

En als ontbijt banaan,dat kan er nog in vermits ik toch al eens de aap uithang en als ze met lovefruit eigenlijk Turks fruit bedoeld, mij niet gelaten.

Wat ik ook al opgemerkt heb is dat Kwezel GEEN gat heeft(in haar kennis omtrent het instrumentarium)ik heb wel degelijk een boog,allen vet ik de pees niet in maar strijk ik de haren ervan in met suiker.Men vangt tenslotte geen vliegen met azijn en Kwezels allen met frisse chocovanille drankjes,waar haalt ze het,moet zeker niet op haar lijn letten.

En dan kom ik nu stilaan aan de naam van mijn vaartuig zonder spuigaten,dan kan het er ook niet uitlopen,ik had zo gedacht aan;contratubasachtigebadkuipmetdubbelemeetrapper met airca in optie. Iemand een ander idee,laat maar komen want ik geloof nooit dat ik dit twee maal na elkaar kan(dit schrijven)

En laat de sprankelende chocovanille maar smaken,voor mij een gewoon en braaf duvelke volstaat.

Brombeer

telloorlekker
Lid geworden op: 26 nov 2002, 17:46

10 aug 2004, 12:46

Welkom Stropke !

Mag ik "iets" vragen ? ... het is echter wél serieus ! Ken jij een Gents proza omtrent "het Stropke" ? De inhoud van dit proza behandelt de baas van ons aller nl. "het stropke van 't gat". Ik ben er al jaren naar op zoek, maar sinds ik voor een 20 tal jaren dit van een medereizigster (en schooljuffrouw uit het Gentse) heb horen declameren, heb ik er niets meer van vernomen. Er zit ergens bij jullie te velde een "gat" in de cultuur.

Benieuwd...
TLL

W T
Lid geworden op: 11 sep 2003, 20:26
Locatie: Vallei de zwarte beek

10 aug 2004, 14:10

TTL serieus.... 8) :lol:

zandmannetje
Lid geworden op: 02 feb 2003, 23:15
Locatie: Het land met meer ministers dan inwoners

10 aug 2004, 14:16

Jullie zijn het misschien al vergeten, ikzelf ook al bijna! Af en toe ging ik toch een bladzijde uit mijn dagboek publiceren…
Heb hem reeds opnieuw dienen af te stoffen.
Wees ervan overtuigd, waar je mijn andere verhalen soms met een korreltje zout, soms met een hele soeplepel dient in te nemen, in mijn dagboek staat de waarheid, de zuivere waarheid en niets dan de waarheid, zo helpe mij Allah.
Bijna schreef ik Boedha, maar bij Allah heb je er gratis zijn profeet bij, de alomgeachte Mohammed...
Je weet ook nog, de schuine tekst is latere commentaar, dan hoeven jullie dat al niet te doen.

Uit mijn dagboek.
Zaterdag 28 Augustus 19xx

De drie musketiers zijn uiteengevallen. We waren dan al de laatst overgeblevenen van onze junioren voetbalclub R.Antwerp FC.
Wim heeft een grietje leren kennen en is daar liever alleen mee, Swat en zandmannetje blijven over. We zijn allen juist 18 jaar geworden. Swat is al vele jaren mijn boezemvriend. (Hier ga ik weer, waarom zegt men “boezemvriend”, hij heeft geeneens een boezem!)
Maar ook Swat heeft sinds enkele maanden de ware gevonden, zijn Hilda, maar voorlopig heeft hij liever dat we samen blijven.
Want de ruzies tussen hem en Hilda zijn legio, en misschien is hij niet al te gerust in de afloop. Het is anders een mooi koppel, zij is een bloedmooie meid, Swat is ook een knappe kerel. Vanavond gaan we uit in de Antwerpse seefhoek, de Seeburg in de Lange Zavelstraat.
Terwijl het koppel aan een tafeltje zit, hou ik me discreet op een afstandje, amuseer ik me met dansen, en daar ik geen afwijkend gedrag vertoon doe ik dat met exemplaren van het vrouwelijk geslacht.
Aangezien ik altijd heel kieskeurig ben, dans ik alleen met de mooiste meisjes. Zo dans ik met eentje op een slow van de Platters, een echte “plakker” Only You , de tekst is een echte liefdesverklaring…
Ze kent de hele song, heeft een aangename zangstem, zingt het hele liedje zacht in mijn oor.
Tot in het diepste van mijn ziel geroerd, vraag ik op het einde van de dans met omfloerste stem “Meende je dat nu echt?”
Dan krijg ik een heel koude douche over me. In Antwerpen spreekt men doorgaans dialect, dat van de Seefhoek is wel veruit het "platste", en in dat taaltje zegt ze “ ‘k verston der gin kl…van”
Terwijl ik aan de toog een pintje drink om te bekomen van de schok, ontstaat de zoveelste ruzie tussen Swat en Hilda. Mijne maat is precies ferm de kluts kwijt en komt naar mij “nu is het uit, ze moet me niet meer!”
Goedzak dat ik ben, bied ik aan er achter te gaan om te proberen haar te overreden terug te komen.
Bij later en nader inzien had hij dat zelf moeten doen, nietwaar?
Een straat verder haal ik haar in, en als een advocaat spreek ik voor Swat ten beste. En nu krijg ik een warme douche, want als ik uitgesproken ben slaat ze haar armen rond mijn nek en zegt “ Als het helemaal uit is met Swat wil ik jou hebben” Ik ben te verrast, te beduusd, nog veel te groen om te reageren en breng haar terug naar Swat.
Vriendschap boven alles…
Pas later kwam ik te weten dat in de oorlog en de liefde alles toegelaten is.
Mijn leven had er inderdaad heel anders kunnen uitzien!
Zo, dat was het dan.
Heb nog een goed leven en we zien mekaar misschien weer in de hel.
Tot zolang dan zal zandmannetje jou wel in slaap lullen !

telloorlekker
Lid geworden op: 26 nov 2002, 17:46

10 aug 2004, 15:57

Een zalfke, dat helpt... Die woorden van de apotheker indachtig doorzoek ik heel de proviantkast naar dat éne tubeke waarop datzelfde staat. Heb ik het eindelijk gevonden, schrik ik wel een beetje van de rode zelfklever " Uitwendig gebruik". Bestaat er soms ook zalf voor inwendig gebruik ? Hoe moet je dat erop smeren ? Anti-allergische zalf staat er ter verduidelijking nog bij en als afsluiter voor het imatriculatiekenteken "Magistraal". Wat kunnen ze er in die hogere sferen toch benamingen aan geven. Magistraal, stel je voor... ik dacht dat zoiets enkel bij rechtbanken de geplogenheid was, maar het blijkt dus voor het gewone gebruikersvolk van toepassing. Of zou, in kerkelijke middens, de Gezalfde ook magistraal zijn ? In vroeger jaren was een rode etiketering meestal bedoeld om een ludiek uitziend kopke af te beelden boven een al even onduidelijk X-teken. De bedoeling ontgaat me heden ook. Waarom rood, als het allemaal toch zo onschuldig is ?

Maar het gejeuk blijft... die zalf is nep ! Ik dus terug naar die kwakzalver... "Hoe ik ook smeer" het blijft jeuken doe ik mijn verhaal. Bedenk ik ineens die zegswijze "Om de smeer likt de beer de kandeleer". Een oud gezegde met, wat weeral blijkt, een gegronde waarheid. Door die zalf ben ik alweer enkele kopertjes lichter. Als het dan nog hielp had ik waar voor mijn geld gehad, maar nu... Mijnheer de apotheker, jij hebt mij beduveld. Heb je niet iets anders, want die pasta kan nog niet eens als kettingsmeersel dienst doen, het gepiep zal ook wel blijven. En ja hoor, de wijze man wist ineens dat er ook een antiallergicum in de handel was in de vorm van pastilles. Filmomhulde tabletten/oraal gebruik staat er nog wel op. Hoe moet ik dat nu weer toedienen ? "Oraal" doet me denken aan die opening waarvoor analysten gestudeerd hebben. Even de bijsluiter erbij nemen; voor zeven pillekens zit er een hele gazet bij; het zal dus wel werken ? "Cetirizin. dihydrochlorid. 10 mg - cellulos.micro-crist. Lactos monohydric. silic. colloidal. anhydric. magnes. stear. q.s. ad tablett. copress. un. opadry y-1-7000 (= hydroxypropylmethylcellulos. titan.dioxyd. polyethylen. glmycol 400) obduct. "
Moet je echt zo geleerd zijn om achter elk woord een "punt" te plaatsen ? Als datgene waarvoor het bedoeld is ook een punt achter mijn jeuk zet, na gebruik, ben ik al wreed content. (voila, ook een punt) Als ik de neveneffecten die het kan veroorzaken lees, is het weer voor alles goed. Best mogelijk als je het oplost in water, je er ook je fietsketting mee kan bewerken.

Waarom (het waarom der dingen is meestal kinderlijk eenvoudig) al dat geschrijf als het gewoon de bedoeling is om die opzwelling en die jeuk danig te doen verminderen tot men er geen hinder meer van ondervind ?
De zalf moest ik meermaals'daags aanbrengen (kwestie de tube zo snel mogelijk te kunnen vervangen waarschijnlijk) terwijl nu de apotheker er een klevertje heeft op aangebracht met de melding " 1 x per dag ". Toch raar hoe geneesmiddelen werken. Nou, de voorgaande geschiedenis hoe ik aan die jeuk ben geraakt was ook voldoende bij één prik per dag. Nietsvermoedend heb ik me door een wesp laten prikken....

hermano
Lid geworden op: 17 mei 2004, 21:11
Locatie: Aangespoelde

10 aug 2004, 17:11

Dag Strop en welkom hier. Nog een schrijvelaar erbij kan geen kwaad, maar zeer binnenkort gaat niemand nog tijd hebben om al dat geschrijf ook nog te lezen natuulijk. Misschien moet er mettertijd worden gedacht aan een numerus clausus of eventueel een beperking van het aantal daglijntjes dat aan elk van ons wordt toegewezen, uiteraard volgens anciënniteit, rang en stand. Bleukes zoals wij moeten ons dan maar beperken tot een vijftal regeltjes, stijgend over Brombeer, Ed, TLL, Zandmannetje tot bij Kwezel die het voorrecht blijft behouden om heel het forum vol te schrijven. De beste posting vond ik trouwens de inzending van Wan Tang van maandagavond, die met twee smileys evenveel kan zeggen als wij in twee bladzijden.

Ik zit weeral over mijn vijf regels en ik heb nog zoveel te zeggen, dat is zoiets als mensen die je ergens een microfoon geeft, probeer die dan maar eens terug af te pakken. En allemaal zeggen ze: ik zal het kort houden, en ze weten toch dat ze dat nu juist niet gaan doen, ik denk dan altijd bij mijzelf (bij wie anders?) gelukkig maar dat ze niet zeggen dat ze het lang gaan trekken, want wat zou dat dan geven? Mijn vijf regels van morgen zijn er nu ook weeral aan!

Ed, laten we onze twist maar vergeten, mijn kar is allang hersteld en het heeft geen zin om oude koeien bij de horens te vatten, we kunnen het best van al de strijdbijl begraven, of nee, laten we daar nog even mee wachten, misschien hebben we die nog nodig op ons eiland, nu we daar allemaal rond die toejoejoe staan. Ik ga je postings dus voortaan niet meer met een loep bekijken, let op, ik ga ze nog wel bekijken en ik ga ze zelfs nog lezen, maar ik ga geen spijkers op laag water zoeken, wat nutteloos is omdat jij toch meestal in hogere sferen vertoeft. Waarschijnlijk ga jij het dus uitstekend kunnen vinden met onze nieuwe aanwinst die ook in hogere sferen vertoeft. Kan jij of Zandmannetje hem eens beleefd vragen om midden in de zomer geen warme lucht meer te gebruiken voor zijn ballon, het is zo al warm genoeg en hij kan ons in de winter veel meer plezier doen met een portie warme lucht? Dat is volgens mij even verkeerd als een bbq die ook altijd plaatsvindt als het warm is, wat zeg ik gloeiend heet, en dan zie je die dampende gezichten van hen die het eten moeten klaar maken voor de anderen, je ziet het zweet er zo afdruipen, ze dragen laarzen omdat ze binnen de kortste keren in een grote plas staan. Waarom houden de mensen geen bbq in november, bij 5°, dat moet toch veel gezelliger zijn, zo met zijn allen rond dat vuur en het gezegde indachtig "dicht bijeen is warm", dat brengt toch meer sfeer?

Ik heb dat probleem met mijn echtgenote resoluut opgelost, ik heb haar laten voelen wie er de baas is, zij dus, en ik heb vastberaden gezegd: "Ik ga aan het werk". Zij ging daarmee akkoord, want ze had waarschijnlijk gedacht dat ik heel die lijst van karweien die ligt te wachten, ging aanpakken met de orde en logica die mij typeren, maar ik ben inderdaad gaan werken en dat zal vanmorgen vroeg nogal een schokgolf teweeg gebracht hebben, nog erger dan dat stuk van La Palma dat wel eens in zee zou kunnen tuimelen. Ik hoop dat die golf jullie niet heeft gestoord in jullie drukke bezigheden? Een andere reden is trouwens dat Brombeer mij zijn opgedane truukjes wel zal doorsturen, zodat ik mij voortaan ook op die manier uit de slag kan trekken, zonder dat ik daarbij slaag zal krijgen van vermeende Dilbeekse maagden, die om een mij onbekende reden naar het Pajottenland zouden durven afzakken (eigenlijk moet dit afstijgen zijn, want het Pajottenland ligt hoger dan Dilbeek).

Dit zou jullie misschien doen veronderstellen dat die maagden te paard zouden komen, en dat het dan eerder om amazones zou gaan en dat is volgens mij een vrouwensoort die nog gevaarlijker is dan maagden. Maagden komen misschien wel met de koersfiets, en dan kunnen ze ook afstijgen, als ze tenminste Brombeer zijn wiel hebben willen lossen. Ik zou namelijk nog veel minder graag zien dat ze hier met zijn achterwiel toekomen want volgens zijn fietsende zoon heeft hij het al moeilijk genoeg om te volgen met twee wielen (de zoon volgen dan toch, niet de maagden, dan is er precies meer motivatie).

Dit alles ter inleiding om te zeggen dat we nog altijd op dat eiland zitten en ik heb deze nacht rustig maar veel te weinig geslapen. Groot was vanmorgen mijn verbazing dat ik een kronkelend spoor zag dat onze slaapplaats passeerde, duidelijk van een dier zonder poten dus, dat een afdruk had nagelaten nog breder dan een autoband, recht (allé kronkelend recht) naar de boom waar die geit hoorde te staan of te liggen, vastgebonden met één poot zodat ze niet weg zou kunnen. Maar de geit was gevlogen! We hadden ze beter toch maar op de grill gelegd, want de drankjes zijn hier wel lekker, maar altijd die noten! Dat komt ervan als je een muzikant gaat bevorderen tot kok, waaraan denkt die man in de eerste plaats? Juist, aan noten. Ik voel mij hier precies terug bij het leger, daar leek ook iedereen de verkeerde job te hebben, of althans de job waar hij het minste aanleg voor had. Voorbij die boom was dat kruipspoor plots veel breder geworden, alsof je een geit in een autoband hebt gepropt en die dan voort hebt gesleept over de zanderige grond. Een anaconda dus, duidelijk van slag en met een oriëntatievermogen zo goed als het mijne, waarschijnlijk had ze het moerassige water in de lagune even verlaten en zich gewoon van richting vergist bij het terugkeren. In het voorbijschuiven had ze dus gewoon ons lokaas naar binnen gewerkt en was daarna uit het zicht verdwenen. Nu ja, uit het zicht kun je moeilijk zeggen, vermits er niemand iets had gezien. Weer een gevaar waaraan we waren ontsnapt.

Hoe moest dat nu verder met ons reusachtig wezen dat we nu nog altijd niet hadden opgespoord? Gelukkig heeft Kwezel hierboven de oplossing al aangereikt, en nu staan we daar allemaal klaar om toe te slaan! Nu ja we zien wel, we zijn niet voor niets de dappersten van alle uitgestorven Galliërs en wie bang is krijgt ook slaag. Als dat waar is gaan we daar allemaal veel slaag krijgen want we staan daar echt allemaal te bibberen, vol grote schrik, zullen we het allemaal wel overleven, en iedereen ziet zijn leven nog eens in een flits voorbijschuiven, Zandmannetje begint zelfs al stukken te citeren uit zijn dagboeken van vlak na de oorlog. Ik moet het teken geven voor de aanval en ik ga mij daar nu rustig psychologisch op voorbereiden, als ik klaar ben dan horen jullie dat wel.

Herman

telloorlekker
Lid geworden op: 26 nov 2002, 17:46

10 aug 2004, 18:33

Het pijl... nee, niet NAP... is hier de laatste tijd hoog gestegen. Niet mijn abrupte onderbreking van die wespensteek, nee... ik bedoel, de omgangstaal. Proberen wij, tussen de door punten en komma's afgekorte latijnse benamingen nog te overtroeven of hoe zit dat ?

De anakonda's van bovenvermeld artikel zullen wel pierewaaien bij al dit gebrabbel. Ik kan me best voorstellen dat menig onkundig wezen als bijvoorbeeld Wan Tang, de wensbrouwen fronst bij al dit intellectueel gekrakeel. Waarom zou zij, het is een zij én wat voor één, daar niet verder op ingaan dan uitsluitend de hiernaast ter uitnodiging nodende emoticons te benutten ? Ik vermoed zelfs dat onze webmaster, als hij zich niet al voordoet als "incognito" ook moeilijkheden zou ondervinden met ons interelectueel gebrabbel. Het lijkt me sterk dat al die eilandbewoners nu ineens afgedaald zijn van de Sinai... Die daarboven had een knecht nodig om z'n stenen tafelen te bebeitelen. Wij daarentegen knoesten onze teksten zomaar zonder nadenken. Laat het gewone volk ook eens aan bod komen. Er moeten er nog zijn... 't Stropke is onze laatste aanwinst en daar mogen we fier op zijn. Laat me hopen dat ie mij, volwaardige letterwreteraar, ook nog van antwoord dient in mijn zoeken naar het énige stropke waar ik weet van heb.

Binnen afzienbare tijd vervoeg ik mij wel tot die eilandbewoners, zij het dan zonder metalen vleugels of zonder vaartuig. Ik hoop, bij de aanvang van het vallen der bladeren nog eens deel te kunnen nemen aan de rijke oogst van Gods'akker. Franse wijn zal even zo goed smaken als "Weisse Feder"... (dit is een Elzasser'gebruik) en zal me eveneens laveloos maken bij dit onkundig weer van de laatste weken.

Is het nou vis noch vlees, mosselen hoef ik al niet meer. Die waren toch op z'n best in de "R"-maanden. Sinds de generische geneesmiddelen weet ik het ook niet meer. De kostprijs van dergelijk gemanipuleerd spul draait de hele wereld op z'n kop. Watermeloen uit Bangla Desj bv.... waarom niet, daar houdt niemand de voetjes nog droog. Of Kokospalmen van een niet nader genoemd toevluchtsoord voor kolderschrijvende fietsvererende Olympusgodinnen met een hardheid van 13 of meer ? De schalen hiervan zijn niet te splijten, tenzij door de samendrukbaarheid van menige Maasmechelse billepoepjes. Zij maar gerust, Wan Tang is niet zo begaafd om haar laatste naam als deze te gebruiken, wél wetende dat wie ook in die klem zit, er niet meer tussenuit geraakt zonder vermorzeld te worden. Miss M&M is tenslotte niet iedereen. Klein van gestalte, maar groot in haar wezen.... (dit epos enkel om haar ui haar schelp te lokken)

De volgende is aan zet...

TLL

zandmannetje
Lid geworden op: 02 feb 2003, 23:15
Locatie: Het land met meer ministers dan inwoners

10 aug 2004, 19:03

Vooraleer ik misschien het leven laat op het eiland in de strijd met het monster, had ik nog graag een literair meesterwerk hier op dit forum geplaatst.
Waarom hier, wel hier voel ik me thuis, al drink ik geen Stella.
En de kans is niet denkbeeldig, dat een mijner erfgenamen dan ten posthumen titel de Pulitzerprijs kan gaan ontvangen.
In het andere geval heeft niemand er weet van, alhoewel, over iets dat je niet weet hoef je niets te weten.
Het gaat nl. over een gedichtje, en welhaast iedereen weet hoe ontroerend mooi mijn gedichtjes kunnen zijn, ik heb al dikwijls tranen in de ogen gezien bij mensen die mijn proza lezen.
En hier kan niemand het de grond inboren! Dat is slechts bij manier van spreken natuurlijk, in ons illustere gezelschap verkeren ook enkele onverlaten.
Maar wees gewaarschuwd, bij het minste geringste teken van afkeuring, bij het minste teken van miskenning van mijn poëtisch genie, krijg je de rode kaart.
Je wordt meteen uit koers genomen, gediskwalificeerd…Al de pijlen die je nog op de boog had, worden in beslag genomen. En gemor of gebrom wil ik ook niet horen, goed begrepen?
Indien toch iemand uit ons selecte clubje het aandurft om al die waarschuwingen in de wind te slaan ( en dat is VEEL moeilijker dan een wind laten), dan draait hij op voor de onkosten. Een nieuwe sessie van 12 raadplegingen bij mijn psychiater!
Want dan zit ik weer in zak en as, dan sta ik perplex, sta ik aan de grond genageld. Aan de grond nagelen is trouwens nog veel moeilijker dan aan een kruis nagelen, wist je dat?
Enfin, mijn gedichtje…

Oh liefste, oh liefste mijn
Geef me gauw een glaasje rode wijn
Want ik heb toch zo’n onlesbare dorst
Waarschijnlijk veel te veel zout in die worst
Na het nuttigen van die godendrank
Mag jij je verwachten aan een woord van dank

Mocht je mij dat glaasje toch weigeren
Dan zal ik op mijn achterste poten steigeren
Dit laatste slaat dus nergens op
Want meestal loop ik toch rechtop
Slechts als ik teveel heb gezopen
Kom ik op handen en voeten toegekropen

Dit gebeurt bijna nooit, slechts een enkele keer
Want de dag erna doet alles zeer
En dan begint de harde kritiek
En die maakt me nog eens zo ziek
Maar nu genoeg gesproken, kom op met dat glas
……………………………

heeft iemand inspiratie om een krachtige slotzin te vinden, een echte afsluiter, zo één die nog lang nazinderd, kom niet af met
"Daarna doe ik wel de afwas" of zoiets???
Zo, dat was het dan.
Heb nog een goed leven en we zien mekaar misschien weer in de hel.
Tot zolang dan zal zandmannetje jou wel in slaap lullen !

telloorlekker
Lid geworden op: 26 nov 2002, 17:46

10 aug 2004, 19:38

Niet om je op stang te jagen, om je van 't kastje naar de muur te sturen, de pijpen niet nader tot je rok te maken... ZMj... Je proza, hoewel waarschijnlijk goed bedoeld, raakt kant noch wal. Ik ben een beetje bevreesd dat mijn -deskundige- benadering je zou kunnen kwetsen. Iets dergelijks mocht ik vroeger (ik heb elders al gemeld ooit bij een letterkundig genootschap vervoegd te zijn) al ervaren. Je moet "klank" in je gedichtjes leggen, het moet een melodie zijn... pas dan is een gedicht gedicht. Even dacht ik nog van je "stukje" een limmerick te maken; voor een haiku is het echter iets te lang. De inhoud verwart ook een beetje, een liefje dat een zoute worst verorbert voor een glas rode wijn. Waar slaat dat nu op ? Inhoud, mijn beste ZMj... inhoud en een diepere gedachte moet het nalaten. We hebben in dit forum al ene die placht te brengen wat jij verwoordt in dit op rijm gesteld tekstje, ene dit tussen haakjes ook dat probeert zonder z'n nawerk op te lichten (zoals ie zelf laat uitschijnen). Ik vrees zelfs, als Kwezel haar dagdagelijkse beslommeringen achter zich laat, ze ook bedenkelijk de wengsbrouwen fronst bij je "liefdesverklaring"... Eerlijk is eerlijk, ik had méér van je verwacht... bij deze wil de de toorn der go(e)den ondergaan, mocht je van mijn oprechtheid niet overtuigd zijn...

TLL[/code]

zandmannetje
Lid geworden op: 02 feb 2003, 23:15
Locatie: Het land met meer ministers dan inwoners

10 aug 2004, 20:17

Lap, dat is nummer 1 die de waarschuwing aan zijn broek lapt.
Bij deze zijn al je pijlen in beslag genomen. Sta je daar net hé, op dat schuttersfeest. Kan je net zo goed de boog ook thuislaten, of maar meteen je kat sturen. Koning worden is er echter niet meer bij, dit is een streng verdict maar een rechtvaardig verdict.
PS. het is niet wengsbrouwen maar wenkbrauwen, denk maar aan wenken...taal verzorgen , indien je WORD had geraadpleegd was je dit niet overkomen TLL.
En een glaasje wijn niet romantisch zijn? Wat dan wel volgens jou, een zwempartijtje in het kanaal, op de bodem naar autowrakken zoeken?
Jij onverlaat!
Zo, dat was het dan.
Heb nog een goed leven en we zien mekaar misschien weer in de hel.
Tot zolang dan zal zandmannetje jou wel in slaap lullen !

ED.
Lid geworden op: 16 okt 2003, 19:20

10 aug 2004, 20:26

Zeer mooi gedicht. Uitzonderlijk mooi zelfs! Het is met lood in mijn schoenen dat ik het vraag: mag ik nu koning worden?