Afdwalen kolder (deel II)
-
Gast
TLL had ons ondertussen alles verteld van die schietwedstrijd die hij gewonnen had, de ballonvaart en het onverwachts overboord duikelen. Hij trachtte te overleven met bosbessen en bananen die, hoe hoger men zich bevond, hoe zeldzamer werden. Water was er genoeg in voorraad in de bergkloven, het druipte als stalactieten naar beneden langs de ellenlange rotswanden. Zijn kleren die hem tot de eer van koning strekte durfde hij niet uit te doen, kwestie van niet te bevriezen en aan wassen daar had hij een broertje aan dood. ’t Stropke had ondertussen als ervaren ballonier, de dikke roze olifant ergens op een verlaten maar dichtbij ons kamp, op een keukengrote plateau aan de grond kunnen zetten. Nu hoefden ze alleen nog maar op dat geluid af te gaan dat ze hoorde in de verte. Met een flinke hakbijl baanden ze zich een weg door het dikke loverte en zo kwamen ze uiteindelijk op de plek waar ook wij stonden met de gevangen TLL, die we nog uit vroegen over zijn avontuur ter lucht en ter oerwoud. Plots kwam er achter ’t Stropke een vrouwelijk persoon vandaan. Zij leek sprekend op Kwezelke, maar aangezien ik bij de speurdersgroep behoorde, vroegen we ons dan ook af: wie was nu die nette dame daar met het scheefgezakte blonde haar over het gezicht?
Heel verbaasd riep Zandmannetje: “mattilleke, mattiiiiiiiilleke, vrouwke toch, wat kom jij hier doen, waar ben jij in verzeild geraakt”?
Geen van ons allen wisten dat Zandman met Mathilde op zo een goede voet stonden en dat kroontje met die ‘M’ erop dat had toch een zekere achterdocht bij ons moeten wekken? Nu begreep ik het ineens: Sandman had niet in de pc van mij ingebroken maar in die van de prinses. Ze waren in het geheim brieven naar elkander aan ’t sturen zonder dat de prins er iets vanaf wist. Klaas Vaak had haar zo overtroefd met zijn kolderverhalen en zijn leuke gedichtjes dat zij de prins op het witte paard achter zich liet om haar zwarte ridder te gaan opzoeken. Op de wedstrijd mocht zij de trofee uitdelen en daar had ze vernomen over de ballonvaart. Ze nam plaats in de ballon incognito en deed alsof ze Kwezelke was. In eerste instantie hoopte ze boven de Meir in Antwerpen over te varen, gewoon om hem te kunnen zien of tenminste te kunnen horen als hij zoals iedere keer onder de douche stond en heeeel hard kweelde van: “Mathilda,.. Mathilda..” Maar dat ze haar droomprins veel vlugger zou tegenkomen, dat had ze niet verwacht, dat had ze zelf nog niet durven dromen.
Wat nu? Wilde de zandkoek van twee cakes eten? Nee hoor, nu zou hij moeten kiezen, ofwel dat gedrocht van een prinses waar hij een leven zou tegemoet gaan met gouden lepelkes om zijn zure pap te eten of een gewoon volkskind dat tenminste nog aardappelpuree kon gereed maken.
Kwezelke zonderde zich af, ze wilde zich niet bemoeien met die aardse dingen, de tijd zou wel raad brengen. Koos de Sandwich voor de magere prinses dan trok Kwezel de sluier aan want van samsam daar hield ze niet van. Ze zou zich terugtrekken in een boeddhistisch klooster en de rest van haar leven aan boetedoening wijden, op sandalen lopen en de koersbroek hing ze dan meteen ook maar aan de haak, geef toe, hebben jullie al een fietsende nonnenpij zien voorbij komen?
Mààr, daar was nog een mààr, wie was dan die persoon die zich voor Ed had uitgegeven? Daar Ed zich ook bij ons bevond moest er nog een verloren gewaande ronddolen. Een stem uit het ijle bracht de oplossing.Het was niet de medicijnman die achtergebleven was op zoek naar geheimzinnige kruiden om wondjes te repareren maar en nu komt het: het was… ‘De Graaf van Monte Christo’!!!! ook hij had gehoord op de radio van die bewuste wedstrijd en dat er een schone frêle prinses de prijzen zou uitreiken. Zonder dat het iemand gemerkt had wist hij zich in de ballon te verstoppen en onderweg kieperde hij de boordradio overboord zodat niemand een bericht kon beluisteren dat er twee geheimzinnige en donkere figuren als vermist werden opgegeven.
Voordat we richting Zaventem kozen en omdat nu alles toch nog goed was gekomen, we waren weer als een oud stelletje beste vrienden bij elkaar, zou dat natuurlijk afgesloten worden met een spetterende en niet te vergeten knalfuif op het eiland. En wie zouden dat beter kunnen organiseren als onze twee feestbeesten : de geliefde Brombeer en ons aller Ed!
Heel verbaasd riep Zandmannetje: “mattilleke, mattiiiiiiiilleke, vrouwke toch, wat kom jij hier doen, waar ben jij in verzeild geraakt”?
Geen van ons allen wisten dat Zandman met Mathilde op zo een goede voet stonden en dat kroontje met die ‘M’ erop dat had toch een zekere achterdocht bij ons moeten wekken? Nu begreep ik het ineens: Sandman had niet in de pc van mij ingebroken maar in die van de prinses. Ze waren in het geheim brieven naar elkander aan ’t sturen zonder dat de prins er iets vanaf wist. Klaas Vaak had haar zo overtroefd met zijn kolderverhalen en zijn leuke gedichtjes dat zij de prins op het witte paard achter zich liet om haar zwarte ridder te gaan opzoeken. Op de wedstrijd mocht zij de trofee uitdelen en daar had ze vernomen over de ballonvaart. Ze nam plaats in de ballon incognito en deed alsof ze Kwezelke was. In eerste instantie hoopte ze boven de Meir in Antwerpen over te varen, gewoon om hem te kunnen zien of tenminste te kunnen horen als hij zoals iedere keer onder de douche stond en heeeel hard kweelde van: “Mathilda,.. Mathilda..” Maar dat ze haar droomprins veel vlugger zou tegenkomen, dat had ze niet verwacht, dat had ze zelf nog niet durven dromen.
Wat nu? Wilde de zandkoek van twee cakes eten? Nee hoor, nu zou hij moeten kiezen, ofwel dat gedrocht van een prinses waar hij een leven zou tegemoet gaan met gouden lepelkes om zijn zure pap te eten of een gewoon volkskind dat tenminste nog aardappelpuree kon gereed maken.
Kwezelke zonderde zich af, ze wilde zich niet bemoeien met die aardse dingen, de tijd zou wel raad brengen. Koos de Sandwich voor de magere prinses dan trok Kwezel de sluier aan want van samsam daar hield ze niet van. Ze zou zich terugtrekken in een boeddhistisch klooster en de rest van haar leven aan boetedoening wijden, op sandalen lopen en de koersbroek hing ze dan meteen ook maar aan de haak, geef toe, hebben jullie al een fietsende nonnenpij zien voorbij komen?
Mààr, daar was nog een mààr, wie was dan die persoon die zich voor Ed had uitgegeven? Daar Ed zich ook bij ons bevond moest er nog een verloren gewaande ronddolen. Een stem uit het ijle bracht de oplossing.Het was niet de medicijnman die achtergebleven was op zoek naar geheimzinnige kruiden om wondjes te repareren maar en nu komt het: het was… ‘De Graaf van Monte Christo’!!!! ook hij had gehoord op de radio van die bewuste wedstrijd en dat er een schone frêle prinses de prijzen zou uitreiken. Zonder dat het iemand gemerkt had wist hij zich in de ballon te verstoppen en onderweg kieperde hij de boordradio overboord zodat niemand een bericht kon beluisteren dat er twee geheimzinnige en donkere figuren als vermist werden opgegeven.
Voordat we richting Zaventem kozen en omdat nu alles toch nog goed was gekomen, we waren weer als een oud stelletje beste vrienden bij elkaar, zou dat natuurlijk afgesloten worden met een spetterende en niet te vergeten knalfuif op het eiland. En wie zouden dat beter kunnen organiseren als onze twee feestbeesten : de geliefde Brombeer en ons aller Ed!
-
telloorlekker - Lid geworden op: 26 nov 2002, 17:46
Nooit geweten dat die over "Matilda" hier ten lande ook kleurling was. Nu weet ik het eiland NoWay ook te situeren. Ergens in de buurt van Jamaica... daar moest het zijn. Vandaar uit zijn ze in de veertigerjaren niaar hier afgezakt onderwijl zingend van " Waltzing Matilda" met op een drafje achterna gezeten door die andere Matildacrooner, een Bella Fonda... Waarschijnlijk toenertijd de nicknaam van wat wij heden onder Zandmannetje ervaren. Het zou kunnen daar Fonda iets met bodem, grond te maken heeft en "bella" naar mooi, schoon verwijst. Nu beweer ik niet dat Zandmannetje (ZMj in de wandelgangen) zo verrukt is op wit zand, want dan was ie waarschijnlijk meer in onze contrijen komen afzakken. Jaja, wit zand in zakken wordt hier dagdagelijks voorbij gesjouwd. Maar toch, het zou kunnen. Voor maagdelijk wit is ie nu eenmaal bevangen, ofschoon dat feeëriek wezen van de kiezelrijke maasgronden nu niet bepaald die haartooi heeft. Zou hij daar een groeve ontginnen onder de merknaam "Matilda" of zou hij hiermee iets totaal anders bedoelen. Matilda kan ook een zamentrekking zijn van een spaanse samenstelling. Eilandbewoners hebben nu eenmaal Spaanse trekken, zwart haar en donkere ogen en gegolfde wenkbrauwen, een golf in de vorm van een "tilde", in de uitspraak aldaar "nj" geprononceerd. Vandaar mijn veronderstelling dat hij "Matilda" verwoordt als "ma tilde" en daarmee in zijn volkstaal "Neeje" bedoeld. Een kuiste gedachte overigens...
-
Gast
Nu het doek is gevallen over dit mooie verhaal dat stuk voor stuk goede teksten opbracht, wil ik iedereen bedanken die hier aan meegewerkt hebben uiteraard uit vrije beweging en onbezoldigd.
Met dank aan Zandmannetje die het initiatief hiervoor genomen heeft , ons Edje, fietsende Brombeer, schietende TLL, nieuwbakken Hermano, het opgewekte ’t Stropke, de alleslezende MC, en uiteraard ons Wan tanneke die op het laatste moment nog kwam meesupporteren. Jullie waren een goed publiek, de opkomst was talrijk en we hopen dat we volgend jaar opnieuw een fijn avontuur mogen beleven met zijn allen. Al diegene die wil deelnemen gelieve zijn of haar CV op te sturen naar de redactie van het seniorennet. Hier buig ik nu diep voor al die sloebers en met dit gedicht, dat ik niemand wil onthouden neem ik nu een tijdje rust.
Straks moet een ieder afscheid nemen
Waarvan? O! dat hoef ik niet te zeggen
Maar alvorens alles af te leggen
Moet er toch iets van m’n hart
Jij bent alles voor mij,
iemand op wie ik kan rekenen
En waar ik met heel m’n
hart van hou.
Elke droom begint en eindigt
met gedachten aan jou.
Jij bent het belangrijkst
in mijn leven.
Jij bent in m’n hart,
altijd en overal,
Er is niemand
in de wereld die mij zo’n
fijn gevoel geven zal
zelfs niet die verdomde contrabas!
Met dank aan Zandmannetje die het initiatief hiervoor genomen heeft , ons Edje, fietsende Brombeer, schietende TLL, nieuwbakken Hermano, het opgewekte ’t Stropke, de alleslezende MC, en uiteraard ons Wan tanneke die op het laatste moment nog kwam meesupporteren. Jullie waren een goed publiek, de opkomst was talrijk en we hopen dat we volgend jaar opnieuw een fijn avontuur mogen beleven met zijn allen. Al diegene die wil deelnemen gelieve zijn of haar CV op te sturen naar de redactie van het seniorennet. Hier buig ik nu diep voor al die sloebers en met dit gedicht, dat ik niemand wil onthouden neem ik nu een tijdje rust.
Straks moet een ieder afscheid nemen
Waarvan? O! dat hoef ik niet te zeggen
Maar alvorens alles af te leggen
Moet er toch iets van m’n hart
Jij bent alles voor mij,
iemand op wie ik kan rekenen
En waar ik met heel m’n
hart van hou.
Elke droom begint en eindigt
met gedachten aan jou.
Jij bent het belangrijkst
in mijn leven.
Jij bent in m’n hart,
altijd en overal,
Er is niemand
in de wereld die mij zo’n
fijn gevoel geven zal
zelfs niet die verdomde contrabas!
-
Opa Brombeer
Beste Wan.
Tang laat ik liever achterwege,wat een lelijk woord,jaja van je familie zul je het maar hebben.En ik vermoed dat jij toch niet zo'n tang bent,je schoondochter zal dat waarschijnlijk wel ergens in een onbewaakt moment eens geuit hebben en dan blijf je daar mee zitten natuurlijk.Schoonzoons zijn nog een stuk erger,wat die allemaal van me denkt,waarschijnlijk mag ik me gelukkig achten dat ik geen gedachten kan lezen of moest ik dat misschien juist wel kunnen,wie weet.Maar ik ben weer aan het afdwalen,of misschien aan 't flemen, nee hoor,het ging je om het woord goens,wel ik moet je eerlijk bekennen dat dit nergens op slaat en dat ik me schromelijk vergist heb.Waarschijnlijk ben ik een beetje in de war geraakt door het woord bargoens,voor het eerst hier gebruikt door ene TLL en die is begonnen met dit woord te proberen te ontleden,met de nadruk op ontleden.En zo ben ik dan via via bij Kwezel terecht gekomen die er op een moment uitzag als een barre donderwolk en nu jij me wist te vertellen dat ze mogelijks met de hollanders heult was ik natuurlijk helemal de kluts kwijt,heb hem ondertussen terug,mijn kluts ,gelukkig maar want ik ga hem nog nodig hebben bij mijn duel met TLL(je komt toch kijken)
Nu ga ik een klein beetje geleerd doen,kwestie van een beetje gewichtig over te komen en ga je het woord bargoens uit de doeken doen,neen niet die lendendoeken van Kwezel,maar hou het wel stil,je weet maar nooit.
Bargoens is de taal van de onderwereldfiguren e.d.(vandaar dat ik Offenbachs Orpheus in de onderwereld nooit begrepen heb)en het woord is onzijdig,slaat dus op niemand van het gezelschap of lezers al weet je natuurlijk nooit.Andere woorden voor bargoens zijn dieventaal,boeventaal en argot.Hier gaat TLL niet van terug hebben.En als boetedoening voor mijn ongelikt gedrag wil ik gerust uwen hof eens komen opkuisen,alleen hoop ik dat die niet te groot is.
En bedenk Lieve Wan,wie schrijft die blijft,dus af en toe eens schrijven,is trouwens de enige reden waarom ik hier begonnen ben,ik zou graag minstens 100 jaar worden.
En dan nu dat varken,sorry TLL nog vlug van antwoord dienen.Heb jij nou echt schietgebedjes nodig? Ga eens te rade bij Wan tang,die schiet niet met botte punten of losse flodders maar ineen smet scherpe 6 mm.dat is andere koek he.En het weze gezegd in Blaasveld lopen geen kikkers rond,dus ook geen opgeblazen,daar noemen we ze paddevesse,al kunt ge die natuurlijk ook opblazen maar hier gaat ge een serieuze bombardon nodig hebben.En je klapt daar van Fontaine,ik dacht dat je niet van koeterende walen hield?Ik weet in Blaasveld wel het Fonteintje staan, maar hier verkopen ze geen cultuur aan barbaren maar wel duvels en andere godendranken.En ik kan je verzekeren daarna wordt er serieus gebromd.Tegenover jouw Japanse kreet stel ik natuurlijk mijn oerkreet,voor het eerst uitgestoten na een oorvijg van Jane,heeft die ook nog voor iets gediend,trouwens je moet mij geen Japans leren hoor,je mag van geluk spreken dat ik mijn Japanese bijnaam hier niet gebruik,ha ge wil hem weten,hier is hij:ISCHIVELO,van waar hij komt vertel ik nog wel eens als ik na ons duel nog leef,al is het woord als ook weer zo'n lelijk woord.En dat verticuteren,wacht daar maar mee tot ZMj de tuin van HM Kwezel in orde gekregen heeft.En kon je nu echt geen andere uitdrukking bedenken in de plaats van,mijn kaken in bedwang houden,ik dacht echt dat je wat anders bedoelde en als we onze adelijke lezeressen willen behouden gaan we toch een beetje op ons taalgebruik moeten letten.
Tot slot en bij nader inzien kan je me misschien toch beter laten leven nu dat ik zie dat ik samen met Ed een knalfuif mag geven tussen de opgeblazen paddevesse in het Blaasvelds Fonteintje,want je zou iets missen.Ik nodig Orpheus uit en het spel is compleet.
En aan Kwezel,gooi die pij toch maar over de haag,je mag als je wil natuurlijk je (koers)broek die je al uitgedaan had terug aantrekken,stap op je fiets en kom mee knallen op onze fuif,fuivende nonnen in openvliegende pijen,dat is pas geen gezicht ,tenminste ik hoop dat die donderwolk al voorbij is want tenslotte is het toch aan mij te danken(ook een beetje aan TLL zijn pijlen)dat we eindelijk de ontknoping kennen.En als ze me vertrouwt mag Wan ook meekomen,om het goed te maken,kan ze mijn heerlijke aperitiefjes eens proeven.
Jaaaaaaaaaaaaaaaaane
Brombeer
Tang laat ik liever achterwege,wat een lelijk woord,jaja van je familie zul je het maar hebben.En ik vermoed dat jij toch niet zo'n tang bent,je schoondochter zal dat waarschijnlijk wel ergens in een onbewaakt moment eens geuit hebben en dan blijf je daar mee zitten natuurlijk.Schoonzoons zijn nog een stuk erger,wat die allemaal van me denkt,waarschijnlijk mag ik me gelukkig achten dat ik geen gedachten kan lezen of moest ik dat misschien juist wel kunnen,wie weet.Maar ik ben weer aan het afdwalen,of misschien aan 't flemen, nee hoor,het ging je om het woord goens,wel ik moet je eerlijk bekennen dat dit nergens op slaat en dat ik me schromelijk vergist heb.Waarschijnlijk ben ik een beetje in de war geraakt door het woord bargoens,voor het eerst hier gebruikt door ene TLL en die is begonnen met dit woord te proberen te ontleden,met de nadruk op ontleden.En zo ben ik dan via via bij Kwezel terecht gekomen die er op een moment uitzag als een barre donderwolk en nu jij me wist te vertellen dat ze mogelijks met de hollanders heult was ik natuurlijk helemal de kluts kwijt,heb hem ondertussen terug,mijn kluts ,gelukkig maar want ik ga hem nog nodig hebben bij mijn duel met TLL(je komt toch kijken)
Nu ga ik een klein beetje geleerd doen,kwestie van een beetje gewichtig over te komen en ga je het woord bargoens uit de doeken doen,neen niet die lendendoeken van Kwezel,maar hou het wel stil,je weet maar nooit.
Bargoens is de taal van de onderwereldfiguren e.d.(vandaar dat ik Offenbachs Orpheus in de onderwereld nooit begrepen heb)en het woord is onzijdig,slaat dus op niemand van het gezelschap of lezers al weet je natuurlijk nooit.Andere woorden voor bargoens zijn dieventaal,boeventaal en argot.Hier gaat TLL niet van terug hebben.En als boetedoening voor mijn ongelikt gedrag wil ik gerust uwen hof eens komen opkuisen,alleen hoop ik dat die niet te groot is.
En bedenk Lieve Wan,wie schrijft die blijft,dus af en toe eens schrijven,is trouwens de enige reden waarom ik hier begonnen ben,ik zou graag minstens 100 jaar worden.
En dan nu dat varken,sorry TLL nog vlug van antwoord dienen.Heb jij nou echt schietgebedjes nodig? Ga eens te rade bij Wan tang,die schiet niet met botte punten of losse flodders maar ineen smet scherpe 6 mm.dat is andere koek he.En het weze gezegd in Blaasveld lopen geen kikkers rond,dus ook geen opgeblazen,daar noemen we ze paddevesse,al kunt ge die natuurlijk ook opblazen maar hier gaat ge een serieuze bombardon nodig hebben.En je klapt daar van Fontaine,ik dacht dat je niet van koeterende walen hield?Ik weet in Blaasveld wel het Fonteintje staan, maar hier verkopen ze geen cultuur aan barbaren maar wel duvels en andere godendranken.En ik kan je verzekeren daarna wordt er serieus gebromd.Tegenover jouw Japanse kreet stel ik natuurlijk mijn oerkreet,voor het eerst uitgestoten na een oorvijg van Jane,heeft die ook nog voor iets gediend,trouwens je moet mij geen Japans leren hoor,je mag van geluk spreken dat ik mijn Japanese bijnaam hier niet gebruik,ha ge wil hem weten,hier is hij:ISCHIVELO,van waar hij komt vertel ik nog wel eens als ik na ons duel nog leef,al is het woord als ook weer zo'n lelijk woord.En dat verticuteren,wacht daar maar mee tot ZMj de tuin van HM Kwezel in orde gekregen heeft.En kon je nu echt geen andere uitdrukking bedenken in de plaats van,mijn kaken in bedwang houden,ik dacht echt dat je wat anders bedoelde en als we onze adelijke lezeressen willen behouden gaan we toch een beetje op ons taalgebruik moeten letten.
Tot slot en bij nader inzien kan je me misschien toch beter laten leven nu dat ik zie dat ik samen met Ed een knalfuif mag geven tussen de opgeblazen paddevesse in het Blaasvelds Fonteintje,want je zou iets missen.Ik nodig Orpheus uit en het spel is compleet.
En aan Kwezel,gooi die pij toch maar over de haag,je mag als je wil natuurlijk je (koers)broek die je al uitgedaan had terug aantrekken,stap op je fiets en kom mee knallen op onze fuif,fuivende nonnen in openvliegende pijen,dat is pas geen gezicht ,tenminste ik hoop dat die donderwolk al voorbij is want tenslotte is het toch aan mij te danken(ook een beetje aan TLL zijn pijlen)dat we eindelijk de ontknoping kennen.En als ze me vertrouwt mag Wan ook meekomen,om het goed te maken,kan ze mijn heerlijke aperitiefjes eens proeven.
Jaaaaaaaaaaaaaaaaane
Brombeer
-
hermano - Lid geworden op: 17 mei 2004, 21:11
- Locatie: Aangespoelde
We zijn dus terug en daarmee komt er een einde aan onze avonturen op dat onbewoond eiland na een laatste afscheid van de inwonende allochtonen. Ik gebruik zelden moeilijke woorden, maar nu kan ik niet anders en ik twijfelde of ik nu allochtonen of autochtonen moest schrijven, maar het zijn wel degelijk allochtonen.
In de krant hier worden ook altijd zo'n moeilijke woorden gebruikt en ik vraag mij dan altijd af wie er nu eigenlijk wie is, maar ik heb de truuk gevonden: wij hebben een auto en zij in het begin niet als ze hier aankomen, dus zijn wij de autochtonen, wat niet betekent dat zij in het begin alleen maar met een allo rijden, want wij hebben tenslotte ook allemaal een allo, vast of draagbaar. Nu is het niet omdat wij op een onbewoond eiland zitten vol met inboorlingen dat wij ineens allochtonen zouden worden, we zijn tenslotte geen kameleons. We hadden ook daar trouwens een auto bij, die asfaltzwartrode witte auto van Ed
Het laatste probleem deed zich voor in het vliegtuig dat ons zou moeten terugbrengen. Brombeer mocht zijn bastucontrabombarbadkuip met ingebouwde trappers en airco niet meenemen als handbage wegens te groot. TLL had ook al prijs, met zijn onderwatervarken, zijn boog en pijl en zijn vervaarlijk uitzicht; het scheelde niet veel of de boog mocht wel mee, maar TLL niet. 't Stropke was ook al lastig, wegens zijn ballon die hij ook zou moeten achterlaten omdat het cabinepersoneel vreesde dat hij die zou opblazen in het vliegtuig, wat niet mocht. Hij had ook geen rustinekes bij om alle gaten te dichten die Brombeer daar had in geschoten, zijn gas was op en zijn pijp was trouwens uit. Ik bood de piloot aan om hem de weg te wijzen met mijn GPS, maar hij vond dat hij het zelf wel zou vinden, hij had tenslotte dat onbewoond eiland ook gevonden. Toen ik aandrong zei hij dat ik voor zijn part zelf mocht vliegen, en eigenlijk wilde ik dat wel eens proberen, maar ik vloog bijna buiten en we stonden nog aan de grond. Hoe kun je dan vliegen? Ed voelde er zich ook al goed niet bij, omdat zijn mooie witte auto die ik zo prachtig had opgeblonken ook al niet mee mocht in het bagageruim.
De enige die zoals gewoonlijk geen problemen had was Kwezel, en plots schoot zij uit haar krammen, ze bedreigde de piloot met artikel 6 van de Europese Conventie voor de Rechten van de Mens en met de artikelen 10 en 11 van de Belgische Grondwet, ze zei hem dat op overtredingen een gevangenisstraf stond met een maximum van 10 jaar en een minimum van 2 jaar, waarvan eventueel de helft met uitstel, ik liet hem tersluiks de brief zien die ze aan Zandmannetje had gestuurd die juist op dat ogenblik telefoneerde vanuit de psychiatrische inrichting waar hij gecolloqueerd was, en de man gaf toe.
De boog en de pijlen werden in het varken gepropt, dat op zijn beurt werd verpakt in de luchtballon, die voorzichtig in het vaartuig van Brombeer werd gelegd, dat dan werd bevestigd op het dak van die witte auto, en Ed reed die heel fier binnen tussen de koffers en de reiszakken. Ik mocht van de piloot plaatsnemen naast de boordnavigator en hem leren werken met GPS. Het was een sympathiek man, hij leerde snel en hij was bijzonder geïnteresseerd. Spijtig dat hij de dag voordien blijkbaar bedorven voedsel had gegeten en een paar uur op het toilet moest doorbrengen.
We zijn dus teruggekeerd, en volgens Kwezel was dit het einde van een mooie droomvakantie en doodvermoeid heeft zij nu vakantie genomen. Als we willen voortdoen zullen we iets anders moeten gaan bedenken!
Herman
In de krant hier worden ook altijd zo'n moeilijke woorden gebruikt en ik vraag mij dan altijd af wie er nu eigenlijk wie is, maar ik heb de truuk gevonden: wij hebben een auto en zij in het begin niet als ze hier aankomen, dus zijn wij de autochtonen, wat niet betekent dat zij in het begin alleen maar met een allo rijden, want wij hebben tenslotte ook allemaal een allo, vast of draagbaar. Nu is het niet omdat wij op een onbewoond eiland zitten vol met inboorlingen dat wij ineens allochtonen zouden worden, we zijn tenslotte geen kameleons. We hadden ook daar trouwens een auto bij, die asfaltzwartrode witte auto van Ed
Het laatste probleem deed zich voor in het vliegtuig dat ons zou moeten terugbrengen. Brombeer mocht zijn bastucontrabombarbadkuip met ingebouwde trappers en airco niet meenemen als handbage wegens te groot. TLL had ook al prijs, met zijn onderwatervarken, zijn boog en pijl en zijn vervaarlijk uitzicht; het scheelde niet veel of de boog mocht wel mee, maar TLL niet. 't Stropke was ook al lastig, wegens zijn ballon die hij ook zou moeten achterlaten omdat het cabinepersoneel vreesde dat hij die zou opblazen in het vliegtuig, wat niet mocht. Hij had ook geen rustinekes bij om alle gaten te dichten die Brombeer daar had in geschoten, zijn gas was op en zijn pijp was trouwens uit. Ik bood de piloot aan om hem de weg te wijzen met mijn GPS, maar hij vond dat hij het zelf wel zou vinden, hij had tenslotte dat onbewoond eiland ook gevonden. Toen ik aandrong zei hij dat ik voor zijn part zelf mocht vliegen, en eigenlijk wilde ik dat wel eens proberen, maar ik vloog bijna buiten en we stonden nog aan de grond. Hoe kun je dan vliegen? Ed voelde er zich ook al goed niet bij, omdat zijn mooie witte auto die ik zo prachtig had opgeblonken ook al niet mee mocht in het bagageruim.
De enige die zoals gewoonlijk geen problemen had was Kwezel, en plots schoot zij uit haar krammen, ze bedreigde de piloot met artikel 6 van de Europese Conventie voor de Rechten van de Mens en met de artikelen 10 en 11 van de Belgische Grondwet, ze zei hem dat op overtredingen een gevangenisstraf stond met een maximum van 10 jaar en een minimum van 2 jaar, waarvan eventueel de helft met uitstel, ik liet hem tersluiks de brief zien die ze aan Zandmannetje had gestuurd die juist op dat ogenblik telefoneerde vanuit de psychiatrische inrichting waar hij gecolloqueerd was, en de man gaf toe.
De boog en de pijlen werden in het varken gepropt, dat op zijn beurt werd verpakt in de luchtballon, die voorzichtig in het vaartuig van Brombeer werd gelegd, dat dan werd bevestigd op het dak van die witte auto, en Ed reed die heel fier binnen tussen de koffers en de reiszakken. Ik mocht van de piloot plaatsnemen naast de boordnavigator en hem leren werken met GPS. Het was een sympathiek man, hij leerde snel en hij was bijzonder geïnteresseerd. Spijtig dat hij de dag voordien blijkbaar bedorven voedsel had gegeten en een paar uur op het toilet moest doorbrengen.
We zijn dus teruggekeerd, en volgens Kwezel was dit het einde van een mooie droomvakantie en doodvermoeid heeft zij nu vakantie genomen. Als we willen voortdoen zullen we iets anders moeten gaan bedenken!
Herman
-
ED. - Lid geworden op: 16 okt 2003, 19:20
Dat gedicht van onze kwezel schoot mij als een pijl door het hart. Het is een mooi gedicht. Ik wou bijna schrijven, veel mooier dan dat van onze zandman. Ik wil hem echter niet voor de kop(hoofd) stoten, ge weet nooit wanneer en waarom men de adel nodig heeft, nietwaar? Nu lees ik hier, dat brommende beer en ikzelf werden aangesteld tot feestcommissarissen. Dat wij een feest moeten organiseren en dan nog in Blaasveld! De locatie, dat verwonderd mij niks. Blaasveld en badkuipen hebben namelijk iets met elkaar gemeen. Bij gebrek aan tijd kan ik hier, voorlopig, nog niet verder op ingaan. Mijn Apachevrouw roept mij om boodschappen te gaan doen. Ik ken dat boodschappen doen. Een halve kar voeding en twee karren zomerse kleedjes die tegen de regen kunnen.
Kwezelke, beschermvrouwe van alle schrijvelaars: een goede vakantie toegewenst, veel zon en geen platte tubes!
ED
Kwezelke, beschermvrouwe van alle schrijvelaars: een goede vakantie toegewenst, veel zon en geen platte tubes!
ED
-
Opa Brombeer
Joepie
Ik mag niet mee boodschappen doen vanwege mijn eeuwige gebrom en onhandigheid,nog een van mijn beroemde trucjes.En ook ik heb lang an mijn nationaliteit getwijffeld maar na de uitleg van onze speurneus staat voor mij vast dat ik zeker geen autochtoon ben,de tang die niet van adel is bezit hier alles,dus ook de auto(zonder GPS) en daar mag ik alleen gebruik van maken als de tank zo goed als leeg is en dan op voorwaarde dat hij gevuld terugkomt.
Ben ik dan een allochtoon,nee hoor een halve maar(geen alverman,toveren doet mijn tang wel)mijn allo werkt maar voor de helft,weer een van die beroemde trucjes.En problemen zijn er om opgelost te worden,dacht ik toch,en om geen problemen meer te krijgen met mijn opgefokt vaartuig waarvan ik de naam niet meer probeer te schrijven,mijn spelling weet er toch geen raad mee evenmin als die dikke(Vandaele,in het enkelvoud)schenk ik het weg aan een of ander nog uit te vinden museum,kunnen we gelijk nog wat nieuwe postjes creeren,en om TLL terwille te zijn ergens in het Kempenland,Dilbeek wijst hij toch categoriek af,wat zijn goed recht is trouwens.
Natuurlijk wens ook ik Kwezel een fijn verlof maar nog meer een behouden thuiskomst want als ik goed tussen de regels kan lezen is dat geen handige Harry,zomaar pardoes bijna tegen haar achterwiel aan knallen.Foei.Of het zou moeten zijn dat hij weet heeft van die geplande onderwaterscene,want die heb ik toch nog te goed he Kwezel,daar kan je niet van tussen alles staat hier zwart op wit,tenzij je natuurlijk ZMj laat inbreken om bewijsmateriaal weg te moffelen om hem zo zijn straf kwijt te schelden,maar niet met mij hoor.
En Ed heeft je ook al door waarom wenst hij je anders,en geen platte tubes,of heb je hem ook al gezegd
Bij een platte tube zal ik je bellen
Dan kom jij me herstellen
Ed twee weken het allo'tje uitschakelen.
Dan ga ik nu al stilletjesaan die badkuiporgie voorbereiden,iedereen welkom zou ik zo zeggen.
Tot kolders en ook aan alle lezers een prettig verlof.
Brombeer(en ik brom terug hoor)
Ik mag niet mee boodschappen doen vanwege mijn eeuwige gebrom en onhandigheid,nog een van mijn beroemde trucjes.En ook ik heb lang an mijn nationaliteit getwijffeld maar na de uitleg van onze speurneus staat voor mij vast dat ik zeker geen autochtoon ben,de tang die niet van adel is bezit hier alles,dus ook de auto(zonder GPS) en daar mag ik alleen gebruik van maken als de tank zo goed als leeg is en dan op voorwaarde dat hij gevuld terugkomt.
Ben ik dan een allochtoon,nee hoor een halve maar(geen alverman,toveren doet mijn tang wel)mijn allo werkt maar voor de helft,weer een van die beroemde trucjes.En problemen zijn er om opgelost te worden,dacht ik toch,en om geen problemen meer te krijgen met mijn opgefokt vaartuig waarvan ik de naam niet meer probeer te schrijven,mijn spelling weet er toch geen raad mee evenmin als die dikke(Vandaele,in het enkelvoud)schenk ik het weg aan een of ander nog uit te vinden museum,kunnen we gelijk nog wat nieuwe postjes creeren,en om TLL terwille te zijn ergens in het Kempenland,Dilbeek wijst hij toch categoriek af,wat zijn goed recht is trouwens.
Natuurlijk wens ook ik Kwezel een fijn verlof maar nog meer een behouden thuiskomst want als ik goed tussen de regels kan lezen is dat geen handige Harry,zomaar pardoes bijna tegen haar achterwiel aan knallen.Foei.Of het zou moeten zijn dat hij weet heeft van die geplande onderwaterscene,want die heb ik toch nog te goed he Kwezel,daar kan je niet van tussen alles staat hier zwart op wit,tenzij je natuurlijk ZMj laat inbreken om bewijsmateriaal weg te moffelen om hem zo zijn straf kwijt te schelden,maar niet met mij hoor.
En Ed heeft je ook al door waarom wenst hij je anders,en geen platte tubes,of heb je hem ook al gezegd
Bij een platte tube zal ik je bellen
Dan kom jij me herstellen
Ed twee weken het allo'tje uitschakelen.
Dan ga ik nu al stilletjesaan die badkuiporgie voorbereiden,iedereen welkom zou ik zo zeggen.
Tot kolders en ook aan alle lezers een prettig verlof.
Brombeer(en ik brom terug hoor)
-
zandmannetje - Lid geworden op: 02 feb 2003, 23:15
- Locatie: Het land met meer ministers dan inwoners
Verdomme verdomme verdomme!
Voor alle zekerheid was ik veel te vroeg vertrokken, om zeker op tijd aan te komen. Om 8u. reeds doorgereden, en straks ga ik nog te laat komen. Reeds de derde opstopping waarin ik terechtkom op de E.313, de snelweg naar Limburg.
Op de brief van de rechter stond ‘gelieve U ten laatste om 10u. aan te bieden op het adres ZichenZussenBolderse Steenweg 69’. Ik kan de tekst wel dromen onderhand, heb hem al zeker 50 x gelezen.
Maar Allah met zijn gratis profeet is aan mijn zijde, want om 2 minuten voor 10u. kan ik de motor afzetten, ik ben ter plekke. Voor de zoveelste maal repeteer ik mijn openingszin
“Beste Kwezel, na al die tijd van samen schrijven op het Seniorennnet, had ik je al lang eens persoonlijk willen ontmoeten. En nu moet het wel, op bevel van de rechtbank, hahaha…”
Terwijl mijn hart bonst, en de kriebel welig tiert in mijn keel, duren de seconden wel uren, voor de deur opengaat.
In de deuropening verschijnt een aantrekkelijke jonge vrouw, rond de dertig, met lange blonde haren en staalblauwe ogen, duidelijk geen katje om in een zakje te stoppen.
Maar mijn geest werkt snel, daar ik nooit gelezen heb dat Kwezel een dochter heeft maar wel een zoon, is dit dus de schoondochter. Zandmannetje op zijn best nu,
“Goedemorgen mevrouwtje, zou u uw schoonmama willen verwittigen dat er iemand ten hare dienste op de stoep staat?”
Een verbaasde blik uit de blauwe ogen “Mijn schoonmoeder?”
“Ja, zeg haar dat zandmannetje zich present meld om de opgelegde taken uit te voeren!”
De blondine bekijkt me met een geamuseerde blik, heeft schijnbaar moeite haar lach in te houden.
“Ben jij dan zandmannetje? Wel ik ben Kwezel”
Nu heb ik reeds teveel watertjes doorzwommen om me te laten vangen aan een grap ten mijnen koste.
Heel de familie is op de hoogte, en ze willen mij nog eens in het ootje nemen.
“Natuurlijk bent u Kwezel mevrouwtje, zou u dan uw schoonmama willen verwittigen dat koning Albert ter plekke is en zich meld voor de dienst?”
“Ik had me jou wel enigszins anders voorgesteld zandmannetje!”
Nu heeft de grap wel lang genoeg geduurd…
“Goed, jij bent dus Kwezel hé?” Ik ga haar direct eens door de mand laten vallen zie “ Op welk eiland speelde ons laatste avontuur zich af?”
“Op No way”
Stom van mij eigenlijk, zoveel mensen hebben dat gelezen, eigenlijk geen kunst om daarop te antwoorden.
Ik ga het wat moeilijker maken..
“Oh ja, wel in Deel I van kolder beleef ik met Kwezel een avontuur in een vreemde stad, waar was dat en wie was daar nog bij?”
“In Rome, samen met Dorus!”
Ik sta perplex, begin zowaar te zweten, probeer nog
“En hoe was de naam van het hotel waar we logeerden?”
“Starhotel Michel Angelo”
Potverhierenginderachter, het IS Kwezel!!!
wordt vervolgd...
Voor alle zekerheid was ik veel te vroeg vertrokken, om zeker op tijd aan te komen. Om 8u. reeds doorgereden, en straks ga ik nog te laat komen. Reeds de derde opstopping waarin ik terechtkom op de E.313, de snelweg naar Limburg.
Op de brief van de rechter stond ‘gelieve U ten laatste om 10u. aan te bieden op het adres ZichenZussenBolderse Steenweg 69’. Ik kan de tekst wel dromen onderhand, heb hem al zeker 50 x gelezen.
Maar Allah met zijn gratis profeet is aan mijn zijde, want om 2 minuten voor 10u. kan ik de motor afzetten, ik ben ter plekke. Voor de zoveelste maal repeteer ik mijn openingszin
“Beste Kwezel, na al die tijd van samen schrijven op het Seniorennnet, had ik je al lang eens persoonlijk willen ontmoeten. En nu moet het wel, op bevel van de rechtbank, hahaha…”
Terwijl mijn hart bonst, en de kriebel welig tiert in mijn keel, duren de seconden wel uren, voor de deur opengaat.
In de deuropening verschijnt een aantrekkelijke jonge vrouw, rond de dertig, met lange blonde haren en staalblauwe ogen, duidelijk geen katje om in een zakje te stoppen.
Maar mijn geest werkt snel, daar ik nooit gelezen heb dat Kwezel een dochter heeft maar wel een zoon, is dit dus de schoondochter. Zandmannetje op zijn best nu,
“Goedemorgen mevrouwtje, zou u uw schoonmama willen verwittigen dat er iemand ten hare dienste op de stoep staat?”
Een verbaasde blik uit de blauwe ogen “Mijn schoonmoeder?”
“Ja, zeg haar dat zandmannetje zich present meld om de opgelegde taken uit te voeren!”
De blondine bekijkt me met een geamuseerde blik, heeft schijnbaar moeite haar lach in te houden.
“Ben jij dan zandmannetje? Wel ik ben Kwezel”
Nu heb ik reeds teveel watertjes doorzwommen om me te laten vangen aan een grap ten mijnen koste.
Heel de familie is op de hoogte, en ze willen mij nog eens in het ootje nemen.
“Natuurlijk bent u Kwezel mevrouwtje, zou u dan uw schoonmama willen verwittigen dat koning Albert ter plekke is en zich meld voor de dienst?”
“Ik had me jou wel enigszins anders voorgesteld zandmannetje!”
Nu heeft de grap wel lang genoeg geduurd…
“Goed, jij bent dus Kwezel hé?” Ik ga haar direct eens door de mand laten vallen zie “ Op welk eiland speelde ons laatste avontuur zich af?”
“Op No way”
Stom van mij eigenlijk, zoveel mensen hebben dat gelezen, eigenlijk geen kunst om daarop te antwoorden.
Ik ga het wat moeilijker maken..
“Oh ja, wel in Deel I van kolder beleef ik met Kwezel een avontuur in een vreemde stad, waar was dat en wie was daar nog bij?”
“In Rome, samen met Dorus!”
Ik sta perplex, begin zowaar te zweten, probeer nog
“En hoe was de naam van het hotel waar we logeerden?”
“Starhotel Michel Angelo”
Potverhierenginderachter, het IS Kwezel!!!
wordt vervolgd...
Zo, dat was het dan.
Heb nog een goed leven en we zien mekaar misschien weer in de hel.
Tot zolang dan zal zandmannetje jou wel in slaap lullen !
Heb nog een goed leven en we zien mekaar misschien weer in de hel.
Tot zolang dan zal zandmannetje jou wel in slaap lullen !
-
ED. - Lid geworden op: 16 okt 2003, 19:20
Vanavond heb ik naar de openingsceremonie gekeken van de olympische spelen. Wel, ik zou het niet beter gedaan hebben. Prachtig gedoe! Maar toch heb ik enkele opmerkingen.
Nu wil ik hier niet beschuldigd worden van enig plagiaat. Uit zeer goede bron (niet die van Spa) weet ik, dat onze confrater Hermano meer weet over die spelen en al wat er mee te maken heeft. Er moet mij echter direct iets van het hart. Ik heb daar pakweg alle staatshoofden gezien, ook diegenen die ambras hebben met sommige deelnemende landen en die er enthousiast stonden voor te applaudisseren, om hen dan morgen terug een pak bommen op hun hoofd te gooien.
Maar, waar was onze koning? Ik heb hem daar niet gezien! Niet op de tribune en ook niet tussen die atleten! Ja, De Rogge, die was er. Die kon het zelfs in het Grieks goed uitleggen en in het Frans en ook een beetje in het Engels. Het zijn toch krakken, die Vlamingen. Ze zijn echt niet te onderschatten.
Onbewust dacht ik ook aan onze schrijvende confraters die ginder zeker niet zouden hebben misstaan. Wij hebben in onze rangen goede fietsers, schutters, duikers enz. en, niet te vergeten, mensen van hoge adel. Tussen al die chinezen, kon men er toch ook onze Wang Tang hebben laten tussen lopen, zeker! Op ééntje steekt het toch niet? Ze zou er zeker niet hebben misstaan,met haar adellijke titel!
Het is opvallend, zeer opvallend, dat men die spelen juist organiseert op het tijdstip dat Kwezel in verlof is. Schrik voor de concurrentie, misschien? Het kan natuurlijk ook zijn, dat zij zich als persoonlijke cipier van zandman niet kon vrijmaken.
Nu zitten we daar met die Van Pethegem en die baronszoon. Morgen schrijf ik zonder fout(en) een briefje naar mijne vriend, de burgemeester van Mechelen. Die kerel die de olympische spelen in Vlaanderen gaat organiseren. Ge weet wel, die van het blauwe fabrieksken. Ik zal hem zeker mijn opmerkingen en suggesties over maken.
God weet, wat hebben die Griekse goden ginder moeten betalen voor die Hollandse discjockey-achtige platenruiter. Bij ons kan het veel goedkoper. 't Is maar een goed woordje te doen bij den Brombeer, en gans de marine komt bij ons spelen. Wedden, dat het veel schoner zal klinken? Tenandere,wanneer ge dat zeemuzieksken van ons hoort en ziet spelen, dan komen de koude rillingen wel over je rug. Ziezo, weeral een goed punt voor mij en twee kussen, eentje van kwezel en eentje op mijn wang van tang!
Ook die Zeppelin gezien die moet instaan voor de veiligheid? Heeft die Roche dan nog nooit gehoord van onze ballonvaarder?
't Is,verdorie God geklaagd! Nu dat wij ons als klein landje een beetje zouden kunnen profileren, hebben wij er weer naast kunnen pakken. Wanneer ik nu morgen, ook nog kom te vernemen, dat onze zandman ook al over het hoofd zal worden gezien bij het vullen van de zandbak voor het verspringen, dan zal mijn brief nog kwader zijn.
Om mijn bief nog "kwaderder" te maken, zou ik, zonder dralen, ten rade durven gaan bij Hermano, tenminste wanneer hij dit nog wil doen, na ons micheliaans débacle van vorige keer. Nu hoor ik jullie al denken, "en, Ed, wat gaat gij dan doen bij onze olympische spelen? ?Eigelijk heb ik daar nog niet over nagedacht. Rogge zijn plaats innemen, misschien?
Nu wil ik hier niet beschuldigd worden van enig plagiaat. Uit zeer goede bron (niet die van Spa) weet ik, dat onze confrater Hermano meer weet over die spelen en al wat er mee te maken heeft. Er moet mij echter direct iets van het hart. Ik heb daar pakweg alle staatshoofden gezien, ook diegenen die ambras hebben met sommige deelnemende landen en die er enthousiast stonden voor te applaudisseren, om hen dan morgen terug een pak bommen op hun hoofd te gooien.
Maar, waar was onze koning? Ik heb hem daar niet gezien! Niet op de tribune en ook niet tussen die atleten! Ja, De Rogge, die was er. Die kon het zelfs in het Grieks goed uitleggen en in het Frans en ook een beetje in het Engels. Het zijn toch krakken, die Vlamingen. Ze zijn echt niet te onderschatten.
Onbewust dacht ik ook aan onze schrijvende confraters die ginder zeker niet zouden hebben misstaan. Wij hebben in onze rangen goede fietsers, schutters, duikers enz. en, niet te vergeten, mensen van hoge adel. Tussen al die chinezen, kon men er toch ook onze Wang Tang hebben laten tussen lopen, zeker! Op ééntje steekt het toch niet? Ze zou er zeker niet hebben misstaan,met haar adellijke titel!
Het is opvallend, zeer opvallend, dat men die spelen juist organiseert op het tijdstip dat Kwezel in verlof is. Schrik voor de concurrentie, misschien? Het kan natuurlijk ook zijn, dat zij zich als persoonlijke cipier van zandman niet kon vrijmaken.
Nu zitten we daar met die Van Pethegem en die baronszoon. Morgen schrijf ik zonder fout(en) een briefje naar mijne vriend, de burgemeester van Mechelen. Die kerel die de olympische spelen in Vlaanderen gaat organiseren. Ge weet wel, die van het blauwe fabrieksken. Ik zal hem zeker mijn opmerkingen en suggesties over maken.
God weet, wat hebben die Griekse goden ginder moeten betalen voor die Hollandse discjockey-achtige platenruiter. Bij ons kan het veel goedkoper. 't Is maar een goed woordje te doen bij den Brombeer, en gans de marine komt bij ons spelen. Wedden, dat het veel schoner zal klinken? Tenandere,wanneer ge dat zeemuzieksken van ons hoort en ziet spelen, dan komen de koude rillingen wel over je rug. Ziezo, weeral een goed punt voor mij en twee kussen, eentje van kwezel en eentje op mijn wang van tang!
Ook die Zeppelin gezien die moet instaan voor de veiligheid? Heeft die Roche dan nog nooit gehoord van onze ballonvaarder?
't Is,verdorie God geklaagd! Nu dat wij ons als klein landje een beetje zouden kunnen profileren, hebben wij er weer naast kunnen pakken. Wanneer ik nu morgen, ook nog kom te vernemen, dat onze zandman ook al over het hoofd zal worden gezien bij het vullen van de zandbak voor het verspringen, dan zal mijn brief nog kwader zijn.
Om mijn bief nog "kwaderder" te maken, zou ik, zonder dralen, ten rade durven gaan bij Hermano, tenminste wanneer hij dit nog wil doen, na ons micheliaans débacle van vorige keer. Nu hoor ik jullie al denken, "en, Ed, wat gaat gij dan doen bij onze olympische spelen? ?Eigelijk heb ik daar nog niet over nagedacht. Rogge zijn plaats innemen, misschien?
Laatst gewijzigd door ED. op 14 aug 2004, 17:05, 1 keer totaal gewijzigd.
-
Gast
Aan de oren van mijn werkhond te zien ,naderde een vreemd voertuig ons huis. Je kan aan de stand van hun oren zien of het bekende of vreemde personen zijn, zelfs het geluid van een auto kunnen ze onderscheiden. Als hun staart als een pointer achteruit staat moet ik op mijn tellen passen. Ze kregen dan ook van mij het bevel: Let op! De drie dieren namen elk hun plaats in voor een deur. Die wat de verloren of verstopte voorwerpen opspeurt, staat naast mij en degene die aanval op de dummy doet die neemt de achterhoede aan de achterdeur. De zachtste hond krijgt het bevel het schuifraam in de mot te houden.
Een aquamarijnblauwe auto rijdt de oprit in en de ongeneerde bestuurder parkeert zijn wagen voor de grote poort. De bel klonk aanhoudend als een schril geluid, dat moest dringend zijn , dacht ik.
De schaduw verplaatste zich langs de vensters door en weer terug naar de voordeur. Het bovenste van de deur opende ik en keek recht in de ogen van een verbaasde kwikke zestiger. Hij was duidelijk in de war toen hij mij zag en brabbelde wartaal uit, iets in de zin van: “schoonkind, haal je schoonmama eens, ik zou Kwezel hier moeten aantreffen voor mijn werkstraf”.
Toen het hem eindelijk duidelijk werd met wie hij te doen had, deinsde hij wat achteruit en bekeek me met argusogen , het leek wel alsof hij een spook zag verschijnen op een heldere dag. Eerst liet ik hem mijn ligitimatie bewijs zien met mijn rangorde op, voor geen vergissingen te krijgen. Daarna vroeg ik hem zijn identiteitskaart en zijn aangetekende brief met de nummer van het pv op. Iedereen kan zeggen dat hij hier werkstraf komt doen, daarom die strenge controle vooraf.( Indien je tot een werkstraf bent veroordeeld, zal je per aangetekende brief in kennis worden gesteld van de justitieassistent bij wie je je moet melden.) Gedurende de periode van de uitvoering van de werkstraf zal hij ook begeleid worden door een assistent. De assistent rapporteert aan de probatiecommissie over de wijze waarop hij zijn werkstraf uitvoert. Ingeval hij de werkstraf niet of niet goed uitvoert, zal de probatiecommissie dit melden aan het openbaar ministerie dat kan beslissen over te gaan tot de uitvoering van de vervangende straf waarin de rechter heeft voorzien. Op het stuk van het strafregister wordt de werkstraf opgenomen in een uittreksel van het strafregister dat aan de gerechtelijke en politiële instanties wordt meegedeeld. De werkstraf wordt evenwel niet opgenomen in een uittreksel bestemd voor administraties, noch in een getuigschrift van goed gedrag en zeden.
Zijn papieren bleken in orde te zijn maar zijn pasfoto was niet meer recent, daar gaf ik hem dan ook tien dagen de tijd voor om die aan te passen. Als je op de foto met een baard en snor staat moet je je ook met die beharing melden, zoniet kan je geweigerd en teruggestuurd worden naar de rechter. Maar bon, voor deze keer zag ik dat dus door de vingers, hij was al blij dat hij de weg gevonden had door de velden heen.
De bijgeroepen tuinman van dienst zou hem van zijn taken op de hoogte brengen en alles zou netjes gerapporteerd worden in zijn dossier. Het evoluatierapport wordt dan naderhand opgestuurd om eventuele beoordelingen te maken. Als er een goede beoordeling instaat dan kan hij eenderde van zijn straf kwijtgescholden krijgen.
De tuinman die zal je ook voorzien van aangepaste werkkledij en beschermende schoenen, de maat van de helm die kan eventueel ook aangepast worden.
Zo en nu kan je beginnen met het snoeien van de planten maar opgepast: trap jandorie niet op de viooltjes!!
Een aquamarijnblauwe auto rijdt de oprit in en de ongeneerde bestuurder parkeert zijn wagen voor de grote poort. De bel klonk aanhoudend als een schril geluid, dat moest dringend zijn , dacht ik.
De schaduw verplaatste zich langs de vensters door en weer terug naar de voordeur. Het bovenste van de deur opende ik en keek recht in de ogen van een verbaasde kwikke zestiger. Hij was duidelijk in de war toen hij mij zag en brabbelde wartaal uit, iets in de zin van: “schoonkind, haal je schoonmama eens, ik zou Kwezel hier moeten aantreffen voor mijn werkstraf”.
Toen het hem eindelijk duidelijk werd met wie hij te doen had, deinsde hij wat achteruit en bekeek me met argusogen , het leek wel alsof hij een spook zag verschijnen op een heldere dag. Eerst liet ik hem mijn ligitimatie bewijs zien met mijn rangorde op, voor geen vergissingen te krijgen. Daarna vroeg ik hem zijn identiteitskaart en zijn aangetekende brief met de nummer van het pv op. Iedereen kan zeggen dat hij hier werkstraf komt doen, daarom die strenge controle vooraf.( Indien je tot een werkstraf bent veroordeeld, zal je per aangetekende brief in kennis worden gesteld van de justitieassistent bij wie je je moet melden.) Gedurende de periode van de uitvoering van de werkstraf zal hij ook begeleid worden door een assistent. De assistent rapporteert aan de probatiecommissie over de wijze waarop hij zijn werkstraf uitvoert. Ingeval hij de werkstraf niet of niet goed uitvoert, zal de probatiecommissie dit melden aan het openbaar ministerie dat kan beslissen over te gaan tot de uitvoering van de vervangende straf waarin de rechter heeft voorzien. Op het stuk van het strafregister wordt de werkstraf opgenomen in een uittreksel van het strafregister dat aan de gerechtelijke en politiële instanties wordt meegedeeld. De werkstraf wordt evenwel niet opgenomen in een uittreksel bestemd voor administraties, noch in een getuigschrift van goed gedrag en zeden.
Zijn papieren bleken in orde te zijn maar zijn pasfoto was niet meer recent, daar gaf ik hem dan ook tien dagen de tijd voor om die aan te passen. Als je op de foto met een baard en snor staat moet je je ook met die beharing melden, zoniet kan je geweigerd en teruggestuurd worden naar de rechter. Maar bon, voor deze keer zag ik dat dus door de vingers, hij was al blij dat hij de weg gevonden had door de velden heen.
De bijgeroepen tuinman van dienst zou hem van zijn taken op de hoogte brengen en alles zou netjes gerapporteerd worden in zijn dossier. Het evoluatierapport wordt dan naderhand opgestuurd om eventuele beoordelingen te maken. Als er een goede beoordeling instaat dan kan hij eenderde van zijn straf kwijtgescholden krijgen.
De tuinman die zal je ook voorzien van aangepaste werkkledij en beschermende schoenen, de maat van de helm die kan eventueel ook aangepast worden.
Zo en nu kan je beginnen met het snoeien van de planten maar opgepast: trap jandorie niet op de viooltjes!!
-
telloorlekker - Lid geworden op: 26 nov 2002, 17:46
Ze had al weg moeten zijn. Als ik ergens niet tegen kan, dan is het dat. Eerst met veel poeha - en weken op voorhand - in een annex "Eindelijk verlof " aankondigen, daarna nog vlug een rijm van de dakgoot laten druipen en daarna doodgemoedereerd, of het de normaalste zaak is, terugkomend op d'r treden met een ophemeling aan haar klusjesman a.i....
Wél ?! Moest ik zoiets doen, je zou ze hier nogal horen opengaan. De schuurdeur zou niet ver genoeg kunnen, een deur kan nu uiteindelijk niet verder dan 180 gr. , maar als het kon...
Weg is wég, bij mij. Niet op beresokken of wollen breisels iemand in de verdrukking duwen met de hoop ze na een veertiental dagen of een drietal weken te horen uitpakken met oh zo'n wetenwaardigheden waar alleen de genieter deugd aan heef beleefd. Iedereen jaloers makend omdat uiteindelijk zij toevallig meer overschot in hun beurs hadden dan de toehoorders. Nee, ongegeneerd en onaangekondigd doodmoederend hier nog komen aanbreien dat nét voor hun gepland verlof er een of andere -bijna- gedetineerde op straffe van vervolging zijn taken moet komen uitvoeren meedelen.
Al bij al had ik liever, na veertien dagen, het relaas gelezen dat heel hun inboedel met de noorderzon was vertrokken. Pas dat zou nieuws geweest zijn, pas daar zou ik rustig 14 dagen op wachten. En die rozestruiken of bessenjenever... wie zou zich daar nu iets vanaan trekken ? Het "hot item" van de dag zou pas interressant worden als men zou gesproken hebben van een door het slachtoffers zélf gebreide bivakmuts die toevallig de dader zou achtergelaten hebben op het nachtkastje van die schoonmama.
Ondertussen weet ik wel, én niet als inbreker, hoe mooi die -voor ZMj- schoonmoeder wel moet zijn. Zelfs haar bedgenoot kan ik moeilijk onsympathiek noemen. Maar dit niet terzake doende erger ik me wel aan die laatste posting. Zoiets had "in illo tempore" moeten gebeurd zijn ipv. net voor hun afreis. Niet alles van wat uit het Antwerpse komt is zuiver op de graat, en zeker niet als het gebeurde zich zou moeten afspelen in grensgebieden. Ik mag en durf gerust te stellen dat zoiets mij niet zou overkomen. Zeg ik dat ik weg ben, roer ik me de eerste veertien dagen niet. Echte grensgevallen doén zoiets als normaal. Gelukkig is de Kempische grens net iets anders dan de Maaslandse...
Wél ?! Moest ik zoiets doen, je zou ze hier nogal horen opengaan. De schuurdeur zou niet ver genoeg kunnen, een deur kan nu uiteindelijk niet verder dan 180 gr. , maar als het kon...
Weg is wég, bij mij. Niet op beresokken of wollen breisels iemand in de verdrukking duwen met de hoop ze na een veertiental dagen of een drietal weken te horen uitpakken met oh zo'n wetenwaardigheden waar alleen de genieter deugd aan heef beleefd. Iedereen jaloers makend omdat uiteindelijk zij toevallig meer overschot in hun beurs hadden dan de toehoorders. Nee, ongegeneerd en onaangekondigd doodmoederend hier nog komen aanbreien dat nét voor hun gepland verlof er een of andere -bijna- gedetineerde op straffe van vervolging zijn taken moet komen uitvoeren meedelen.
Al bij al had ik liever, na veertien dagen, het relaas gelezen dat heel hun inboedel met de noorderzon was vertrokken. Pas dat zou nieuws geweest zijn, pas daar zou ik rustig 14 dagen op wachten. En die rozestruiken of bessenjenever... wie zou zich daar nu iets vanaan trekken ? Het "hot item" van de dag zou pas interressant worden als men zou gesproken hebben van een door het slachtoffers zélf gebreide bivakmuts die toevallig de dader zou achtergelaten hebben op het nachtkastje van die schoonmama.
Ondertussen weet ik wel, én niet als inbreker, hoe mooi die -voor ZMj- schoonmoeder wel moet zijn. Zelfs haar bedgenoot kan ik moeilijk onsympathiek noemen. Maar dit niet terzake doende erger ik me wel aan die laatste posting. Zoiets had "in illo tempore" moeten gebeurd zijn ipv. net voor hun afreis. Niet alles van wat uit het Antwerpse komt is zuiver op de graat, en zeker niet als het gebeurde zich zou moeten afspelen in grensgebieden. Ik mag en durf gerust te stellen dat zoiets mij niet zou overkomen. Zeg ik dat ik weg ben, roer ik me de eerste veertien dagen niet. Echte grensgevallen doén zoiets als normaal. Gelukkig is de Kempische grens net iets anders dan de Maaslandse...
-
Opa Brombeer
Allereerst ga ik ZMj nog een tip geven,misschien komt ie dan toch nog onder zijn straf uit.Zeg tegen Kwezel die blijkbaar een zere kont heeft,dat ze haar wielrensterbroek moet insmeren met uierzalf,dat helpt echt hoor en daar krijgt ze nog een zacht poepje van ook.Ik toch,dixit de tang die niet van adel is.Tenzij ze natuurlijk toch al uierzalf gebruikt maar ze op de verkeerde plaats smeert,dit zou natuurlijk verklaren waarom ze er uit ziet als haar eigen schoondochter.en ik wens je natuurlijk nog veel sterkte toe want ne blijkt dat je niet met de schoondochter maar wel met de schone schoonmoeder te doen hebt,beklaag ik je uit de grond van mijn hart en dit uit ondervinding met schoonmoeders.En dan wordt het nu stilaan tijd om jullie het door mij beloofde vervolg op dat karreke te beginnen.
Zo, eindelijk zijn we dan van ons eiland afgeraakt en na een weldoende rustperiode kan ik dan stilaan de mij opgelegde taken hervatten, zoals daar zijn mijn jobke van secretaris op het ministerie van veel Kul(begin dit woord al zonder fouten te schrijven) en weinig Tuur.Nu uit wat bestaat zo'n job eigenlijk, want om een en ander goed te begrijpen, ik heb geen werk gevraagd maar een job(nee niet die van die walvis,'k heb onderhand wel genoeg van eilanden en bijhorende vissen), al ben ik wel zo arm als job, dat toetsenbordgeklop brengt bitter weinig op hoor(tiens een nieuw werkwoord?)of een post, nee liever niet men zou kunnen denken de facteur is daar en ik heb al bijnamen genoeg.
Maar even ernstig nu, zoals ik vroeger al vertelde ben ik zinnens heel die Kul te reorganiseren, zorgen dat mijn ondergeschikten zich op hun gemak voelen, en als het echt nodig is mogen ze er natuurlijk gaan opzitten, ik heb daar tenandere slechte ervaringen mee, er niet mogen gaan opzitten dan maar hou dat verhaal nog maar te goed. Tevens wil ik het intellectuele peil van mijn ambtenaren gevoelig opkrikken, al zou het natuurlijk wel eens kunnen zijn dat ik met mijn simpele krik ga tweedes komen. En hoe krik je nu het bedenkelijk lage intellectuele peil van mijn(overwegend vrouwelijke)ambtenaren op? Ik ga ze leren wippen(kaarten)toch diegenen die er nog niets van kennen en aangezien mijn ambtswoning niet in Dilbeek gelegen is(zie de weigering van TLL uit schrik voor de bajes) loop ik weinig risico op oorvijgen.
Mijn tweede opdracht bestaat er in mijn personeel te leren breien, in de veronderstelling dat ze al kunnen naaien natuurlijk anders staan we weer voor bijkomende problemen. Wablieft die zouden moeten kunnen breien, truitjes en sjalen wel ja maar kunnen ze ook vervolgen breien? Ziet ge wel.Ook dat moeten ze kunnen voor het geval er mij iets ernstig moest overkomen, bv.na het iemand aanleren van het wippen, want dat dat nog zo simpel niet is( het aanleren dan)heb ik ondertussen al wel ondervonden. Dus vervolgen breien, ik ga het een keer voordoen en zal beginnen met één vervolg, werken in meervoud zou in het begin maar problemen opleveren. Laat me beginnen met het vervolg op dat karreke van ons vader en ik ben bijna zeker dat er ditmaal geen oorvijgen aan te pas zullen komen.
Hier gaan we, ter opfrissing, dus de bakker had om geen hele voetbalploeg als klant te verliezen onze spullen dan maar naar de camping gedaan met zijn wagen en ineens vijf broden meegnomen ook, in de hoop dat we tegen dat zesde wel terug zouden zijn.'sZaterdags vroeg in de morgen, de vogeltjes waren nog niet lang aan het fluiten, dertien(vandaar dat mijn geluksgetal 13 is ben de 13e geboren) fietsen en naast iedere fiets een fietser, hoe kon het anders. Ons vader begint te tellen, buiten oorvijgen uitdelen was dat ook een van zijn kwaliteiten, zijn linkerhand aan het stuur en met zijn rechter wijzend in onze richting en om het hem gemakkelijk te maken moesten we aan zijn rechterkant passeren. Ik wist natuurlijk al wat er ging komen of kent ge die van de boer die op zijn paard zat en het niet vond omdat hij er op zat niet? Toen het mijn beurt was hoor ik een diepe stem zeggen 12 en volgens mij komt achter 12 toch 13,bij hem niets meer, jawel een langgerekte godver, waar zit nr.13? Bang dat het brood niet zou opgeraken. En toen ik hem vertelde van die boer haalde ik weer een van mijn trucjes boven. Nu ga ik dus een van mijn trucjes om oorvijgen te ontwijken uit de doeken doen en dit zijn geen lendendoeken maar echte, ge neemt gewoon de oorvijgenuitdeler tegenvoets(voetbalterm). Ik was gewoon langs de linkerkant gepasseerd en om me te raken moest hij eerst zijn fiets weg zetten en vooraleer hij dan vanuit 13e positie terug aan de kop zat waar hij hoorde zat ik al terug op mijn verworven 13e plaats in de hoop dat de rit lang genoeg zou duren om hem een gat in zijn memorie te bezorgen, een gat om op te zitten had hij al, gelukkig maar.
Hij had nog maar nauwelijks de vliegende start kunnen geven, we waren al bijna in Mechelen, zo'n 8 km.verder hadden we al een korte rustpauze, had er al ene, de keeper geloof ik, platte band, en in de hoop dat deze bijkomende rustpauze niet zou afgetrokken worden van een van de voorziene hielpen we natuurlijk alemaal wat uiteindelijk weer resulteerde in een paar zeer lang gerekte godvers, jaja goed gelezen versjes voor god, Boedha kenden we toen nog niet.
Maar onze vader was nog niet van de domsten, hoewel dat een paar weken duurde voor ik dit doorhad, tiens zou ik dan misschien ook niet van de slimsten geweest zijn? Ergens halfweg, nee geen cafe, dat noemt cafe Halfweg met een hoofdletter, dus halverwege Mechelen en Heist op den Berg, voluit geschreven anders zou men nog kunnen denken dat we naar de zee reden, stond iedere week weer een oud manneke, en vermits seniorennet toen nog niet bestond kon hij dus ook niet op het forum zitten, dus hij stond daar te leunen op zijn stok en begon te tellen, 1,2,3,4,5, .en toen ik dan passeerde in het wiel van de keeper hoorde ik hem luid zeggen, 13 ze zijn er allemaal.Hij kon precies wel beter tellen dan ons vader maar hij moest dan ook alleen maar een stok vasthouden en geen fiets. Spijtig dat hij toen al zo oud was als Methusalem, ik kan hem dan ook niet meer oproepen als getuige mocht er iemand aan mijn woorden twijfelen. En als we dan allemaal op onze fiets gezeten boven geraakt waren, jaja, dat was een serieuze berg, waarom zouden ze het anders Jost hoep den Beirg genoemd hebben, mochten we dan toch een van de voorziene rustpauzes nemen. En dat is wat ik nu ook ga doen anders weet ik de volgende keer niet meer wat voor blaaskes ik hier weer moet komen wijsmaken en daar heb ik verstand van, zoveel als van oorvijgen ontwijken.
Tot de volgende kolder de bolder.
Brombeer
Zo, eindelijk zijn we dan van ons eiland afgeraakt en na een weldoende rustperiode kan ik dan stilaan de mij opgelegde taken hervatten, zoals daar zijn mijn jobke van secretaris op het ministerie van veel Kul(begin dit woord al zonder fouten te schrijven) en weinig Tuur.Nu uit wat bestaat zo'n job eigenlijk, want om een en ander goed te begrijpen, ik heb geen werk gevraagd maar een job(nee niet die van die walvis,'k heb onderhand wel genoeg van eilanden en bijhorende vissen), al ben ik wel zo arm als job, dat toetsenbordgeklop brengt bitter weinig op hoor(tiens een nieuw werkwoord?)of een post, nee liever niet men zou kunnen denken de facteur is daar en ik heb al bijnamen genoeg.
Maar even ernstig nu, zoals ik vroeger al vertelde ben ik zinnens heel die Kul te reorganiseren, zorgen dat mijn ondergeschikten zich op hun gemak voelen, en als het echt nodig is mogen ze er natuurlijk gaan opzitten, ik heb daar tenandere slechte ervaringen mee, er niet mogen gaan opzitten dan maar hou dat verhaal nog maar te goed. Tevens wil ik het intellectuele peil van mijn ambtenaren gevoelig opkrikken, al zou het natuurlijk wel eens kunnen zijn dat ik met mijn simpele krik ga tweedes komen. En hoe krik je nu het bedenkelijk lage intellectuele peil van mijn(overwegend vrouwelijke)ambtenaren op? Ik ga ze leren wippen(kaarten)toch diegenen die er nog niets van kennen en aangezien mijn ambtswoning niet in Dilbeek gelegen is(zie de weigering van TLL uit schrik voor de bajes) loop ik weinig risico op oorvijgen.
Mijn tweede opdracht bestaat er in mijn personeel te leren breien, in de veronderstelling dat ze al kunnen naaien natuurlijk anders staan we weer voor bijkomende problemen. Wablieft die zouden moeten kunnen breien, truitjes en sjalen wel ja maar kunnen ze ook vervolgen breien? Ziet ge wel.Ook dat moeten ze kunnen voor het geval er mij iets ernstig moest overkomen, bv.na het iemand aanleren van het wippen, want dat dat nog zo simpel niet is( het aanleren dan)heb ik ondertussen al wel ondervonden. Dus vervolgen breien, ik ga het een keer voordoen en zal beginnen met één vervolg, werken in meervoud zou in het begin maar problemen opleveren. Laat me beginnen met het vervolg op dat karreke van ons vader en ik ben bijna zeker dat er ditmaal geen oorvijgen aan te pas zullen komen.
Hier gaan we, ter opfrissing, dus de bakker had om geen hele voetbalploeg als klant te verliezen onze spullen dan maar naar de camping gedaan met zijn wagen en ineens vijf broden meegnomen ook, in de hoop dat we tegen dat zesde wel terug zouden zijn.'sZaterdags vroeg in de morgen, de vogeltjes waren nog niet lang aan het fluiten, dertien(vandaar dat mijn geluksgetal 13 is ben de 13e geboren) fietsen en naast iedere fiets een fietser, hoe kon het anders. Ons vader begint te tellen, buiten oorvijgen uitdelen was dat ook een van zijn kwaliteiten, zijn linkerhand aan het stuur en met zijn rechter wijzend in onze richting en om het hem gemakkelijk te maken moesten we aan zijn rechterkant passeren. Ik wist natuurlijk al wat er ging komen of kent ge die van de boer die op zijn paard zat en het niet vond omdat hij er op zat niet? Toen het mijn beurt was hoor ik een diepe stem zeggen 12 en volgens mij komt achter 12 toch 13,bij hem niets meer, jawel een langgerekte godver, waar zit nr.13? Bang dat het brood niet zou opgeraken. En toen ik hem vertelde van die boer haalde ik weer een van mijn trucjes boven. Nu ga ik dus een van mijn trucjes om oorvijgen te ontwijken uit de doeken doen en dit zijn geen lendendoeken maar echte, ge neemt gewoon de oorvijgenuitdeler tegenvoets(voetbalterm). Ik was gewoon langs de linkerkant gepasseerd en om me te raken moest hij eerst zijn fiets weg zetten en vooraleer hij dan vanuit 13e positie terug aan de kop zat waar hij hoorde zat ik al terug op mijn verworven 13e plaats in de hoop dat de rit lang genoeg zou duren om hem een gat in zijn memorie te bezorgen, een gat om op te zitten had hij al, gelukkig maar.
Hij had nog maar nauwelijks de vliegende start kunnen geven, we waren al bijna in Mechelen, zo'n 8 km.verder hadden we al een korte rustpauze, had er al ene, de keeper geloof ik, platte band, en in de hoop dat deze bijkomende rustpauze niet zou afgetrokken worden van een van de voorziene hielpen we natuurlijk alemaal wat uiteindelijk weer resulteerde in een paar zeer lang gerekte godvers, jaja goed gelezen versjes voor god, Boedha kenden we toen nog niet.
Maar onze vader was nog niet van de domsten, hoewel dat een paar weken duurde voor ik dit doorhad, tiens zou ik dan misschien ook niet van de slimsten geweest zijn? Ergens halfweg, nee geen cafe, dat noemt cafe Halfweg met een hoofdletter, dus halverwege Mechelen en Heist op den Berg, voluit geschreven anders zou men nog kunnen denken dat we naar de zee reden, stond iedere week weer een oud manneke, en vermits seniorennet toen nog niet bestond kon hij dus ook niet op het forum zitten, dus hij stond daar te leunen op zijn stok en begon te tellen, 1,2,3,4,5, .en toen ik dan passeerde in het wiel van de keeper hoorde ik hem luid zeggen, 13 ze zijn er allemaal.Hij kon precies wel beter tellen dan ons vader maar hij moest dan ook alleen maar een stok vasthouden en geen fiets. Spijtig dat hij toen al zo oud was als Methusalem, ik kan hem dan ook niet meer oproepen als getuige mocht er iemand aan mijn woorden twijfelen. En als we dan allemaal op onze fiets gezeten boven geraakt waren, jaja, dat was een serieuze berg, waarom zouden ze het anders Jost hoep den Beirg genoemd hebben, mochten we dan toch een van de voorziene rustpauzes nemen. En dat is wat ik nu ook ga doen anders weet ik de volgende keer niet meer wat voor blaaskes ik hier weer moet komen wijsmaken en daar heb ik verstand van, zoveel als van oorvijgen ontwijken.
Tot de volgende kolder de bolder.
Brombeer
-
Gast
Wie herinnert zich niet de kleuterklas,
waar alles zo gezellig in was?
Meisjes droegen de haren in vlechten
en jongens lagen soms te vechten.
We konden niet lezen en niet schrijven,
maar hoefden ook niet na te blijven.
We maakten wandelingen tot aan de Maas,
en aten dan ons boterhammekes met kaas.
De juf las ons mooie verhalen voor
en de zuster lijfden ons in bij het kinderkoor.
Soms kregen we poppenkast
en had er ook eens eentje in de broek geplast.
We konden samen lachen en wenen
en nooit is er iemand verdwenen.
Toen kwam de vakantie eraan,
en ieder is zijn eigen weg gegaan.
waar alles zo gezellig in was?
Meisjes droegen de haren in vlechten
en jongens lagen soms te vechten.
We konden niet lezen en niet schrijven,
maar hoefden ook niet na te blijven.
We maakten wandelingen tot aan de Maas,
en aten dan ons boterhammekes met kaas.
De juf las ons mooie verhalen voor
en de zuster lijfden ons in bij het kinderkoor.
Soms kregen we poppenkast
en had er ook eens eentje in de broek geplast.
We konden samen lachen en wenen
en nooit is er iemand verdwenen.
Toen kwam de vakantie eraan,
en ieder is zijn eigen weg gegaan.