Clair-obscur

[uvi]

En toch ...

kunnen we niet zonder.
Woorden. Ze dragen ons.
Zijn onze gids. Onze troost.
Ons nest.

Sorry woorden.
Ik was daarstraks even het noorden kwijt.
Sorry schrijvers.
Jullie zijn de archivarissen van de ziel.
De biografen van de liefde.

Zo. Klinkt dat al beter?


uvi

[GIVE]

Bladerdag

Vandaag bladerdag gehouden, uvi: vanmorgen in de tuin een hele lente en een zomer weggeblazen met zo'n zuig- en blaasding dat alle vogels wegjaagt.. waar ben ik mee bezig; en namiddag gerommeld in de boeken die 's nachts het rek doen kraken: een leven van boeken, ook nog de oude Conscience's en Warden Oom's van vader. Drie bananendozen vol voor rommelmarkthanden en onbegrip. Ik laat de rest maar liggen nog even. Ik ken hun lot als 't leven hier de deur dichttrekt en de wind van de haast en de leegheid door het huis zal razen. Een paar zal ik vasthouden: Garcia Lorca en Marquez die duizenden jaren van eenzaamheid van zovelen deelden, 'de dagen', de stappen van Herman de Coninck op het besneeuwde mos, 'De kleine prins' ook en het gevouwen hoekje waar moeder die avond stopte met voorlezen uit 'De graaf van Montechristo' ...en de goeie hoop dat aan de voorde van ons leven
een overland zal zijn, een blauw en gouden stad met letters en namen van eeuwigheid.
Maar 'k heb nog bollen geplant van hoop op kleur en lente.. Een deel ervan in schalen met goede rijke aarde voor de veranda.. je weet maar nooit.

Vanavond spel ik weer letters samen tot woorden die nooit durven zeggen wat ik voel.

En prosit, uvi.. er liggen er nog een paar in de kelder, diep rode Franse zomers die tranen aan de rand van je glas. Hoe spijtig dat men aan zo'n computerding slechts vaste raampjes maakt met luiken van illusies.


Inderdaad.. dat klinkt al beter!

[denook]

uvi en Give,

Hoe ouder een mens wordt, hoe nostalgischer hij de dingen koestert
die vroeger waarde hadden maar die nu toch met een grotere waarde
worden toebedacht dan er vroeger wel was.
Ik ga verhuizen in december.
Ik moet niet alleen ruimen in dingen die eigenlijk 'weg mogen' zoals
boeken, oude partituren, ja zelfs schilderijen, maar ook meubels.
Ik ga me opnieuw binden aan een prachtvrouw en we kunnen geen
twee inboedels in een kleinere woonst stoppen.
Ook aan meubels kleven herinneringen, 'vaste' dan. Het zal zwaar
worden. Kon ik het ook maar houden bij gras maaien, bladeren ver-
-zamelen en bloembollen planten.
Ik zie er tegen op.
denook

[uvi]

uvi en Give,

Hoe ouder een mens wordt, hoe nostalgischer hij de dingen koestert
die vroeger waarde hadden maar die nu toch met een grotere waarde
worden toebedacht dan er vroeger wel was.
Ik ga verhuizen in december.
Ik moet niet alleen ruimen in dingen die eigenlijk 'weg mogen' zoals
boeken, oude partituren, ja zelfs schilderijen, maar ook meubels.
Ik ga me opnieuw binden aan een prachtvrouw en we kunnen geen
twee inboedels in een kleinere woonst stoppen.
Ook aan meubels kleven herinneringen, 'vaste' dan. Het zal zwaar
worden. Kon ik het ook maar houden bij gras maaien, bladeren ver-
-zamelen en bloembollen planten.
Ik zie er tegen op.
denook

Ik ga me opnieuw binden aan een prachtvrouw






Laat me selectief lezen, beste denook.

Dikwijls zit ik als het zomert voor het stadhuis.
Op een bank geleund tegen de rug van een kerk.

En dan hoor ik weer het ritselen van rijst.
Verblind door het wit van jurken. En het zwart van mannen.

En slik ik heel even ... zomaar...
En hoop dat het geluk langer duurt dan één dag, één nacht ...

Dat het zich te slapen legt in de armen van de bruid.
En dat de bruidegom nu en dan heel teder kijkt of het ontwaakt .


Mag ik je gemeend heel veel geluk wensen.


Liefde is een werkwoord. (Alfons Vansteenweghen).
Laat het geen job worden. (Uvi).


Groeten aan je geliefde!


uvi

[GIVE]

Van harte mijn gelukwensen, Denook en blij om je reactie. Al bijeen was ik er een beetje bang voor je niet meer te horen na mijn nogal eigengereide PB'tje. Tuurlijk hoef jij geen bollen meer te planten als je al in een nieuwe lente zit. Wens jullie nog veel gouden jaren toe.. toch zeker je piano meeverhuizen en je mooiste partituren voor de late avonden en de zon die je nog kado krijgt en geeft. En laat dan het pianostoeltje een andere kleur hebben, je zet het wel op hoogte.
Er is nog wel een glaasje over uit die fles met uvi: a la vita, a 'l amore..en op je geliefde,
allegro ma non tropo... Vriendelijke groeten. Give

Ps. En vertel er ons hier maar van.. in letters, woorden of verzen. Ja het mag ook op.. maandag.

[uvi]

De Standaard der Letteren.



Dààr liggen letters.
Te waken. Te wachten.
Op het licht van ogen.

Op het tasten van vingers. Tastzin.
Betaste zinnen.
Het zintuiglijk zingen. Noten in letters gegoten.

Ogen. Bogen begeestering. Gespannen over de ochtend.
Gebogen over het landschap van woorden.
Vingers als voeten. Over de vlakte.

Villa's van papier. Schrijvers in residentie.
Vampiers van gedachten.
Vlinders vertrekken. Met vleugels van plezier.



uvi

[uvi]

Soep met letters





Het vet (is) van de soep




Je moet al een doorgewinterde masochist zijn om schrijver te willen worden.
En zeggen dat het altijd m'n droom was.
Tot ik kaal werd en de jaren van verstand in zicht kwamen.

In de Standaard der Letteren verdienen recensenten geld
om schrijvers (of would be-literatoren) te liquideren.
Onder de titel hierboven aangehaald schept de kok van dienst
de beste brokken uit de laatste soep van Luc De Vos.

Hij eindigt met, ik citeer:
"Het hoort vlot te lezen, maar na honderdzestig bladzijden
van dit kinderachtige proza snak je naar taal voor plus-twaalfjarigen."

Onder de kritiek is er is ruimte voorzien om maximaal vier sterren in te kleuren.
Ze blijven alle vier vaal als een volle maan. Leeg.

Mark Cloostermans, de beenhouwer van dienst,
zal ook geen vrijkaarten krijgen voor een optreden van Gorki, vermoed ik.


uvi



Vrienden van de Poëzie,
gelukkig zijn wij geen schrijvers.
Maar poëten.
Dàt hopen wij toch.

[ria]

STA ME TOE, UVI?.......

Give schreef:
'Vanavond spel ik weer letters samen tot woorden die nooit durven zeggen wat ik voel.'

Uvi schreef:

'En verder zwijg ik in het goud.
Vooraleer ik weer zilveren woorden teken.

Ik herbegin te lezen ... te savoureren ... '

Denook schreef:

'Ik ga me opnieuw binden aan een prachtvrouw'

...Eerst zaten ze met twee aan de keukentafel, onder dat kleine pitje.
Nu merk ik een derde grijzende heer, zijn blos verraadt de spanning, de verliefdheid heeft weer toegeslagen.

Het is niet dat ik mij niet goed voel in het gezelschap van heren op leeftijd, integendeel.
Maar hier heb ik toch wel het gevoel dat ze, afgezien dan van die prachtvrouw - die evenwel afwezig blijkt, toch liever een onderonsje onder mannen houden.
Kunnen we dat zo maar laten gebeuren, dames?

Mogen wij niet mee de letters ontrafelen, ook diegenen die niet geschreven staan?
Mogen wij niet mee 'savoureren', of is dat alleen de kenners gegeven?
En mogen wij ons niet mee verheugen, om de liefde die nooit ophoudt te bestaan, zolang er mensen zijn die voor elkaar kiezen.

Bij dit bezoekje heb ik zelfs geen keukenkrukje, want de 2 stoelen aan de tafel waren reeds bezet.

Ik hou me dus maar schuil achter het luik aan het raam, waarin ik de weerspiegeling zie van drie rijpe mannen, ieder met zijn droom die ze zonder woorden aan elkaar vertellen.

Hoe kon ik ooit zo dwaas zijn verliefd te worden op de jeugd.
Goed bewaard - grijzend - wijs - vriendelijk - charmant en tactvol, dat hebben de jaren met hen gedaan.
Heus, ik weet er alles van - want ik heb hier ook zo iemand aan mijn zij.

Slaapwel en droom uw dromen, deze nacht en nog lang daarna...!!!

LIEVE DENOOK, ik wens jullie beiden heel veel geluk!!!

ria

[uvi]

Maar hier heb ik toch wel het gevoel dat ze, afgezien dan van die prachtvrouw - die evenwel afwezig blijkt, toch liever een onderonsje onder mannen houden
.
Kunnen we dat zo maar laten gebeuren, dames?

Mogen wij niet mee de letters ontrafelen, ook diegenen die niet geschreven staan?
Mogen wij niet mee 'savoureren', of is dat alleen de kenners gegeven?
En mogen wij ons niet mee verheugen, om de liefde die nooit ophoudt te bestaan, zolang er mensen zijn die voor elkaar kiezen.

Bij dit bezoekje heb ik zelfs geen keukenkrukje, want de 2 stoelen aan de tafel waren reeds bezet.

Ik hou me dus maar schuil achter het luik aan het raam, waarin ik de weerspiegeling zie van drie rijpe mannen, ieder met zijn droom die ze zonder woorden aan elkaar vertellen.

Hoe kon ik ooit zo dwaas zijn verliefd te worden op de jeugd.


ria [/b]

Goedennacht Ria,

De zomertijd schenkt mij een uur langer leven.
Laat ons de geslachten niet verdelen.
Maar complementeren. Met "een -i" is ook toegelaten.

Wees gerust. Ik ben een échte 'vrouwenman'. (*)
Mijn zwakte is misschien wel het 'zwakke' geslacht.

Ach, zet een krukje bij.
Ik schuif wel wat op ...


uvi


En zalig de 'dwazen' want zij zullen het geluk kennen ...






(*)
Ik bedoel daar mee: ik ben totaal géén macho.

En zwakte?
Ach, ik ben toch 'un voyageur immobile'.
Weinig gevaarlijk bijgevolg ...

[GIVE]

We hadden je al gehoord, Ria en je schaduw vermoed. Het bleef daar te lang stil. Je beleefde hier trouwens een unicum: mannen onder elkaar die over hun gevoelens praten bij een digitaal glas.. en over de liefde, zonder opscheppen.
Uvi en Denook.. zullen we het eens over vrouwen hebben? Of bewaren we dit mooiste en moeilijkste onderwerp voor later? Zet maar koffie, Ria, of liever een cognacje op 't winteruur dat om zes uur donker wordt.

Je interruptie was overigens op het peil van wijze, grijzende en kalende mannen (maar dat laatste kon je niet zien,daarbuiten).

[uvi]

We hadden je al gehoord, Ria en je schaduw vermoed. Het bleef daar te lang stil. Je beleefde hier trouwens een unicum: mannen onder elkaar die over hun gevoelens praten bij een digitaal glas.. en over de liefde, zonder opscheppen.
Uvi en Denook.. zullen we het eens over vrouwen hebben? Of bewaren we dit mooiste en moeilijkste onderwerp voor later? Zet maar koffie, Ria, of liever een cognacje op 't winteruur dat om zes uur donker wordt.

Je interruptie was overigens op het peil van wijze, grijzende en kalende mannen (maar dat laatste kon je niet zien,daarbuiten).

O, m'n beste Give,

het peil moet een pijl
door een vrouwenhart zijn
zoals de pijn
van het niet zijn.

Een doordenkertje, maar misschien ook niet.
Als ik zeg:

Ria, schuif gerust bij naast een potje nostalgie.
Ik zet de koffie wel.
Heb dat pas ook gedaan... zoals ieder dag trouwens ...


Mmmmm ... het geurt hier naar ...
tja, wijze (?) kalende mannen ...


uvi



Trouwens, viriele Give,
je tekst was weer om van te snoepen
en te soppen en daarna
de vingers ...

Humor is de humus voor een gezond geluk...

[uvi]

Ochtendkuren


Ik heb de tijd
hersteld.
Al z'n zomersproeten
één na één herteld.

En dan het ritme
van z'n klokken
minutieus versteld.

Op de kadans
van een trage winter
ingesteld.

Nu mag ik
bibberen en beven.

Waar is dat uur gebleven?



uvi










PS.
Ik merk dat hier nog altijd het zomeruur tikt.
Moet ik dat zelf ergens aanpassen?

Dankjewel horlogemaker.

[uvi]

De seizoenen van de tijd.


De nacht sluipt het huis uit.
Neemt het duister mee in z'n spoor.

De wekker heeft me bedrogen.
Of ik hem.
De enige klok die ik gisteren vergat van seizoen te veranderen.

De tijd wordt gemanipuleerd. En de mens is het slachtoffer.
De wekkerradio kleurde rood op acht uur.
Plichtsmatig sloeg ik de lakens om.
De naakte realiteit bleek later met een uur vertraagd.

M'n ogen moe. M'n hersenen nog niet uitgeslapen.
Gelukkig waren de woorden in DSL al wakker.
Ze lagen reeds te wachten. Nog opgevouwen in de krant.

Ik plooide hen open en de dag begon.



uvi

[uvi]

Aan de afwas



Wilde eenden cirkelen als tamme duiven rond het huis.
Voor het keukenraam schudt de accacia frivool haar kopje.
Nog sexy met een fris groen lentekapsel.
Terwijl de herfst haar haren dringend hoort te kleuren.

Waar dienen seizoenen anders voor?

Door mijn handen schuifelen herinneringen.
Glazen met verdwenen genot.
Breekbare gedachten. Nog nat van gisteren.
En fragieler dan de liefde. Ik brak al wat.

Ik hou ze naar het licht. De accacia knikt.
Ze zijn weer klaar voor vers verlangen.





uvi

[Robol]

Beste Uvi,

Ik heb ook zo 'n idee dat de bladeren
langer aan de takken blijven dan andere jaren
en mijn gras langer blijft groeien

mijn tuingerei had ik graag
een "zalige winterslaap"
toegewenst...

Maar ik vrees...

Laat ons toch maar met volle teugen
genieten van het groen

en natuurlijk ook het blauw
van je schrijfsels !

groetjes

Robbe