Clair-obscur

[GIVE]

Verleidelijk uvi... maar gevaarlijk. Hier bij ons hebben ze er een nieuwe gekocht. De oude -nog een echte met zilveren beslag op 't handvat- is een tijd geleden zonder handvat op een kist gevlogen. Het hele hoogzaal schoot in lach. En hoewel christenen eigenlijk geloven dat naar de hemel gaan een blijde gebeurtenis is, hoort bij begrafenissen eigenlijk nog altijd een andere attitude. Hoe gaat het?

[uvi]

Verleidelijk uvi... maar gevaarlijk. Hier bij ons hebben ze er een nieuwe gekocht. De oude -nog een echte met zilveren beslag op 't handvat- is een tijd geleden zonder handvat op een kist gevlogen. Het hele hoogzaal schoot in lach. En hoewel christenen eigenlijk geloven dat naar de hemel gaan een blijde gebeurtenis is, hoort bij begrafenissen eigenlijk nog
altijd een andere attitude. Hoe gaat het?

En leid ons niet in bekoring ... Give.

Op het Klein Seminarie werden wij uitbundig besprengeld.
De laatste jaren doe ik het zelf.
En ga ik graag naar de hemel... de Zevende ...
met haar...


Blij je nog eens te lezen... Domine...

[uvi]

Le téléphone pleure ... pas ...




Nog een halfuurtje en dan komt haar stem
hier vrolijk binnen gehuppeld.

Ondertussen heeft de dauw
ijverig het gras wit geschilderd.

En kijkt de zon tureluurs door de bomen.
Ze kruipt nog slaperig uit haar bed.

Ik wrijf de verwachting uit m'n ogen.
Om haar beter te zien. In volle hoop.

Mijn oren staan op scherp.
Ze luisteren al zonder te horen naar lieve woordjes.

De telefoon blijft onbarmhartig stil.
Hij heeft z'n hart verloren. Aan een stem.




uvi

[visje70]

héél mooi uvi !
je klinkt zo hoopvol ,zo mooi ! kon ik het ook maar .... al was het een héél klein beetje....



dank uvi, met groetjes van visje

[Bosrankje]

Heel blij om nog af en toe latijn te lezen...... het is zo
lang geleden. Soms heb ik spijt dat ik het niet genoeg
onderhouden heb. Het was een van mijn lievelingsvakken !

Ik ben terug gaan zien in mijn oude boeken, met heel
veel plezier....... want ik begreep niet meer alles zo direct !
Toen heb ik gedacht of het misschien niet goed zou zijn er
een vertaling in het nederlands bij te schrijven zodat iedereen
die je gedichten graag leest, alles zou kunnen begrijpen.
Anders is het precies of het alleen bestemd is voor een zekere "elite"
en dat is, hoop ik, de bedoeling toch niet, Uvi ?
Nu in de 21e eeuw, eeuw van pc en electronica, hebben die
dode talen niet meer dezelfde waarde als in onze jeugd !

Het was maar een voorstel, hoor, Uvi, een overpeinzing, een
spinsel van Bosran kje

Sans rancune ?

P.S. Felix qui portuit rerum cognoscere causas !
(zalig zij die tot de diepere betekenis der oorzaken kunnen doordringen)

[uvi]

Heel blij om nog af en toe latijn te lezen...... het is zo
lang geleden. Soms heb ik spijt dat ik het niet genoeg
onderhouden heb. Het was een van mijn lievelingsvakken !

Ik ben terug gaan zien in mijn oude boeken, met heel
veel plezier....... want ik begreep niet meer alles zo direct !
Toen heb ik gedacht of het misschien niet goed zou zijn er
een vertaling in het nederlands bij te schrijven zodat iedereen
die je gedichten graag leest, alles zou kunnen begrijpen.
Anders is het precies of het alleen bestemd is voor een zekere "elite"
en dat is, hoop ik, de bedoeling toch niet, Uvi ?
Nu in de 21e eeuw, eeuw van pc en electronica, hebben die
dode talen niet meer dezelfde waarde als in onze jeugd !

Het was maar een voorstel, hoor, Uvi, een overpeinzing, een
spinsel van Bosran kje

Sans rancune ?

P.S. Felix qui portuit rerum cognoscere causas !
(zalig zij die tot de diepere betekenis der oorzaken kunnen doordringen)

Goedenmorgen Bosrankje,




Sans rancune ? Natuurlijk!


Kijk op een andere site (met jong publiek) had ik er een toelichting bijgeplaatst.

HIER deed ik het bewust NIET. Waarom niet?

1. Het gaat om niet louter zo maar Latijn, maar om teksten die uit de Mis komen.
2. Ik vertrok van het standpunt dat mijn generatiegenoten, de senioren,
nog katholiek opgevoed waren en bijgevolg deze woorden bij hen een herinnering wakker maakten. Uit de obligate mistijd van minimaal elke zondag.
3. Ik wilde ook niet pedant overkomen.

Daarom heb ik getwijfeld en besloten.

Meer nog op de reactie van Give hierboven: leid ons niet in bekoring.
Was ik beginnen te spelen met enkele Latijnse uitspraken ... vooral uit de Mis.

Ik heb dat bericht zelfs verwijderd om juist die indruk van een 'elitair clubje' te voorkomen.


Mààr ik dank je hartelijk, Bosrankje, omdat jij me hierop attent maakte.

Iedereen heeft het recht om zich uit te drukken in zijn 'moedertaal'.
Ik bedoel daarmee de taal die hij van moeder en leraar gekregen heeft.
En die is voor iedereen van ons verschillend.

Ik hoop dan ook dat niemand me kwalijk neemt
dat ik zing en schrijf zoals ik gebekt en gepluimd ben.

Al lijk ik soms een pauwhaan.

Hierna: een kopie van het woordje uitleg dat ik elders wel gaf.
Met mijn excuses voor onze jonge niet kerkelijke senioren.

uvi






Favoriet parfum van m'n geliefde :
Happy van Clinique


Opdat de lezer toch een beetje zou begrijpen waaraan ik refereer:

Asperges me, Domine
is Latijn voor Besproei mij Heer . En is een tekst uit de Mis.
De priester ging door de beuk van de kerk met een grote kwast en een koperen pot wijwater.
Hij besproeide daarmee de kerkgangers. Meestal erg kwistig.

Het Introïtus
is ook een term uit de Mis, letterlijk vertaald : Intrede.

[uvi]

Helaas, heb ik geen streepjes gezet.
Anders had ik geweten
hoe dikwijls ik nu al 'Blauwziek' van Dewulf gelezen heb.



Notitie

In alle vroegte doodstil opgestaan
om nog eens het eerste licht te zien.
Wassen, oude kleren aan. Koffie
en dan leven voor het open raam.


Dat is de eerste strofe van het eerste gedicht.
Zopas las ik, weer maar eens, het laatste gedicht van de bundel.
Dat begint zo :



Amandier en fleur, 1946

Na iedere oorlog heeft de eerste lente haast.
In de bleekgroene ochtend van een vredestijd
bloeit de amandelboom een droom te vroeg.



Zo ziet mijn ochtend er uit.
Donker buiten, blauw van binnen.



Ik kocht gisteren 'Loerhoek'. Van Bernard Dewulf.
Daarin liggen zijn columns uit De Morgen te slapen.

Ik betaal graag voor dat boek niet alleen omdat ik er graag in lees.
Nee, vooral uit dankbaarheid. O, maar ook uit puur eigenbelang.
Berekening, zelfs. Toegegeven.

Die man heeft mij al zovele ontroerend mooie momenten
in mijn leven geschonken.
Als ik wil dat hij dat kàn blijven doen,
dan wil ik daar graag mijn Euro voor bijdragen.
Stoeltjesgeld, ken je dat nog? Leesgeld in dit geval.


Hetzelfde doe ik met muziek.
Uit respect en rede
koop ik met reden de cd's van die 'zangers'
die mijn leven gelukkiger maken.

Zij geven licht op donkere dagen.
Ik hoef niet te wachten tot Kerstmis.

uvi

[GIVE]

Je maakt me nu toch wel een beetje nieuwsgierig, uvi. Als iemand als gij daar zo van kunt leven van Dewulf...de eerste keer dat ik 'n boekhandel binnenkom.. maar in ons opgebroken stad is dat niet zo simpel. Misschien toch maar eens die kaart van de senioren gebruiken. Of voor mijne nieuwjaar van de kinderen. Er zijn er nog een paar die ik op mijn nachttafel zou willen. Ik weet toch nooit wat vragen. Uvi, geniet van 'n schone blauwe zondag binnen. 'k Ga dat ook doen.. gisteren te lang staan babbelen op een boerenhof uit 1500 bij Henriette, la Flamande van Fauquembergues. Ze had via via gehoord dat we een boek geschreven hadden over haar dorp en de meidagen van 1940. 't Was zo ontroerend, uvi: een westvlaams meiske dat daar introuwd over de schreve en nog zo geiren eens 'n woordje westvlams klapt. 't Kot valt in boven haar hoofd, en er is maar plaats voor twee stoelen. Ze had verdemme gedweild voor ons en taarten gebakken met rozijnen of vliegen en speciaal voor ons een koffieservies gaan kopen in 't dorp. De prijzen in euro er nog op.
Een ontmoeting, uvi, te mooi om ze aan 'n Jambers te vergooien. We hebben er met een groep vrienden meer dan een uur gezeten, tussen haar katten en haar keuntjes. En we moesten walnoten meepakken, echt zo groot als een ei, van haren boom. 100 jaar terug zaten we, een uur lang bij 'la belle Roselle van Vermandere. Later op haar gezondheid een cognacske geheven. Daar had ik nu een snotneuzeke voor over.Mensen kunnen zo schoon en zo boeiend zijn, uvi, misschien omdat mijn roots ook daar liggen.
Groetjes. Give

[uvi]

O, november en z'n troosteloze dagen.
Het zwiepen van de kruinen. En het zware wolkenzwerk.

Je zou er voorwaar een 'Tachtiger'
of een 'Van Nu en Strakser' van worden.
Een eeuw vol novembermaanden.
En nostalgie die van de bomen druipt.


"De dagen moesten breder treuren
dan de zee. Verder
keek alleen het schilderij."


Maar dàt is van een 'veertiger'. Dewulf (1960).



Ik voel me een dakloze dichter.
Geen bundel boven m'n hoofd.
Ik schrijf woorden om me droog te houden.
Dronken te drinken aan het alfabet.
Un clochard de luxe.


Ik ben een alpha-man.
Geboren en getogen in blauwe letters.
De navelstreng rondom m'n hoofd gewikkeld.
Als een leeslint.

Geen tijd om op aarde te komen.
Ik zag al blauw.
Toen ik het licht aan het einde van de tunnel zag.
Meteen wist ik dat leven wenen was.



uvi




PS.
Tachtigers en Van Nu en Straksers
zijn literaire stromingen.

[phaedra]

dag dichter,

toch even geraakt door de randbemerkingen in verband met het ontsluiten en toegankelijk maken van gedichten
natuurlijk, elke kunstuiting is subjectief en haar lectuur blijft ook subjectief;
maar toch,
het kunstwerk - ik laat nu werkelijk in het midden onder welke verschijningsvorm (welke stoffelijke drager )of welke inhoud (welke referent of betekende) blijft een "open werk" d.i. een gegeven dat op verschillende wijzen ontsloten kan worden
maar toch, als een hedendaags dichter het over 'water' heeft, spreekt hij over een 'ander' water dan een dichter uit de vb:'dolce stil nuovo'
waarom, het water blijft hetzelfde zal je zeggen of de hedendaagse dichter gaat nostalgisch op zoek naar het 'verloren' water
ik kan dit niet tegenspreken, maar toch ...
laat ik het illustreren:
wanneer een kerkvader als Augustinus de Mont Ventoux beklimt, dicht hij :'nihil praeter animum esse mirabile' niets buiten de ziel is er bewonderenswaardig
wanneer Petrarca dezelfde berg beklimt, is hij volledig opgeslorpt door de schoonheid van de natuur
Het zogezegde open kunstwerk is bepaald enerzijds door de Zeitgeist en anderzijds door de persoonlijkheid van de kunstenaar maar daarnaast door nog heel wat andere factoren (o.a. met betrekking tot het medium waarmee de kunstenaar werkt, het kunstpubliek hetgeen weer in relatie staat tot politiek-economie,maar eveneens de ontwikkeling van techniek en inhouden......)
sorry, ik heb niet al Uw gedichten gelezen maar moest toch even reageren op de manier waarop U mensen die zich bezighouden met het ontsluiten en daarmee tevens met het overbrengen - ook van dichtkunst en alle vormen van expressief gedrag(dans, muziek, schilderkunst, proza etc.)- stigmatiseert
zij hebben een functie: zij zijn de spreekbuis naar een groter publiek; zij openen de weg naar kunst aan kinderen, adolescenten en junioren 50plus

[phaedra]

met respect,

phaedra


ps. ollekebolleke riemdezolleke is een klein versje dat mijn opa me leerde
er zitten heel wat mooie esthetische elementen in
ook die klanken roepen een wereld op van kinderlijke openheid en grootvaderlijke beschermende liefde
vandaar dat ze klassiek zijn misschien zelfs met een grote K

een fijn boek om te lezen
De dichter is een koe van Prof.Dr.Hugo Brems

[uvi]

dag dichter,

toch even geraakt door de randbemerkingen in verband met het ontsluiten en toegankelijk maken van gedichten
natuurlijk, elke kunstuiting is subjectief en haar lectuur blijft ook subjectief;
maar toch,
het kunstwerk - ik laat nu werkelijk in het midden onder welke verschijningsvorm (welke stoffelijke drager )of welke inhoud (welke referent of betekende) blijft een "open werk" d.i. een gegeven dat op verschillende wijzen ontsloten kan worden
maar toch, als een hedendaags dichter het over 'water' heeft, spreekt hij over een 'ander' water dan een dichter uit de vb:'dolce stil nuovo'
waarom, het water blijft hetzelfde zal je zeggen of de hedendaagse dichter gaat nostalgisch op zoek naar het 'verloren' water
ik kan dit niet tegenspreken, maar toch ...
laat ik het illustreren:
wanneer een kerkvader als Augustinus de Mont Ventoux beklimt, dicht hij :'nihil praeter animum esse mirabile' niets buiten de ziel is er bewonderenswaardig
wanneer Petrarca dezelfde berg beklimt, is hij volledig opgeslorpt door de schoonheid van de natuur
Het zogezegde open kunstwerk is bepaald enerzijds door de Zeitgeist en anderzijds door de persoonlijkheid van de kunstenaar maar daarnaast door nog heel wat andere factoren (o.a. met betrekking tot het medium waarmee de kunstenaar werkt, het kunstpubliek hetgeen weer in relatie staat tot politiek-economie,maar eveneens de ontwikkeling van techniek en inhouden......)
sorry, ik heb niet al Uw gedichten gelezen maar moest toch even reageren op de manier waarop U mensen die zich bezighouden met het ontsluiten en daarmee tevens met het overbrengen - ook van dichtkunst en alle vormen van expressief gedrag(dans, muziek, schilderkunst, proza etc.)- stigmatiseert
zij hebben een functie: zij zijn de spreekbuis naar een groter publiek; zij openen de weg naar kunst aan kinderen, adolescenten en junioren 50plus

Dag vroege vogel,

Als niet academisch man,
heb ik wat tijd nodig om dit ten volle te begrijpen.

Het zal wellicht moeilijk zijn om die momenteel te vinden.
M'n dochter komt nog eens af uit Afrika.

Na één jaar. De vorige keer was dat vijf jaar.

Je zal me bijgevolg begrijpen en vergeven.

Tot ... en bedankt voor je 'indrukwekkend' commentaar!


uvi

[uvi]

sorry, ik heb niet al Uw gedichten gelezen maar moest toch even reageren op de manier waarop U mensen

die zich bezighouden met het ontsluiten en daarmee tevens met het overbrengen
- ook van dichtkunst en alle vormen van expressief gedrag (dans, muziek, schilderkunst, proza etc.)-

stigmatiseert

zij hebben een functie: zij zijn de spreekbuis naar een groter publiek;
zij openen de weg naar kunst aan kinderen, adolescenten en junioren 50plus

met respect,

phaedra





[color=darkblue]


Vlugger dan verwacht een korte reactie.
Ik kan mijn middaguiltje niet vangen. Het waait een beetje fel in mijn hoofd.

Dank voor uw 'dissertatie'. U bent gepromoveerd.
Ik heb dit met interesse gelezen. Geloof me. Het getuigt van kennis.
Vandaar mijn 'ludieke' opmerking hierboven.

Mààr... die eeuwige maar.

U beschuldigt mij ervan in uw pleidooi dat ik "STIGMATISEER".

Zou u me kunnen aanduiden met de gewraakte passus uit mijn tekst,
waar en waarom ik iemand zou aan het kruis genageld hebben.

Pas dan kan ik u een gepaste repliek geven.

Evenzeer met respect,

Uvi


[/color]

[uvi]

Dochter


Zij ruikt nog naar Afrika.
Is mager (geworden) als Biafra.
Langer dan toen ze kilo's had.

Zij liet haar volk achter.
Zwart van honger. Geen ontbijt meer.
Nog meer zorgen.

Ook daar worden de rijken rijker.
De armen armer.
Electriciteit en brood, weer duurder.

Zij loopt met een geleende jas. Sjiek als een dame.
En toont fier haar Europese schoenen.
Zondag gekocht op de markt van Dakar.

Afdankers hier ingezameld. Worden daar verkocht.
Zij vindt dat OK.
Zo kunnen de armen ook nog wat kopen.



Zaventem. Of Brussels Airport.
De dag en Vlaanderen ontwaakt.



Zij ziet nu.
Waar ze vroeger blind was.
Wolken. Die zo snel bewegen. Kleuren.
De zon die wakker wordt.

En blaren die van bomen vallen.
Zij schopt ze omhoog.
Wil ze een tweede maal zien tuimelen. In de tuin.

Pake krijgt een vermaning.
Een wildernis, noemt ze mijn niet geometrische stadstuintje.
Richt je tot 'God de Vader', verdedig ik me.
Hij is mijn Tuinier. Ik ben er ook niet zo tevreden over.
Maar Hij is goedkoop. Werkt in 't zwart. Dag en nacht.
Wellicht een illegale Allochtoon.



Namiddag en we trekken door de stad. Te voet.
Kasseien. Waauuw. Dat zie je niet bij ons.
Vroeger waren keien ongemakkelijk.
Je kon er alleen je voeten op omslaan.
Niet meer van deze tijd.


We volgen witte sporen.
Zien jongens en meisjes kruipen.
Op vier poten.
Hun slavendrijvers rechtop. In witte jassen.

Zij klutsen eieren op hun kop.
En bestrooien hen met sneeuwwitte bloem.
Gieten roomkleurige melk over hun haren.

Wat een majestueus ontbijt.
Op de grond. Voedselvandalisme.

In Senegal hebben ze vandaag nog niet gegeten.
Mijn ratio en emotie komen in opstand.

Mag ik je even spreken? Zo ben ik: beleefd.
De laatste student is een gewillig slachtoffer.

Kijk, mijn dochter landde deze morgen.
Om vijf uur zesentwintig. Pietje Precies, ben ik.

Ruik even, ze draagt nog de geur van Afrika.
Bij haar hebben ze vanmorgen niet gegeten.
Zij bedelt hier voor kleren en opvoeding. Eten.
Voor kinderen, de bedelaars van de straat.

En jullie ... "Ik weet dat, meneer."
Hij blijft onwennig beleefd.
Waarom doen jullie dat dan?

Tja, ze deden dat vroeger toch ook,
en overal en ze waren niet alleen ...
en ze mochten zich toch amuseren...

Ja, natuurlijk, laat die schachten maar kruipen op al hun poten.
Maar kan je ze niet besmeuren met
bv. waterverf of weet ik wat ...


De toekomstige elite kijkt me beduimeld in de ogen.

Hoe kan ik die jonge mensen hun plezier vergallen.
Ach, troost ik hem:
Jij bent nog een brave student.
Veertig jaar geleden, kapten ze de bloem
over de kop van zo'n zeurpieten als ik ...

Hij glimlacht zelfs niet. Blijft ernstig ongemakkelijk.

Ze nog even opwarmen die jeugd, denk ik.
En het zijn pannenkoeken.


Amuseer je nog, groet ik.
Ik hoop dat hij het nog kon.



Mmmm ... ik ga pannenkoeken bakken.
Ze slaapt nog ...




uvi

[GIVE]

Prettig voor jou, uvi, je dochter op bezoek om de donkere dagen op te lichten. Geniet er samen maar van. En ja, het is dan wel even wennen aan al die rijkdom en weelde die overal in de stad als nooit uitgestald liggen. De lange gewaden met gouddraad van het rijke Westen die de leegheid en de onverschilligheid moeten wegmoffelen. Gelukkig wordt niet alles wat mensen naar Afrika verzenden op de markten ginder verkocht.. maar wel dat een groot deel van onze soms ongebruikte overvloed gewoon op het containerpark terechtkomt. Toch maar niet piekeren, uvi, geniet van de rijkdom van samenzijn.Daag