62 A HAWK LOMBARDSIJDE-ESSENTHO-KORBACH-te bewaren

[Peetje Maurice]

Aan klakkebusse!
Je hebt gelijk, "de Six" was inderdaad een hersteller van radars! Deze nacht heb ik liggen piekeren over de namen die je hier allemaal hebt neergeschreven. De meeste namen kan ik terug thuis brengen.
Ik heb dikwijls materiaal moeten aanreiken aan beroeps toen een radar defekt was. Enfin, die uroloog zal dan toch wel gelijk hebben. De straling die zo'n radars met zich meebrachten moet dan toch verschrikkelijk geweest zijn.
Ik heb met nog een kameraad uren in full radition doorgebracht en zomers als het warm was lagen we inderdaad onder de radar, doch de opmerking werd toen gemaakt dat het liggen onder een radar "minder schadelijk" was, omdat men niet direkt in het stralingsveld vertoefde. Dat blijkt dus een fabeltje van jewelste geweest te zijn.
Inmiddels heb ik me reeds lang bij de situatie neergelegd, wat kan een mens anders doen.
Ik heb het ook één keer meegemaakt dat ik alleen aan een CWAR radar moest werken, de radar stond "op safe", toen ik boven stond had een beroeps, met name Van Lerberghe er niets beters op gevonden dan de safe knop van de radar in "gewone" positie te zetten waardoor die radar begon te draaien. Het is te zeggen hij draaide niet eerst op volle toeren, maar hij stond zo wat over en weet te bengelen, ik wist niet wat me overkwam, gelukkiglijk werd ik niet weggecaputuleerd door die radar, maar ik liet me vallen waardoor ik op de helling van de radar plofte. Dit gebeurde allemaal omdat de radars moesten "uitgelijnd" worden. Van Lerberghe heeft toen zijn excuses aangeboden, dit was de enige keer in gans mijn legerdienst dat een beroeps tegen mij zijn excuses aanbood. De man was wellicht verstrooid en had niet gemerkt dat ik reeds aan het werk was gegaan om de uitlijning (toch wel een precisiewerk, maar interessant werk) aan te vatten.
Soit het is destijds goed afgelopen...

[Peetje Maurice]

@klakkebusse, ik veronderstel dat je een gewezen beroepsmiltair bent, daar je zo veel kennis hebt over namen van het 62ste A...
Of misschien was jij daar ook wel toen ik als "soldaatje" in Essentho "lag"????
Ik heb het hier reeds zo dikwijls geschreven, de tijd die ik doorbracht in het leger, was voor mij geen verloren tijd. Ik heb er veel kennis opgedaan en de job die ik er gedaan heb was interessant. Zo vond ik de oefeningen in Navo verband in de BCC met achter mij in de BCC aan de CWAR, de "grote pieten" een avontuur. Ik werd zelfs door de Duisters op de site te Rhoden, gefeliciteerd voor het werk dat ik tijdens een oefening had gedaan! Zo ging de tijd ook sneller voorbij, dan de hele dag zitten te piekeren en de dagen af te tellen.
Essentho was mooi, Lombardsijde, ik was blij dat ik er mocht vertrekken, de opleiding was nihil en ik had de indruk dat de beroeps er allemaal tegen hun goesting werkten...
Nog een prettig weekend "aan de kust" toegewenst!
Peetje

[zoete]

Ik was beroeps wapenmekanieker lichte wapens,ludhtdoelgeschut 40 mm 57 mm en 90 mm,ik was gekazerneerd in wevelgem bij de gta,daar waar er de zaterdagnamiddag mensen hun militaire dienst kwamen doen,in julie 1959 is dit ontbonden en werd ik verplaatst naar Hasselt waar er uit alle gta eenheden die ontbonden waren mannen toekwamen,gelukkig heb ik daar maar een maand geweest en werd verplaatst naar lombardsijde, ik weet nu niet meer of dit het 62 a in Hasselt met de kanonnen 57 mm was ,kan er iemand dit laten weten?
De korpstoverste was een majoor die bij de gta in brugge was,men noemde hem den blaas,zijn naam was BALAS of zoiets

[klakkebusse]

@klakkebusse, ik veronderstel dat je een gewezen beroepsmiltair bent, daar je zo veel kennis hebt over namen van het 62ste A...
Of misschien was jij daar ook wel toen ik als "soldaatje" in Essentho "lag"????
Ik heb het hier reeds zo dikwijls geschreven, de tijd die ik doorbracht in het leger, was voor mij geen verloren tijd. Ik heb er veel kennis opgedaan en de job die ik er gedaan heb was interessant. Zo vond ik de oefeningen in Navo verband in de BCC met achter mij in de BCC aan de CWAR, de "grote pieten" een avontuur. Ik werd zelfs door de Duisters op de site te Rhoden, gefeliciteerd voor het werk dat ik tijdens een oefening had gedaan! Zo ging de tijd ook sneller voorbij, dan de hele dag zitten te piekeren en de dagen af te tellen.
Essentho was mooi, Lombardsijde, ik was blij dat ik er mocht vertrekken, de opleiding was nihil en ik had de indruk dat de beroeps er allemaal tegen hun goesting werkten...
Nog een prettig weekend "aan de kust" toegewenst!
Peetje

Ja 'peetje' ik ben een gewezen beroeps ( Ik had het al eens vermeld).
Ik was van 08/68 t.e.m 11/85 in Essentho gekazerneerd, de grootste periode in de C By.
Heb honderden miliciens zien passeren en met die gasten altijd een goede verstandhouding gehad.

Grtjs en bedankt voor de WE wensen

[klakkebusse]

Ik was beroeps wapenmekanieker lichte wapens,ludhtdoelgeschut 40 mm 57 mm en 90 mm,ik was gekazerneerd in wevelgem bij de gta,daar waar er de zaterdagnamiddag mensen hun militaire dienst kwamen doen,in julie 1959 is dit ontbonden en werd ik verplaatst naar Hasselt waar er uit alle gta eenheden die ontbonden waren mannen toekwamen,gelukkig heb ik daar maar een maand geweest en werd verplaatst naar lombardsijde, ik weet nu niet meer of dit het 62 a in Hasselt met de kanonnen 57 mm was ,kan er iemand dit laten weten?
De korpstoverste was een majoor die bij de gta in brugge was,men noemde hem den blaas,zijn naam was BALAS of zoiets

Ja, dat is juist 62A Hasselt was 57 mm. 10 en 11 GTA waren 90 mm.
De korpsoverste in Hasselt van 1959 -1961 was Lt-Kol BALAES.

Grtjs

[Peetje Maurice]

klakkebusse, je was dus wel degelijk in Essentho toen ik er in het jaar 1974 was!
Weet je, je maakt me nu wel een beetje nieuwsgierig! Je kan me altijd een PM sturen met je echte naam om eens te weten te komen of ik je nog zou kunnen herinneren...
Het siert je dat je het altijd goed hebt kunnen stellen met die honderden miliciens (sukkelaars ???? ), die je in je carrière hebt tegengekomen!
Maar in Essentho was er toch altijd een goede verstandhouding met de miliciens nietwaar, een paar uitzonderingen niet te na gesproken natuurlijk, maar die komt een mens in het dagelijkse leven toch ook tegen. In Lombardsijde was het voor mij eerder een hel, ik was zo tevreden dat ik naar Duitsland mocht!
Ik vraag me nu af of je een onderofficier of officier bent geweest en wat precies je functie daar in het "verre" Duitsland geweest is...
Grtz
Peetje

[Danny.]

Peetje Maurice, dat kan geen Officier geweest zijn, hij is er te lang gebleven en hij kent ook veel te goed de werking van die radars
Officieren hadden meestal mutatie na 2 tot 3 jaren in een eenheid.
Groetjes
Danny

[Peetje Maurice]

Peetje Maurice, dat kan geen Officier geweest zijn, hij is er te lang gebleven en hij kent ook veel te goed de werking van die radars
Officieren hadden meestal mutatie na 2 tot 3 jaren in een eenheid.
Groetjes
Danny

Ja, als je zo bekijkt dan kan onze vriend "klakkebusse" geen officier geweest zijn, had ik nog niet aan gedacht, eigenlijk een domme redenering van mij

Je bedoelt dus Danny dat een officier niet langer dan 2 tot 3 jaar in dezelfde eenheid was???
Als dat zo is, ja, dan hadden die mannen wel heel wat afwisseling in hun leven...kan ik niet zeggen...
De beroeps hadden het toch niet zo slecht nietwaar??? Ik verwijs hier naar de talrijke voordelen die zij hadden daar in het "verre" Duitsland.

[klakkebusse]

klakkebusse, je was dus wel degelijk in Essentho toen ik er in het jaar 1974 was!
Weet je, je maakt me nu wel een beetje nieuwsgierig! Je kan me altijd een PM sturen met je echte naam om eens te weten te komen of ik je nog zou kunnen herinneren...
Het siert je dat je het altijd goed hebt kunnen stellen met die honderden miliciens (sukkelaars ???? ), die je in je carrière hebt tegengekomen!
Maar in Essentho was er toch altijd een goede verstandhouding met de miliciens nietwaar, een paar uitzonderingen niet te na gesproken natuurlijk, maar die komt een mens in het dagelijkse leven toch ook tegen. In Lombardsijde was het voor mij eerder een hel, ik was zo tevreden dat ik naar Duitsland mocht!
Ik vraag me nu af of je een onderofficier of officier bent geweest en wat precies je functie daar in het "verre" Duitsland geweest is...
Grtz
Peetje

Op pagina 7, bij mijn eerste schrijven naar 'december', heb ik al laten weten wat ik was, nl. O/Off. hersteller op de C -Site

Groeten

[Peetje Maurice]

klakkebusse! je hebt gelijk, ik heb de zaken niet tengronde gelezen! Het staat zoals je komt te zeggen wel degelijk op pagina 7 van deze thread!
Groeten,
Peetje

[klakkebusse]

klakkebusse! je hebt gelijk, ik heb de zaken niet tengronde gelezen! Het staat zoals je komt te zeggen wel degelijk op pagina 7 van deze thread!
Nu weet ik natuurlijk nog altijd je echte naam niet...
PM'ke misschien????
Groeten,
Peetje

Peetje laten we het hier maar bij houden. Het was werkelijk zeer aangenaam.

Het ga je goed, blijf gezond en de beste groeten van

klakkebusse

[Peetje Maurice]

klakkebusse! je hebt gelijk, ik heb de zaken niet tengronde gelezen! Het staat zoals je komt te zeggen wel degelijk op pagina 7 van deze thread!
Groeten,
Peetje

Peetje laten we het hier maar bij houden. Het was werkelijk zeer aangenaam.

Het ga je goed, blijf gezond en de beste groeten van

klakkebusse

OK, klakkebusse, ik ga je niet meer "lastig vallen", privé is privé nietwaar! Daar heeft iedereen recht op!
Blijf jij ook maar gezond en bedankt voor al je berichten!

Met vriendelijke groeten!

[Gast]

Hey Peetje, dacht je dat ik zwoele meisjesverhalen te vertellen had ? Neen dus, maar toegegeven, het wekte idd de indruk dat dit zou gebeuren.
Wat ik wel nog weet is dat er een drietal vrouwelijke bv's met ons voor het eerst onze eenheid vervoegden. Eén van hen was High-Powertje, wij noemden haar zo omdat ze in de jaren zeventig zo'n enorm groot brilmontuur droeg, de High-Power moet ik je zeker niet beschrijven, veel meer kan ik er me niet meer van herinneren, maar het waren eigenlijk gewone meisjes die toendertijd kozen voor het leger. Als begenadigd loper kreeg ik soms de opdracht om in de bataljonscross (op vraag van de sportverantwoordelijke o/off Verplancke) om als laatste te eindigen. Dit moest om er zeker van te zijn dat niemand gekwetst achterbleef in de bosrijke omgeving van de kazerne. Meestal werd het dus een gezellige babbel met één dezer dames op het 4,5 km lange parcours. Ook herinner ik me dat op zondag chef Creeten met zijn vrouw en dochter kwamen eten in de mess o/off. En nu wet toch in de mess zijn. De oudste o/off nodigde steeds een paar jonge kroo's uit om met hem ons maal te verorbenen. Niemand zette zich neer voor deze man plaats genomen had. Ik meen te weten dat hij adj-chef Janssens heette, ik denk dat dit een Korea-veteraan was..maar ben het niet zeker. Hij was ook verantwoordelijk voor de chauffeursopleiding denk ik. Vergeef me als ik de bal zou misslaan, het is al zolang geleden. Ook ik dacht waarschijnlijk dat het net als Wim Sonnevelt zong..dit nooit voorbij zou gaan...de werkelijkheid is dat ik godver..beter een dagboek bijgehouden had. Mijn schoonvader kan memoriseren alsof het gisteren was..en ik...ik blijf met schroom zwijgen van moetens...Ja..anecdoten onthouden is een stiel appart.
Gr Willem

[Peetje Maurice]

Ik had eerlijk gezegd een heel ander verhaal in mijn hoofd. Zo van een zwoele zomeravond met de één of de andere duitse griet, of misschien met één van de dochters van een beroeps! Maar die waren voor de miliciens niet zo snel naar binnen te doen...
Die dochters van die beroeps die hadden voor de miliciens wel een heel aparte naam, een naam die ik hier niet ga vernoemen.
Het gebeurde dikwijls dat ik op zondag dienst had in de mess van de officieren of onderofficieren. Dat was de hel voor mij. Ik kon daar namelijk niets goeds doen. Zo stuntelig dat ik daar was, ik vergat altijd wel iets. De ene keer een verkeerd gerecht afleveren aan een tafel, de andere keer een bord breken aan de tafel van de kapitein himself, dat waren natuurlijk de zenuwen. Ik probeerde me in Essentho altijd deze voor mij haast onmogelijke job te ruilen met één of andere kameraad, aan wie ik dan een slof sigaretten gaf.
Die bataljoncross was voor ons altijd op vrijdag, het zogenaamde "laatste uur". De naam "Verplancke" zegt me iets, ik denk ook dat hij in mijn tijd de verantwoordelijke was voor de sportevenementen in de kazerne. Die bataljonscross was wel een mooie bedoening. Zo in de bossen wat rondlopen. Spijtig genoeg heb ik het nooit mogen meemaken dat er "high-powers" in Essentho waren. Ik dacht bij het woord "High-Power" weer aan wat anders natuurlijk. Niet aan de fameuze radar, die dus de missiles moest volgen, maar aan wat anders, aan andere vormen van high-powers...
Tijdens mijn legerdienst in Duitsland had ik in het vaderland zelf geen liefje, nog maar goed ook, als ik bedenk hoe sommigen aan liefdesverdriet kapot gingen, zich iedere avond gingen bezatten in de kantiene, terwijl ik voor de verliefden liefdesbrieven zat te schrijven voor die zatteriken. Die schreven haast allemaal enkel de omslagen onder "MD", ik schreef de brieven. Toen op zekere keer er bezoek kwam uit België voor één van de verliefde kerels, kwam echter alles aan het licht. Weet je, ik werd er zelfs voor bedankt door die arme meisjes...Ik heb het meegemaakt dat een soldatenhart gebroken werd, omdat zijn liefje het had uitgemaakt. Dat was voor die jongen het einde. Hij was niet te troosten, hij had zelfs de moed niet om zich te gaan bezatten.
Voor een milicien was het volgens mij beter dat hij geen lief had in België. Sommigen hadden ook een Duits lief, maar die jongens konden geen woord Duits spreken, laat staan schrijven. Ik had wat Duits geleerd op school en zo schreef ik dan ook wel eens een Duitse brief aan Renate of Helga und so weiter.
Het soldatenleven voor een verliefde, was hard, ik was tevreden met mijn "High-Power"( de echte) die ik koesterde, samen met de beroeps! Daar had ik echt zo geen ellende mee...alhoewel, soms heb ik er ook tegen gevloekt...
Mvg
Peetje

[jujudi]

Alo allemaal ,is daar soms iemand die in lombartsijde was in de jaren 69-70?