gedichten - achtergronden- roerselen
-
nijntje - Lid geworden op: 07 mei 2005, 11:09
Gegroet Denook
Dit gedicht is ook van diezelfde dichter en prozaïst.
(Hou het nog een beetje spannend !)
Weermannetje
1. Winter
Wat is de winter wit
en stil
Zó
dat ik haast
niet leven wil
O! ‘k kan zo naar de zon verlangen!
Dan kan ik eind’lijk buiten hangen.
2. Zomer.
Wat is de zomer loom
en stil
Zó
dat ik haast
niet leven wil
O! ‘k kan zo naar de kou verlangen!
Dan kan ik eind’lijk binnen hangen.
Groetjes
nijntje
Dit gedicht is ook van diezelfde dichter en prozaïst.
(Hou het nog een beetje spannend !)
Weermannetje
1. Winter
Wat is de winter wit
en stil
Zó
dat ik haast
niet leven wil
O! ‘k kan zo naar de zon verlangen!
Dan kan ik eind’lijk buiten hangen.
2. Zomer.
Wat is de zomer loom
en stil
Zó
dat ik haast
niet leven wil
O! ‘k kan zo naar de kou verlangen!
Dan kan ik eind’lijk binnen hangen.
Groetjes
nijntje
-
denook - Lid geworden op: 20 aug 2006, 13:25
- Locatie: Vlaams-Brabant
Dank je wel nijntje - ondertussen zijn we via pb
een beetje wijzer geworden - waarvoor ook dank.
Drie nieuwe werkjes van onze nog een beetje geheimzinnige dichter.
1) KLASSIEKE ONSCHULD
O heerlijke tijden, gelukkig en rein,
toen sex nog 'zes' was
in het Latijn!
2) HOOGLIED
'k Roep: 'God is mild! God is goedertieren!'
Want hoe schoon is mijn nieuw lief gemaakt!
Twee borsten die flonk'ren als witte saffieren,
een robijnrode mond die naar honing smaakt.
En ogen waarin je een kanon af kunt schieten
zonder angst dat je ooit één gedachte raakt.
Ik wil vandaag eindigen met een iets langer gedicht om te tonen
dat de man (-ja, 't is een man-) nog iets anders kan dan alleen
puntdichtjes schrijven.
3) DE WATERMAN
Geen kleuterschool zag ooit zo'n zoete jongen
als ik: ik vocht niet, brak geen ruit.
'k Zat aan mijn tafeltje als alle and'ren sprongen
en prikte dag aan dag hetzelfde eendje uit.
Maar als ik klaar was en het eendje lag, gescheiden
van 't blije waterleven, doodsbleek in mijn hand,
dan weende ik bitter om dit aangerichte lijden
en 'k dacht: heeft blijheid steeds zo'n zwarte binnenkant?
Om tien voor vier renden mijn tijdgenoten
dwars door de schooldeur heen, op weg naar vrolijkheid.
Ik zat 's avonds laat, door werksters ingesloten,
snikkend het eendje terug te stoppen in zijn bijt.
PS
O, 'k zag de juffrouw heus wel op haar voorhoogd tikken,
maar 'k vroeg de dag erna tóch of ik weer mocht prikken!
Tot daar; nu nog drie tips over de schrijver.
a) een Nederlander,
b) dit jaar (2007) werd zijn verzameld dichtwerk uitgegeven bij
c)Nijgh & Van Ditmar
Met een beetje opzoekingswerk is dit zo geklaard.
groeten in vriendschap - -denook - -
een beetje wijzer geworden - waarvoor ook dank.
Drie nieuwe werkjes van onze nog een beetje geheimzinnige dichter.
1) KLASSIEKE ONSCHULD
O heerlijke tijden, gelukkig en rein,
toen sex nog 'zes' was
in het Latijn!
2) HOOGLIED
'k Roep: 'God is mild! God is goedertieren!'
Want hoe schoon is mijn nieuw lief gemaakt!
Twee borsten die flonk'ren als witte saffieren,
een robijnrode mond die naar honing smaakt.
En ogen waarin je een kanon af kunt schieten
zonder angst dat je ooit één gedachte raakt.
Ik wil vandaag eindigen met een iets langer gedicht om te tonen
dat de man (-ja, 't is een man-) nog iets anders kan dan alleen
puntdichtjes schrijven.
3) DE WATERMAN
Geen kleuterschool zag ooit zo'n zoete jongen
als ik: ik vocht niet, brak geen ruit.
'k Zat aan mijn tafeltje als alle and'ren sprongen
en prikte dag aan dag hetzelfde eendje uit.
Maar als ik klaar was en het eendje lag, gescheiden
van 't blije waterleven, doodsbleek in mijn hand,
dan weende ik bitter om dit aangerichte lijden
en 'k dacht: heeft blijheid steeds zo'n zwarte binnenkant?
Om tien voor vier renden mijn tijdgenoten
dwars door de schooldeur heen, op weg naar vrolijkheid.
Ik zat 's avonds laat, door werksters ingesloten,
snikkend het eendje terug te stoppen in zijn bijt.
PS
O, 'k zag de juffrouw heus wel op haar voorhoogd tikken,
maar 'k vroeg de dag erna tóch of ik weer mocht prikken!
Tot daar; nu nog drie tips over de schrijver.
a) een Nederlander,
b) dit jaar (2007) werd zijn verzameld dichtwerk uitgegeven bij
c)Nijgh & Van Ditmar
Met een beetje opzoekingswerk is dit zo geklaard.
groeten in vriendschap - -denook - -
-
denook - Lid geworden op: 20 aug 2006, 13:25
- Locatie: Vlaams-Brabant
Laatste werkjes van LEVI WEEMOEDT - dat was onze dichter
1) DRUIVENPRINSES
O, borsten had ze als meloenen!
Zoet als een perzik was haar mond!
Maar 't beste fruit is voor de export.
Dus schil een peertje. Blijf gezond.
2) ZUSTER LENIN
Een lief gezicht, dat wel, maar uit haar mond
meurt ze naar Marx en opbouwwerk.
Acht jaar geleden zat ze vóór me in de kerk;
bracht zedig de gezangenboekjes rond.
Haar blonde krullen zijn aanmerkelijk vetter,
en gek: dat flink stuk blote rug en kont,
dat, als ze neergehurkt op de grond
de aandacht vraagt, doet me geen spetter.
Haar frisse jurkjes vroeger wel: wat was ze proper!
Borstrok en kamizool: werk voor twee,
maar eenmaal uitgepakt bezat ik haar privé.
En nu heeft heel de jong'lingschap een loper.
Terwijl ze opstaat om wat gore wijn te schenken
vertedert ze me toch en moet ik denken:
ik wou me ophangen om haar...
Ach, had ze nu de Lieve Heer nog maar!
3) DAKKAPEL
'k Zie zo vaak verliefde paartjes
even stilstaan voor mijn huis:
'Daar woont Weemoedt', wijst de jongen.
En het meisje slaat een kruis.
Ben je een beetje geboeid -
Het verzameld werk - alleen zijn poëzie - is dit jaar uitgegeven
bij Nijgh & Van Ditmar - 270 bladzijden.
1) DRUIVENPRINSES
O, borsten had ze als meloenen!
Zoet als een perzik was haar mond!
Maar 't beste fruit is voor de export.
Dus schil een peertje. Blijf gezond.
2) ZUSTER LENIN
Een lief gezicht, dat wel, maar uit haar mond
meurt ze naar Marx en opbouwwerk.
Acht jaar geleden zat ze vóór me in de kerk;
bracht zedig de gezangenboekjes rond.
Haar blonde krullen zijn aanmerkelijk vetter,
en gek: dat flink stuk blote rug en kont,
dat, als ze neergehurkt op de grond
de aandacht vraagt, doet me geen spetter.
Haar frisse jurkjes vroeger wel: wat was ze proper!
Borstrok en kamizool: werk voor twee,
maar eenmaal uitgepakt bezat ik haar privé.
En nu heeft heel de jong'lingschap een loper.
Terwijl ze opstaat om wat gore wijn te schenken
vertedert ze me toch en moet ik denken:
ik wou me ophangen om haar...
Ach, had ze nu de Lieve Heer nog maar!
3) DAKKAPEL
'k Zie zo vaak verliefde paartjes
even stilstaan voor mijn huis:
'Daar woont Weemoedt', wijst de jongen.
En het meisje slaat een kruis.
Ben je een beetje geboeid -
Het verzameld werk - alleen zijn poëzie - is dit jaar uitgegeven
bij Nijgh & Van Ditmar - 270 bladzijden.
-
Bosrankje - Lid geworden op: 20 dec 2005, 20:42
- Locatie: Antwerpen
Hallo Denook,
Wij hebben dus niets gewonnen
en,wij moeten bekennen dat wij hem niet kennen
Maar bedankt, hij heeft een goede zin voor
gesmaakte humor !
Spijtig dat U niet naar Maasmechelen komt ;
misschien een andere keer ?
Lieve groetjes van A en B
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
-
denook - Lid geworden op: 20 aug 2006, 13:25
- Locatie: Vlaams-Brabant
Heb meer dan een week zonder pc en dus ook zonder
internet moeten doorbrengen.
Dat is zeker geen ramp.
Maar zo heb ik ook alle berichten over Maasmechelen
en het heen en weer geschrijf achteraf niet 'live' kunnen
volgen. Dat is wel een beetje jammer; doch er nu nog als
vijgen na Pasen - nu wel vijgen vóór Pasen - achterna
hollen lijkt me ook wat flauwtjes. Daarom: ander onderwerp.
Vanmorgen las ik enkele mooie werkjes van Paul Snoek -
voorzien van fijne commentaar. Daar wou ik nu iets over
doorgeven, maar ...
Deze namiddag volgde ik - onderging ik - een prachtige uitvoering
van de Mattheuspassion van J.S.Bach. Bij sommige passages heb
stil zitten wenen. Ik ken het werk ongeveer uit het hoofd en vind
vele fragmenten zò indringend mooi dat ze me raken tot heel diep
in mij. De Seniorennetters die er eventueel ook waren (Bijloke -
Gent - 14.30 ) zullen met mij beamen dat het wel de moeite waard
was.
Terwijl ik deze regels typ, hoor ik weer de aria's en het onovertroffen
slotkoor en moet Paul Snoek blijven liggen tot dinsdag.
Tot dan, - - denook - -
internet moeten doorbrengen.
Dat is zeker geen ramp.
Maar zo heb ik ook alle berichten over Maasmechelen
en het heen en weer geschrijf achteraf niet 'live' kunnen
volgen. Dat is wel een beetje jammer; doch er nu nog als
vijgen na Pasen - nu wel vijgen vóór Pasen - achterna
hollen lijkt me ook wat flauwtjes. Daarom: ander onderwerp.
Vanmorgen las ik enkele mooie werkjes van Paul Snoek -
voorzien van fijne commentaar. Daar wou ik nu iets over
doorgeven, maar ...
Deze namiddag volgde ik - onderging ik - een prachtige uitvoering
van de Mattheuspassion van J.S.Bach. Bij sommige passages heb
stil zitten wenen. Ik ken het werk ongeveer uit het hoofd en vind
vele fragmenten zò indringend mooi dat ze me raken tot heel diep
in mij. De Seniorennetters die er eventueel ook waren (Bijloke -
Gent - 14.30 ) zullen met mij beamen dat het wel de moeite waard
was.
Terwijl ik deze regels typ, hoor ik weer de aria's en het onovertroffen
slotkoor en moet Paul Snoek blijven liggen tot dinsdag.
Tot dan, - - denook - -
-
uvi - Lid geworden op: 01 jun 2006, 17:16
Goedenmorgen Denook,
Ik groet je vanuit het 'heilige der heiligen':
de ochtend.
En alhoewel maandag vandaag,
is het een zon-dag.
Een weekje zonder verslaving. En terug.
Maar de muziek heeft je 'verlicht', merk ik.
De universele taal van de ziel.
Heeft geen woorden nodig.
En toch, ... wordt iedereen ook weer anders
aangesproken door deze taal.
En spreekt de muziek meerdere en verschillende talen.
De radio zal het bevestigen.
De groetjes aan Edmond Schietekat.
En geniet ervan.
Uvi
-
Alterego1 - Lid geworden op: 20 jan 2006, 14:05
- Locatie: Antwerpen
Denook,
Persoonlijk vind ik de naam Snoek nu niet zo
denderend om mee door 't leven te moeten,maar
Schietekat al evenmin,dus misschien om van
twee kwalen de minst erge te nemen,dan toch
maar als Paul Snoek verder gegaan.
Alterego
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht
Niemands meester,niemands knecht
-
denook - Lid geworden op: 20 aug 2006, 13:25
- Locatie: Vlaams-Brabant
aan Jure: ik heb gans de dag in de tuin gewerkt -het was koud -
ben nu moe - doch heb beloofd om vandaag nog wat
te schrijven - speciaal voor jure wacht ik niet tot morgen.
aan Uvi: meer dan een week zonder pc en internet - inderdaad -
maar geen van beide en ook niet beide sames zijn een
'verslaving' voor mij. Ik heb zoveel drukke bezigheden
dat ik 's avonds soms te moe ben om de pc nog aan te
zetten. Dat zal misschien (-hopelijk???-) nog eens veran-
-deren; en dan .....
aan Alterego: Paul Snoek, pseudoniem voor Edmond Schietekat
is gekozen naar de echte naam van zijn moeder, Paula
Snoeck.
PAUL SNOEK (1933 - 1981)
Echte naam: Edmond Schietekat; koos pseudoniem naar de
naam van zijn moeder, Paula Snoeck
Kreeg tijdens zijn humaniora Anton Van Wilderode als leraar
letterkunde.
Studeerde enige tijd rechten en filologie in Gent.
Hij wou in 1957 fulltime schrijver worden doch gaf deze intentie
vlug op om in de textielfabriek van zijn vader te werken. Later
(1963) stichtte hij een eigen import- en exportfirma van Japanse
bedrukte zijde. Nog later werd hij verkoopsdirecteur in een
paalfunderingsbedrijf.
Hobby's: antiekverzamelaar en ... amateur motorcrosser.
Tussen 1954 en 1978 werden meer dan twintig werken van
hem uitgegeven; meestal poëziebundels.
Kreeg meerdere prijzen, o.a. in 1968 de Driejaarlijkse Staatsprijs
voor poëzie.
Zoals bij vele schrijvers is ook zijn stijl in de loop der jaren geëvo-
-lueerd; vooral zijn moderne, virtuose beeldentaal wordt bewonderd.
Velen zullen hem nog herinneren van zijn vele T.V.- optredens.
Ik denk dat proportioneel bekeken (-er waren toen veel minder
kijkuren dan nu -) hij meer op het scherm kwam dan Rik Torfs nu.
En nu mijn keuzegedicht:
EEN ZWEMMER IS EEN RUITER
Zwemmen is losbandig slapen in spartelend water,
is liefhebben met elke nog bruikbare porie,
is eindeloos vrij zijn en inwendig zegevieren.
En zwemmen is de eenzaamheid betasten met vingers,
is met armen en benen aloude geheimen vertellen
aan het altijd allesbegrijpende water.
Ik moet bekennen dat ik gek ben van het water.
Want in het water adem ik water,
word ik een schepper die zijn schepping omhelst,
en in het water kan men nooit geheel alleen zijn
en toch nog eenzaam blijven.
Zwemmen is een beetje bijna heilig zijn.
uit de bundel 'Hercules' (1960) - Manteau
ben nu moe - doch heb beloofd om vandaag nog wat
te schrijven - speciaal voor jure wacht ik niet tot morgen.
aan Uvi: meer dan een week zonder pc en internet - inderdaad -
maar geen van beide en ook niet beide sames zijn een
'verslaving' voor mij. Ik heb zoveel drukke bezigheden
dat ik 's avonds soms te moe ben om de pc nog aan te
zetten. Dat zal misschien (-hopelijk???-) nog eens veran-
-deren; en dan .....
aan Alterego: Paul Snoek, pseudoniem voor Edmond Schietekat
is gekozen naar de echte naam van zijn moeder, Paula
Snoeck.
PAUL SNOEK (1933 - 1981)
Echte naam: Edmond Schietekat; koos pseudoniem naar de
naam van zijn moeder, Paula Snoeck
Kreeg tijdens zijn humaniora Anton Van Wilderode als leraar
letterkunde.
Studeerde enige tijd rechten en filologie in Gent.
Hij wou in 1957 fulltime schrijver worden doch gaf deze intentie
vlug op om in de textielfabriek van zijn vader te werken. Later
(1963) stichtte hij een eigen import- en exportfirma van Japanse
bedrukte zijde. Nog later werd hij verkoopsdirecteur in een
paalfunderingsbedrijf.
Hobby's: antiekverzamelaar en ... amateur motorcrosser.
Tussen 1954 en 1978 werden meer dan twintig werken van
hem uitgegeven; meestal poëziebundels.
Kreeg meerdere prijzen, o.a. in 1968 de Driejaarlijkse Staatsprijs
voor poëzie.
Zoals bij vele schrijvers is ook zijn stijl in de loop der jaren geëvo-
-lueerd; vooral zijn moderne, virtuose beeldentaal wordt bewonderd.
Velen zullen hem nog herinneren van zijn vele T.V.- optredens.
Ik denk dat proportioneel bekeken (-er waren toen veel minder
kijkuren dan nu -) hij meer op het scherm kwam dan Rik Torfs nu.
En nu mijn keuzegedicht:
EEN ZWEMMER IS EEN RUITER
Zwemmen is losbandig slapen in spartelend water,
is liefhebben met elke nog bruikbare porie,
is eindeloos vrij zijn en inwendig zegevieren.
En zwemmen is de eenzaamheid betasten met vingers,
is met armen en benen aloude geheimen vertellen
aan het altijd allesbegrijpende water.
Ik moet bekennen dat ik gek ben van het water.
Want in het water adem ik water,
word ik een schepper die zijn schepping omhelst,
en in het water kan men nooit geheel alleen zijn
en toch nog eenzaam blijven.
Zwemmen is een beetje bijna heilig zijn.
uit de bundel 'Hercules' (1960) - Manteau
-
Bosrankje - Lid geworden op: 20 dec 2005, 20:42
- Locatie: Antwerpen
Beste Denook,
alles interessert mij vooral wat poëzie betreft
en ik wil altijd proberen te begrijpen, daarom
mijn vraag :
wat is in dit gedicht, het verband tussen een
zwemmer en een ruiter ?
Want als Snoek stelt dat een zwemmer een ruiter
is, waarop baseert hij zich daarbij ?
Het zou misschien nog begrijpbaar zijn als hij
gesteld had "een zwemmer is ALS een ruiter"
Groetjes van Alterego en B
srankjeIk hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....