Op satijnen vleugels...

Dit is de rubriek die volledig voor poëzie en proza is voorbehouden.

motterken
Lid geworden op: 15 sep 2006, 22:58
Locatie: aalst

08 apr 2007, 23:59

Robbe,

Is een droom ,mooi verwoord!!

Motterken

Robol
Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
Locatie: Beringen

09 apr 2007, 14:41

Rijmelaar

Ik buig me over maagdelijk papier
en schrijf woordjes, die hopelijk jou bekoren
Mijn ganzenveer, mijn trouwe cavalier
trekt geruisloos donkerrode sporen

Speurend als een merel in het groene gras
vol ijver, is mijn stille denken
Ik zie je beeltenis, helderder dan glas
en je ogen, waarin ik me wil drenken

Door dit beeld laat ik me inspireren
Het staat me zonnehelder voor mijn geest
Ik wil jou met zoete woordjes eren
geschoeid op mijn gedachtenleest

Straks laat ik je mijn gedrochtje lezen
Met vreze, want ik ben een eeuwig twijfelaar
Ik ben geen poëet en zal het nimmer wezen
Noem me gerust een kleine rijmelaar

Robbe


Afbeelding
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...

motterken
Lid geworden op: 15 sep 2006, 22:58
Locatie: aalst

09 apr 2007, 16:08

Robbe,

Een rijmelaar van hoog niveau!!!

Motterken

piepje
Lid geworden op: 05 feb 2005, 18:00
Locatie: naast bos

09 apr 2007, 21:16

Afbeelding
Hou van mensen,zoals ze zijn!
Er zijn geen anderen

tinneke 58
Lid geworden op: 01 mar 2006, 08:34
Locatie: antwerpen, ekeren

10 apr 2007, 08:02

mooi robbe,

blijf jij maar gerust rijmen,
wij blijven lezen :wink:


Afbeelding

tinneke x
Een dag niet geschreven is een dag zonder passie...

Robol
Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
Locatie: Beringen

10 apr 2007, 13:54

Dag haan !


Mijn kippen zijn weer aan de leg
Maar mijn haan heeft stil de wijk genomen
Ik zag hem verdwijnen door de heg
op zoek naar ander onderkomen

Ja, ik begrijp dat haantje wel
Hij voelde zich niet langer baas
Ze bezorgden hem steeds kippenvel
en steken aan zijn blaas

Ik hield mijn haan niet tegen
Kan hem heel goed verstaan
Onlangs een mail gekregen
Hij speelt nu ergens torenhaan


Robbe


Afbeelding
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...

Robol
Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
Locatie: Beringen

10 apr 2007, 21:02

in woorden huilen


een dichter kan in woorden huilen
tussen letters zich verschuilen
vluchtend voor zijn stil verdriet
niemand die zijn tranen ziet

zoals een clown in tranen lacht
de nachtegaal kweelt in de nacht
grijpt de dichter ’t witte blad
doorweekt, van zilte tranen nat

blauw bevlekt, het blad verkleurd
wordt de weeklacht gauw verscheurd
in rook vergaan, verbrand verdriet
echte dichters huilen niet

neen, echte dichters huilen niet
maar verschuilen hun verdriet
in rijm- en andere woorden
hun onvervalste toevluchtsoorden



Robbe



Afbeelding
Laatst gewijzigd door Robol op 10 apr 2007, 21:11, 2 keer totaal gewijzigd.
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
Gast

10 apr 2007, 21:05

..............Afbeelding

ferry
Lid geworden op: 19 feb 2007, 14:59
Locatie: brasschaat

10 apr 2007, 22:43

robbe :
"sta me toe om je te zeggen "
ik vind jouw rijmen straf
en nu je haan
is weggegaan
kun je in woorden huilen
zoals een clown in tranen lacht !

Inderdaad Robbe , een dichter kan in woorden huilen , geweldig knap gevonden !!!!

Ferry
Een glimlach keert steeds naar u terug

Robol
Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
Locatie: Beringen

11 apr 2007, 20:45

Stervende bloemen




Ze hadden saam een plan gesmeed
Zoals een smid een band van ijzer
Ze deelden vreugde, lief en leed
Volgden getrouw dezelfde richtingwijzer

Ze zwoeren mekaar een dure eed
Hun band was van onbreekbaar staal
Bestand tegen roest en sleet
Ze spraken steeds dezelfde taal

Hadden te saam bloemen geplant
Oleanders, rode rozen
Ze leefden in een dromenland
En onmin was steeds uit den boze

Wie heeft het leven in de hand?
In de kabel was een kink gekomen
Je bouwt geen torens op los zand
Stervende bloemen verliezen hun aromen


Robbe


Afbeelding
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...

Robol
Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
Locatie: Beringen

12 apr 2007, 20:48

Lentevogel

Een lentevogel nestelt in mijn hoofd
In mijn hart gebeuren rare dingen
Ik heb me met de Lentefee verloofd
In mijn bloed laat ze het voorjaar zingen

We dansen op de zang van ’t vogelenkoor
dartel als een vlinder, quick quick slow
Ik fluister gekke woordjes in haar oor
en knipoog naar de zon in’t hemelsblauw

Ik pluk de dag en snuif mijn longen vol
met bloesemstuifmeel en met bloemengeuren
In de late avond betaal ik wel de tol
Mijn allergie zal rood mijn ogen kleuren !


Robbe


Afbeelding
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...

Robol
Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
Locatie: Beringen

13 apr 2007, 17:09

Waar zijn ze gebleven?

Waar zijn ze gebleven
de aprilse grillen van weleer
Ze volgden steeds de maartse buien
Regen viel gedreven
uit grauwe wolken neer

Nu zijn aprilse dagen
zomers , zelfs snikheet
Ik wil echt niet klagen
al zit ik met vragen
Is er iets mis, blauwe planeet?

Ik wil geen doemdenker zijn
Maar toch dient het gezegd
en onderschreven
In een dorre zandwoestijn
gedijt er weinig leven

Ik hoop oprecht
dat het pleit
niet is beslecht
Als we allen streven
met zin voor realiteit
komt alles misschien terecht

Kunnen we nog
generaties lang
De aarde laten leven
En onze kinderen
hoop op toekomst geven
voor de laatste zwanenzang

Robbe


Afbeelding
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...

lila
Lid geworden op: 11 mei 2005, 18:55
Locatie: West Vlaanderen

13 apr 2007, 21:17

mooi maar angstwekkend waar :?
"Bezit je niet wat je op prijs stelt, stel dan op prijs wat je bezit."

Bosrankje
Lid geworden op: 20 dec 2005, 20:42
Locatie: Antwerpen

14 apr 2007, 01:47



'k Kan niet beter zeggen,

Robbe en Lila ! :cry:

Lieve groetjesvan A. en B.
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....

sunset
Lid geworden op: 26 mar 2007, 11:42
Locatie: Eindhoven, Nederland

14 apr 2007, 07:51

Robbe,

Jouw treffend verwoord gedicht - rekening houdend met het wereldwijde 'rare' weer van de laatste jaren - zou de lezer toch moeten aanzetten tot nadenken. Want de eenvoudige aanvaarding al - en dat zou mensen toch aan het schrikken moeten brengen - door de wereldorganisatie dat wij midden deze eeuw geen Noordpoolijs meer zullen kennen ...
Ik las het en voelde de pijn die wij 'moeder' aarde en al wat op haar leeft aangedaan hebben. Nog is het niet te laat.
Liefs en heel prettige lentedag, sunset