62 A HAWK LOMBARDSIJDE-ESSENTHO-KORBACH-te bewaren
-
BLACKJACK - Lid geworden op: 30 dec 2006, 09:48
- Locatie: 9860
Yep peet, 't moet daar erg geweest zijn in uwen tijd.
Dan ging het bij ons nog moet ik zeggen, alhoewel.
Van die doodsbrieven, zoals ik al zei "'t was foklore", maar iedereen deed het graag, want da wilde zeggen da ge er vanaf waart !!!!!!
Blkj.
Dan ging het bij ons nog moet ik zeggen, alhoewel.
Van die doodsbrieven, zoals ik al zei "'t was foklore", maar iedereen deed het graag, want da wilde zeggen da ge er vanaf waart !!!!!!
Blkj.
-
Gast
Wat Lombardsijde betreft, de naam heeft voor mij een goeie klank, als klein jongetje was ik zo'n 14-tal dagen in het militair vakantiekamp aldaar met mijn boezemvriend wier papa adjudant was en helaas toen al op 39-jarige leeftijd overleden was. Een prachtmens die me als zijn zoon beschouwde en me vele positieve zaken bijbracht...als uk...(en ik herinner het me levendig) gooide hij me altijd tot tegen het plafond. Mijn ouders leven nog beiden en nog steeds spreken ze zijn naam uit met grote liefde en respect, ook al was ik maar zeven toen hij stierf, staat zijn naam, stem en beeld voor mijn ganse leven in mijn brein gebrand. We schrijven januari 1964, ik weet nu al dat geen vriend hem ooit nog zal evenaren...hij was erg geliefd bij zijn oversten en zijn ondergeschikten. Het was dan ook voor mij een makkie om de discipline in het leger te ondergaan, mede daarom koos ik ook voor KROO, en ik durf met geheven hoofd te stellen dat ik nooit ofte nooit mijn functie misbruikt heb om mensen te kleineren of op een dwaze manier het leven zuur te maken. Daarom stond ik ook mentaal boven praatjesmakers ongeacht welke graad ze bezaten,en greep ik kameraadschap met beide handen aan los van graad of stand. Ik greep die erfenis van mijn "papa" aan met alles wat maar kon grijpen. Zovele jaren na zijn dood was zijn invloed nog sterk genoeg om mij te harden...en me in het heden nog die warmte te schenken uit mijn legertijd. Zijn doodsbeeldeke dat ik als knaapje ontving met trillende handjes ligt anno 2007 nog steeds binnen handbereik. Ook in Lombardsijde waren beroepsmensen aanwezig die deze status verdienden, de mindere ben ik allang vergeten. Het is voor deze goeie mensen die ik onthouden heb dat ik een lans wil breken, zij verdienen het niet om met het badwater weggegoten te worden. Een militaire groet aan hen die me genegen waren.
Gr, Willem
Gr, Willem
-
radio-operateurke - Lid geworden op: 29 jul 2007, 20:58
- Locatie: 9051
Proficiat Hawk, het siert U. Ik denk ook wel dat alle mensen met negatieve ervaring er ook zich van bewust zijn, dat er in 't leger ook mensen rondliepen zoals jij beschrijft. Ten persoonlijke titel durf ik stellen, dat er meer menselijke beroeps rondliepen dan machtswellustelingen. Deze laatsten blijven meestal wel langst bij.
Op gebied van leven in teamverband heb ik ook veel opgestoken, dat ik in mijn later beroepsleven kunnen gebruiken heb.
Kop op allen en prettig weekend, de zon laat zich hier echter in 't Gentse weeral maar weinig zien. Groeten,
Op gebied van leven in teamverband heb ik ook veel opgestoken, dat ik in mijn later beroepsleven kunnen gebruiken heb.
Kop op allen en prettig weekend, de zon laat zich hier echter in 't Gentse weeral maar weinig zien. Groeten,
-
Peetje Maurice - Lid geworden op: 05 mei 2004, 18:53
- Locatie: IN HET LAND VAN SWENTIBOLD
Tijdens mijn opleiding in Lombardsijde heb ik heel wat frustraties gekend. Telkens als het de zondagavond tijd was om te vertrekken van huis, eerst met de bus naar Zottegem, dan met de trein naar Gent, dan een uur wachten in Gent om vervolgens rond 0u00 aan te komen in Oostende. We moesten er altijd weten de laatste tram te nemen en die was geloof ik rond 0u12. En telkens vertrok ik naar Lombardsijde met lood in mijn benen. Het is iets dat ik nooit had toen ik in Essentho "lag".
Ze hebben er met ons voeten gespeeld dat het een lieve lust was. Toegekomen op zondagavond in de kazerne zo rond 0u30, begon het al. Het spreekt voor zich dat talrijke verhalen van verschillende miliciens onder elkaar moesten worden uitgewisseld. Die verhalen gingen dat meestal hoeveel keer ze het met hun lief hadden gedaan enz. Maar dat was eigenlijk niet zo erg. Wat erger was, was het feit dat de lichten op de kamers pas uitgingen zo rond 2u30 in de morgen. De beroeps hadden er dan natuurlijk niets beters op gevonden dan de maandag daarop "lichamelijke opvoeding" te geven. De eerste twee uur van de maandag was er dus altijd "lichamelijke opvoeding", en wat voor lichamelijke opvoeding! Het was heus niet van de poes. De luchtpiste die ook door de para's werden gebruikt, was voor mij het allerergste. Ik had de nacht daarvoor natuurlijk niet geslapen en dan die verschrikkelijke luchtpiste moeten doen. De man die dat alles gaf, zijn naam weet ik niet meer, maar die man zei dus geen woord, behalve "piste", hij wees toen ook de weg naar de piste. Hij had er werkelijk zijn plezier in dat er sommigen bij waren die doodsangsten op die luchtpiste hebben gehad. We moesten ons optrekken aan het touw, tot aan een balk, en dan moesten we springen naar een andere balk, die ongeveer een 75 cm verwijderd waren van de balk waarop we door middel van het touw opgeklommen waren. Die sprong heeft menig milicien doen aarzelen, maar we moesten het doen, hij stond te brullen en te tieren dat het een lieve lust was, ik bedoel dus die boefer onderaan. Of de grondpiste, nog zo iets, hij wist sommigen te kleineren tot in het diepst van hun ziel. Spijtig dat ik die man zijn naam ben vergeten.
Of die andere keer dat we ons moesten aanmelden voor bloedafname. Mijn naam begint met een 'a' en ik was overal de eerste wanneer er iets diende te worden gedaan. Dus ook voor de bloedafname. Daar waren toen een stelletje afgestuurde dokters en verplegers, die er bij mij maar niet in slaagden om de gepaste ader te vinden voor bloedafname. Met man en macht wrong men de naald langs alle kanten, tot uiteindelijk het bloed tegen het plafond spoot. Natuurlijk kregen ze dan die bloeding niet meer gestopt, ze begonnen te panikeren en riepen er de dokter bij. Ik voelde me zo flauw worden, dat ik in zwijm viel. Ik wist van toeten of blazen niet meer en de rest van de dag gaven ze me vrijaf, nadat ze eerst mijn bloeddruk hadden gemeten. Na enkele minuten kwam ik wel weer bij hoor, toen ik het vertelde aan mijn vrienden die na mij moesten komen, vielen er spontaan zo in zwijm...
Of de chef bewapening ook zo geval apart, ik had een slecht FAL geweer in Lombardsijde, ik kon er niet mee schieten, terwijl ik in Essentho topschutter was. Het nummer van de FAL in Lombardsijde was 8564 ABL 1956. Ik moest telkens naar de wapenmaker gaan toen ik zei dat er iets mis was met mijn geweer.
En het ochtendritueel in Lombardsijde, niet te doen, er stond een gang vol miliciens te wachten om het groot toilet te doen, en stinken dat het er deed. Ik vond er niets beter op dan de "franse" WC's buiten te gebruiken ofwel het toilet aan de kantiene als we moesten gaan ontbijten.
En dan die last met die para's! We moesten hun aanspreken met "Mijnheer de Para", tot de dag kwam dat hun "padré" orde op zaken kwam stellen, ze hebben ons geslagen en vernederd en dat kon allemaal!
De Peet
Ze hebben er met ons voeten gespeeld dat het een lieve lust was. Toegekomen op zondagavond in de kazerne zo rond 0u30, begon het al. Het spreekt voor zich dat talrijke verhalen van verschillende miliciens onder elkaar moesten worden uitgewisseld. Die verhalen gingen dat meestal hoeveel keer ze het met hun lief hadden gedaan enz. Maar dat was eigenlijk niet zo erg. Wat erger was, was het feit dat de lichten op de kamers pas uitgingen zo rond 2u30 in de morgen. De beroeps hadden er dan natuurlijk niets beters op gevonden dan de maandag daarop "lichamelijke opvoeding" te geven. De eerste twee uur van de maandag was er dus altijd "lichamelijke opvoeding", en wat voor lichamelijke opvoeding! Het was heus niet van de poes. De luchtpiste die ook door de para's werden gebruikt, was voor mij het allerergste. Ik had de nacht daarvoor natuurlijk niet geslapen en dan die verschrikkelijke luchtpiste moeten doen. De man die dat alles gaf, zijn naam weet ik niet meer, maar die man zei dus geen woord, behalve "piste", hij wees toen ook de weg naar de piste. Hij had er werkelijk zijn plezier in dat er sommigen bij waren die doodsangsten op die luchtpiste hebben gehad. We moesten ons optrekken aan het touw, tot aan een balk, en dan moesten we springen naar een andere balk, die ongeveer een 75 cm verwijderd waren van de balk waarop we door middel van het touw opgeklommen waren. Die sprong heeft menig milicien doen aarzelen, maar we moesten het doen, hij stond te brullen en te tieren dat het een lieve lust was, ik bedoel dus die boefer onderaan. Of de grondpiste, nog zo iets, hij wist sommigen te kleineren tot in het diepst van hun ziel. Spijtig dat ik die man zijn naam ben vergeten.
Of die andere keer dat we ons moesten aanmelden voor bloedafname. Mijn naam begint met een 'a' en ik was overal de eerste wanneer er iets diende te worden gedaan. Dus ook voor de bloedafname. Daar waren toen een stelletje afgestuurde dokters en verplegers, die er bij mij maar niet in slaagden om de gepaste ader te vinden voor bloedafname. Met man en macht wrong men de naald langs alle kanten, tot uiteindelijk het bloed tegen het plafond spoot. Natuurlijk kregen ze dan die bloeding niet meer gestopt, ze begonnen te panikeren en riepen er de dokter bij. Ik voelde me zo flauw worden, dat ik in zwijm viel. Ik wist van toeten of blazen niet meer en de rest van de dag gaven ze me vrijaf, nadat ze eerst mijn bloeddruk hadden gemeten. Na enkele minuten kwam ik wel weer bij hoor, toen ik het vertelde aan mijn vrienden die na mij moesten komen, vielen er spontaan zo in zwijm...
Of de chef bewapening ook zo geval apart, ik had een slecht FAL geweer in Lombardsijde, ik kon er niet mee schieten, terwijl ik in Essentho topschutter was. Het nummer van de FAL in Lombardsijde was 8564 ABL 1956. Ik moest telkens naar de wapenmaker gaan toen ik zei dat er iets mis was met mijn geweer.
En het ochtendritueel in Lombardsijde, niet te doen, er stond een gang vol miliciens te wachten om het groot toilet te doen, en stinken dat het er deed. Ik vond er niets beter op dan de "franse" WC's buiten te gebruiken ofwel het toilet aan de kantiene als we moesten gaan ontbijten.
En dan die last met die para's! We moesten hun aanspreken met "Mijnheer de Para", tot de dag kwam dat hun "padré" orde op zaken kwam stellen, ze hebben ons geslagen en vernederd en dat kon allemaal!
De Peet
Humor en geduld zijn de kamelen waarmee je door alle woestijnen kunt gaan (Ph. Bosmans)
-
Genieterke - Lid geworden op: 15 nov 2002, 01:36
- Locatie: Maasmechelen
Peetje Maurice
Sorry, ik vind deze afschildering nogal zwakjes.
Denk jij dat andere dat niet meegemaakt hebben, wij hebben er trouwens nooit om geleuterd.
De autobus vertrok om 16:40 uur 's vrijdags in de kazerne van Jambes naar 't station in Namen, als ik je dan vertel dat ik om 22.30 uur thuis kwam en omgekeerd ook het geval was. Met het lamentabel openbaar vervoer van Maasmechelen naar Jambes kon je destijds meer dan vijf uren voor uit rekenen gewoon door de slechte verbindingen en de nodige overstappen. Maar tijdens de wachttijden hadden wij reeds de grootste leute omdat wij er het beste van maakten.
Ook wij hadden zo'n lepe spormonitor die ons 's vrijdags het laatse uur nog een ferme cross liet afwerken juist voor het naar huis gaan. Twee keer is het die brave man gelukt, de derde keer waren WIJ leper. Wij kwamen collectief te laat binnen, de autobus was reeds vertrokken. Dus gingen wij onze verlofbrief niet afhalen omdat wij nooit meer thuis geraakte met het openbaar vervoer. Wij zeiden dus dat we in de kazerne bleven en niet naar huis gingen. Ik kan je verzekeren de hele kazerne stond op zijn kop omdat dit niet voorzien was. Het hele keukenpersoneel was reeds in weekend vertrokken op een SM na die van dienst was. Ze hebben ons toen met VW-busjes naar Brussel-Noord gebracht. En hoewel de cross 's vrijdags nog op het programma stond hebben wij deze nooit meer 's vrijdags gelopen.
Wij maakten gebruik van de éérste regel wat ze ons geleerd hadden:
Je moet in alle omstandigheden je plan trekken.
En ja, wij moesten ook een hindernisloopbaan afwerken. Bij de hindernis van de vier horizontale balken die ver en istijgend geplaatst waren, zijn er heel wat tussen die balken getuimeld als je deze niet in volle snelheid nam. Wij mekkerden daar niet, wij gingen onze kameraden daar helpen en de kous was af. Omdat wij geleerd hadden in 'Groep' te werken.
Als wij gingen schieten was steeds de wapenmaker erbij en als eender welk wapen happerde of niet voldeed werd de wapenmaker onmiddelijk geroepen. Kon hij het euvel zelf niet herstellen werd dit wapen om veiligheidsredenen meteen afgevoerd.
Slaan was absoluut uit den boze!!!
Gebeurde dit dan stond die binnen de korste keren met zijn hielen tegen mekaar bij de Krijgsauditeur.
Vergeet niet dat bij de opleiding het vak 'Moraal' was.
Men speelde daar georkestreerd in op je karakter en gemoed.
Ze speelden dan behoorlijk met je 'familiejuwelen'.
Maar ook dit vak wierp ze vruchten af, het bezorgde ons ruggengraat, dat bij de huidige jeugd ver te zoeken is.
Wij kwamen uit de opleinding als een bijzondere hechte groep kameraden.
Ik durf nu nog beweren ... 't heeft ons deugd gedaan!
Het Genieterke
Sorry, ik vind deze afschildering nogal zwakjes.
Denk jij dat andere dat niet meegemaakt hebben, wij hebben er trouwens nooit om geleuterd.
De autobus vertrok om 16:40 uur 's vrijdags in de kazerne van Jambes naar 't station in Namen, als ik je dan vertel dat ik om 22.30 uur thuis kwam en omgekeerd ook het geval was. Met het lamentabel openbaar vervoer van Maasmechelen naar Jambes kon je destijds meer dan vijf uren voor uit rekenen gewoon door de slechte verbindingen en de nodige overstappen. Maar tijdens de wachttijden hadden wij reeds de grootste leute omdat wij er het beste van maakten.
Ook wij hadden zo'n lepe spormonitor die ons 's vrijdags het laatse uur nog een ferme cross liet afwerken juist voor het naar huis gaan. Twee keer is het die brave man gelukt, de derde keer waren WIJ leper. Wij kwamen collectief te laat binnen, de autobus was reeds vertrokken. Dus gingen wij onze verlofbrief niet afhalen omdat wij nooit meer thuis geraakte met het openbaar vervoer. Wij zeiden dus dat we in de kazerne bleven en niet naar huis gingen. Ik kan je verzekeren de hele kazerne stond op zijn kop omdat dit niet voorzien was. Het hele keukenpersoneel was reeds in weekend vertrokken op een SM na die van dienst was. Ze hebben ons toen met VW-busjes naar Brussel-Noord gebracht. En hoewel de cross 's vrijdags nog op het programma stond hebben wij deze nooit meer 's vrijdags gelopen.
Wij maakten gebruik van de éérste regel wat ze ons geleerd hadden:
Je moet in alle omstandigheden je plan trekken.
En ja, wij moesten ook een hindernisloopbaan afwerken. Bij de hindernis van de vier horizontale balken die ver en istijgend geplaatst waren, zijn er heel wat tussen die balken getuimeld als je deze niet in volle snelheid nam. Wij mekkerden daar niet, wij gingen onze kameraden daar helpen en de kous was af. Omdat wij geleerd hadden in 'Groep' te werken.
Als wij gingen schieten was steeds de wapenmaker erbij en als eender welk wapen happerde of niet voldeed werd de wapenmaker onmiddelijk geroepen. Kon hij het euvel zelf niet herstellen werd dit wapen om veiligheidsredenen meteen afgevoerd.
Slaan was absoluut uit den boze!!!
Gebeurde dit dan stond die binnen de korste keren met zijn hielen tegen mekaar bij de Krijgsauditeur.
Vergeet niet dat bij de opleiding het vak 'Moraal' was.
Men speelde daar georkestreerd in op je karakter en gemoed.
Ze speelden dan behoorlijk met je 'familiejuwelen'.
Maar ook dit vak wierp ze vruchten af, het bezorgde ons ruggengraat, dat bij de huidige jeugd ver te zoeken is.
Wij kwamen uit de opleinding als een bijzondere hechte groep kameraden.
Ik durf nu nog beweren ... 't heeft ons deugd gedaan!
Het Genieterke
ESTE NIX PAX CHRISTE NIX !
-
Gast
Genieterke, grandioos jouw betoog...eendracht maakt macht, iets wat men uit het oog verloren is, het geldt nog steeds jongen...het is veel gemakkelijker een enkeling aan te pakken dan een hechte groep. Dat hadden jullie dan zeer goed gezien...Ik ben er zeker van dat sommigen rond jullie een grote boog maakten...en weeral anderen liet nadenken vooraleer jullie aan te pakken. En aan Peetje, ook ik heb die luchtpiste meegemaakt, ik heb toen eens aan een "instrukteur" gevraagd om me eens de techniek te tonen om die balken te overbruggen. Het was toen al veel minder...en ja ik heb het dan toch maar gedaan...pfff...sorry hoor...maar wat was daar nu zo verschrikkelijk aan...een paar jaar voordien ben ik met mijn vriend...langs de stellingen tot aan de galmgaten van onze 43m hoge dorpskerk geklommen. Wel ferm onder onze kl...gekregen van de pastoor. Die luchtpiste was voor mij niet meer dan een speelpleintje...misschien klinkt dit snoeverig...maar als jonge knaap kroop ik constant op andere constructies dan die speeltjes hoor ! Zooo erg was dit toch niet !!! Wat ik wel nu op latere leeftijd erken...zou ik het nu nog durven ??? misschien wel...misschien niet...de knoken beginnen hier en daar wat te kraken.
Gr Willem
Gr Willem
-
Peetje Maurice - Lid geworden op: 05 mei 2004, 18:53
- Locatie: IN HET LAND VAN SWENTIBOLD
Ieder zijn mening, we leven nog altijd in een land waar het God zij dank mogelijk is om alles te schrijven of te zeggen wat we willen. Vele mensen op deze aardbol kunnen dat niet.Genieterke schreef:Peetje Maurice
Sorry, ik vind deze afschildering nogal zwakjes.
Ik durf nu nog beweren ... 't heeft ons deugd gedaan!
Het Genieterke
Daarom respecteer ik je repliek.
Maar toch één vraagje, als het daar zo goed was én als je er zo'n deugd van gehad hebt, waarom dan niet bijgetekend.
Het leger was een leermethode om mensen te doden, je mag dat draaien en keren zoals je wil. Heeft een oorlog ooit al iets goeds gemaakt?
En oorlogvoeren dat werd in het leger aangeleerd, "de vijand"....
Gelukkig wordt het leger nu meer gebruikt voor zinvolle operaties en daar heb ik veel meer respect voor dan die onnozele kloterij dat we vroeger moesten doen, met als enige grondige bedoeling: het uitroeien van mensen, de "vijand", dat waren ook mensen!
Met respectvolle groeten!
De Peet
Humor en geduld zijn de kamelen waarmee je door alle woestijnen kunt gaan (Ph. Bosmans)
-
Peetje Maurice - Lid geworden op: 05 mei 2004, 18:53
- Locatie: IN HET LAND VAN SWENTIBOLD
Dat kan goed zijn dat het voor u zo was, doch dat was het niet voor mij, nog nooit van hoogtevrees gehoord?Hawk schreef:pfff...sorry hoor...maar wat was daar nu zo verschrikkelijk aan...een paar jaar voordien ben ik met mijn vriend...langs de stellingen tot aan de galmgaten van onze 43m hoge dorpskerk geklommen. Wel ferm onder onze kl...gekregen van de pastoor. Die luchtpiste was voor mij niet meer dan een speelpleintje...
Dat is werkelijk iets om trots op te zijn hoor een kerktoren beklimmen, sorry hoor, dat is niet meer normaal, een zinnig mens doet zoiets niet. Ik lees hier de meest ongelooflijke dingen, pff, wat was daar nu zo verschrikkelijk aan...je weet toch dat je voor het beklimmen van een openbaar gebouw, dat is een kerk nog altijd serieus kunt gestraft worden, en misschien weet je ook, je mag zijn wie je wil, dat ook de kans bestaat dat je valt, dan kunnen de mensen van de "rescue" de stukken gaan bijeenvegen! Ik denk niet dat een normale mens zo maar de toren van een kerk eventjes gaat beklimmen, je verhaal klinkt ongelooflijk, voor zoiets moet je werkelijk iets mankeren.
Humor en geduld zijn de kamelen waarmee je door alle woestijnen kunt gaan (Ph. Bosmans)
-
radio-operateurke - Lid geworden op: 29 jul 2007, 20:58
- Locatie: 9051
Inderdaad, het argument "karakter" bijbrengen en groepsgevoel hoeft absoluut niet op zo'n manier bijgebracht te worden. Teambuilding kan op geheel andere manieren; trouwens de "legermethoden" zijn reeds langs hopeloos achterhaald. Dat de "jonge mensen" geen fluit meer waard zijn laat ik aan jullie wijsheid over. 'k Weet niet of je nog in de schoenen zou willen staan van een 20-jarige heden te dage. Het enige wat men wou in dat systeem was je persoonlijke wil te breken zodat je blindelings en klakkeloos de bevelen van "meerderen" uitvoerde. Dat je in groep sterk was klopt inderdaad en 't verhaal van collectief je verlofpas niet te gaan afhalen is daar 't voorbeeld van. In vorige items schreef ik eens dat ik gewoon eens een bevel van een 1e chef heb geweigerd en vertrok naar het dokterskabinet om klacht neer te leggen....ik kan je verzekeren dat er na wat gevloek en gegrom zeer stil werd bij mijn "meerdere", dat ik mocht vertrekken zonder de onmenselijke karwei uit te voeren en dat er nooit nog iets van gehoord heb.
Al ging het mij cachot kosten, toch ging ik mijn zin doorvoeren en kwam er gegarandeerd een klacht voor de auditeur van mijnentwege.
Alleen de negatieve momenten onthouden heeft ook geen zin en zoals onze Peet dikwijls schrijft heeft hij ook genoten van 't mooie landschap enz. te Essentho. Laat ons aannemen dat je periode te Lombardsijde het vagevuur was om naar de hemel te gaan Peet. De toestanden die jij echter beschrijft zijn voor mij ondenkbaar, dat iedereen dat heeft meegemaakt is absoluut niet waar. De ergste "vernedering" die wij meegemaakt hebben te Mechelen was dat er eens op een dag wat kak aan de muur gesmeerd werd door één of andere lomperik, wij voor het avondeten allen op een rij moesten gaan zien naar de "muurschildering" en daarmee was 't afgelopen. Goed weekend aan allen.
Al ging het mij cachot kosten, toch ging ik mijn zin doorvoeren en kwam er gegarandeerd een klacht voor de auditeur van mijnentwege.
Alleen de negatieve momenten onthouden heeft ook geen zin en zoals onze Peet dikwijls schrijft heeft hij ook genoten van 't mooie landschap enz. te Essentho. Laat ons aannemen dat je periode te Lombardsijde het vagevuur was om naar de hemel te gaan Peet. De toestanden die jij echter beschrijft zijn voor mij ondenkbaar, dat iedereen dat heeft meegemaakt is absoluut niet waar. De ergste "vernedering" die wij meegemaakt hebben te Mechelen was dat er eens op een dag wat kak aan de muur gesmeerd werd door één of andere lomperik, wij voor het avondeten allen op een rij moesten gaan zien naar de "muurschildering" en daarmee was 't afgelopen. Goed weekend aan allen.
-
Genieterke - Lid geworden op: 15 nov 2002, 01:36
- Locatie: Maasmechelen
Peetje Maurice
Mocht het een hart onder de riem voor je zijn, ik heb de minste behoefte om hier met iemand in de clinch te gaan. Het is gewoon mijn persoonlijke mening. Ik wilde gewoon weerleggen dat in het leger niet al 'Stront' was wat de klok sloeg.
Als we een boekje moeten open doen van de werkgelegenheden in de burgerij: daar was en is nu nog steeds ruimte voor: afgunst, kwaadsprekerij, pesterijen, egoisten, handtastelijkheden, enz.
Maar ook daar tref je samenwerking en vriendschap aan, mensen die wat voor elkaar over hebben.
't Hangt een beetje af van je ingesteldheid.
Het leven is 'Scheisse' of
Het leven is 'Mooi' aan u de keuze.
Nog een aangename zondagmiddag gewenst.
Het Genieterke
Mocht het een hart onder de riem voor je zijn, ik heb de minste behoefte om hier met iemand in de clinch te gaan. Het is gewoon mijn persoonlijke mening. Ik wilde gewoon weerleggen dat in het leger niet al 'Stront' was wat de klok sloeg.
Als we een boekje moeten open doen van de werkgelegenheden in de burgerij: daar was en is nu nog steeds ruimte voor: afgunst, kwaadsprekerij, pesterijen, egoisten, handtastelijkheden, enz.
Maar ook daar tref je samenwerking en vriendschap aan, mensen die wat voor elkaar over hebben.
't Hangt een beetje af van je ingesteldheid.
Het leven is 'Scheisse' of
Het leven is 'Mooi' aan u de keuze.
Nog een aangename zondagmiddag gewenst.
Het Genieterke
ESTE NIX PAX CHRISTE NIX !
-
Danny. - Lid geworden op: 15 mei 2003, 21:42
- Locatie: Vlaams Brabant
Genieterke zal wijselijk hierop niet willen reageren hebben.Peetje Maurice schreef: Maar toch één vraagje, als het daar zo goed was én als je er zo'n deugd van gehad hebt, waarom dan niet bijgetekend.
De Peet
Moet je weten Peetje, Genieterke was een boefer zoals je die zo altijd nogal minachtend pleegt te noemen. Ik was dit trouwens ook.
Je pleit voor het feit dat vijanden ook mensen zijn, maar deze mening zal denk ik vlug veranderen op het ogenblik dat er zo een mens aan je deur zal staan, dan ga je misschien kontent zijn dat er boefers zijn.
Jij bent volgens mijn mening bij de categorie van mensen te vinden die denken dat het leger in vredestijd, een nutteloze en geldverslindende instelling is zoals de brandweer, maar als het dan brand, zijn dit ook de eersten om naar de dagbladen te schrijven dat ze meer dan 10 minuten nodig gehad hebben om ter plaatse te verschijnen.
Peetje, soms klink je vrolijk in je postings, andere keren ben je zo down.
Heb jij soms gezondheidsproblemen?
Groetjes
Danny
Windows 11 Home 64-bit, Ram 8GB, Medion Akoya E23403 All-In-One, Microsoft Defender
-
Peetje Maurice - Lid geworden op: 05 mei 2004, 18:53
- Locatie: IN HET LAND VAN SWENTIBOLD
Ook ik voel niet die drang om met iemand in de clinch te gaan hoor!
Ik mag niet iedereen over dezelfde kam scheren en er waren ook goede bij hoor, zowel bij de miliciens als bij de beroeps.
Dat is in de huidige tijd nog altijd het geval. Ik ben nog steeds in de running, ik werk dus nog altijd en nu nog zijn er goede mensen die zich bekommeren over iemand anders en daarbij alles doen om iemand te helpen. Maar er zijn ook wel profiteurs bij en dit zal zo altijd blijven vermoed ik.
Ik zou willen terugkeren "on-topic", vandaag schiet de naam van de kapitein me te binnen, die in het jaar 1974 het bevel voerde over het 62ste A Hawk, zijn naam is of was "Ghysbrecht".Weet er iemand iets meer over deze man? Heeft er iemand deze man gekend? Voor mij was hij een echte militair in hart en nieren. Ook een intelligent man.
Ik zou graag eens weten wat er van die man geworden is...
Nog aan iedereen een goede avond en een goeie nachtrust toegewenst!
Ik mag niet iedereen over dezelfde kam scheren en er waren ook goede bij hoor, zowel bij de miliciens als bij de beroeps.
Dat is in de huidige tijd nog altijd het geval. Ik ben nog steeds in de running, ik werk dus nog altijd en nu nog zijn er goede mensen die zich bekommeren over iemand anders en daarbij alles doen om iemand te helpen. Maar er zijn ook wel profiteurs bij en dit zal zo altijd blijven vermoed ik.
Ik zou willen terugkeren "on-topic", vandaag schiet de naam van de kapitein me te binnen, die in het jaar 1974 het bevel voerde over het 62ste A Hawk, zijn naam is of was "Ghysbrecht".Weet er iemand iets meer over deze man? Heeft er iemand deze man gekend? Voor mij was hij een echte militair in hart en nieren. Ook een intelligent man.
Ik zou graag eens weten wat er van die man geworden is...
Nog aan iedereen een goede avond en een goeie nachtrust toegewenst!
Humor en geduld zijn de kamelen waarmee je door alle woestijnen kunt gaan (Ph. Bosmans)
-
Gast
Peetje, je blaast steeds warm en koud terzelfdertijd, en neen ik beklom niet de toren...wel de stellingen er rond, je rukt dus alles uit zijn context, je klinkt als een linkse partij die verdraagzaamheid predikt, maar om de haverklap "je kan er zwaar voor gestraft worden" gebruikt. Je draagt een bril die enkel maar ziet wat jij wilt zien, andere meningen worden afgestraft met "geen zinnig mens..." en "jou mankeert wat". Als iemand zegt dat hij er het beste van maakte moest hij maar bijgetekend hebben...kom nou zeg ! En neen...in die tijd had ik geen enkel zweempje hoogtevrees...moet ik mij daar voor schamen ??? Wat ik wel nog weet is dat ik ook jongens kende die dit wel hadden...ik heb hen nooit uitgelachen..integendeel...ik zou ze bijgestaan hebben...die jongens hadden dan andere kwaliteiten die ik dan niet had. En wat dat doden betreft in het leger...ik heb er toen genene moeten omverpompen, en ja de vijand waren ook mensen...ik zou ze zelfs een nieuwjaarskaartje sturen als ze mij ook goedgezind waren. Nu...als de meesten van ons dan toch moesten bijgetekend hebben, vraag ik me af waarom jij het statuut van gewetensbezwaarde niet aanvroeg...en nu ik toch bezig ben, je was topschutter in Essentho...dat kan alleen als je van wapens houdt. Er heeft nog niemand de Ronde van Vlaanderen gewonnen die niet van fietsen houdt. Kijk Peetje...ik vind het rot dat ik dit allemaal moet schrijven, mijn apenjaren zijn al lang achter de rug...maar op deze manier van reageren is er voor mij de fut uit...ik wens je gemeend het beste...maar hier kan ik niets meer komen doen.
Gr Willem
Gr Willem
-
Peetje Maurice - Lid geworden op: 05 mei 2004, 18:53
- Locatie: IN HET LAND VAN SWENTIBOLD
Het is jammer dat ik dit allemaal moet lezen! Weet je, zoiets maakt een mens verdrietig. Het kan niet anders, jij moet boefersconnecties hebben, dat is je volste recht!Hawk schreef:Peetje, je blaast steeds warm en koud terzelfdertijd, en neen ik beklom niet de toren...wel de stellingen er rond, je rukt dus alles uit zijn context, je klinkt als een linkse partij die verdraagzaamheid predikt, maar om de haverklap "je kan er zwaar voor gestraft worden" gebruikt. Je draagt een bril die enkel maar ziet wat jij wilt zien, andere meningen worden afgestraft met "geen zinnig mens..." en "jou mankeert wat". Als iemand zegt dat hij er het beste van maakte moest hij maar bijgetekend hebben...kom nou zeg ! En neen...in die tijd had ik geen enkel zweempje hoogtevrees...moet ik mij daar voor schamen ??? Wat ik wel nog weet is dat ik ook jongens kende die dit wel hadden...ik heb hen nooit uitgelachen..integendeel...ik zou ze bijgestaan hebben...die jongens hadden dan andere kwaliteiten die ik dan niet had. En wat dat doden betreft in het leger...ik heb er toen genene moeten omverpompen, en ja de vijand waren ook mensen...ik zou ze zelfs een nieuwjaarskaartje sturen als ze mij ook goedgezind waren. Nu...als de meesten van ons dan toch moesten bijgetekend hebben, vraag ik me af waarom jij het statuut van gewetensbezwaarde niet aanvroeg...en nu ik toch bezig ben, je was topschutter in Essentho...dat kan alleen als je van wapens houdt. Er heeft nog niemand de Ronde van Vlaanderen gewonnen die niet van fietsen houdt. Kijk Peetje...ik vind het rot dat ik dit allemaal moet schrijven, mijn apenjaren zijn al lang achter de rug...maar op deze manier van reageren is er voor mij de fut uit...ik wens je gemeend het beste...maar hier kan ik niets meer komen doen.
Gr Willem
Reakties op mijn schrijven geschreven midden in de nacht...soit, iedereen schrijft wanneer hij/zij dat wilt, maar voor mij is dit uur ongebruikelijk, op zo'n uur kun je geen serieuze praat meer verkopen, ofwel is men een roofdier, die op de uitkijk zit om iemand te gaan aanvallen.
Daar het hier eerder gaat over een persoonlijke aanval aan mij, heb ik voor mezelf besloten de brui te geven aan dit forum. Een mens mag tegenwoordig niets meer zeggen, ik ben een grote onnozelaar, een dommerik. En kom nu niet zeggen "dit heb ik niet geschreven", het komt er toch op neer. en het is niet omdat men topschutter geweest is, dat men geen interesse mag hebben voor wapens, die kunnen ook nog dienen om andere dingen mee te doen dan mensen neer te knallen.
Mijn enige betrachting is geweest een paar mensen terug te kunnen vinden die samen met mij in Lombardsijde of Essentho hun legerdienst volbracht hebben. Het is me niet gelukt. Jullie kunnen gerust de thread verder zetten, ik doe niet meer mee, ik was al een doorn in het oog van dat ander schepsel die vrouwelijke BV, wel ik geef het op. Ik voel me vernederd en ik heb wel andere dingen te doen hoor dan dit forum te doorlopen.
Het ga jullie allemaal goed, ik heb gedaan om goed te doen. Ik heb mijn plicht destijds gedaan en ik ben aan niemand verantwoording verschuldigd, tenzij aan die hier boven mij.
Het leger en de hele santeboetiek die van een ongelukkige mens gemaakt hebben met hun stomme boefers, ze kunnen allemaal de pot op! Zelfs na 34 jaar maken ze je nog altijd belachelijk. En schrijf nu niet, dat dit een teken is van mijn zwakheid en als dat zo is, dan is het maar zo.
En ik wil tenslotte nog eindigen met te zeggen dat er heel wat ergere dingen zijn in het leven, waar jullie hopelijk nooit mee zullen te kampen hebben.
-
anneke57 - Lid geworden op: 27 jul 2007, 14:31
- Locatie: Zaventem
ik was al een doorn in het oog van dat ander schepsel die vrouwelijke BV,
jij was van NIEMAND een doorn in het oog....niet van vivke en niet van mij.....maar wij worden ook niet graag uitgescholden ...."schepsel"....iedere mens is voor mij even veel waard!!!!!....of hij nu offr, ooffr, BOEFER, of milicien was....ik heb in der tijd er ook voor geopteerd dat de miliciendienst zou afgeschaft worden....ik vond het tijdverlies voor die jongens....(mijn eigen broer was ook milicien)...er waren veel jongens bij die serieuze studies bezig waren of andere die hun werk kwijt geraakten daardoor....ik vond dat niet kunnen.....en ik heb ook meegemaakt dat ze sommige miliciens pestten met van alles en nog wa....ben daar zelfs vele keren tussen gekomen omdat ik dat ook niet kon verdragen..... sommige sergeanten heb ik aangegeven bij de leiding omdat ze onnozel deden en dachten dat ze het warm water hadden uitgevonden......ik heb zelfs nog vrienden die ik vroeger als milicien heb leren kennen.....dus maak mij niet uit als ....SCHEPSEL.....als ik kon opkomen voor die jongens dan deed ik dat.....OVERAL ZITTEN GOEDE EN SLECHTE...NIET ALLEEN BIJ HET LEGER.....ik ben er zelf ook 50 en heb ook al veel meegemaakt en veel bedot en bedrogen geweest.....dus levenservaring heb ik genoeg.....ik kan nu ook negatief beginnen doen over alle slechte dingen die ik heb meegemaakt....maar dat doe ik niet....je moet alles langs de positieve kant bekijken....en ja ik ben ook een BOEFER geweest en heb er zelf voor gekozen....maar ik laat iedereen zijn eigen keuzes maken...en zal nooit iemand iets ten laste leggen....bekijk het leven in godsnaam positief.....
groetjes ann
evengoeie vrienden ......
jij was van NIEMAND een doorn in het oog....niet van vivke en niet van mij.....maar wij worden ook niet graag uitgescholden ...."schepsel"....iedere mens is voor mij even veel waard!!!!!....of hij nu offr, ooffr, BOEFER, of milicien was....ik heb in der tijd er ook voor geopteerd dat de miliciendienst zou afgeschaft worden....ik vond het tijdverlies voor die jongens....(mijn eigen broer was ook milicien)...er waren veel jongens bij die serieuze studies bezig waren of andere die hun werk kwijt geraakten daardoor....ik vond dat niet kunnen.....en ik heb ook meegemaakt dat ze sommige miliciens pestten met van alles en nog wa....ben daar zelfs vele keren tussen gekomen omdat ik dat ook niet kon verdragen..... sommige sergeanten heb ik aangegeven bij de leiding omdat ze onnozel deden en dachten dat ze het warm water hadden uitgevonden......ik heb zelfs nog vrienden die ik vroeger als milicien heb leren kennen.....dus maak mij niet uit als ....SCHEPSEL.....als ik kon opkomen voor die jongens dan deed ik dat.....OVERAL ZITTEN GOEDE EN SLECHTE...NIET ALLEEN BIJ HET LEGER.....ik ben er zelf ook 50 en heb ook al veel meegemaakt en veel bedot en bedrogen geweest.....dus levenservaring heb ik genoeg.....ik kan nu ook negatief beginnen doen over alle slechte dingen die ik heb meegemaakt....maar dat doe ik niet....je moet alles langs de positieve kant bekijken....en ja ik ben ook een BOEFER geweest en heb er zelf voor gekozen....maar ik laat iedereen zijn eigen keuzes maken...en zal nooit iemand iets ten laste leggen....bekijk het leven in godsnaam positief.....
groetjes ann
evengoeie vrienden ......
my doggy is my baby