62 A HAWK LOMBARDSIJDE-ESSENTHO-KORBACH-te bewaren
-
Peetje Maurice - Lid geworden op: 05 mei 2004, 18:53
- Locatie: IN HET LAND VAN SWENTIBOLD
Met gemeende felicitaties!tine8878 schreef:DE FOTO.
INDERDAAD HIJ HEET GOETHALS BJORN WORD 29 IS GEKAZERNEERD TE LOMBARDSIJDE 14A.FOTO WERD GENOMEN TE DIKSMUIDE IN APRIL 2005 BIJ UITREIKING MEDAILLE INZET BUITENLANDSE MISSIE(AFGHANISTAN) INTUSSEN AL ZIJN 2 DE IN DE WACHT GESLEEPT.TJA LEGER ZIT IN HET BLOED.VADER ALS MILICIEN IN 62A (WAAR IK MEE HUWDE IN 1976 TE ESSENTHO,(MAAR HET LIEP SPAAK)OPA 62A (CTR)REEDS OVERLEDEN TE ZIEN OP SITE ESSENTHO/KORBACH.EN TANTE EN NONKEL EVENEENS MILITAIREN.ZODUS ALLES WAT KLOK SLAAT IS LEGER.IK KAN HET WETEN WANT BEN DE MOEDER.WIE HEM BEZIG WIL ZIEN KAN DAT VANDAAG EN MORGEN BIJ 14A ZOEK HEM UIT.EN WAT KLEDIJ BETREFT HET LEGER MOET EVENEENS MEE MET DE TIJD.WORD HET GEEN TIJD.
GROETEN TINE8878
PS.DIT WAS WEER EENS DE 3 DE POGING OM IETS TE PLAATSEN
Gelijk welke moeder zou voor zulke prestaties fier zijn op haar zoon!
tinne8878 schrijft haar teksten altijd in hoofdletters...
Mvg
De Peet
Humor en geduld zijn de kamelen waarmee je door alle woestijnen kunt gaan (Ph. Bosmans)
-
Peetje Maurice - Lid geworden op: 05 mei 2004, 18:53
- Locatie: IN HET LAND VAN SWENTIBOLD
Expert, voor de gewone leek of de gewezen gewone milicien, wat wat eigenlijk de taak van een "verbindingsofficier"?Expert schreef: Neen, pappafreddy, in 1976 was ik verbindingsofficier in Kreta.
En die oefeningen in Kreta, hadden die elk jaar plaats? Ik heb geen weet van oefeningen in Kreta voor onze officieren of onderofficieren toen ik in 1974 in Essentho was.
Als je "verbindingsofficier" was in Kreta in 1976 dan denk ik wel dat je daar menig zweetdruppeltjes, van je gezicht zult moeten verwijderd hebben want de legendarische zomer van 1976 was hier al zo heet!
Nog iets anders, je hebt hier geschreven dat onze goede vriend van destijds olt. Pol Corstjens reeds lang overleden is, daar moest ik toch eventjes van slikken
En onze kapitein (alias De Kapper) was inderdaad zoals je komt te schrijven Gysemberg, niet Ghysbrecht zoals ik eerder hier reeds vaker verkeerdelijk geschreven heb.
Elke dag wordt mijn geheugen voor wat betreft mijn legerdienst dank zij dit forum meer en meer gedefragmenteerd om het in computertermen uit te drukken, met dank aan Expert en natuurlijk ook de andere vrienden!
Groeten,
Der Peet
Humor en geduld zijn de kamelen waarmee je door alle woestijnen kunt gaan (Ph. Bosmans)
-
guzke - Lid geworden op: 24 okt 2006, 16:53
- Locatie: blankenberge
Vandaag zaterdag ben ik er eens een kijkje gaan nemen......alles ok doch ... volgens afspraak om 13h niemand gezien aan het wachtlokaal en niemand om 15h.
Gevraagd naar mensen van 62A aan de info .....antwoord , niks gezien en niks gehoord !!
Mij nemeer gezien !!
Grtzzzz, Paul
Gevraagd naar mensen van 62A aan de info .....antwoord , niks gezien en niks gehoord !!
Mij nemeer gezien !!
Grtzzzz, Paul
als wij maar gezond blijven
-
Peetje Maurice - Lid geworden op: 05 mei 2004, 18:53
- Locatie: IN HET LAND VAN SWENTIBOLD
Dat is zeer eigenaardig!guzke schreef:Vandaag zaterdag ben ik er eens een kijkje gaan nemen......alles ok doch ... volgens afspraak om 13h niemand gezien aan het wachtlokaal en niemand om 15h.
Gevraagd naar mensen van 62A aan de info .....antwoord , niks gezien en niks gehoord !!
Mij nemeer gezien !!
Grtzzzz, Paul
Mensen die naar de opendeurdag geweest zijn, gelieve a.u.b. jullie bevindingen neer te schrijven. Ik vind het zeer raar wat onze vriend guzke is overkomen...dat men zelfs aan de info blijkbaar nog nooit gehoord heeft van 62 A...wat is er gebeurd?
Mvg
De Peet
Humor en geduld zijn de kamelen waarmee je door alle woestijnen kunt gaan (Ph. Bosmans)
-
Gast
Guzke, ik had graag gekomen, maar mijn slechte droom werd helaas werkelijkheid, daarom hield ik de boot al af enkele reacties geleden. Het werd een "mooie" dag in het ziekenhuis...niet voor mij hoor. Ik had echt geld gegeven om even door het kamp te mogen dwalen en me te wentelen in enige nostalgie. En zelfs zonder dat ziekenhuis zou het nog niet mogelijk geweest zijn, ik verwachtte volk, een eerder gemaakte afspraak. En ik behoor nog tot die mensen die woord houden, of er zou heirkracht in het spel wezen. Zoals nu. Niettemin is het spijtig dat je niemand trof. En wat men ook van de para's bewere, ik heb aan den lijve ondervonden dat afspraken daar wél nagekomen worden. ( Ben met een vriend Paracdo naar zijn oude eenheid geweest, de gsm rinkelde reeds toen ik thuis vertrok...in Diest...en in de Citadel...ik kon niet mislopen) Ja, ik begrijp je telleurstelling...
Gr Willem
Gr Willem
-
Peetje Maurice - Lid geworden op: 05 mei 2004, 18:53
- Locatie: IN HET LAND VAN SWENTIBOLD
Jammer voor diegene die er niet bijwaren.Het was een dag om nooit te vergeten.Alles wat vroeger niet te zien was kon nu wel.Volgende maal beter.guzke schreef:Vandaag zaterdag ben ik er eens een kijkje gaan nemen......alles ok doch ... volgens afspraak om 13h niemand gezien aan het wachtlokaal en niemand om 15h.
Gevraagd naar mensen van 62A aan de info .....antwoord , niks gezien en niks gehoord !!
Mij nemeer gezien !!
Grtzzzz, Paul
Dank aan Jean-Pierre om een ganse dag van corvee te zijn.
Eveneens dank aan R.P KORBACH voor de tip wat betreft het museum.Ongelooflijk wat je daar kan zien uit het verleden
(dixit Carine Puype)....en Guzke heeft niets gezien...hoe kan dat nu????
Humor en geduld zijn de kamelen waarmee je door alle woestijnen kunt gaan (Ph. Bosmans)
-
Peetje Maurice - Lid geworden op: 05 mei 2004, 18:53
- Locatie: IN HET LAND VAN SWENTIBOLD
Het is toch normaal dat een beroeps meer interesse heeft voor zulke zaken dan een gewoon milicientje nietwaar!
Het woord zegt hetzelf: "beroeps", het zijn die mensen die voor zulk beroep toch gekozen hebben. Dit terwijl het voor een milicien een zaak van "moeten" was. Vele miliciens hebben het leger vervloekt, soms terecht hoor, want men heeft veel met de voeten van die mensen gespeeld.
Dat neemt niet weg dat mijn belangstelling voor alles met was 62 A en 43 A te maken heeft mijn hele leven zal voortleven in mijn gedachten.
Maar sommige beroeps zijn destijds hun boekje te buiten gegaan, als het ging om de zot houden met de milicien, met alle respect voor die beroeps die het met de miliciens goed konden vinden. En dat was in Essentho zeker het geval. Dat was in Lombardsijde heel wat minder, het is daarom dat ik er niet bij geweest ben tijdens de opendeurdag, der herinneringen aan die "gruweltijd" zijn nog altijd niet uit het geheugen gewist hoor!
God zij dank hebben we nooit in een echt conflict onze legerdienst moeten vervullen, mijn vader zaliger daarentegen wel, ook mijn grootvader zaliger en twee familieleden zijn omgekomen één in de eerste wereldoorlog en één in de tweede. Ieder jaar ben ik terug te vinden op het militair kerkhof van Oeren en van de gelegenheid maak ik dan gebruik om één van de vele miltaire begraafplaatsen in de Westhoek te gaan bezoeken en nog steeds krijg ik op die plaatsen kippenvel wanneer ik zie tot wat dat die waanzin geleid heeft.
Mvg
De Peet
Het woord zegt hetzelf: "beroeps", het zijn die mensen die voor zulk beroep toch gekozen hebben. Dit terwijl het voor een milicien een zaak van "moeten" was. Vele miliciens hebben het leger vervloekt, soms terecht hoor, want men heeft veel met de voeten van die mensen gespeeld.
Dat neemt niet weg dat mijn belangstelling voor alles met was 62 A en 43 A te maken heeft mijn hele leven zal voortleven in mijn gedachten.
Maar sommige beroeps zijn destijds hun boekje te buiten gegaan, als het ging om de zot houden met de milicien, met alle respect voor die beroeps die het met de miliciens goed konden vinden. En dat was in Essentho zeker het geval. Dat was in Lombardsijde heel wat minder, het is daarom dat ik er niet bij geweest ben tijdens de opendeurdag, der herinneringen aan die "gruweltijd" zijn nog altijd niet uit het geheugen gewist hoor!
God zij dank hebben we nooit in een echt conflict onze legerdienst moeten vervullen, mijn vader zaliger daarentegen wel, ook mijn grootvader zaliger en twee familieleden zijn omgekomen één in de eerste wereldoorlog en één in de tweede. Ieder jaar ben ik terug te vinden op het militair kerkhof van Oeren en van de gelegenheid maak ik dan gebruik om één van de vele miltaire begraafplaatsen in de Westhoek te gaan bezoeken en nog steeds krijg ik op die plaatsen kippenvel wanneer ik zie tot wat dat die waanzin geleid heeft.
Mvg
De Peet
Humor en geduld zijn de kamelen waarmee je door alle woestijnen kunt gaan (Ph. Bosmans)
-
papafreddy - Lid geworden op: 04 nov 2006, 21:05
- Locatie: ardooie
Dag Willem, jammer dat je nie kon komen, ik ben er de vrijdag nammiddag geweest en het roept veel herinneringen op. En Peetje Maurice, t'zijn al positieve gedachten met uitzondering van het eten toen in mess onderofficieren. Heb nu in die plaats een drinkje gaan doen.Hawk schreef:ik had graag gekomen, maar mijn slechte droom werd helaas werkelijkheid. Ik had echt geld gegeven om even door het kamp te mogen dwalen en me te wentelen in enige nostalgie.
Willem
Langs buiten zie je nie veel verschil dan 30 jaar terug maar langs binnen is alles verandert. Ons gebouw ziet er nu slechter uit dan toen na een water battle. De gebouwen van de toenmalige luchtdoelartellerieschool zijn in enbarmelijke staat, maar er is hoop, men is bezig aan het renoveren.
De aula is nog niks veranderd.
Wat is spijtig vond van die dag dat je vooraf nergens een programma kon vinden. Ik ben daar de vrijdag door omstandigheden rond 15hr toegekomen, wat eigenlijk te laat was he.
Met gevolg alle demonstraties zijn aan mijn neus voorbij gegaan!! zoals daar waren het AA-vuren met het demo vliegen van de ULTIMA ( zij maken zelf nu hun vliegtuigjes met een spanwijdte van 4 meter, heb wel de fabrikatie gezien van dit telegeleid vliegtuigje, fantastisch, als ontwerper zou ik me daar ook thuis voelen) Verder was er schietdemo kleine wapens (NTGS), Drill van peloton (met onze Bjorn), Nabij gevecht zonder wapen.
Zelf kon je ook teen en ander doen zoals de Hindernissenpiste ( die is nie meer zoals vroeger, para's zijn weg he)
Nabij gevecht zonder wapen, klimmuur, remtest met een BMW moto van de MP, Simulator ULTIMA, Simulator Mistral, Taallabo test Engels en nog aktiviteiten voor de Kids
De gedenktekens van "Kwartier Kapitein Jean-Marie Jonet" staat daar nu ook, meegebracht van Essentho, deze van de kazerne van Korbach "Kapitein Paul-Eugene Claes", deze van Brakel is er ook "WM Maenhout", jammer heb ik dat maar geweten na het lezen van doc, anders had ik er foto's van gemaakt.
De straten van de kazerne heb nu namen zoals Brakelstraat, Korbachstraat en Essenthostraat.
Het is nie enkel 14A die in Lombarsijde ligt, daarnaast is er een Eskadron G van 1 Jagers te Paard-Gidsen, een Detachement Echo van Groep Militaire Politie, daar is ook het Taalcentrum, effe mijn engels getest, ook het Centrum voor Medische Operaties 17.
Heb veel babbeltjes kunnen doen tegen beroeps, zelfs met de huidige padre, is zelf iemand van mijn streek, heb nog melk gekocht aan zijn pa.
Bij de beroeps was er niemand meer die ik kende vanuit de tijd van het HAWK wapen, wel waren er andere personen die ik kende zowel bij ooffr als bij de offr.
Zo dat is een beetje mijn eerste indruk
MVGr.
PapaFreddy
-
Peetje Maurice - Lid geworden op: 05 mei 2004, 18:53
- Locatie: IN HET LAND VAN SWENTIBOLD
Met dank aan papafreddy voor het leerrijk verslag. Misschien zijn er wel bezoekers geweest die een digitale camera bij de hand hadden en dan is het wellicht mogelijk om van de opendeur wat foto's hier op dit forum te plaatsen. Dit omdat foto's veel meer zeggen dan woorden.
Dank bij voorbaat! Ben benieuwd wie er als eerste een foto plaatst!
Mvg
De Peet
Dank bij voorbaat! Ben benieuwd wie er als eerste een foto plaatst!
Mvg
De Peet
Humor en geduld zijn de kamelen waarmee je door alle woestijnen kunt gaan (Ph. Bosmans)
-
Expert - Lid geworden op: 10 sep 2007, 16:19
- Locatie: Drongen
Peetje Maurice:
In West-Europa stonden dus langsheen het ijzeren gordijn een hele reeks luchtafweereenheden opgesteld onder NAVO commando om een eventuele aanval van het Warschau-pact te ontraden. Om de operationaliteit van die eenheden te testen werden "Tac Eval"s (tactische evaluaties, reeds vermeld in vorige berichten) uitgevoerd in de streek waar de eenheden ontplooid waren. Om het technisch kunnen van het personeel te evalueren ging elke batterij één maal per jaar ergens (waar dat practisch mogelijk was zonder ongelukken te veroorzaken) een echte missile afvuren.
In de beginjaren van het HAWK systeem gebeurde dat in "White sands missile range" in Texas, USA. Maar op het einde van de jaren 60 werd door de NAVO "NAMFI" (Nato missile firing installation) opengesteld op het eiland Kreta (in plaats van in de woestijn werd boven de zee geschoten). Belgische, Nederlandse, Duitse, Amerikaanse, Griekse en tijdelijk ook Deense eenheden voerden er vanaf dan hun ASP (annual service practice) uit, bestaande uit het gecontroleerd afvuren van een echte missile. In de jaren waaraan ik terugdenk waren dat voor België: HAWK eenheden, NIKE (een grote luchtafweermissile van de luchtmacht) eenheden en LANCE (een grond-grond raket) eenheden.
Zoals ik reeds vermeld heb werden de eenheden tijdens die test "geëvalueerd" door een internationaal team inspecteurs ("evaluators"), samengesteld uit specialisten van verschillende nationaliteiten en resulteerde hun inspanningen in een "score" onder vorm van een percentage behaalde punten.
Om de aankomst, het verblijf gedurende een week, en het vertrek van al die eenheden in goede banen te leiden hadden alle deelnemende landen een "verbindingsofficier" ter plaatse, die de relaties met de Griekse dienstverleners verzorgde. Dat kon gaan van banale zaken zoals aandringen op een beter middagmaal of er voor zorgen dat een gebroken raam betaald en hersteld werd tot meer ernstige problemen zoals een lid van een Belgische batterij uit de lokale gevangenis proberen te halen.
Mijn taak als verbindingsofficier was trouwens eerder een "bij-jobke". Als voornaamste bezigheid was ik "senior evaluator", dat wil zeggen chef van zo'n internationale ploeg evaluators die elke week punten gaven aan één of andere HAWK batterij.
Ook in 1974 zijn batterijen van 62 A in Kreta op schietperiode geweest. Ze waren dan weg voor een week. De verplaatsing gebeurde altijd met militaire vliegtuigen. Als ze geluk hadden was een een Boeing, soms ook met C-130 Hercules, minder comfortabel.
Wat een tijd...
Peetje, het antwoord op die vragen vergt een hele uitleg. Om niet te vervelen probeer ik zo bondig mogelijk te zijn:Expert, voor de gewone leek of de gewezen gewone milicien, wat wat eigenlijk de taak van een "verbindingsofficier"?
En die oefeningen in Kreta, hadden die elk jaar plaats? Ik heb geen weet van oefeningen in Kreta voor onze officieren of onderofficieren toen ik in 1974 in Essentho was.
In West-Europa stonden dus langsheen het ijzeren gordijn een hele reeks luchtafweereenheden opgesteld onder NAVO commando om een eventuele aanval van het Warschau-pact te ontraden. Om de operationaliteit van die eenheden te testen werden "Tac Eval"s (tactische evaluaties, reeds vermeld in vorige berichten) uitgevoerd in de streek waar de eenheden ontplooid waren. Om het technisch kunnen van het personeel te evalueren ging elke batterij één maal per jaar ergens (waar dat practisch mogelijk was zonder ongelukken te veroorzaken) een echte missile afvuren.
In de beginjaren van het HAWK systeem gebeurde dat in "White sands missile range" in Texas, USA. Maar op het einde van de jaren 60 werd door de NAVO "NAMFI" (Nato missile firing installation) opengesteld op het eiland Kreta (in plaats van in de woestijn werd boven de zee geschoten). Belgische, Nederlandse, Duitse, Amerikaanse, Griekse en tijdelijk ook Deense eenheden voerden er vanaf dan hun ASP (annual service practice) uit, bestaande uit het gecontroleerd afvuren van een echte missile. In de jaren waaraan ik terugdenk waren dat voor België: HAWK eenheden, NIKE (een grote luchtafweermissile van de luchtmacht) eenheden en LANCE (een grond-grond raket) eenheden.
Zoals ik reeds vermeld heb werden de eenheden tijdens die test "geëvalueerd" door een internationaal team inspecteurs ("evaluators"), samengesteld uit specialisten van verschillende nationaliteiten en resulteerde hun inspanningen in een "score" onder vorm van een percentage behaalde punten.
Om de aankomst, het verblijf gedurende een week, en het vertrek van al die eenheden in goede banen te leiden hadden alle deelnemende landen een "verbindingsofficier" ter plaatse, die de relaties met de Griekse dienstverleners verzorgde. Dat kon gaan van banale zaken zoals aandringen op een beter middagmaal of er voor zorgen dat een gebroken raam betaald en hersteld werd tot meer ernstige problemen zoals een lid van een Belgische batterij uit de lokale gevangenis proberen te halen.
Mijn taak als verbindingsofficier was trouwens eerder een "bij-jobke". Als voornaamste bezigheid was ik "senior evaluator", dat wil zeggen chef van zo'n internationale ploeg evaluators die elke week punten gaven aan één of andere HAWK batterij.
Ook in 1974 zijn batterijen van 62 A in Kreta op schietperiode geweest. Ze waren dan weg voor een week. De verplaatsing gebeurde altijd met militaire vliegtuigen. Als ze geluk hadden was een een Boeing, soms ook met C-130 Hercules, minder comfortabel.
Wat een tijd...
expert
-
Gast
Hey Fred,
bedankt voor je verslag, mooi geschreven, ik voelde daardoor toch even die nostalgie terug van die tijd
Och, wat heb ik er aan teruggedacht afgelopen zaterdag, ik respecteer iedereen's herinneringen aan die tijd, pos of neg. Maar voor mezelf blijven het gedachten met een vreemd prettige uitstraling. Zij komen ook terug als ik de grijs gedraaide plaatjes uit die tijd weerhoor. I'm sailing van Rod Steward en Sky-High van weet -ik- nie- meer. Resp. vermoedelijk gedraaid door de zeemacht en de para's
Ik heb mooie plaatjes kunnen schieten (ben amateur-fotograaf) in Diest bij het 1 Para. En dat was mijn eerste uitstap sinds november 2005
Ik had er echt graag bijgeweest. Ik zou zeker een schat aan foto's gehad hebben. Hopelijk lacht volgend jaar het geluk me toe en kan ik weer mijn verlof gebruiken waarvoor het dient. En Fred, ken je nog die ene plaat uit 1976 in Essentho ??? Laat het me weten !
Aan iedereen een fijne nacht.
PS: ben benieuwd of Raf (radio-operateurke) aan zijn baret geraakt is
Willem
bedankt voor je verslag, mooi geschreven, ik voelde daardoor toch even die nostalgie terug van die tijd
Aan iedereen een fijne nacht.
PS: ben benieuwd of Raf (radio-operateurke) aan zijn baret geraakt is
Willem
-
papafreddy - Lid geworden op: 04 nov 2006, 21:05
- Locatie: ardooie
Hallo iedereenHawk schreef:Hey Fred,
bedankt voor je verslag, mooi geschreven, ik voelde daardoor toch even die nostalgie terug van die tijd. En Fred, ken je nog die ene plaat uit 1976 in Essentho ??? Laat het me weten !
Willem
Ja in 1976 heb ik heel wa platen gekocht, ik denk zo'n 400, die staan nu allemaal op harde schijf, ik weet nie over welke melodie je het hebt?
En in plaats van iedere dag in bar offr te verblijven en s'anderdaags een zware kop te hebben, heb ik platen gekocht waar ik nu nog kan naar luisteren, en die zware kop is al 30 jaar weg he.
Ik weet wel dat 1Lt Vereecke Alain toen graag Misty hoorde, uitvoerder ken ik nie meer, ik heb wel zelf een versie hiervan.
En voor die barretten, er was een stand waar je die kon kopen.
En inderdaad ik heb foto's gemaakt van het HAWK mat. die er stond, alles was nie aanwezig. Heb zelf een mooie foto van Gepard wapen, da wapen ligt me nouw aan het hart, door een vriend ing van mij die bij siemens oostkamp werkte.
Later meer info met foto's
MVGr.
PapaFreddy
-
Gast
Haha Fred, je moest niet echt daarvoor elke avond in de bar rondhangen om deze plaat te horen. Het was " Ich bin wie du" van Marianne Rosenbergh. Toch een megahit uit dat jaar, Peter Mafay had met "Du" in 1971..1972 (?) ook zo'n hit te pakken. Maar artiesten die een monsterhit scoren terwijl ze nog relatief onbekend waren...en deze niet zelf geschreven hadden, waren meteen gedoemd om eendagsvliegen te blijven. De grote winnaars waren de auteurs.
Gr Willem
Gr Willem
-
danys - Lid geworden op: 04 jun 2007, 21:59
- Locatie: Lokeren
Hallo iedereen,
Ik ben zaterdag naar de opendeur geweest, door omstandigheden (zieke schoonmoeder) heb ik er echt moeten doorkoersen doch ik vond het de moeite waard. Heb ook een aantal foto's gemaakt en zal die wel eens op het forum zetten. Ik vermoed dat het 62a minder gekend is bij de huidige generatie beroeps doordat het de laatste jaren een franstalige eenheid was. Toen ik in 1986 in Brakel aankwam zei men dat Essentho 62 a de franstaligen waren. Ik las in een boekje dat de omschakeling gebeurde begin jaren 80. In alle geval het 43ste kenden ze wel nog. Er waren zelfs verschillende mensen aanwezig die nog bij 43a geweest waren. Ik kende ze wel niet, maar ja das ook al zo lang geleden. Wat gebeurde er eigenlijk met de nederlandstaligen van 62a na de omschakeling naar een franstalige eenheid ? We zijn ook eens gaan kijken naar een demonstratie van schieten met .50, jammer dat die wapens zoveel haperden maar wat wil je die zijn ook al zo oud. Weet er iemand of die opendeur jaarlijks is of doen ze dat maar om de paar jaar ? Zou wel graag nog eens teruggaan en hopelijk dan wat meer tijd doorbrengen, tis eigenlijk de enige kazerne die nog bestaat, Turnhout is weg heb ik gehoord, Brakel is ook opgedoekt en dan blijft er alleen Lombardsijde nog over. Ik heb daar wel maar 3 weken geweest maar heb er toch een toffe tijd doorgemaakt. Vooral de idf lessen van chef Fontaine zullen me altijd bijblijven. Ook de chef die lesgaf over c20 en .50 was zeer tof, spijtig genoeg ben ik zijn naam vergeten.
Allez tot laters,
Dany, ex kroo 43 a Brakel
Ik ben zaterdag naar de opendeur geweest, door omstandigheden (zieke schoonmoeder) heb ik er echt moeten doorkoersen doch ik vond het de moeite waard. Heb ook een aantal foto's gemaakt en zal die wel eens op het forum zetten. Ik vermoed dat het 62a minder gekend is bij de huidige generatie beroeps doordat het de laatste jaren een franstalige eenheid was. Toen ik in 1986 in Brakel aankwam zei men dat Essentho 62 a de franstaligen waren. Ik las in een boekje dat de omschakeling gebeurde begin jaren 80. In alle geval het 43ste kenden ze wel nog. Er waren zelfs verschillende mensen aanwezig die nog bij 43a geweest waren. Ik kende ze wel niet, maar ja das ook al zo lang geleden. Wat gebeurde er eigenlijk met de nederlandstaligen van 62a na de omschakeling naar een franstalige eenheid ? We zijn ook eens gaan kijken naar een demonstratie van schieten met .50, jammer dat die wapens zoveel haperden maar wat wil je die zijn ook al zo oud. Weet er iemand of die opendeur jaarlijks is of doen ze dat maar om de paar jaar ? Zou wel graag nog eens teruggaan en hopelijk dan wat meer tijd doorbrengen, tis eigenlijk de enige kazerne die nog bestaat, Turnhout is weg heb ik gehoord, Brakel is ook opgedoekt en dan blijft er alleen Lombardsijde nog over. Ik heb daar wel maar 3 weken geweest maar heb er toch een toffe tijd doorgemaakt. Vooral de idf lessen van chef Fontaine zullen me altijd bijblijven. Ook de chef die lesgaf over c20 en .50 was zeer tof, spijtig genoeg ben ik zijn naam vergeten.
Allez tot laters,
Dany, ex kroo 43 a Brakel
-
Peetje Maurice - Lid geworden op: 05 mei 2004, 18:53
- Locatie: IN HET LAND VAN SWENTIBOLD
Expert, bij deze bedankt voor de uitleg naar aanleiding van je uiteenzetting over een "verbindingsofficier".
Iedereen op dit forum zou dit grondig moeten lezen. Want als milicien daar in het "verre Essentho" hebben we nooit zo'n uitleg gekregen. Wij wisten wel dat er ieder jaar schietoefeningen waren in Kreta. Als ik me niet vergis hebben we ook filmpjes kunnen bekijken waar zulke oefeningen in beeld werden gebracht.
Ik lees in uw uitleg dat deze oefeningen amper één week duurden. Was dit niet een beetje kort? En welke militairen werden er dan naar Kreta gestuurd? Was er dan onder de militairen geen afgunst, voor wat betreft het naar Kreta vliegen? Ik veronderstel dat dit toch wel een erezaak was. En wie bepaalde wie mee mocht en wie niet? Het is daarom misschien dat wij als miliciens in 1974 nooit geweten hebben dat men op schietoefening vertrok. Ofwel heb ik een slecht geheugen, het is dit jaar reeds 33 jaar geleden dat ik er "gelegen" heb.
Het afvuren van zo'n echte missile dat zal wel een pak geld gekost hebben veronderstel ik.
Met vriendelijke groeten
De Peet
Iedereen op dit forum zou dit grondig moeten lezen. Want als milicien daar in het "verre Essentho" hebben we nooit zo'n uitleg gekregen. Wij wisten wel dat er ieder jaar schietoefeningen waren in Kreta. Als ik me niet vergis hebben we ook filmpjes kunnen bekijken waar zulke oefeningen in beeld werden gebracht.
Ik lees in uw uitleg dat deze oefeningen amper één week duurden. Was dit niet een beetje kort? En welke militairen werden er dan naar Kreta gestuurd? Was er dan onder de militairen geen afgunst, voor wat betreft het naar Kreta vliegen? Ik veronderstel dat dit toch wel een erezaak was. En wie bepaalde wie mee mocht en wie niet? Het is daarom misschien dat wij als miliciens in 1974 nooit geweten hebben dat men op schietoefening vertrok. Ofwel heb ik een slecht geheugen, het is dit jaar reeds 33 jaar geleden dat ik er "gelegen" heb.
Het afvuren van zo'n echte missile dat zal wel een pak geld gekost hebben veronderstel ik.
Met vriendelijke groeten
De Peet
Humor en geduld zijn de kamelen waarmee je door alle woestijnen kunt gaan (Ph. Bosmans)