62 A HAWK LOMBARDSIJDE-ESSENTHO-KORBACH-te bewaren

[danys]

Hallo,

In 1986 kwamen we in Brakel aan met 12 man en na een korte opleiding werden er aan elke batterij 2 toegewezen en de overige 6 gingen naar het Boc. Daar moesten we voornamelijk de functie van Boa en postcommandant vervullen. We deden gemiddeld 5 à 6 wachten per maand, af en toe eens postcommandant in de kazerne en op mijn gehele legerdienst ben ik 2 keer ooffr van week geweest. Naar het einde van mijn legerdienst toe verminderde dit aantal wachten per maand aangezien de nieuwe lichting al was aangekomen. In Brakel waren we toch steeds met een groep van een 30 à 40 kroo's verdeeld over de verschillende batterijen en st&d. Dus het probleem rond verlof en weekends was niet erg groot. We wisten da ook steeds goed op tijd wanneer we ons verlof hadden.

En verder nog : het leger heeft bij mij ook sporen nagelaten. Maar dan voornamelijk goede herinneringen van kameraadschap onder gasten die allemaal in hetzelfde schuitje zaten. Honderden kilometers van huis tegen hun goesting (in de meeste gevallen toch).
Op een paar uitzonderingen na (er zijn er altijd die hun moeten laten gelden) heb ik geen slechte herinneringen aan de beroepsmilitairen van Brakel. Ook aan de 3 weken opleiding in Lombardsijde heb ik goede herinneringen. Enkel die eerste maand in Turnhout was van een ander kaliber maar die hebben we ook overleefd.
We kunnen natuurlijk 1986 niet gaan vergelijken met de jaren 60/70, de dienst duurde veel langer en de opleiding was een stuk zwaarder en het is natuurlijk zo dat veel dienstplichtigen er niet echt het nut van inzagen een jaar te verliezen. Ik geef eerlijk toe dat ik op 18-jarige leeftijd ook niet goed snapte waar het allemaal voor nodig was. Maar nu meer dan 20 jaar later weet ik gewoon dat het nodig was.
Geniet van het leven, tis zo al kort genoeg.
Groeten,
Dany, kroo 43 a Brakel 1986

[radio-operateurke]

Akkoord Dannys, zoals je leest in mijn vorige reacties, (ben nu ong. een jaar in de running op deze site) zul je mij ook maar zelden horen klagen. Ik ben er van overtuigd dat ik wel een luxebeest was in vergelijking met vele anderen. Ik kan er best mee leven dat sommige mensen een groter of minder groot trauma aan overhielden. De enkele machtswellustelingen niet te na gesproken had ik ook steeds een goede band, zowel met bv's, ooff. en off. Mijn functie als radio-operator zit er wel voor een stuk tussen denk ik. We waren meestal nogal in nauw contact met de officier op de site, zodat de afstand dan ook minder groot was dan bij andere collega's milliciens. In mijn tijd waren er in 62A geen kro's; wel een 5 tal kroo's.
Ik vind dan ook dat er in deze topics de minder goede kant ook aan bod mag komen. Ik ben steeds een voorstander geweest van positivisme maar ook van realisme.
Ook naar andere mensen toe: het is niet omdat men eens van mening verschilt dat men elkaar daarvoor in het haar vliegt of uitscheldt.
Tot nu toe vond ik het wel leuk in deze vriendenkring en heb door veel oud-collega's 62A-ers al veel bijgeleerd over onze eenheid; zaken waar ik tijdens mijn legerdienst, 40 jaar geleden, geen benul van had, waarvoor nogmaals dank aan allen die zich daarvoor ingespannen hebben.
Amor omnia vincit.

[Peetje Maurice]

Tja hoe zou dat komen dat er niet meer gepost word?Aan allen een tip lees eens tussen de regels.Ik ben in de veronderstelling dat het leger bij velen sporen nagelaten heeft of heb ik het mis.Er word gekibbeld en gekafferd dat het een lieve lust is.Tenslotte moesten jullie maar enkele maanden soldaatje spelen.Ik woonde er 8 jaar,en heb er meer meegemaakt en gezien dan het me lief was.Zo dit moest me even van het hart.Reactie's zijn welkom maar dan liefst op persoonlijk adres.En denk eraan heb respect voor je medemens.Tenslotte zijn we toch maar een nummer.
Groeten Tine[/b]

Beste tine, is het niet meer dan normaal dat het leger sporen heeft nagelaten bij vele miliciens? Voor ons miliciens was dat allemaal een "must", ik ben er een job door kwijtgeraakt door radarstraling ben ik niet in staat voor nageslacht te zorgen, waar ik het zéér moeilijk mee gehad heb. Dat is gebeurd, dat is spijtig, ik kan daar nu niets meer aan veranderen. Op lijsten staan of niet, dat zal voor geen verandering zorgen.
Maar beroeps, die hebben er zelf voor gekozen toch! Je schrijft dat je er veel meegemaakt én gezien hebt. Beste tine, gedurende die enkele maanden dat wij er waren hebben we ook veel gezien hoor, met alle respect voor de beroeps, maar er waren er toch verdorie toch speciale bij hoor. En hetgeen wij er gezien hebben dat laat bij ons ook sporen na hoor, die we nooit ofte nooit zullen kunnen vergeten.
Dit moest me ook eventjes van het hart!
En waarom mogen die reakties hier niet verschijnen, iedereen heeft toch het recht zijn mening te neer te schrijven...
Even goede vrienden hoor!

Der Peet

[Gast]

Hallo iedereen,
ook ik had gezien dat de posts even minder werd...normaal toch ? We zitten op blz 67 en een jaartje verder. Het is dus niet meer dan normaal dat de motor even sputtert...dat er al eens even gekibbeld wordt...er passeerden hier reeds mensen die beroeps waren /zijn. Alsook mensen met een hart voor hun diensttijd...en anderen weer minder...Soms laaiden de woordenwisselingen al eens iets hoger op. Willen we eens even kijken naar de positieve zaken op dit topic. Ons artilleriekenteken en de verst vooruitgeschoven Hawk-eenheid zowel 62A als 43A en gezamenlijke opleidingsbasis Lombardsijde blijft bovenaan staan op het forum. Mensen van diverse lichtingen praten hier met elkaar. Of we het willen of niet...we hebben een verleden gemeen. Zoals Raf schreef namen we even de moeite om ons wapen wat op te rakelen en ontdekten we dingen die we in onze werkelijke diensttijd nauwelijks wisten...hier met dank aan "Expert". Verder laat ik mij niet het hoofd op hol brengen van hier en daar een enkeling met een tekst die blijkbaar eerst door een mixer ging. De bedoeling is gewoon om keet te schoppen. Gaan we door tot 100 of niet ?
Gr Willem

[radio-operateurke]

Zeker Willem, ik denk dat de belangstelling voor het toch revolutionaire Hawkwapen in de 60-er jaren bij iedereen op dit forum de motor was(is) die ons nu al min of meer een jaartje met elkaar laat omgaan voor ons computerscherm. Laat ons zo verderdoen en nadat de belangrijkste info reeds uitgewisseld is mindert inderdaad de frequentie van uitwisselen een beetje; 't is zoals in een relatie zou ik durven stellen, "de frequentie neemt af, maar de kwaliteit???????????????????"
Kameraadschappelijke groeten, Raf.

[Peetje Maurice]

Laat ons zo verderdoen en nadat de belangrijkste info reeds uitgewisseld is minderd inderdaad de frequentie van uitwisselen een beetje; 't is zoals in een relatie zou ik durven stellen, "de frequentie neemt af, maar de kwaliteit???????????????????"
Kameraadschappelijke groeten, Raf.

Ja, laat ons in alle vriendschap verder doen! Hopelijk komen we hier nog veel zaken aan bod, waarvan we weinig of niets weten of wisten. "Expert" heeft ons al heel wat geleerd! Hij is het die een wending in deze topic gebracht heeft, gewoonweg omdat hij als officier werkte, waarvoor dank dat een beroeps met zo'n klasse, zich op dit forum heeft gemeld.
Niettegenstaande eerder slechte herinneringen, zijn er ook goede! En zoals radiooperateurke schrijft, de ene dag is de andere niet. Op een slechte dag loopt een mens eerder met negatieve gedachten in zijn hoofd. Als een mens na een hektische dag op het werk terug thuis komt, kan het soms gebeuren dat men dan zijn frustraties gaat uitwerken op dit forum, dit zou niet mogen.
Dus beste Hawkvrienden, laat ons nog lang en gelukkig met elkaar kletsen over die legendarische tijden zoals toen in Lombardsijde, Essentho of Korbach!
Nog een aangenaam en een zonnig weekend aan alle Hawkkisten!

De Peet

[Peetje Maurice]

Ik woonde er 8 jaar,en heb er meer meegemaakt en gezien dan het me lief was.

Beste tine8878 als je schrijft dat je er veel hebt meegemaakt en gezien heeft dan dat het je lief was, dan veronderstel ik dat het leven ginder toch zo geen paradijs op aarde was of heb ik het verkeerd voor?

Voor ons miliciens, was dat een plicht, we wisten dat de dag eens kwam dat er zo'n groen kaartje zou komen waarop we ons moesten gaan aanmelden om op die welbepaalde dag het vaderland te gaan dienen. Ik had om heel eerlijk te zijn nog nooit van Essentho gehoord, laat staan van een zogenaamde "luchtdoelartillerie" en "luchtdoelartillerieschool". Ik kende niet eens een luchtdoelraket.
Die maanden dat ik er soldaatje "speelde" heb ik toch wel dingen bijgeleerd hoor! Het is dus helemaal niets voor niets geweest, ik heb er namelijk het geheim leren kennen hoe men goed de schoenen kon doen blinken, dat me nu nog altijd van pas komt. Ik had altijd mooie schoenen waarin men zich als het ware kon spiegelen, ik deed er van alles mee, zelfs haarlak kwam eraan te pas, en nylonpanty's, zo zie je maar dat het leger eigenlijk toch niet zo'n verloren tijd geweest is. En discipline, een woord dat ze nu niet meer kennen, heb ik daar ook geleerd. Er waren er bij die hun voeten veegden aan die discipline, met alle gevolgen vandien. En de kameraadschap en nog het gevoel hebben dat een andere om jou gaf, nee, een totaal verloren tijd zou ik het zo niet durven noemen. En mijn contacten met de beroeps zijn altijd goed geweest, ik heb met die mensen, zeker in Essentho nooit problemen gehad, dat was wel eventjes anders in Lombardsijde, daar hebben ze met mijn voeten gespeeld, jawel! Moest dit nu nog gebeuren ze zouden je helpen met psychologische begeleiding...

Mvg

De Peet

[Gast]

Hallo mannen en vrouwen, we deden allemaal onze legerdienst in een dreigend klimaat Oost-West, we leefden als jonge mannen én vrouwen in een tijd die blijkbaar (lees schijnbaar) niet meer dezelfde is als heden. Er werd ons destijds gevraagd (terecht verplicht) om het land te dienen, de NATO was immers het beschermingsschild om de vrede te bewaren tegen de landen van het Warschau-pact. We zijn er in geslaagd. Onze oudere generatie en zeker de achterkomende behoren tot de gelukkigen die hun hele leven tot nu in vrede en welvaart doorbrachten...de eersten sinds bijna een eeuw. Het wereldbeeld is intussen veranderd. Onze militairen worden nu ingezet her en der voor vredesmissie's, Afhanistan...enz...mensen die heden kozen voor het leger, zij verdienen ons respect, al was het maar omdat ze eigenlijk meer moeten vechten tegen onterechte kritiek van struisvogels dan tegen militie's die werkelijk de wereldvrede bedreigen. Daarom vond ik grotendeels mijn bescheiden bijdrage destijds niet zinloos...al besef ik dat nu pas tenvolle. Jullie hoeven er zeker niet mee eens te zijn, maar toch vraag ik even...denk er eens over na...en vooral...kraak me niet af zonder argumenten...ik...of hopelijk wij, ho(o)p(en) hier iets te leren over wat de toenmalige dienstplichtigen én beroeps heden ten dage denken. Het zou mooi zijn dat ook mensen die heden ten dage in het huidige systeem meedraaien hier eens hun zegje deden.
Gr Willem

[radio-operateurke]

Akkoord Willem, ik voelde het dreigende Oostblok helemaal niet zo bedreigend aan als dat velen het ons deden geloven. Ik zag het eerder als stoerdoenerij, (van beide blokken) om hun waanzinnige wapenwedloop te kunnen verantwoorden, waaraan tenslotte hele groepen machtshebbers dik aan verdiend hebben. Dit mijn mening over het verleden.
Wat betreft tweede deel van je betoog betreft, ben ik ook overtuigd dat de visie op het wereldgebeuren door de hedendaagse militairen en ook burgers vanuit een ander standpunt gezien wordt. Ik meen ook vanuit vele contacten met militairen, die ook missies in het buitenland hebben volbracht de motivatie eerder op het humanitaire is afgestemd, dan op ordehandhaving. Dit verdient inderdaad het nodige respect en waardering.
Met deze druk ik dan ook mijn persoonlijk respect uit voor het beleid die deze acties mogelijk maken en zeker ook voor deze die ze uitvoeren.
Gemeende 62A groeten aan allen. Raf.

[Peetje Maurice]

Nu dat die gebouwen dus allemaal leeg zijn of beter gezegd ze ingenomen zijn door allerlei mensen die geen dak boven hun hoofd hebben vraag ik me soms toch af wat men eigenlijk zinnens is te doen met die kazernes uit vervlogen tijden?
En hoe zit dat, wie is daar eigenaar van? Zijn die kazernes eigendom van Duitsland of van de Navo of van het Belgisch leger of heeft de Duitse Staat die gebouwen overgenomen?
Het is toch waanzinnig te moeten vaststellen dat die gebouwen waar we voor enkele maanden toch "thuis" waren er nu totaal verloederd bij liggen. En dan zeggen dat we er zoveel gezwoegd hebben om alles proper en netjes te houden...
Mvg
Der Peet

[Genieterke]

Wat betreft de gebouwen en gronden:
Kijk bij Vragen en Antwoorden Belgische Senaat
Klik hier

Het Genieterke

[Peetje Maurice]

De meest ongelukkige dagen waren voor mij de zondagen. Ik had- toen ik niet van dienst was op de site- het gevoel van enorme verveling. Telkens het er weekend werd had ik al schrik dat ik terug zou "lijden" op zondag. De kantiene was wel open zo rond de middag, velen zaten in de kantiene van 's middags tot ' s avonds, toen ze toen terug kwamen mocht je er gerust van uitgaan dat ze niet meer van deze wereld waren.
Natuurlijk zocht ik samen met enkele andere kameraden op zondag ook de kantiene op. Maar ik wist waar en wanneer ik moest stoppen. Jammer dat er voor de miliciens op zondag geen activiteiten ingelast werden. Waarom geen batterijcross op zondag in plaats van de vrijdagnamiddag?
De eerste keer ben ik twee maand van huis geweest, 8 weken, op die eenzame zondagen deed ik dan gewoonlijk de was én de plas. Gelukkig waren er niet zo veel van die zondagen, aangezien ik altijd probeerde om toch maar van dienst te zijn, of eventueel de dienst over te nemen van iemand anders, want de zondag duurde toch altijd zó lang...

De Peet

[Peetje Maurice]

Wat betreft de gebouwen en gronden:
Kijk bij Vragen en Antwoorden Belgische Senaat
Klik hier

Het Genieterke

Met dank aan 'Genieterke" voor de informatie, jammer genoeg heb ik niets kunnen vinden over de infrastructuur in Essentho of Korbach!

Der Peet

[Peetje Maurice]

Beste vrienden

De legerdienst in Essentho en Korbach was voor sommigen een fantastische tijd, maar er waren wel dagen waarop men het eigenlijk niet meer zag zitten.

Daarom eens een vraagske, ik had het op zondagen toen ik niets te doen had enorm moeilijk.

Hoe vulden jullie de zondagen? Al kaartende (heb ik dikwijls gedaan) al schakende, (mij aangeleerd door onze goede vriend aalmoezenier Johan,) al lezende, al denkende of als zuipende? Of misschien deden jullie ook zoals ik, de was en de plas doen en de strijk om toch maar op zondag iets fatsoenlijks te doen...

Mvg

Der Peet

[kd29]

Hallo die van den 62A,


Onlangs op Seniorennet beland, lees met veel interesse verhalen over den HAWK
Was sm bij 43a Bravo
Bij zoektocht naar mijn fotos nog het volgende gevonden >>> misschien interessant voor jullie

By the way nog een kleine anektdode

Wij moesten op een gegeven moment van uit Brakel een aanval doen op 62A met een paar man in putke winter 77-78
Wij hadden in blauwe overall aan >>> op het witte winterlanschap zagen jullie ons van ver komen >>> resultaat gevangen genomen geweest op één van jullie sites , weet niet meer dewelke >>> lag in een vlak landschap
Daar kreeg ik order van de evaluatie officier om te ontsnappen, wat ik dus ook deed
Een ganse nest 62A ers naar mij aan't zoeken op de site

Heeft er iemand van jullie nog weet van dit verhaal

Tot nog is Greetz ....Fco-ke 43A Bravo