Hilarische feestdagen
-
Gast
Ha ja Tillie, ik vergeef je je fouten, als je er gemaakt hebt tenminte? 
Kan je om het even wat vertellen over Sinterklaas of bouw je een sinterklaasbeeld op uit ingrediënten uit de christelijke en/of de Germaanse traditie?
Wat met de Oud-Germaanse ingrediënten en rituelen, die je verwijzen naar Wodan?
Komt sinterklaas uit de hemel, van Spanje of uit Turkije? Wat vertel je aan kinderen en waarom vertel je het op die wijze? Gebruik je het onderscheid tussen de legenden over Nicolaas en de geschiedkundige feiten als aanzet om na te denken over de zin en betekenis van geloofstaal (legenden zijn uitdrukkingswijzen die behoren tot 'geloofstaal')?
Vele Sinterklazen: één echte en vele helpers of is hij overal tegelijk? Of zeg je: echte Sinterklazen zijn Sinterklazen die in hun hart willen zijn zoals Sinterklaas?
De situering van het feest tegen het aanschijn van de midwinter zonnewende laat het spel toe van licht en duisternis, van warmte en koude. Het is tegelijkertijd op symbolische wijze de uitdrukking van wat als positief en negatief, als levengevend of dodend ervaren wordt. Sinterklaastochten, fakkeltochten, Sinte Mettenvuren, liederen over de duisternis en het licht van de man, het gezellig samenzijn in huiselijke kring bij de open haard enz. zijn allen uitdrukking (soms eeuwenoud) van het levend houden van het lichtende in het bestaan, van het verdrijven van het kwaad en de eigen angsten, van uitdrukking van hoop in een gezamenlijke weerbaarheid tegen de bedreiging van het leven door de duisternis en de koude.
Het is de uitdrukking van: zich kunnen neerleggen, het laten rusten, het uit handen geven en uitzien naar wat komt, naar wat (op) mij toekomt. Het is ook in actie rechtkomen en de toekomst (dankbaar) aanvatten.
Het symboliseert verder datgene wat op onbewuste wijze bij de mens leeft (wat een sluimerend bestaan leidt) en wat daaruit meer bewust naar voor treedt. Dus ook datgene wat de mens bewust of onbewust al dan niet (ge)weten wil (hebben). Ook hier komt de spanning tussen dood en leven (voor altijd inslapen of (n)ooit weer opstaan) naar voor.
Zo leggen de kinderen zich op de vooravond van Sinterklaas ongerust neer in wat bange tegelijk hoopvol verlangen naar wat de toekomst (de Sint) brengen zal. Door het venster reikhalzend uitkijkend naar een beweging in de nacht die reeds een hoopvol teken is naar wat de ochtend (hopelijk) brengen zal. De uitdrukking van hun wensen in de vorm van een brief is tegelijkertijd een zich bewust worden van de eigen noden en behoeften en zicht krijgen op wat hun ware verlangen zijn. De ochtend wordt meestal (te) vroeg aangevat. Met het gekregene gaat men onmiddellijk aan de slag. Gaven worden opgaven, het geworpene wordt een ontwerp.
Kan je om het even wat vertellen over Sinterklaas of bouw je een sinterklaasbeeld op uit ingrediënten uit de christelijke en/of de Germaanse traditie?
Wat met de Oud-Germaanse ingrediënten en rituelen, die je verwijzen naar Wodan?
Komt sinterklaas uit de hemel, van Spanje of uit Turkije? Wat vertel je aan kinderen en waarom vertel je het op die wijze? Gebruik je het onderscheid tussen de legenden over Nicolaas en de geschiedkundige feiten als aanzet om na te denken over de zin en betekenis van geloofstaal (legenden zijn uitdrukkingswijzen die behoren tot 'geloofstaal')?
Vele Sinterklazen: één echte en vele helpers of is hij overal tegelijk? Of zeg je: echte Sinterklazen zijn Sinterklazen die in hun hart willen zijn zoals Sinterklaas?
De situering van het feest tegen het aanschijn van de midwinter zonnewende laat het spel toe van licht en duisternis, van warmte en koude. Het is tegelijkertijd op symbolische wijze de uitdrukking van wat als positief en negatief, als levengevend of dodend ervaren wordt. Sinterklaastochten, fakkeltochten, Sinte Mettenvuren, liederen over de duisternis en het licht van de man, het gezellig samenzijn in huiselijke kring bij de open haard enz. zijn allen uitdrukking (soms eeuwenoud) van het levend houden van het lichtende in het bestaan, van het verdrijven van het kwaad en de eigen angsten, van uitdrukking van hoop in een gezamenlijke weerbaarheid tegen de bedreiging van het leven door de duisternis en de koude.
Het is de uitdrukking van: zich kunnen neerleggen, het laten rusten, het uit handen geven en uitzien naar wat komt, naar wat (op) mij toekomt. Het is ook in actie rechtkomen en de toekomst (dankbaar) aanvatten.
Het symboliseert verder datgene wat op onbewuste wijze bij de mens leeft (wat een sluimerend bestaan leidt) en wat daaruit meer bewust naar voor treedt. Dus ook datgene wat de mens bewust of onbewust al dan niet (ge)weten wil (hebben). Ook hier komt de spanning tussen dood en leven (voor altijd inslapen of (n)ooit weer opstaan) naar voor.
Zo leggen de kinderen zich op de vooravond van Sinterklaas ongerust neer in wat bange tegelijk hoopvol verlangen naar wat de toekomst (de Sint) brengen zal. Door het venster reikhalzend uitkijkend naar een beweging in de nacht die reeds een hoopvol teken is naar wat de ochtend (hopelijk) brengen zal. De uitdrukking van hun wensen in de vorm van een brief is tegelijkertijd een zich bewust worden van de eigen noden en behoeften en zicht krijgen op wat hun ware verlangen zijn. De ochtend wordt meestal (te) vroeg aangevat. Met het gekregene gaat men onmiddellijk aan de slag. Gaven worden opgaven, het geworpene wordt een ontwerp.
-
Gast
De betekenis van al die namen rond het persoontje Niklaas heb ik eens opgezocht. Elementen die we sterk in de Sinterklaasgebruiken terugvinden.
Stoomboot: Volgens een legende redde Sint Nicolaas in nood verkerende zeelieden zo werd hij naast beschermheer van zeelieden ook patroon van kooplieden en reizigers.
Spanje: Het heiligdom van Sint Nicolaas werd vanuit Myra in Turkije naar Bari in Italië verplaatst. Dat deel van Italië was vroeger Spaans gebied. Zeelieden uit onze streken die handel dreven in het Middellands zeegebied brachten dus verhalen van Nicolaas uit Spanje mee. Daarnaast brachten zij ook meer exotische producten mee waaronder de sinaasappel en de amandelnoten waarvan de marsepein wordt gemaakt.
Schimmel: De achtpotige witte schimmel Sleipnir van de Germaanse god Wodan die door de lucht kon reizen werd verbonden met de Nicolaaslegenden.
Sindsdien is het Sinterklaas die met zwarte Piet over de daken rijdt en snoep en geschenken door de schoorsteen gooit. Onder invloed van de druk bekeken TV1 reeks 'Dag Sinterklaasje' van Bart Peeters kreeg het paard een nieuwe naam in Vlaanderen nl. "Slechtweervandaag".
De ezel van Sinterklaas: De ezel is een lastdier van de armen, de kleine boeren. Een ezel draagt dus de lasten van de armen. De h. Nicolaas kwam op voor de arme mensen van zijn streek, hij droeg dus, zoals een ezel, de lasten van de armen en nu draagt de ezel de pakjes voor de kinderen.
Mijter: waarschijnlijk een 'verbastering' van een Frygische muts (een oosterse, godsdienstige hoofdbedekking), onder meer gedragen door bisschoppen. Nu vast ereornaat van een bisschop.
Staf: symbool van de herdersstaf en kerkelijke macht . De krul van de staf is eigenlijk een jonge frisse twijg en verwijst naar het bijbelse beeld van Jesaja: aan een oude stronk zal een nieuwe twijg ontspruiten. Een nieuwe toekomst, nieuw leven kondigt zich aan.
'Goedheiligman': Een verbastering van "goet-hylik man" (= "goed-huwelijks man"), Wodan was niet alleen de god van de natuurlijke vruchtbaarheid maar ook van de menselijke. Heel wat gebruiken zoals het geven van koeken, de roede van zwarte Piet enz. hebben te maken met oude vruchtbaarheid gebruiken en gewoonten. Ook vanuit christelijke invalshoek mag Nicolaas een huwelijksmakelaar genoemd worden. De legende van de drie meisjes zonder bruidschat is daar getuige van. Vandaar dat Nicolaas ook patroonheilige van de jeugd en de jonggehuwden is geworden.
Zwarte Piet: Mogelijk komt zijn figuur van de begeleider van Wodan namelijk de god Oel die de zaden strooit en de zak vasthoudt waar de maan in gaat slapen volgens de Germaanse mythologie. Ook de god Norwi komt in aanmerking. Vroeger was Zwarte Piet eigenlijk de duivelse tegenpool van Sint en boeman voor kleine kinderen, tegenwoordig Sint’ s onmisbare rechterhand, zwart geworden door al dat geklauter in schoorstenen. Er is ook een Nicolaaslegende waarbij Nicolaas een jonge zwarte slaaf vrijkoopt. Die zich vrijwillig in dienst stelt van de Sint. Al deze mythologieën en legenden komen samen in onze Zwarte Piet
Roe: Berkentakken, jonge twijgen die de levenskracht en vruchtbaarheid symboliseren. Meisjes werden vroeger door jongens met de twijgen aangeraakt om hen tot vruchtbaarheid uit te nodigen. Later toen deze gebruiken verdwenen waren herkende men de roede niet langer als een vruchtbaarheidssymbool maar werd er een strafinstrument in herkend waarmee men de kinderen dreigde zoals in het liedje 'wie zoet is krijgt lekkers, wie stout is de roe'.
Schoorsteen: Vroeger een rookgat in een hut, verbinding tussen de 'mensenwereld' en de 'bovenwereld' waar geesten en goden wonen.. Mensen offerden vruchten van het veld (raap, biet, wortel, appelen...) in de hoop op een rijke oogst volgend jaar. Die rijke oogst werd geschonken door Wodan die levenszaden uitstrooide.
Stoomboot: Volgens een legende redde Sint Nicolaas in nood verkerende zeelieden zo werd hij naast beschermheer van zeelieden ook patroon van kooplieden en reizigers.
Spanje: Het heiligdom van Sint Nicolaas werd vanuit Myra in Turkije naar Bari in Italië verplaatst. Dat deel van Italië was vroeger Spaans gebied. Zeelieden uit onze streken die handel dreven in het Middellands zeegebied brachten dus verhalen van Nicolaas uit Spanje mee. Daarnaast brachten zij ook meer exotische producten mee waaronder de sinaasappel en de amandelnoten waarvan de marsepein wordt gemaakt.
Schimmel: De achtpotige witte schimmel Sleipnir van de Germaanse god Wodan die door de lucht kon reizen werd verbonden met de Nicolaaslegenden.
Sindsdien is het Sinterklaas die met zwarte Piet over de daken rijdt en snoep en geschenken door de schoorsteen gooit. Onder invloed van de druk bekeken TV1 reeks 'Dag Sinterklaasje' van Bart Peeters kreeg het paard een nieuwe naam in Vlaanderen nl. "Slechtweervandaag".
De ezel van Sinterklaas: De ezel is een lastdier van de armen, de kleine boeren. Een ezel draagt dus de lasten van de armen. De h. Nicolaas kwam op voor de arme mensen van zijn streek, hij droeg dus, zoals een ezel, de lasten van de armen en nu draagt de ezel de pakjes voor de kinderen.
Mijter: waarschijnlijk een 'verbastering' van een Frygische muts (een oosterse, godsdienstige hoofdbedekking), onder meer gedragen door bisschoppen. Nu vast ereornaat van een bisschop.
Staf: symbool van de herdersstaf en kerkelijke macht . De krul van de staf is eigenlijk een jonge frisse twijg en verwijst naar het bijbelse beeld van Jesaja: aan een oude stronk zal een nieuwe twijg ontspruiten. Een nieuwe toekomst, nieuw leven kondigt zich aan.
'Goedheiligman': Een verbastering van "goet-hylik man" (= "goed-huwelijks man"), Wodan was niet alleen de god van de natuurlijke vruchtbaarheid maar ook van de menselijke. Heel wat gebruiken zoals het geven van koeken, de roede van zwarte Piet enz. hebben te maken met oude vruchtbaarheid gebruiken en gewoonten. Ook vanuit christelijke invalshoek mag Nicolaas een huwelijksmakelaar genoemd worden. De legende van de drie meisjes zonder bruidschat is daar getuige van. Vandaar dat Nicolaas ook patroonheilige van de jeugd en de jonggehuwden is geworden.
Zwarte Piet: Mogelijk komt zijn figuur van de begeleider van Wodan namelijk de god Oel die de zaden strooit en de zak vasthoudt waar de maan in gaat slapen volgens de Germaanse mythologie. Ook de god Norwi komt in aanmerking. Vroeger was Zwarte Piet eigenlijk de duivelse tegenpool van Sint en boeman voor kleine kinderen, tegenwoordig Sint’ s onmisbare rechterhand, zwart geworden door al dat geklauter in schoorstenen. Er is ook een Nicolaaslegende waarbij Nicolaas een jonge zwarte slaaf vrijkoopt. Die zich vrijwillig in dienst stelt van de Sint. Al deze mythologieën en legenden komen samen in onze Zwarte Piet
Roe: Berkentakken, jonge twijgen die de levenskracht en vruchtbaarheid symboliseren. Meisjes werden vroeger door jongens met de twijgen aangeraakt om hen tot vruchtbaarheid uit te nodigen. Later toen deze gebruiken verdwenen waren herkende men de roede niet langer als een vruchtbaarheidssymbool maar werd er een strafinstrument in herkend waarmee men de kinderen dreigde zoals in het liedje 'wie zoet is krijgt lekkers, wie stout is de roe'.
Schoorsteen: Vroeger een rookgat in een hut, verbinding tussen de 'mensenwereld' en de 'bovenwereld' waar geesten en goden wonen.. Mensen offerden vruchten van het veld (raap, biet, wortel, appelen...) in de hoop op een rijke oogst volgend jaar. Die rijke oogst werd geschonken door Wodan die levenszaden uitstrooide.
-
telloorlekker - Lid geworden op: 26 nov 2002, 17:46
Die Maaslandse spraakweterval houdt maar niet op met over "docter Grijzenbaard" en aanhang stof te doen opwaaien.
Zou ze ook fan zijn van ene Smurfenvereerder ? Die spuide er nog wel liedjes over... of zou zij de elfenkoninging genegen zijn omtrent haar volkje de kabouters ? In deze tijd van spoken en trollen zou ze ook nog iets van kobolten en bokkerijders kunnen tijden. Of voor hen die "willen ter kap'ren varen"... dat moeten mannen met baarden zijn...
Zou ze ook fan zijn van ene Smurfenvereerder ? Die spuide er nog wel liedjes over... of zou zij de elfenkoninging genegen zijn omtrent haar volkje de kabouters ? In deze tijd van spoken en trollen zou ze ook nog iets van kobolten en bokkerijders kunnen tijden. Of voor hen die "willen ter kap'ren varen"... dat moeten mannen met baarden zijn...
-
Gast
Sinterklaasje, ik zet mijn schoentje klaar. Heeft er al iemand de betekenis van menig snoepgoed achterhaalt? Wel wel, TLL toch, nog even en je mag je schoenmaat nr. 49 zetten voor de schouw!
Trol of kabouter, een sneeuwman en een eskimo in chocolade: zijn minder sterke verwijzingen naar Sinterklaas, het zijn heel algemene verwijzingen naar de winter.
Speculaaspoppen: Ook wel 'Vrijers' genoemd, kreeg je er één, dan had je een aanbidder. Mannen gaven aan vrouwen en omgekeerd een koek met als afbeelding een man of een vrouw, waarbij ze als het ware tot elkaar zegden: 'je bent als om in te bijten' waarmee ze dus hun liefde voor elkaar uiten. In sommige koeken werd ook de vruchtbaarheidsgodin Freya, vrouw van Wodan afgebeeld. De man vrouw figuren vind je vandaag nog weinig terug in het reguliere snoepgoed, maar in de betere speculaaszaken zeker nog wel. Soms werden ook koeken in hartvorm aan elkaar gegeven. Omdat Nicolaas er volgens de bekende legenden voor zorgde dat de meisjes door het krijgen van de bruidschat aan een man geraakten werd hij patroonheilige van de jong verliefden.
Varken in marsepein: Marsepein is van amandelnoten gemaakt en verwijst dus ook naar de vruchtbare levenszaden en de vruchten. Maar vooral het marsepeinen varken is naast chocolade en speculaas het Sinterklaas snoepgoed bij uitstek. Het varken speelt in die symboliek een belangrijke rol. Het is het zinnebeeld van de lente en de zonneschijn waar men in deze midwintertijd naar uitkijkt. Een varken in de winter houden, was voor de mensen in onze streken heel belangrijk om de winter goed door te komen. Een varken leeft van restafval en was goedkoop om te houden. Als de mensen door de voedselvoorraad heen waren konden ze door het varken gezond en wel de winter doorkomen. De varkens(koppen) van marsepein doen denken aan geluksvarkens die men aan de god Freyr offerde. Wij kennen natuurlijk ook ons spaarvarken, als dat vol is brengt het geluk. In Duitsland zeggen ze als ze geluk hebben 'schwein haben' schwein is zwijn of varken, geluk hebben dus. Maar geef eens een marsepein varkentje aan een Moslim?
Chocoladen katten: ze zijn in vruchtbaarheidculturen aanbeden dieren omwille van het sterke vruchtbaarheid. Niet alleen bij de Germanen maar ook bij de Egyptenaren. Ze verwijzen dus weer naar Wodan, de god van de vruchtbaarheid en de levenszaden.
Vruchten, groeten en wortelen in marsepein: De groenten rapen, wortelen in marsepein verwijzen naar de offergebruiken van de Germanen. Zij offerden deze aan de God Wodan in de hoop vruchtbare zaden als geschenken terug te krijgen. Kinderen leggen wortelen en bieten in de schoen voor het paard van de Sint, de schimmel van de god Wodan, die voor levenszaden zorgt.
Chocolademunten: Eén van de bekendste legenden over Nicolaas vertelt dat hij 's nachts stiekem beurzen met goudstukken naar binnen gooide bij een arme man. Dit om te voorkomen dat hij zijn dochters de prostitutie in moest sturen om aan geld te komen voor een goede bruidsschat.
Onze-lieve-vrouwtjes: Wellicht zijn ook de zoete onze-lieve-vrouwtjes een eerder verwijzing naar de godin Freya de gemalin van Wodan. Later werd in de plaats daarvan het een christelijke betekenis gegeven en werd Maria, de moeder van Jezus, ook wel Onze Lieve Vrouw genoemd, in de plaats gezet.
Het strooien van noten en snoepgoed: Een teken van vrijgevigheid en gulheid. Verwijst naar het strooien van de levenszaden door Wodan en Oel. Ook weer te verbinden met de legende van de drie huwbare meisjes waar Nicolaas met geld strooit. Het zegt ook dat het leven gratis is, gegeven voor iedereen. Als een gave van God.
Sinaasappelen, mandarijnen en clementines: de Vlaamse en Nederlandse zeelieden die uit het Middellandse zeegebied kwamen brachten extra fruit mee naar onze streken. In december zijn sinaasappelen op hun best. Die zeelieden brachten dus naast de verhalen en legenden over Sinterklaas ook sinaasappelen uit Italië en Spanje mee. Ze zijn uit het Sinterklaasfeest niet weg te denken.
Chocoladeletters en letters van banket: Wodan was naast de god van het leven ook de god van het woord, de taal, het schrift. Met name de Germaanse runetekens. Germaanse kinderen kregen een runeteken cadeau bij hun geboorte, een teken van geluk. Ook deze traditie wordt gezien als voorloper van de chocoladeletter en de kleine of grote letterkoekjes. Door het eten van deze koekjes werd men deelachtig aan de goddelijke wijsheid. Ook te verbinden met het evangelieboek van Sinterklaas: Johannes 1.1: ‘In den beginne was het woord en het woord was bij God en het woord was God. Goddelijke wijsheid, gegeven aan mensen.’
Trol of kabouter, een sneeuwman en een eskimo in chocolade: zijn minder sterke verwijzingen naar Sinterklaas, het zijn heel algemene verwijzingen naar de winter.
Speculaaspoppen: Ook wel 'Vrijers' genoemd, kreeg je er één, dan had je een aanbidder. Mannen gaven aan vrouwen en omgekeerd een koek met als afbeelding een man of een vrouw, waarbij ze als het ware tot elkaar zegden: 'je bent als om in te bijten' waarmee ze dus hun liefde voor elkaar uiten. In sommige koeken werd ook de vruchtbaarheidsgodin Freya, vrouw van Wodan afgebeeld. De man vrouw figuren vind je vandaag nog weinig terug in het reguliere snoepgoed, maar in de betere speculaaszaken zeker nog wel. Soms werden ook koeken in hartvorm aan elkaar gegeven. Omdat Nicolaas er volgens de bekende legenden voor zorgde dat de meisjes door het krijgen van de bruidschat aan een man geraakten werd hij patroonheilige van de jong verliefden.
Varken in marsepein: Marsepein is van amandelnoten gemaakt en verwijst dus ook naar de vruchtbare levenszaden en de vruchten. Maar vooral het marsepeinen varken is naast chocolade en speculaas het Sinterklaas snoepgoed bij uitstek. Het varken speelt in die symboliek een belangrijke rol. Het is het zinnebeeld van de lente en de zonneschijn waar men in deze midwintertijd naar uitkijkt. Een varken in de winter houden, was voor de mensen in onze streken heel belangrijk om de winter goed door te komen. Een varken leeft van restafval en was goedkoop om te houden. Als de mensen door de voedselvoorraad heen waren konden ze door het varken gezond en wel de winter doorkomen. De varkens(koppen) van marsepein doen denken aan geluksvarkens die men aan de god Freyr offerde. Wij kennen natuurlijk ook ons spaarvarken, als dat vol is brengt het geluk. In Duitsland zeggen ze als ze geluk hebben 'schwein haben' schwein is zwijn of varken, geluk hebben dus. Maar geef eens een marsepein varkentje aan een Moslim?
Chocoladen katten: ze zijn in vruchtbaarheidculturen aanbeden dieren omwille van het sterke vruchtbaarheid. Niet alleen bij de Germanen maar ook bij de Egyptenaren. Ze verwijzen dus weer naar Wodan, de god van de vruchtbaarheid en de levenszaden.
Vruchten, groeten en wortelen in marsepein: De groenten rapen, wortelen in marsepein verwijzen naar de offergebruiken van de Germanen. Zij offerden deze aan de God Wodan in de hoop vruchtbare zaden als geschenken terug te krijgen. Kinderen leggen wortelen en bieten in de schoen voor het paard van de Sint, de schimmel van de god Wodan, die voor levenszaden zorgt.
Chocolademunten: Eén van de bekendste legenden over Nicolaas vertelt dat hij 's nachts stiekem beurzen met goudstukken naar binnen gooide bij een arme man. Dit om te voorkomen dat hij zijn dochters de prostitutie in moest sturen om aan geld te komen voor een goede bruidsschat.
Onze-lieve-vrouwtjes: Wellicht zijn ook de zoete onze-lieve-vrouwtjes een eerder verwijzing naar de godin Freya de gemalin van Wodan. Later werd in de plaats daarvan het een christelijke betekenis gegeven en werd Maria, de moeder van Jezus, ook wel Onze Lieve Vrouw genoemd, in de plaats gezet.
Het strooien van noten en snoepgoed: Een teken van vrijgevigheid en gulheid. Verwijst naar het strooien van de levenszaden door Wodan en Oel. Ook weer te verbinden met de legende van de drie huwbare meisjes waar Nicolaas met geld strooit. Het zegt ook dat het leven gratis is, gegeven voor iedereen. Als een gave van God.
Sinaasappelen, mandarijnen en clementines: de Vlaamse en Nederlandse zeelieden die uit het Middellandse zeegebied kwamen brachten extra fruit mee naar onze streken. In december zijn sinaasappelen op hun best. Die zeelieden brachten dus naast de verhalen en legenden over Sinterklaas ook sinaasappelen uit Italië en Spanje mee. Ze zijn uit het Sinterklaasfeest niet weg te denken.
Chocoladeletters en letters van banket: Wodan was naast de god van het leven ook de god van het woord, de taal, het schrift. Met name de Germaanse runetekens. Germaanse kinderen kregen een runeteken cadeau bij hun geboorte, een teken van geluk. Ook deze traditie wordt gezien als voorloper van de chocoladeletter en de kleine of grote letterkoekjes. Door het eten van deze koekjes werd men deelachtig aan de goddelijke wijsheid. Ook te verbinden met het evangelieboek van Sinterklaas: Johannes 1.1: ‘In den beginne was het woord en het woord was bij God en het woord was God. Goddelijke wijsheid, gegeven aan mensen.’
-
telloorlekker - Lid geworden op: 26 nov 2002, 17:46
Shoenmaat 49 ? Wel, wel... ik leef op "grote voet", dat wel maar een 49 doet , een vermoeden rijzen. De laatste dagen koester ik mij wel met "eau de Cologne", en daar zou die 49 ook naar kunnen verwijzen. Als ik het goed heb, noemt dat Kölsh Wasser nog "4911". Waarom die "11" eraf gelaten kan ik raden, ik ben geen "elf" eerder een trol, een kobolt. Maar dan ene met een buitenmaat. Kop en nek groter dan Kwezel, maar dat zal niet de aantijging zijn van die schoenmaat, vermoed ik.
Ik herinner mij wél, en toenertijd was die schoenmaat beduidend kleiner, dat, hoewel ik beiden gezet had slechts de teenholte werd gevuld met een klein snoepgoedje, iets van marsepein. Toen al moest die schoenmaat iets te groot geweest zijn om te vullen. Onze Sinterklaas was decenia vooruit met besparingen...
Toen allicht nog van katolieken huize, maar ettelijke jaren daarna met een ruk naar rechts bij de aanhang in de familie belandt. De ideeën, die bij ons op de verlanglijstjes stonden, lieten geen schuinmarcheerders toe destijds. Toen al waren mij Klaasaanhangers begaan met pijlen en bogen, katapulten en werptoestellen... Wij, als pubers, moesten ons toen nog verdedigen tegen allochtone legers die vanuit het noorden onze clubeigendommen belaagden, vandaar dat de sint ons mocht begiftigen met zelfgemaakt spul om ons te verdedigen tegen die Noor(d)mannen... 
Maar Klaas dacht daar anders over... hij beloonde onze semesterlange deugdzaamheid met devote kleurboekjes, prentenkabinetjes en "mens-erger-je-niet"-jes...
Mijn, voor 1/10e gevulde schoenmaat was er zo een, een mens-erger-je-niet-kado...
TLL
Ik herinner mij wél, en toenertijd was die schoenmaat beduidend kleiner, dat, hoewel ik beiden gezet had slechts de teenholte werd gevuld met een klein snoepgoedje, iets van marsepein. Toen al moest die schoenmaat iets te groot geweest zijn om te vullen. Onze Sinterklaas was decenia vooruit met besparingen...
Toen allicht nog van katolieken huize, maar ettelijke jaren daarna met een ruk naar rechts bij de aanhang in de familie belandt. De ideeën, die bij ons op de verlanglijstjes stonden, lieten geen schuinmarcheerders toe destijds. Toen al waren mij Klaasaanhangers begaan met pijlen en bogen, katapulten en werptoestellen... Wij, als pubers, moesten ons toen nog verdedigen tegen allochtone legers die vanuit het noorden onze clubeigendommen belaagden, vandaar dat de sint ons mocht begiftigen met zelfgemaakt spul om ons te verdedigen tegen die Noor(d)mannen... Maar Klaas dacht daar anders over... hij beloonde onze semesterlange deugdzaamheid met devote kleurboekjes, prentenkabinetjes en "mens-erger-je-niet"-jes...
Mijn, voor 1/10e gevulde schoenmaat was er zo een, een mens-erger-je-niet-kado...
TLL
-
zandmannetje - Lid geworden op: 02 feb 2003, 23:15
- Locatie: Het land met meer ministers dan inwoners
Ik heb hem gezien!
Laatst gewijzigd door zandmannetje op 03 dec 2004, 14:55, 1 keer totaal gewijzigd.
Zo, dat was het dan.
Heb nog een goed leven en we zien mekaar misschien weer in de hel.
Tot zolang dan zal zandmannetje jou wel in slaap lullen !
Heb nog een goed leven en we zien mekaar misschien weer in de hel.
Tot zolang dan zal zandmannetje jou wel in slaap lullen !
-
zandmannetje - Lid geworden op: 02 feb 2003, 23:15
- Locatie: Het land met meer ministers dan inwoners
Kwezelke,
In het verleden heb jij al fantastisch mooie poëzie geschreven. Staat inderdaad een trapje hoger dan mijn gewrochten.
Nu ben ik doende mijn kleinzoon te helpen met een gedichtje voor morgen, om naast zijn schoentje te leggen voor Sinterklaas, weet je wel…
Het begin heb ik reeds, misschien kan jij verder gaan? Als je ook dat begin wilt liquideren, doe dan maar, ben ik weeral een illusie armer!
Aan Sinterklaas, die oude dwaas (of misschien toch beter baas?)
___________________________
In de winter vreet uw paard hooi
ook de koeien, en hier en daar een ooi
ze hebben geen manieren en eten dus niet mooi
In de zomer slaan ze liever gras
In hun kas…
Is dat niet kras?
Bedankt op voorhand hé Kwezelke!
In het verleden heb jij al fantastisch mooie poëzie geschreven. Staat inderdaad een trapje hoger dan mijn gewrochten.
Nu ben ik doende mijn kleinzoon te helpen met een gedichtje voor morgen, om naast zijn schoentje te leggen voor Sinterklaas, weet je wel…
Het begin heb ik reeds, misschien kan jij verder gaan? Als je ook dat begin wilt liquideren, doe dan maar, ben ik weeral een illusie armer!
Aan Sinterklaas, die oude dwaas (of misschien toch beter baas?)
___________________________
In de winter vreet uw paard hooi
ook de koeien, en hier en daar een ooi
ze hebben geen manieren en eten dus niet mooi
In de zomer slaan ze liever gras
In hun kas…
Is dat niet kras?
Bedankt op voorhand hé Kwezelke!
Zo, dat was het dan.
Heb nog een goed leven en we zien mekaar misschien weer in de hel.
Tot zolang dan zal zandmannetje jou wel in slaap lullen !
Heb nog een goed leven en we zien mekaar misschien weer in de hel.
Tot zolang dan zal zandmannetje jou wel in slaap lullen !
-
Gast
Zandmannetje, met zo een boel
raak je geen doel.
Lieve Sinterklaas
Mijn opa, die vind je een oude dwaas
maar ja, die eet alleen maar kaas.
Mijn oma daarentegen, is een schat,
zij had graag een kleindochter gehad.
Ik wilde het liefst een boekje in mijn schoen,
dan word je zo blij als kapoen.
Er zijn veel opa’s
en veel soorten oma’s, eerlijk waar.
Doch zij zijn de leuksten bij elkaar.
Bij hen mag ik logeren
En krijg ik knuffels gelijk de beren.
Bij het volgde bezoek
schenk ik hun mijn nieuwe prentenboek.
Dag Sinterklaas, nog een dikke kus
want ik krijg weldra een nieuw zus.
raak je geen doel.
Lieve Sinterklaas
Mijn opa, die vind je een oude dwaas
maar ja, die eet alleen maar kaas.
Mijn oma daarentegen, is een schat,
zij had graag een kleindochter gehad.
Ik wilde het liefst een boekje in mijn schoen,
dan word je zo blij als kapoen.
Er zijn veel opa’s
en veel soorten oma’s, eerlijk waar.
Doch zij zijn de leuksten bij elkaar.
Bij hen mag ik logeren
En krijg ik knuffels gelijk de beren.
Bij het volgde bezoek
schenk ik hun mijn nieuwe prentenboek.
Dag Sinterklaas, nog een dikke kus
want ik krijg weldra een nieuw zus.
-
Gast
Aan de lieve Sinterklaas,
Fijn dat U weer in ons land bent!
Nu u terug hier bent, zou ik graag een bezoekje van u willen krijgen.
IK zet alvast uw druppeltje klaar om u te verwarmen en een wortel voor de ezel en zwarte piet krijgt zijn warme chocolademelk.
Lieve Sint, soms ben ik ook al eens stout geweest maar dat is te verwaarlozen. U bent immers de goede Heilige man, die stoute kinderen vergeeft wanneer ze iets uitgespookt hebben. Plechtig beloof ik op mijn communiezieltje om mijn leven te beteren, ik neem u als mijn groot voorbeeld.
Het afgelopen jaar heb ik veel nieuwe mensen leren kennen, waarmee ik veel plezier heb beleefd op dat grote onbekende forum dat ze hier in het land, ‘Het seniorennet’ noemen. Zou het mogelijk zijn, ook aan al deze brave en ook soms wat stouterikken ertussen, een kleinigheidje te willen brengen. Het hoeft niet veel te zijn, met weinig zijn we al tevreden.
Geluk kan men immers niet afdwingen, het mag een cadeaubon zijn voor sommigen, een nieuwe relatie of gewoon een goede gezondheid. U ziet, ik vraag niet zo heel veel voor mij, alleen ik zou zo graag een barbiepop willen, die heb ik in heel mijn leven nooit gekregen. De afdankertjes van mijn grote zus, die heb ik gekoesterd, ik heb vriendschap gegeven aan velen, ik zou bij wijze van schrijven, zelfs mijn eigen weggeven om iemand te helpen.
Mijn lieve Sinterbaas, als u deze kleine sobere brief leest, wees dan aub niet boos op mij want ik hou ontzettend veel van u en ik mis u.
Uw kleine Kwezel die verlangend naar uw komst uitziet.
Fijn dat U weer in ons land bent!
Nu u terug hier bent, zou ik graag een bezoekje van u willen krijgen.
IK zet alvast uw druppeltje klaar om u te verwarmen en een wortel voor de ezel en zwarte piet krijgt zijn warme chocolademelk.
Lieve Sint, soms ben ik ook al eens stout geweest maar dat is te verwaarlozen. U bent immers de goede Heilige man, die stoute kinderen vergeeft wanneer ze iets uitgespookt hebben. Plechtig beloof ik op mijn communiezieltje om mijn leven te beteren, ik neem u als mijn groot voorbeeld.
Het afgelopen jaar heb ik veel nieuwe mensen leren kennen, waarmee ik veel plezier heb beleefd op dat grote onbekende forum dat ze hier in het land, ‘Het seniorennet’ noemen. Zou het mogelijk zijn, ook aan al deze brave en ook soms wat stouterikken ertussen, een kleinigheidje te willen brengen. Het hoeft niet veel te zijn, met weinig zijn we al tevreden.
Geluk kan men immers niet afdwingen, het mag een cadeaubon zijn voor sommigen, een nieuwe relatie of gewoon een goede gezondheid. U ziet, ik vraag niet zo heel veel voor mij, alleen ik zou zo graag een barbiepop willen, die heb ik in heel mijn leven nooit gekregen. De afdankertjes van mijn grote zus, die heb ik gekoesterd, ik heb vriendschap gegeven aan velen, ik zou bij wijze van schrijven, zelfs mijn eigen weggeven om iemand te helpen.
Mijn lieve Sinterbaas, als u deze kleine sobere brief leest, wees dan aub niet boos op mij want ik hou ontzettend veel van u en ik mis u.
Uw kleine Kwezel die verlangend naar uw komst uitziet.
-
hermano - Lid geworden op: 17 mei 2004, 21:11
- Locatie: Aangespoelde
Awel Kwezel, dat ontroert mij nu echt, dat jij zo denkt aan al de anderen van seniorennet die ook iets mogen krijgen van de sint, van mij mag hij er gerust een paar overslaan, maar ja.
Ik hoop dat hij jou eindelijk die barbiepop komt brengen en als hij dan toch bezig is, ik wacht zelf al bijna 50 jaar op een elektrische trein en ik heb er nog altijd geen. Toen ik in het begin ging werken kwam mijn eerste wedde en mijn moeder vroeg wat ik daar nu ging mee doen, en toen ik zei dat ik die elektrische trein ging kopen die ik toch nooit had gekregen kon ze er niet eens mee lachen. Als het dan nog later ging over sinterklaas voor mijn kinderen en ik zei "een elektrische trein?" dan was het weer ambras.
Ondertussen ben ik wel over dat complex geraakt, ik ben geen machinist bij de NMBS geworden uit frustratie, dus die cadeaubon zegt mij nu wel iets, doe maar een bon voor een gastronomisch weekend en liefst in een goed etablissement en als het kan voor mijn vrouw ook een, want anders zit ik daar zo alleen.
Ik hoop dat hij jou eindelijk die barbiepop komt brengen en als hij dan toch bezig is, ik wacht zelf al bijna 50 jaar op een elektrische trein en ik heb er nog altijd geen. Toen ik in het begin ging werken kwam mijn eerste wedde en mijn moeder vroeg wat ik daar nu ging mee doen, en toen ik zei dat ik die elektrische trein ging kopen die ik toch nooit had gekregen kon ze er niet eens mee lachen. Als het dan nog later ging over sinterklaas voor mijn kinderen en ik zei "een elektrische trein?" dan was het weer ambras.
Ondertussen ben ik wel over dat complex geraakt, ik ben geen machinist bij de NMBS geworden uit frustratie, dus die cadeaubon zegt mij nu wel iets, doe maar een bon voor een gastronomisch weekend en liefst in een goed etablissement en als het kan voor mijn vrouw ook een, want anders zit ik daar zo alleen.
-
ED. - Lid geworden op: 16 okt 2003, 19:20
Lieve Kwezel,
Hierbij ook mijn oprechte dankbetuiging, omdat je aan ons denkt. Nog deze avond ga ik eens een telefoontje doen met de Sint om jou TWEE Barbiepoppen te brengen, goed geweten! Voor alle duidelijkheid: het mag toch een Ken zijn, nietwaar?
Mijn ervaringen van lang geleden met de Sinterklaas zijn Nihil.
Ik heb ,verdorie!, nooit iets van die heilige gast gekregen! Wél van zijn broer St.Maarten ( of Sintemetten zoals wij hem noemden)
Maar die zwarte Piet, daar heb ik eigenlijk nooit veel moeten van hebben. "Ik ga jou in de zak steken, gij revolutionair" zei die vent mij altijd. Telkens men mij, in mijn verdere leven, "in de zak had gezet" heb ik altijd teruggedacht aan die namaakneger die, vermoedelijk, mijn oudere zus was.
Ik heb hem echter goed liggen gehad en hem gezegd" makker, was die schoensmeer maar van uw (censuur van de webmaster?), ik geloof toch niet meer in uw sprookjes en, dat zilverpapier, daar beste vriend, kunt ge naar fluiten!"
Toch ga ik mijn schoen,maat 42, (ik ben maar een klein manneke) voor mijn centrale verwarming zetten. Wie weet?
Wat Hermano betreft, Als ge gene trein kaapt, zult ge er ook nooit ene hebben! Langs de andere kant zou kwezeltje wel eens een cadeaucheque kunnen vragen aan hare Sint. Dit voor de ganse Kolderbende om tezamen, volgende zomer eens goed te gaan eten! Het màg dan nog in Limburg zijn!!
Hierbij ook mijn oprechte dankbetuiging, omdat je aan ons denkt. Nog deze avond ga ik eens een telefoontje doen met de Sint om jou TWEE Barbiepoppen te brengen, goed geweten! Voor alle duidelijkheid: het mag toch een Ken zijn, nietwaar?
Mijn ervaringen van lang geleden met de Sinterklaas zijn Nihil.
Ik heb ,verdorie!, nooit iets van die heilige gast gekregen! Wél van zijn broer St.Maarten ( of Sintemetten zoals wij hem noemden)
Maar die zwarte Piet, daar heb ik eigenlijk nooit veel moeten van hebben. "Ik ga jou in de zak steken, gij revolutionair" zei die vent mij altijd. Telkens men mij, in mijn verdere leven, "in de zak had gezet" heb ik altijd teruggedacht aan die namaakneger die, vermoedelijk, mijn oudere zus was.
Ik heb hem echter goed liggen gehad en hem gezegd" makker, was die schoensmeer maar van uw (censuur van de webmaster?), ik geloof toch niet meer in uw sprookjes en, dat zilverpapier, daar beste vriend, kunt ge naar fluiten!"
Toch ga ik mijn schoen,maat 42, (ik ben maar een klein manneke) voor mijn centrale verwarming zetten. Wie weet?
Wat Hermano betreft, Als ge gene trein kaapt, zult ge er ook nooit ene hebben! Langs de andere kant zou kwezeltje wel eens een cadeaucheque kunnen vragen aan hare Sint. Dit voor de ganse Kolderbende om tezamen, volgende zomer eens goed te gaan eten! Het màg dan nog in Limburg zijn!!
-
telloorlekker - Lid geworden op: 26 nov 2002, 17:46
Eten ? Wie spreekt hier over eten ? Ik krijg er nu al buikloop van... die speculase Klaassen doen mijn faecaliën een ander kleurtje geven (en onder de lakens een ander geurtje )
Wel heren en dames kolderaars, ik heb lak aan die Klaas. Eerlijk, ikzelf zou ervoor kunnen doorgaan; maar met mijn pessimistische buien overleeft dat geen kleine... Ik zou alleen als zijn schaduw kunnen doorgaan...
Zoals ik al voordien liet merken, ik heb het niet hoog op met die schijnheilige... Jullie kado's... ik ook, maar deze waren geen lang leven beschoren. Ik kreeg alleen maar prularia die mijn broers en zusters tot een puinhoop herleidden. Maar dat let niet, ik gun het jullie...
Maar dat etentje staat me wel aan, én... het mag zelfs in Limburg zijn... "leegmondig" (voorlopig) mee eens !
TLL
)Wel heren en dames kolderaars, ik heb lak aan die Klaas. Eerlijk, ikzelf zou ervoor kunnen doorgaan; maar met mijn pessimistische buien overleeft dat geen kleine... Ik zou alleen als zijn schaduw kunnen doorgaan...
Zoals ik al voordien liet merken, ik heb het niet hoog op met die schijnheilige... Jullie kado's... ik ook, maar deze waren geen lang leven beschoren. Ik kreeg alleen maar prularia die mijn broers en zusters tot een puinhoop herleidden. Maar dat let niet, ik gun het jullie...
Maar dat etentje staat me wel aan, én... het mag zelfs in Limburg zijn... "leegmondig" (voorlopig) mee eens !
TLL
-
Gast
Deze nacht hoorde ik plots een tikkend geluid boven op het dak. Nu geloof ik niet meer in Sinterklaas en ook niet in spoken maar altijd rond deze datum moet ik heimelijk aan hem denken. Ieder jaar trouw, zet ik onder de schoorsteenmantel mijn schoentje in de hoop dat Pieterbaas mijn 39 niet voorbij rijdt. Heel de avond had de openhaard heerlijk gebrand en het vuur smeulde nog na. Af en toe kon ik het ploffen nog horen, zelfs tot onder de donsdeken en die trek ik zoals gewoonlijk heel hoog over mijn hoofd. Nu ben ik niet voor een kleintje vervaard maar als er op je dak rare geluiden beginnen te kronkelen, dan denk je toch aan iemand die in je huis wil zijn of … aan Sinterklaas. In gedachten werd ik dat kleine meisje van vroeger dat zo spannend kon wachten tot de goede Heilige man op de 6de december aan al je verlangen voldeed. De oudere kinderen mochten wat langer opblijven en de kleinsten moesten zoals altijd op tijd in het bedje. Ik behoorde eigenlijk in het midden, niet bij de groten en niet bij de kleinen. Mijn moeder zei dan: “ Ga maar mee slapen en als de allerkleinsten in slaap gesukkeld zijn, mag je opstaan”. Natuurlijk viel ik voor de broers en zussen in slaap, uren zong ik voor hun sinterklaasliedjes uit volle borst mee. Nu was ik grote zus die al heel veel meer kon dan de kleintjes. Plots werd ik dus wakker van harde geluiden die tot in de slaapkamer doordrongen. Aangezien we met twee meisjes per bed lagen en mijn oudste zus niet naast mij aanwezig was, ging ik haar zoeken. Zachtjes klom ik uit dat grote bed en ging op mijn blote voetjes naar de keuken op zoek wat dat gelach wel kon betekenen en waar mijn zus gebleven was. Daar mijn grote zus een heel pak ouder was dan ikzelf mocht zij natuurlijk de borden vullen en het karige speelgoed gereed zetten. Het is niet omdat we het niet zo breed hadden als de buren, dat we niks kregen. In ieder schoentje of bord lag een klein beetje snoepgoed. Mijn zus hoorde ik op iets raars lopen, ze had klompjes gekregen van de Sint. Mooie rode met een witte strik van voor en de muiltjes maakten met iedere stap dat ze deed, klipklapklop, iedere keer datzelfde geluid. Door een spleet langs de deur keek ik naar binnen en zag tot mijn verbazing enkele ooms en tantes zitten die in de buurt woonden. Wat kwamen die hier nog doen, dacht ik met een slaperig gezicht? Toen duwde ik de deur verder open en zag tot mijn grote verbazing dat ze allemaal speelgoed aan het leggen waren, voor iedereen iets en ik hoopte dat ik ook klompjes zou krijgen. Als je zus dat krijgt, dan wilde je dat ook zo graag hebben. De grote mensen verschrokken zich wel een hoedje toen ze mij zo ineens als een spook in de nacht zagen tevoorschijn komen. Mijn moeder riep nog, “Pas op, dat ze niet teveel ziet”! Ik wilde niet naar bed zonder mijn geschenk en ik dacht nog altijd aan die mooie muiltjes van mijn oudste zus. Iemand drukte mij toen een grote pop in mijn armen, dit was het geschenk dat voor mij bestemd was en ik nam mijn eigen pop die hermaakte kleedjes droeg. Die klompjes die heb ik nooit gekregen, ik dacht altijd van: De Sint die kan gedachten lezen, dit jaar zou ik zo graag een Barbiepop willen hebben. Waarom brengt hij dan telkens iets anders? Ik werd groter en ouder en ik zou een ganse winkel kunnen kopen maar dat is niet hetzelfde, het zou niet die verlangde zijn die ik ooit in gedachten heb. Jaren heb ik dan maar gespeeld met het speelgoed van mijn buurmeisje en toen ik deze week in een grootwarenhuis ergens kwam, nam ik een lieve kleine pop in mijn handen. Ik knuffelde ze eens en dacht aan vroeger en ik wou ze al meenemen voor mijn kleindochter maar zij is nog te klein voor dat dierbaar speelgoed dat ik zo begeerde. Ze is juist kersvers 1 jaar geworden en achter een paar jaar zou ik haar wensen willen lezen van haar lippen en ik hoop uit het diepst van mijn hart dat ze dezelfde keuze wil als ik.
Heilige man hier boven op ons dak, jij die alles in je grote boek opschrijft, jij die alles ziet, breng eventjes die ene wens van mij in vervulling. Morgenvroeg sta ik dan vlug op en ren als een bezetene naar mijn schoentje dat ik speciaal met een wortel heb gereedgezet. Maar bovenalles, glij niet uit want dan lig je in de openhaard.
Heilige man hier boven op ons dak, jij die alles in je grote boek opschrijft, jij die alles ziet, breng eventjes die ene wens van mij in vervulling. Morgenvroeg sta ik dan vlug op en ren als een bezetene naar mijn schoentje dat ik speciaal met een wortel heb gereedgezet. Maar bovenalles, glij niet uit want dan lig je in de openhaard.
-
mira
Mijn gedachten gingen ook even naar mijn kindertijd, zoals elk jaar trouwens met sinterklaas en blijkbaar ben ik niet de enige. Voor ons evenmin dure spullen maar het weinige dat we kregen leek de hemel op aarde. Eens komt de waarheid aan het licht omtrent die heilige man maar de herinneringen aan die paar jaren dat het duurde, toen we nog in hem geloofden, die koester ik. Toen die waarheid duidelijk werd.....
wel in feite kan ik me geen traumatische ervaring voor de geest halen; de uitdrukking "geshockeerd zijn" moet me als kind waarschijnlijk nog onbekend geweest zijn, tenminste in de zin zoals sommigen zich dat menen te herinneren.
In herinnering mij wel dat het de vooravond van 6 december altijd koud was, bitter koud. We zaten in de keuken rond de soezende leuvense kachel en onze wangetjes leken wel rode appeltjes; dat had je wel in de nabijheid van die gloeiende kolenkachels maar het zal toch ook wel van opwinding geweest zijn. Ja, ja, we zaten in grote spanning op de Sint te wachten, hij kwam zelf langs. Alleen was hij nooit, hij was steeds vergezeld van één van zijn knechten en ook van enkele andere mensen, politiekers of zo, of bestuursleden van de KWB, want zo'n voorname bezoeker verdient begeleiding.
Buiten was het altijd heel stil, er reden toen nog geen auto's door onze straat - laat staan in het hele dorp - enkel een wegstervend geklik af en toe deed vermoeden dat een toevallige voorbijganger zich ergens heen spoedde.
We waren natuurlijk heel benieuwd welke geschenkjes de Sint zou meebrengen; zou het voor grote broer een zak blinkende knikkers zijn ? voor de jongste een knuffelbeer ? voor mij de pop waar ik al zo lang van droomde ? Misschien ook een mandje met snoep ? Ha, de smaak van die mandarijntjes en die spekken en die spekuloos en....; dat was allemaal zoveel lekkerder dan hetgeen je bij de groentenboer en de kruidenier kon kopen.
Vader ging af en toe buiten kijken of het voorname gezelschap nog niet in aantocht was en wij mochten maar pas naar de woonkamer wanneer het zo ver was. De woonkamer bevond zich langs de straatkant en waarom wij dààr niet mochten wachten dat wisten we eigenlijk niet....
Plotseling werd er op de voordeur geklopt, Met snelkloppend hartje, knikkende knietjes en bevende handjes grepen mijn kleine broertje en ik de handen van moeder; grote broer met zijn vranke mond - van "laat hem maar komen" - die dook steevast onder de keukentafel, de flauwerik !
Ik zie het nog allemaal zo goed voor mij, de grote Sint, nog mooier dan op de prentjes. Die prentjes leken trouwens zo verschillend, maar dit was de enige echte Sint, dat zag je zo ! Achter hem, half weggedoken, stond Zwarte Piet, dat was maar goed ook want ik had niet veel vertrouwen in die vreemde man; hij was tot alles in staat, dat werd ons toch gezegd....
En die andere mensen waren ook vriendelijk hoor; ze vroegen aan onze ouders of alles goed ging met ons en zeiden dat ze maar eens naar het gemeentehuis moesten komen als ze iets nodig hadden en ook nog andere dingen waar we niets van begrepen....
De Sint opende een heel groot boek en begon te lezen en dan wisten we het zeker : dat was een heilige man, Hij wist alles van ons en van hetgeen we hadden uitgespookt; onze ouders zouden dat zeker niet verklapt hebben! Zwarte Piet grinnikte, die durfden we amper aankijken. We beloofden braaf te zijn het komende jaar en dan hoorden we eindelijk de langverwachte woorden : "lieve kindertjes, omdat jullie toch wel braaf zijn heb ik één en ander meegebracht". We kregen elk een mooi verpakt geschenk en, ja hoor, een mandje met lekkers was er ook nog bij. "Dank U wel Sinterklaas" zeiden we schuchter maar gemeend.
Moeder glimlachte tevreden en leek wel ontroerd en vader vroeg aan al die mensen of ze soms geen goesting hadden in een druppelke of zo.... Of ze dat wilden weet ik niet meer zo zeker. Wat ik me wel nog herinner is dat heerlijk gevoel en de overtuiging dat wij zeker en vast de gelukkigste mensen op aarde waren; dat kon ook niet anders in zo'n veilig en warm nest.
Nu ik eraan denk, de Sint vertrekt weldra opnieuw naar verre oorden en ik zou Hem eerst nog eens willen bedanken. Ik zou Hem ook nog willen zeggen dat ik in Hem geloof, vooral rond deze tijd van het jaar wanneer ik mij, heel even, dat kleine meisje voel.
wel in feite kan ik me geen traumatische ervaring voor de geest halen; de uitdrukking "geshockeerd zijn" moet me als kind waarschijnlijk nog onbekend geweest zijn, tenminste in de zin zoals sommigen zich dat menen te herinneren.
In herinnering mij wel dat het de vooravond van 6 december altijd koud was, bitter koud. We zaten in de keuken rond de soezende leuvense kachel en onze wangetjes leken wel rode appeltjes; dat had je wel in de nabijheid van die gloeiende kolenkachels maar het zal toch ook wel van opwinding geweest zijn. Ja, ja, we zaten in grote spanning op de Sint te wachten, hij kwam zelf langs. Alleen was hij nooit, hij was steeds vergezeld van één van zijn knechten en ook van enkele andere mensen, politiekers of zo, of bestuursleden van de KWB, want zo'n voorname bezoeker verdient begeleiding.
Buiten was het altijd heel stil, er reden toen nog geen auto's door onze straat - laat staan in het hele dorp - enkel een wegstervend geklik af en toe deed vermoeden dat een toevallige voorbijganger zich ergens heen spoedde.
We waren natuurlijk heel benieuwd welke geschenkjes de Sint zou meebrengen; zou het voor grote broer een zak blinkende knikkers zijn ? voor de jongste een knuffelbeer ? voor mij de pop waar ik al zo lang van droomde ? Misschien ook een mandje met snoep ? Ha, de smaak van die mandarijntjes en die spekken en die spekuloos en....; dat was allemaal zoveel lekkerder dan hetgeen je bij de groentenboer en de kruidenier kon kopen.
Vader ging af en toe buiten kijken of het voorname gezelschap nog niet in aantocht was en wij mochten maar pas naar de woonkamer wanneer het zo ver was. De woonkamer bevond zich langs de straatkant en waarom wij dààr niet mochten wachten dat wisten we eigenlijk niet....
Plotseling werd er op de voordeur geklopt, Met snelkloppend hartje, knikkende knietjes en bevende handjes grepen mijn kleine broertje en ik de handen van moeder; grote broer met zijn vranke mond - van "laat hem maar komen" - die dook steevast onder de keukentafel, de flauwerik !
Ik zie het nog allemaal zo goed voor mij, de grote Sint, nog mooier dan op de prentjes. Die prentjes leken trouwens zo verschillend, maar dit was de enige echte Sint, dat zag je zo ! Achter hem, half weggedoken, stond Zwarte Piet, dat was maar goed ook want ik had niet veel vertrouwen in die vreemde man; hij was tot alles in staat, dat werd ons toch gezegd....
En die andere mensen waren ook vriendelijk hoor; ze vroegen aan onze ouders of alles goed ging met ons en zeiden dat ze maar eens naar het gemeentehuis moesten komen als ze iets nodig hadden en ook nog andere dingen waar we niets van begrepen....
De Sint opende een heel groot boek en begon te lezen en dan wisten we het zeker : dat was een heilige man, Hij wist alles van ons en van hetgeen we hadden uitgespookt; onze ouders zouden dat zeker niet verklapt hebben! Zwarte Piet grinnikte, die durfden we amper aankijken. We beloofden braaf te zijn het komende jaar en dan hoorden we eindelijk de langverwachte woorden : "lieve kindertjes, omdat jullie toch wel braaf zijn heb ik één en ander meegebracht". We kregen elk een mooi verpakt geschenk en, ja hoor, een mandje met lekkers was er ook nog bij. "Dank U wel Sinterklaas" zeiden we schuchter maar gemeend.
Moeder glimlachte tevreden en leek wel ontroerd en vader vroeg aan al die mensen of ze soms geen goesting hadden in een druppelke of zo.... Of ze dat wilden weet ik niet meer zo zeker. Wat ik me wel nog herinner is dat heerlijk gevoel en de overtuiging dat wij zeker en vast de gelukkigste mensen op aarde waren; dat kon ook niet anders in zo'n veilig en warm nest.
Nu ik eraan denk, de Sint vertrekt weldra opnieuw naar verre oorden en ik zou Hem eerst nog eens willen bedanken. Ik zou Hem ook nog willen zeggen dat ik in Hem geloof, vooral rond deze tijd van het jaar wanneer ik mij, heel even, dat kleine meisje voel.