Hilarische feestdagen
-
hermano - Lid geworden op: 17 mei 2004, 21:11
- Locatie: Aangespoelde
Vrijdag 03 december om 14u30 post ik hier iets om Kwezel te bedanken omdat ze zo begaan is met de rest van het forum en toevallig heb ik het over een elektrische trein die ik nooit heb gekregen van sinterklaas, en ik zeg er uitdrukkelijk bij dat ik akkoord ging met die cadeaubon (voor een gastronomisch weekend of zo?).
Ik weet bovendien al veel jaren dat sinterklaas eigenlijk niet bestaat en dat het een uitvinding is om de kindjes braaf te houden, dat het speelgoed eigenlijk door de ouders werd gekocht en het grootste probleem was dat ik dat niet eens mocht vertellen tegen al die anderen in de klas die nog wel geloofden. Ik heb dat nog 4 jaar volgehouden, maar toen in het derde leerjaar was ik het wel beu.
Daar is nu toch niets mis mee? Heb ik nu iets miszegd? Heb ik nu sinterklaas of één of meer van zijn Pieten daarmee beledigd? En toch ... iemand leest hier blijkbaar mee voor wie dit niet bedoeld was. Ik heb de lijst van de geregistreerden helemaal overlopen om te zien wie die verrader was die mij er heeft bijgelapt bij sinterklaas maar ik vind hem niet, het kan eigenlijk gelijk wie zijn, zelfs één van jullie die nu meeleest en in zijn of haar vuistje zit te lachen.
Het was gisteren mijn verjaardag en ik bedank allen die mij daar nog aan herinnerden, de beste kwam per mail van een kameraad die mij liet weten dat je 55 nog gerust kon omdraaien, maar dat ik nu blij mag zijn met mijn 56 dat het nog niet omgedraaid is. Dit maar terloops, de kinderen kwamen naar huis, ik moest dus nog enkele keren de baan op en vandaag trouwens ook. In het Pajottenland is het normaal zo dat er in het weekend nauwelijks treinen rijden maar van vrijdag na 14u30 kan ik niet buitenkomen of ik sta voor een bareel en ik sta te wachten tot er een trein passeert. Ondertussen heb ik al 6 treinen zien passeren, allemaal elektrische tussen haakjes, en ik kan ze nu eigenlijk niet meer zien. Sinterklaas, ik zal niet meer zagen over die trein die ik nooit heb gekregen, als ik ooit een kleinzoon heb dan koop ik hem direct een elektrische trein, maar stop met mij voor die barelen te zetten en breng mijn cadeaubon waar ik nog recht op heb, want je denkt toch niet dat ik content ben met dat ene paar warme sokken zeker, dat was voor mijn verjaardag en ik wil dit jaar voor de eerste keer ook eens een sinterklaas krijgen.
Ik weet bovendien al veel jaren dat sinterklaas eigenlijk niet bestaat en dat het een uitvinding is om de kindjes braaf te houden, dat het speelgoed eigenlijk door de ouders werd gekocht en het grootste probleem was dat ik dat niet eens mocht vertellen tegen al die anderen in de klas die nog wel geloofden. Ik heb dat nog 4 jaar volgehouden, maar toen in het derde leerjaar was ik het wel beu.
Daar is nu toch niets mis mee? Heb ik nu iets miszegd? Heb ik nu sinterklaas of één of meer van zijn Pieten daarmee beledigd? En toch ... iemand leest hier blijkbaar mee voor wie dit niet bedoeld was. Ik heb de lijst van de geregistreerden helemaal overlopen om te zien wie die verrader was die mij er heeft bijgelapt bij sinterklaas maar ik vind hem niet, het kan eigenlijk gelijk wie zijn, zelfs één van jullie die nu meeleest en in zijn of haar vuistje zit te lachen.
Het was gisteren mijn verjaardag en ik bedank allen die mij daar nog aan herinnerden, de beste kwam per mail van een kameraad die mij liet weten dat je 55 nog gerust kon omdraaien, maar dat ik nu blij mag zijn met mijn 56 dat het nog niet omgedraaid is. Dit maar terloops, de kinderen kwamen naar huis, ik moest dus nog enkele keren de baan op en vandaag trouwens ook. In het Pajottenland is het normaal zo dat er in het weekend nauwelijks treinen rijden maar van vrijdag na 14u30 kan ik niet buitenkomen of ik sta voor een bareel en ik sta te wachten tot er een trein passeert. Ondertussen heb ik al 6 treinen zien passeren, allemaal elektrische tussen haakjes, en ik kan ze nu eigenlijk niet meer zien. Sinterklaas, ik zal niet meer zagen over die trein die ik nooit heb gekregen, als ik ooit een kleinzoon heb dan koop ik hem direct een elektrische trein, maar stop met mij voor die barelen te zetten en breng mijn cadeaubon waar ik nog recht op heb, want je denkt toch niet dat ik content ben met dat ene paar warme sokken zeker, dat was voor mijn verjaardag en ik wil dit jaar voor de eerste keer ook eens een sinterklaas krijgen.
-
ED. - Lid geworden op: 16 okt 2003, 19:20
Beste Hermano,
Een dikke proficiat voor je verjaardag. Moest ge een schoon vrouwke zijn, ik sprong in mijn oud toyota(tje) om je een dikke kus of 56 te komen geven!
Ik laat dit nu aan de kwezeltjes, de tillietjes, de mirakes,de wang-tanskes en al diegene die ik zou vergeten zijn, over. Aan al dat schoon vrouwvolk: Dienen Hermano schijnt -'t is ook maar van horen zeggen- ne schone vent te zijn! Dus, beste schrijfvriendinnen en vrienden, hij heeft het mij ook al eens gelapt, overstelp zijn Pm'ken vol met treintjes!! Hip, hip Hoera, voor onze jarige, den Hermano, die toch zo goed kan schrijven!
Het leven begint op 56. Ik kan het weten! Wat die trein betreft, dat komt vroeg of laat in orde. Je krijgt hem, al moest ik er zelf eentje gaan kapen! Wacht maar af!
ED
Een dikke proficiat voor je verjaardag. Moest ge een schoon vrouwke zijn, ik sprong in mijn oud toyota(tje) om je een dikke kus of 56 te komen geven!
Ik laat dit nu aan de kwezeltjes, de tillietjes, de mirakes,de wang-tanskes en al diegene die ik zou vergeten zijn, over. Aan al dat schoon vrouwvolk: Dienen Hermano schijnt -'t is ook maar van horen zeggen- ne schone vent te zijn! Dus, beste schrijfvriendinnen en vrienden, hij heeft het mij ook al eens gelapt, overstelp zijn Pm'ken vol met treintjes!! Hip, hip Hoera, voor onze jarige, den Hermano, die toch zo goed kan schrijven!
Het leven begint op 56. Ik kan het weten! Wat die trein betreft, dat komt vroeg of laat in orde. Je krijgt hem, al moest ik er zelf eentje gaan kapen! Wacht maar af!
ED
-
telloorlekker - Lid geworden op: 26 nov 2002, 17:46
Misschien heb ik het jullie al verteld, maar mijn memoires staan niet meer zo goed op een rijtje en daarom herhaal ik dat nog maar eens even...
Het zal zo'n jaar of vijf geleden zijn... Ik was toen werkzaam in een van de afgelegen schooltjes die ons dorp rijk is, een kleuterschooltje.
Links en rechts van de binnenspeelplaats zijn de klasruimtes verdeeld naast een brede gang met toiletruimtes tegenover die klasingangen.
Een van die sanitaire stulpjes was versleten en moest zonodig vervangen worden; ook op Sinterklaasdag.
Nu valt het niet altijd mee, en zeker niet als afvoer- en toevoerleidingen voor andere bezigheden werden benut door dat dwergvolkje. Het boeltje zat verstropt. Om proppen toiletpapier uit de geulen te halen moest ik er uiteindelijk sterk chemisch spul bijhalen; en schuimen dat dat doet, en ik maar kijken of het smerig goedje toch niet zou doorlopen. In een mum van tijd zat ik onder het schuim, haar en baard vol witte krulletjes. Tot overmaat van ramp begon zowaar een overloopkraantje te spuiten en moest ik vlugvlug naar het werklokaal een waterpomptang ophalen. Ik dus door die gang en passeerde daarbij die speelruimte. Voor de gelegenheid was die geblindeerd, de Sint zou op bezoek komen... maar dat wist ik toen nog niet; in mijn haastigheid vergiste ik me in tijd en speelkwartier én -zoals ik dat kleine volkje steeds met een kwinkslag veras- nu ook voorzichtig de toegangsdeur geopend en mijn gekende en geplagieerde "plopperdeplop" herhaald... Helaas voor Klaas én Piet, zij kregen geen belangstelling meer van die joelende meute... Kabouter Plop had zijn intrede gedaan ! Die Klaas was ook zo zachtjes binnengeslopen dat ik hém niet had opgemerkt... Hij in gewassen én gestreken habijt en ik met mijn vuil werkpak konden wél handjesschudden. Voor de kleintjes was ik altijd "Kabouter Plop" én Kwebbel tegelijk... Maar deze keer had ik ze toch kunnen afschudden, dank zij die concurrentie... en dat lekkende kraantje...
TLL
Het zal zo'n jaar of vijf geleden zijn... Ik was toen werkzaam in een van de afgelegen schooltjes die ons dorp rijk is, een kleuterschooltje.
Links en rechts van de binnenspeelplaats zijn de klasruimtes verdeeld naast een brede gang met toiletruimtes tegenover die klasingangen.
Een van die sanitaire stulpjes was versleten en moest zonodig vervangen worden; ook op Sinterklaasdag.
Nu valt het niet altijd mee, en zeker niet als afvoer- en toevoerleidingen voor andere bezigheden werden benut door dat dwergvolkje. Het boeltje zat verstropt. Om proppen toiletpapier uit de geulen te halen moest ik er uiteindelijk sterk chemisch spul bijhalen; en schuimen dat dat doet, en ik maar kijken of het smerig goedje toch niet zou doorlopen. In een mum van tijd zat ik onder het schuim, haar en baard vol witte krulletjes. Tot overmaat van ramp begon zowaar een overloopkraantje te spuiten en moest ik vlugvlug naar het werklokaal een waterpomptang ophalen. Ik dus door die gang en passeerde daarbij die speelruimte. Voor de gelegenheid was die geblindeerd, de Sint zou op bezoek komen... maar dat wist ik toen nog niet; in mijn haastigheid vergiste ik me in tijd en speelkwartier én -zoals ik dat kleine volkje steeds met een kwinkslag veras- nu ook voorzichtig de toegangsdeur geopend en mijn gekende en geplagieerde "plopperdeplop" herhaald... Helaas voor Klaas én Piet, zij kregen geen belangstelling meer van die joelende meute... Kabouter Plop had zijn intrede gedaan ! Die Klaas was ook zo zachtjes binnengeslopen dat ik hém niet had opgemerkt... Hij in gewassen én gestreken habijt en ik met mijn vuil werkpak konden wél handjesschudden. Voor de kleintjes was ik altijd "Kabouter Plop" én Kwebbel tegelijk... Maar deze keer had ik ze toch kunnen afschudden, dank zij die concurrentie... en dat lekkende kraantje...
TLL
-
Gast
Vandaag was er geen plekje meer of er zat een Sinterklaas op een troon gezeteld. Overal en in alle winkels blonk het van mijters en Zwarte Pieten. De luidsprekers die braakten de hele serie stoombootversies uit. Je zou voor minder je oren al eens willen dichtstoppen maar grote mensen moeten het spel meespelen met de kinderen en geloof het of niet, we gingen erin op. Sinterklazen en Pieten in alle kleuren te zien, geen plekje of er wuifde eentje naar je. Hoe moest ik nu een kind van drie uitleggen, waarom die Sinten een andere kleur van kazuifel aanhadden? In het grootwarenhuis in Genk nestelde zich eentje met een rode mantel, aan de fontein in de shopping zetelde dan weer eentje met meer oranje tinten en purperen strepen. Weer een andere droeg een vader Abraham modelbril en de volgende droeg volgens mij gewoon lenzen. Onze kleine was aan de beurt om zijn snoepje in ontvangst te nemen na natuurlijk eerst de bekende versies van Sinterklaasliedjes te hebben gekweeld. Vol verwachting en met een bang hartje ging hij de trap op. Zijn knuistje hield hij in de mijne want op dat ogenblik is zelfs een belhamel heel klein. De brave man vroeg aan ons Joske of hij ook braaf was geweest en netjes zijn kleertjes ophing voor het slapengaan en zijn avondgebedje prevelde om hem te beschermen en ’s morgens weer te doen ontwaken.
“Ja Sinteklaas”, zei hij hard genoeg tot ieders jolijt rondom ons. Ikke altijd braaf en ikke plaag alleen mijn jonge zusje, wat krijgt ikke van Sinteklaas? De brave man wilde juist antwoorden toen de kleine blijkbaar iets vergeten was. Sinteklaas, in de winkel hierboven had Sinteklaas een andere jas aan, is Sinteklaas ook in het water gevallen of heeft Sinteklaas in de broek geplast? Ikke plas niet meer in de broek maar mijn zus wel, die draagt een pamper.
Nu kunnen jullie wel begrijpen dat we allemaal plat lagen en niet wisten wat onmiddellijk te zeggen.
De heilige man was hierdoor eventjes uit zijn lood geslagen en wist nog juist op tijd iets te verzinnen. “Kleine man”, zei hij, jij moet toch ook af en toe van jas veranderen, en de Piet heeft mij in het water geduwd, zo moest ik van jas veranderen voordat de brave kinderen hier aankwamen. Maar pampers die dragen alleen kleine Pieten, de grote Pieten gaan netjes op het potje. Hilariteit alom en het was voldoende om ons Joske te stimuleren om op een wc te gaan voor het geval hij anders terug een pamper zou omkrijgen.
Morgen is het hier ook feest, de kleinkinderen komen in het namiddaguur hun speelgoed ophalen. Een trein zal het nog niet zijn dit jaar, hij krijgt een fiets, zijn eerste fiets met een echte helm, een Maja De Bij motiefje erop zal voortaan zijn voorhoofd sieren. Het kleinste krijg zijn tuftufke, zij moet nog leren om haar benen te bewegen. Door erop te zitten kan ze zelf met haar voeten over de grond haar tuftufke voortbewegen.
De trein van onze zoon, die staat hier nog op zolder. Hij heeft hem ooit gekregen in het lager onderwijs. Mijn man had de ganse living omgetoverd met rails en locomotiefs, wagons, huisjes en een overweg hier en daar. Hij kreeg ineens de idee om een gat in de muur te maken om zo de treinen van de ene kamer naar de andere te laten rijden. Wie speelde nu eigenlijk met de trein wilde ik wel eens weten? “Jamaar”, zei mijn man, ik moet het hem nog allemaal leren hoe hij alles moet bedienen.
Aan iedereen een welgemeende Sinterklaasdag en moge de Sint in ieders hart iets brengen, de ene krijgt geluk, de ander hoop.
“Ja Sinteklaas”, zei hij hard genoeg tot ieders jolijt rondom ons. Ikke altijd braaf en ikke plaag alleen mijn jonge zusje, wat krijgt ikke van Sinteklaas? De brave man wilde juist antwoorden toen de kleine blijkbaar iets vergeten was. Sinteklaas, in de winkel hierboven had Sinteklaas een andere jas aan, is Sinteklaas ook in het water gevallen of heeft Sinteklaas in de broek geplast? Ikke plas niet meer in de broek maar mijn zus wel, die draagt een pamper.
Nu kunnen jullie wel begrijpen dat we allemaal plat lagen en niet wisten wat onmiddellijk te zeggen.
De heilige man was hierdoor eventjes uit zijn lood geslagen en wist nog juist op tijd iets te verzinnen. “Kleine man”, zei hij, jij moet toch ook af en toe van jas veranderen, en de Piet heeft mij in het water geduwd, zo moest ik van jas veranderen voordat de brave kinderen hier aankwamen. Maar pampers die dragen alleen kleine Pieten, de grote Pieten gaan netjes op het potje. Hilariteit alom en het was voldoende om ons Joske te stimuleren om op een wc te gaan voor het geval hij anders terug een pamper zou omkrijgen.
Morgen is het hier ook feest, de kleinkinderen komen in het namiddaguur hun speelgoed ophalen. Een trein zal het nog niet zijn dit jaar, hij krijgt een fiets, zijn eerste fiets met een echte helm, een Maja De Bij motiefje erop zal voortaan zijn voorhoofd sieren. Het kleinste krijg zijn tuftufke, zij moet nog leren om haar benen te bewegen. Door erop te zitten kan ze zelf met haar voeten over de grond haar tuftufke voortbewegen.
De trein van onze zoon, die staat hier nog op zolder. Hij heeft hem ooit gekregen in het lager onderwijs. Mijn man had de ganse living omgetoverd met rails en locomotiefs, wagons, huisjes en een overweg hier en daar. Hij kreeg ineens de idee om een gat in de muur te maken om zo de treinen van de ene kamer naar de andere te laten rijden. Wie speelde nu eigenlijk met de trein wilde ik wel eens weten? “Jamaar”, zei mijn man, ik moet het hem nog allemaal leren hoe hij alles moet bedienen.
Aan iedereen een welgemeende Sinterklaasdag en moge de Sint in ieders hart iets brengen, de ene krijgt geluk, de ander hoop.
-
telloorlekker - Lid geworden op: 26 nov 2002, 17:46
Misschien dat Abraham's mosterd of de grafitatie van de appel mij uit ander hout heeft gesneden, het zal wel een verband hebben. Uitgerekend deze dagen tel ik af na wat er voor pakweg 59 jaar zich afspeelde voor mijn tijdrekening.
Mijn vader had mijn moeder ontmoet, een tijdje voor ze trouwden. De oorlog was net voorbij en dus konden zij aan gezinsuitbreiding gaan denken. Het mocht van grootmoeder want hoewel ze toen nog wachte op de thuiskomst van grootvader uit Buchenwald, deelde ze toen ook al de lakens uit in dat 8-koppig tellende gezin. Wanneer mijn ouders het gepland hadden weet ik niet, maar uitgerekend op die koude winterdag na de kerstvieringen zouden ze de plichtplegingen voorafgaand aan de daad laten inzegenen. Ze trouwden op 28 december '44.
Kan je voor het nakomelingschap geen slechtere datum kiezen ? Vier jaar oorlog was voordien voor hén misschien wel een hel, voor ons - de kinderen en mij in het bijzonder- begon die hel nog maar pas. Na al die jaren wordt ik nu nog ternauwernood au serieux genomen. Jaja, ze hebben mij toen "geplant". Anatomisch gezien moest ik dan ook na 9 maanden het daglicht aanschouwen, en dat is ook gebeurd... Maar dat had wel zijn consekwenties. De zeven anderen, die volgden, hadden méér geluk, die werden nièt gefabriceerd op "onnozele kinderen".
Een nacht kan een heel mensenleven beinvloeden... zo zie je maar...
Mijn vader had mijn moeder ontmoet, een tijdje voor ze trouwden. De oorlog was net voorbij en dus konden zij aan gezinsuitbreiding gaan denken. Het mocht van grootmoeder want hoewel ze toen nog wachte op de thuiskomst van grootvader uit Buchenwald, deelde ze toen ook al de lakens uit in dat 8-koppig tellende gezin. Wanneer mijn ouders het gepland hadden weet ik niet, maar uitgerekend op die koude winterdag na de kerstvieringen zouden ze de plichtplegingen voorafgaand aan de daad laten inzegenen. Ze trouwden op 28 december '44.
Kan je voor het nakomelingschap geen slechtere datum kiezen ? Vier jaar oorlog was voordien voor hén misschien wel een hel, voor ons - de kinderen en mij in het bijzonder- begon die hel nog maar pas. Na al die jaren wordt ik nu nog ternauwernood au serieux genomen. Jaja, ze hebben mij toen "geplant". Anatomisch gezien moest ik dan ook na 9 maanden het daglicht aanschouwen, en dat is ook gebeurd... Maar dat had wel zijn consekwenties. De zeven anderen, die volgden, hadden méér geluk, die werden nièt gefabriceerd op "onnozele kinderen".
Een nacht kan een heel mensenleven beinvloeden... zo zie je maar...
-
mira
Net nu ik eens twee dagen niet thuis ben lanceert ED hier zo'n hartverscheurende smeekbede... dus met enige vertraging maar welgemeend :
hier zie Hermano, je krijgt van mij zelfs twee treinen : een nostalgisch eksemplaar en een flits modern gevaarte
maar, wie weet, verkies je toch een ander transportmiddel.... eens, als je groot zal zijn....
hier zie Hermano, je krijgt van mij zelfs twee treinen : een nostalgisch eksemplaar en een flits modern gevaarte
maar, wie weet, verkies je toch een ander transportmiddel.... eens, als je groot zal zijn....
-
Gast
Ondertussen zijn we weeral een aantal dagen verder, de goede Heilige man heeft zijn knapzak genomen en is met het eerste het beste vliegtuig teruggekeerd naar warmere oorden. Het speelgoed is de deur uit en de kruimels van het snoepgoed is netjes opgeruimd door de honden. De advent is aangebroken, een tijd van bezinning, een tijd van weer oude vriendschappen boven water te halen. Misschien is het ook een tijd om eens ruzies bij te leggen en een goed gesprek met iemand te voeren, waarvoor men al geruime tijd geen aandacht heeft gehad. Sommigen zullen wel alleen moeten zitten thuis bij gebrek aan naaste familieleden of omdat ze een dikke kop hebben, te stoer om zelf de eerste stap te doen naar kinderen of broers of ouders toe. De kersttijd is niet alleen een feestmaal door menigeen ergens besproken maar ook een tijd van veel licht en liefde. We moeten kunnen vergeven en opnieuw beginnen met een schone lei. Wellicht houdt iedereen van deze sfeer, een versierde boom met ballen in een andere kleur dan verleden jaar, het stalletje het is er allemaal weer. De vensters worden versierd met opplaktekeningen van doorschijnende folie, de spuitbussen doen hun werk gretig op de ramen en de lichtslangen hangen deze week weer in de dennenbomen buiten. Je kan er zelfs een thema van maken, ieder jaar een ander item.
Vroeger vond je het best wel fijn, om in die donkere dagen voor kerst te zijn. Die donkere dagen zijn nu volledig verlicht en de nadruk is nu meer op ‘bange’ dagen gericht.
Wat hangt er boven ons hoofd behalve een stralende ster? Zou hier op aarde niemand vrede kunnen schenken want wie heeft er het recht om mensen te doden en wie is er voor geweld, dat zou verboden moeten worden! Als iedereen voor zichzelf moet zorgen, wat blijft er dan nog over voor de wereld van morgen? Laten we vooral in deze dagen onze handen samenvouwen en elkaar een beetje meer vertrouwen, laat ons samen aan een toekomst voor morgen bouwen! Met kerstmis zijn onze gedachten gelijk, moet er dan nog zoveel verschil zijn tussen arm en rijk.
Zo kunnen wij in deze donkere dagen het licht weer vinden, dan krijgen de lichtjes met kerst een extra glans. Een gelukkige kerst voor al wat leeft op deze aarde, dit is toch een grote wens wat eenieder wil.
Geluk vind je vaak in die kleine dingen maar men beseft het niet altijd.
Vroeger vond je het best wel fijn, om in die donkere dagen voor kerst te zijn. Die donkere dagen zijn nu volledig verlicht en de nadruk is nu meer op ‘bange’ dagen gericht.
Wat hangt er boven ons hoofd behalve een stralende ster? Zou hier op aarde niemand vrede kunnen schenken want wie heeft er het recht om mensen te doden en wie is er voor geweld, dat zou verboden moeten worden! Als iedereen voor zichzelf moet zorgen, wat blijft er dan nog over voor de wereld van morgen? Laten we vooral in deze dagen onze handen samenvouwen en elkaar een beetje meer vertrouwen, laat ons samen aan een toekomst voor morgen bouwen! Met kerstmis zijn onze gedachten gelijk, moet er dan nog zoveel verschil zijn tussen arm en rijk.
Zo kunnen wij in deze donkere dagen het licht weer vinden, dan krijgen de lichtjes met kerst een extra glans. Een gelukkige kerst voor al wat leeft op deze aarde, dit is toch een grote wens wat eenieder wil.
Geluk vind je vaak in die kleine dingen maar men beseft het niet altijd.
-
telloorlekker - Lid geworden op: 26 nov 2002, 17:46
Wie onder ons houdt niet halstarrig vol aan dat heidense gebruik ? De Kerstdagen laten nog een aantal weken op zich wachten, maar nu reeds wil men er, om het commerciele, die kerstsfeer al doordrukken; er ligt nog geeneens sneeuw ! Maar moét dat wel, sneeuw met de kerst ? Heeft men al eens nagegaan of er, ten tijde van die comeet in het oosten, er daar wel sneeuw gelegen heeft ? Koud, dat misschien wél, maar sneeuw ?
Nu ontleedt de naam Bethlehem, voor dat plaatsje wel een vermoeden; zeker voor hen die onder "dons" hun rustperiode doorbrengen. Maar de huidige textiel is niet meer van die aard, dat bij een minste beweging, de pluimkes als sneeuwvlokken door de kamer bewegen. Laat staan dat destijds het kerstekind wél wist wat sneeuw was. Toegegeven, als zoon van God (wat men ons trachtte wijs te maken) moest hij weten wat sneeuw was, hij moest ook weten -zelfs al was ie nog klein- dat er toen geen zachtverwarmende billendoekjes waren zoals Pampers huidig worden verbrast. Zou die kleine toen ook, als zijn stembanden het toelieten "Mama..." gekweeld hebben in die voederbak ? Twijfelachtig... niet ? De sneeuw, ons ontlokt bij deze kerstgeschiedenis, zal wel het gevolg geweest zijn van het plots opvliegen van die duif, die de verwekker moest geweest zijn. Jozephus was dus wel een beetje jaloers dat hijzelf niet zijn zaad daarvoor verkwiste...
Heeft ie waarschijnlijk met zijn zaag en houtschaaf staan zwieren naar dat gevleugelte en uitgeroepen "Koekoeroekoe Paloma...!" Zou gekund hebben, de duif alleszins enkele donspluimkes verloren en daarbij gedacht "kijk, het sneeuwt precies".
Maar dat heidense gebruik... ? Ik weet niet wat die den of spar erbij komt zoeken. Als het toch groen moest zijn, zou ik eerder cypressen of ander naaldhout uitproberen. Dat moet in die contreien toch eerder gekend zijn dan dat naaldhout waar men hier een fallussymbool bovenaan priemt. Nu kan ik me moeilijk inbeelden, dat het maar enkele millenia geduurd zou hebben dat onze Alpen zich bij de Sinaiketen zou genesteld hebben; vanwaar dan die rage om hier sparre- en dennennaalden bij een Kerststal te plaatsen ? Als het dan toch persee groen moest zien, waarom dan geen mos of zeewier erbij betrokken ?
En hoever nog van onze regio, elders haalt men er zelfs die parasiet bij die onze eiken- en ander loofbomen ontsieren, de "mistletoe"...
Die vrucht valt niet ver van de boom, ... ik zal zeker maar niet beginnen "maren"...
TLL
Nu ontleedt de naam Bethlehem, voor dat plaatsje wel een vermoeden; zeker voor hen die onder "dons" hun rustperiode doorbrengen. Maar de huidige textiel is niet meer van die aard, dat bij een minste beweging, de pluimkes als sneeuwvlokken door de kamer bewegen. Laat staan dat destijds het kerstekind wél wist wat sneeuw was. Toegegeven, als zoon van God (wat men ons trachtte wijs te maken) moest hij weten wat sneeuw was, hij moest ook weten -zelfs al was ie nog klein- dat er toen geen zachtverwarmende billendoekjes waren zoals Pampers huidig worden verbrast. Zou die kleine toen ook, als zijn stembanden het toelieten "Mama..." gekweeld hebben in die voederbak ? Twijfelachtig... niet ? De sneeuw, ons ontlokt bij deze kerstgeschiedenis, zal wel het gevolg geweest zijn van het plots opvliegen van die duif, die de verwekker moest geweest zijn. Jozephus was dus wel een beetje jaloers dat hijzelf niet zijn zaad daarvoor verkwiste...
Heeft ie waarschijnlijk met zijn zaag en houtschaaf staan zwieren naar dat gevleugelte en uitgeroepen "Koekoeroekoe Paloma...!" Zou gekund hebben, de duif alleszins enkele donspluimkes verloren en daarbij gedacht "kijk, het sneeuwt precies".Maar dat heidense gebruik... ? Ik weet niet wat die den of spar erbij komt zoeken. Als het toch groen moest zijn, zou ik eerder cypressen of ander naaldhout uitproberen. Dat moet in die contreien toch eerder gekend zijn dan dat naaldhout waar men hier een fallussymbool bovenaan priemt. Nu kan ik me moeilijk inbeelden, dat het maar enkele millenia geduurd zou hebben dat onze Alpen zich bij de Sinaiketen zou genesteld hebben; vanwaar dan die rage om hier sparre- en dennennaalden bij een Kerststal te plaatsen ? Als het dan toch persee groen moest zien, waarom dan geen mos of zeewier erbij betrokken ?
En hoever nog van onze regio, elders haalt men er zelfs die parasiet bij die onze eiken- en ander loofbomen ontsieren, de "mistletoe"...
Die vrucht valt niet ver van de boom, ... ik zal zeker maar niet beginnen "maren"...
TLL
-
Gast
Dierbare Goede Vrienden
Zoals ieder jaar geef ik eventjes een Kerstboodschap door, niet iedereen heeft de kans om een kerstboom te zetten maar iedereen kan wel iets doen voor een ander door bijvoorbeeld zijn wensen over te maken aan een ander.
We beleven op het einde van deze maand wederom belangrijke gebeurtenissen die ons leven en dit van gans de wereld sterk beïnvloeden: Kerstmis, de komst van de Heer en Nieuwjaar: de tijd van vriendschap, verzoening, genegenheid.. een kans om opnieuw te beginnen. Een kans op iemand een verloren gewaande hand te reiken?
Al vieren we dit jaar, zoals dat eigenlijk al altijd was, Kerstmis in een verontrustte wereld, in een wereld waarin de echte waarden op hun kop staan. Toch hangt er een vreugdevolle sfeer in de lucht rond de eindejaarsfeesten waarin we een boodschap van een nieuwe hoop voor onszelf en de wereld zien. Kerstmis geeft ons de hoop die we nodig hebben voor de toekomst.
VREDE op aarde aan de mensen die Hij ‘LIEFHEEFT’. Maar daar is geen vrede zonder een goede ‘wil’. De zucht naar vrede wordt nog over de hele wereld gehoord maar we zijn niet in staat om KLAAR de goede wil te zien. Deze twee zijn onafscheidbaar!
Daarom dierbare goede vrienden, aan ieder van U en Uw dierbare Families een bLIJ en vooral ‘VREDIG KERSTFEEST’ en een GOED en NIEUWE JAAR, vol van Gods Zegen, gesteund door mijn dagelijks memento voor ieder van U. Graag verbind ik met mijn wensen mijn meest oprechte dankbaarheid voor Uw WARE vriendschap, meeleven en aanmoedigingen.
MAG DE PRINS VAN VREDE U ALLEN OVERVLOEDIG ZEGENEN! PRETTIGE KERSTDAGEN EN GELUKKIG NIEUWJAAR!
Kwezelke
Zoals ieder jaar geef ik eventjes een Kerstboodschap door, niet iedereen heeft de kans om een kerstboom te zetten maar iedereen kan wel iets doen voor een ander door bijvoorbeeld zijn wensen over te maken aan een ander.
We beleven op het einde van deze maand wederom belangrijke gebeurtenissen die ons leven en dit van gans de wereld sterk beïnvloeden: Kerstmis, de komst van de Heer en Nieuwjaar: de tijd van vriendschap, verzoening, genegenheid.. een kans om opnieuw te beginnen. Een kans op iemand een verloren gewaande hand te reiken?
Al vieren we dit jaar, zoals dat eigenlijk al altijd was, Kerstmis in een verontrustte wereld, in een wereld waarin de echte waarden op hun kop staan. Toch hangt er een vreugdevolle sfeer in de lucht rond de eindejaarsfeesten waarin we een boodschap van een nieuwe hoop voor onszelf en de wereld zien. Kerstmis geeft ons de hoop die we nodig hebben voor de toekomst.
VREDE op aarde aan de mensen die Hij ‘LIEFHEEFT’. Maar daar is geen vrede zonder een goede ‘wil’. De zucht naar vrede wordt nog over de hele wereld gehoord maar we zijn niet in staat om KLAAR de goede wil te zien. Deze twee zijn onafscheidbaar!
Daarom dierbare goede vrienden, aan ieder van U en Uw dierbare Families een bLIJ en vooral ‘VREDIG KERSTFEEST’ en een GOED en NIEUWE JAAR, vol van Gods Zegen, gesteund door mijn dagelijks memento voor ieder van U. Graag verbind ik met mijn wensen mijn meest oprechte dankbaarheid voor Uw WARE vriendschap, meeleven en aanmoedigingen.
MAG DE PRINS VAN VREDE U ALLEN OVERVLOEDIG ZEGENEN! PRETTIGE KERSTDAGEN EN GELUKKIG NIEUWJAAR!
Kwezelke
-
Gast
Dank je wel Carmen, mijn welgemeende wensen hier al!!!! Je bent niet verplicht hier te lezen, noch te reageren!!!!carmen schreef:Ieder heeft zijn mening,maar eigenlijk word ik kotsmisselijk van mensen die in oktober over St Nklaas beginnen en in november over Kerstmis
Mocht ik dit even zeggen?
En eind december krijgen jullie wel mijn gemeende wensen
Je weet trouwens niet wat de bedoeling hiervan is, wat de achtergrond van dit topic is. Nogmaals dank je wel-
hermano - Lid geworden op: 17 mei 2004, 21:11
- Locatie: Aangespoelde
Kwezel,
Nu dacht ik juist iets te schrijven over Pasen, maar misschien kan ik best nog even wachten zeker, of zou ik het toch durven? Nee, ik ga wachten tot maandag dan zijn de apotheken terug open voor Motilium of zo want sommige mensen gaan weer problemen hebben met de datum.
Nu dacht ik juist iets te schrijven over Pasen, maar misschien kan ik best nog even wachten zeker, of zou ik het toch durven? Nee, ik ga wachten tot maandag dan zijn de apotheken terug open voor Motilium of zo want sommige mensen gaan weer problemen hebben met de datum.
Laatst gewijzigd door hermano op 11 dec 2004, 17:52, 1 keer totaal gewijzigd.
-
Gast
Wat mij betreft: voor mij mogen ze dit topic afsluiten, ze moeten mij nog maar eens vragen om depressieve mensen te helpen in de feestdagen!!!! 
-
ED. - Lid geworden op: 16 okt 2003, 19:20
Kwezeltje,
Niet kwaad worden, hé meisje. Die (kots) - posting was misschien humoristisch bedoeld. In ieder geval, bedankt voor je lieve wensen en deze topic mag zeker blijven bestaan....wij hebben hem nog nodig!
ED
Niet kwaad worden, hé meisje. Die (kots)
- posting was misschien humoristisch bedoeld. In ieder geval, bedankt voor je lieve wensen en deze topic mag zeker blijven bestaan....wij hebben hem nog nodig! ED
Laatst gewijzigd door ED. op 11 dec 2004, 18:31, 1 keer totaal gewijzigd.
-
ED. - Lid geworden op: 16 okt 2003, 19:20
't Is anders wel al 11 december en, zoals Hermano schreef, bij de apoteker, ook die van wacht, hebben ze goede medicijnen tegen het kotsen!carmen schreef:Ieder heeft zijn mening,maar eigenlijk word ik kotsmisselijk van mensen die in oktober over St Nklaas beginnen en in november over Kerstmis
Mocht ik dit even zeggen?
En eind december krijgen jullie wel mijn gemeende wensen
Je bent het hier precies nog niet gewoon, hé carmen? Op kolder zitten vrienden die graag, vroeg genoeg, iemand het goede toewensen. Kwestie om het niet te vergeten,zie je! En,.. daarvoor hoeft het niet alleen om kerstmis of nieuwjaar te gaan! Maar wees gerust, lees een beetje meer op onze stek en, het komt wel in orde.
Vriendelijke groetjes,
ED